Mateo 9:9

Ang Teksto

Pag-alis ni Jesus sa bahay kung saan niya pinatindig ang paralisado, may nadaanan siyang lalaki na nakaupo sa lugar ng paningilan ng buwis. Mateo ang pangalan niya. Walang panimulang usapan, walang pagsusuri sa kaniyang talaan, walang kondisyon: dalawang salita lamang, "Sumunod ka sa akin." At ang tugon ay kasingikli ng utos, "Tumayo siya at sumunod sa kaniya."

Napakaliit ng talatang ito na madali mong malampasan, pero pansinin ang pagkakalagay nito. Kadarating lang ng salitang "Tumayo ka" sa paralisado sa talata 6, at ngayon ay "tumayo" din ang maniningil ng buwis. Iisang salita, dalawang lalaking hindi makagalaw: ang isa dahil sa sakit ng katawan, ang isa dahil nakakadena siya sa kaniyang mesa ng pera at sa reputasyong kasama nito.

Ang Puso Nito

Ang talatang ito ay hindi tungkol sa kabutihan ni Mateo kundi sa awtoridad ni Jesus. Kakatapos lang niyang ipahayag na "ang Anak ng Tao ay may kapangyarihan na magpatawad ng kasalanan dito sa lupa," at agad niyang ipinakita kung ano ang hitsura ng kapangyarihang iyon sa totoong buhay: tinawag niya ang taong itinuturing ng lahat na traydor sa bayan, katulong ng Roma, taong hindi na kayang linisin ng relihiyon.

Hindi hinintay ni Jesus na magsisi muna si Mateo bago siya tawagin. Ang tawag mismo ang nagluwal ng pagsisisi. Ganito gumagalaw ang biyaya: hindi ito gantimpala sa nagawa mong pagbabago, kundi ang salita na gumagawa ng pagbabago. At kaya nga sinabi ni Jesus sa talata 13, "ako ay pumarito, hindi upang tawagin ang matuwid na magsisi, kundi ang mga makasalanan." Ang tawag sa isang maniningil ng buwis ay hindi eksepsiyon sa misyon ni Jesus. Iyon mismo ang misyon.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

May lumang pattern dito. Si Eliseo ay nasa likod ng araro nang dumaan si Elias at ihagis ang kaniyang balabal; iniwan niya ang mga baka at sumunod. Ang mga mangingisda sa Mateo 4 ay nasa gitna ng paghahagis ng lambat nang tawagin sila. Hindi tumatawag ang Diyos sa mga taong walang ginagawa at naghihintay ng tungkulin; sinasabat niya ang mga tao sa gitna ng kanilang trabaho, at ang trabahong iyon ang unang nagiging kabayaran ng pagsunod. Pero may bago rito. Hindi inaasahan ninuman na ang isang maniningil ng buwis ay magiging bahagi ng Labindalawa, ng pundasyon ng bagong Israel. Sa mga sisidlang balat na pinag-uusapan sa talata 17, ito ang unang halimbawa: bagong alak, bagong sisidlan. Hindi tinatagpian ni Jesus ang lumang sistema ng kalinisan; gumagawa siya ng bagong bayan mula sa mga itinapon nito.

Ang Salamin

May talaan ka ring hindi mo matanggal. Baka ito ang paraan ng pagkita mo ng pera na alam mong may bahid, o ang taon na winasak mo ang tiwala ng pamilya mo, o ang katotohanang ang reputasyon mo sa inyong barangay ay matagal nang nakakabit sa isang bagay na hindi mo na mababawi. Ang nakaupo sa mesa ng buwis ay hindi lang si Mateo. Pero may kabaligtarang panganib: baka ikaw ang Pariseo sa talata 11, ang nagtatanong kung bakit nakikisalo ang Panginoon sa mga ganoong tao. May pangalan ba sa isip mo na matagal mo nang tinanggal sa listahan ng mga posibleng mahipo ng biyaya? Isulat ang pangalang iyon sa isang piraso ng papel ngayon, basahin ito nang malakas, at sabihin sa Diyos: "Kaya mo siyang tawagin." Pagkatapos ay itago ang papel sa Biblia mo.

Ang Interteksto

Sa Marcos at Lucas, Levi ang tawag sa lalaking ito. Dito, sinasabi ng ebanghelyo na ang pangalan niya ay Mateo, at sa listahan ng mga apostol sa Mateo 10:3, siya lamang ang may nakadugtong na trabaho: ang maniningil ng buwis. Walang ibang alagad ang may ganoong tatak. Parang hindi niya itinatago ang peklat; ito mismo ang patunay ng kaniyang kaligtasan. May mas matalim na kaibahan sa Mateo 19. Doon, isang mayamang binata ang narinig ang eksaktong parehong salita, "sumunod ka sa akin," at umalis siyang malungkot dahil marami siyang ari-arian. Dalawang lalaking may pera, iisang tawag, magkaibang kuwento. Ang pagkakaiba ay hindi ang laki ng kasalanan kundi kung ano ang handang iwan sa mesa. At sa Lucas 19, isa pang maniningil ng buwis, si Zaqueo, na ang pagbabago ay nagsimula rin sa isang hapunan.

Ang Profile

Ang mga unang nakabasa nito ay mga Judiong Kristiyano na alam nang eksakto kung ano ang isang telōnion, ang lugar ng paningilan. Ang Capernaum ay nasa daan ng kalakalan, at ang mesa ni Mateo ay ang punto kung saan kinukuha ang bahagi ni Herodes at, sa dulo, ng Roma. Ang mga naniningil ay karaniwang sumisingil nang sobra; iyon ang kanilang kita. Sa mata ng kanilang kapwa, sila ay hindi lang makasalanan kundi traydor, itinuturing na kasinghalay ng magnanakaw, at hindi tinatanggap ang kanilang testimonya sa hukuman. Kaya nang marinig ng unang mambabasa na "Tumayo siya at sumunod sa kaniya," hindi iyon nakakaantig na tagpo. Iyon ay nakakagulat, halos nakakainis. At iyon mismo ang punto ni Jesus sa talata 13.

Ang Detalye

Isang salita ang nagbubukas ng talata: "nakita niya." Sa kabanatang ito, paulit-ulit ang pagtingin ni Jesus. Sa talata 2, "nakita niya ang kanilang pananampalataya." Sa talata 22, lumingon siya at "nakita siya," ang babaeng labindalawang taong dinudugo. At sa talata 36, "nang makita niya ang napakaraming tao, nahabag siya sa kanila." Ang pagkakita ni Jesus ay hindi obserbasyon; ito ay ang simula ng kilos. Nakikita ng lahat si Mateo sa kaniyang mesa araw-araw, pero nakikita nila ang trabaho, ang tatak, ang traydor. Nakita ni Jesus ang isang tao at isang apostol. Bago ka pa magkaroon ng kakayahang tumayo, nakita ka na niya, at ang pagkakakita niyang iyon ang gumagawa ng daan pauwi.

Repleksyon

Sino ang pinakamalapit sa "maniningil ng buwis" sa iyong mundo, at ano ang magbabago kung paupuin mo siya sa iyong hapag sa susunod na linggo?

Ano ang nasa mesa mo ngayon na kailangan mong iwan upang makatayo at makasunod, at bakit mahirap bitiwan iyon?