Mateo 9

Ang Teksto

Tumawid si Jesus pabalik sa kaniyang lungsod at doon nagsimula ang isang serye ng mga tagpo na parang mabilisang pagkakasunod-sunod ng mga pinto na bumubukas: pinatawad at pinagaling niya ang isang paralisado, tinawag ang maniningil ng buwis na si Mateo at nakisalo sa hapag ng mga makasalanan, sinagot ang tanong tungkol sa pag-aayuno sa pamamagitan ng imahen ng kasalan at ng bagong alak, binuhay ang patay na anak ng opisyal habang pinagaling ang babaeng labindalawang taong dinudugo, iminulat ang mga mata ng dalawang bulag, at pinagsalita ang pipi. Nagtapos ang kabanata sa isang tingin: nakita niya ang karamihan, nahabag, at sinabing kulang ang mga manggagawa sa anihan.

Ang Puso ng Teksto

Hindi ito koleksyon ng magkakahiwalay na himala. Ito ay isang pahayag tungkol sa kung sino si Jesus, at ang susi ay nasa unang tagpo. Hindi niya sinabi sa paralisado, "Gumaling ka," kundi, "Anak, magalak ka. Ang iyong mga kasalanan ay napatawad na." Tama ang eskriba sa lohika: tanging Diyos ang makapagpapatawad ng kasalanan laban sa kaniya. Ang mali nila ay ang konklusyon. Kaya nagbigay si Jesus ng nakikitang patunay para sa hindi nakikitang pagpapatawad: "Tumayo ka, buhatin mo ang iyong higaan." Ang pagpapagaling ay hindi ang pangunahing regalo kundi ang resibo nito. At iyan ang nagbubuklod sa buong kabanata: ang sakit, ang kamatayan, ang pagkabulag, ang pagkapipi, lahat ay mga sintomas ng isang mas malalim na pagkasira na dumating niyang gamutin sa ugat.

Ang Hibla ng Kuwento

Matagal nang hinihintay ng Israel ang araw na iiral ang Diyos mismo sa gitna ng kaniyang bayan, hindi sa pamamagitan ng kinatawan kundi sa sarili niyang kamay. Sa Ezekiel 34 nangako siyang siya mismo ang magiging pastol dahil pinabayaan ng mga pastol ng Israel ang kawan. Sa dulo ng kabanatang ito nakita ni Jesus ang mga tao na "parang tupang walang pastol" at nahabag. Ang salitang Griyego dito, splanchnizomai, ay tumutukoy sa kilos ng sikmura, isang pagkadurog sa loob. Hindi iyon pakikiramay mula sa malayo. At nang tawagin niya ang sarili niyang "Anak ng Tao" na may kapangyarihang magpatawad "dito sa lupa," inaangkin niya ang katungkulang hindi maipamamana sa sinumang propeta. Ang nangako ay dumating mismo.

Ang Salamin

May mga bahagi ng buhay mo na matagal mo nang itinigil ang paghingi ng tulong. Ang kasamaan sa trabaho na pinili mong hindi na pansinin. Ang relasyong labindalawang taon nang dumudugo, tahimik, nakakahiya, hindi mo masabi kahit kanino. O baka ikaw ang eskriba: tama ang doktrina mo, maayos ang pagdalo mo sa simbahan, at dahil dito nasusukat mo kung sino ang karapat-dapat sa hapag ng Diyos. Mapanganib ang pagiging "matuwid" sa kabanatang ito, dahil iyon lang ang grupong hindi tinawag ni Jesus. Ang babaeng dinudugo ay lumapit sa likuran, hindi makatingin sa mukha, at sapat na iyon. Ngayong araw, mag-isip ng isang taong sa palagay mo ay hindi makakasundo ng iyong simbahan, at magpadala sa kaniya ng mensahe ngayon din na inaanyayahan mo siyang kumain kasama mo.

Ang Larawan ng Unang Mambabasa

Isinulat ni Mateo ang Ebanghelyo niya para sa mga Judiong mananampalataya na kinakailangang ipaliwanag kung bakit sila sumusunod sa isang Mesiyas na pinatay. Sa kanilang pandinig, hindi mahinahong metapora ang bagong alak at lumang sisidlang balat: ito ay babala na hindi matatahi ang bagong gawa ng Diyos sa lumang kaayusan ng mga tradisyon ng pagiging dalisay. Alam din nila kung gaano kapangahas ang paglapit ni Jesus sa bangkay ng bata at sa babaeng dinudugo. Sa Kautusan, ang dalawang pagdampi na iyon ay nagdadala ng karumihan. Ngunit sa halip na madumhan si Jesus, nalipat ang kalinisan at buhay palabas sa kaniya. Iyon ang tahimik na rebolusyon na narinig nila at madalas nating hindi napapansin.

Ang Tanong

Bakit sinabi ni Jesus sa dalawang bulag, "Tiyakin ninyo na walang makakaalam tungkol dito," gayong siya naman ang gumawa ng himala sa harap ng lahat? At hindi naman sila sumunod. Isang sagot: tinawag nila siyang "Anak ni David," isang titulong puno ng pampulitikang init, at hindi pa panahon upang ipakilala siya bilang hari sa paraang inaasahan ng mga tao. Ngunit hindi lubusang nalulutas ng paliwanag na iyon ang tensiyon. May bahagi ng gawa ni Jesus na ayaw magpabilis, na tumatanggi sa katanyagan bilang sukatan, na pumipiling maging maliit hanggang sa Krus. Nakakainis iyon sa atin na gusto ng agarang bunga. Hindi niya ipinapaliwanag ang kaniyang timing. Hinahayaan niya tayong maghintay.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Dalawang tinig ang umaalingawngaw dito. Una, ang sinipi mismo ni Jesus: "Nais ko ay habag at hindi alay," mula sa Oseas 6:6, kung saan sinasaway ng Diyos ang bayang masigasig sa ritwal ngunit walang katapatan. Hindi binabaliwala ni Jesus ang pagsamba; inilalagay niya ito sa tamang pagkakasunod. Pangalawa, ang Ezekiel 34, ang pangako ng Diyos na hahanapin niya mismo ang nawawalang tupa. Ang talatang "para silang tupang walang pastol" ay hindi obserbasyon lamang kundi paratang sa mga pinunong dapat sanang nag-aalaga, at sabay na pahayag na dumating na ang tunay na Pastol, na sa huli ay mag-aalay ng sarili para sa kawan.

Pagninilay

Alin sa mga tauhan sa kabanatang ito ang pinakamalapit sa iyong kalagayan ngayon: ang paralisadong binubuhat ng iba, ang babaeng lumalapit sa likuran, o ang eskribang nagtatasa mula sa gilid?

Kung ang pagpapatawad ang pangunahing regalo at ang pagpapagaling ay ang resibo, ano ang hinihingi mong resibo sa Diyos bago ka maniwala sa kaniyang salita?