Mga Taga-Filipos 4:13

Ang Teksto

Sinasabi ni Pablo na natutunan niyang masiyahan sa anumang kalagayan: alam niya kung paano mangailangan at kung paano managana, kung paano kumain ng marami at kung paano magutom. Doon lumalabas ang taludtod 13: "Magagawa ko ang lahat ng mga bagay sa pamamagitan niya na nagpapalakas sa akin." Hindi ito bulalas ng isang taong nagtatagumpay sa lahat, kundi patotoo ng isang bilanggo na nakatanggap lamang ng padala mula sa isang mahirap na iglesya. Ang "lahat ng mga bagay" na tinutukoy niya ay ang buong hanay ng kabusugan at kasalatan, hindi ang listahan ng mga pangarap na natupad.

Ang Ubod

Ang taludtod na ito ay hindi tungkol sa kakayahan ng tao kundi tungkol sa isang Diyos na nagpapalakas sa loob ng kalagayang hindi niya inaalis. Hindi sinabi ni Pablo na pinalaya siya sa gutom; sinabi niyang kaya niyang magutom. Iyon ang mabigat at maganda rito: ang lakas na ibinibigay ng Panginoon ay hindi kalayaan mula sa hirap kundi kalakasan sa gitna nito. Ang salitang ginamit ni Pablo para sa "masiyahan," autarkēs, ay salitang pilosopiya sa kaniyang panahon at ang ibig sabihin ay "sapat sa sarili." Binago niya ang kahulugan: ang sapat ay hindi nasa loob ng aking sarili, nasa isang Persona na nagpapalakas sa akin. Ang kasiyahan ay hindi tagumpay ng disiplina kundi kaloob ng biyaya.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pangako ng lakas na hindi nagmumula sa sarili ay tumatakbo sa buong Kasulatan. Kinausap ng Diyos si Israel sa pagkatapon nang wala nang natitirang lakas sa kanila, at ang ipinangako niya ay hindi pagkawala ng disyerto kundi pagpapanibago ng lakas sa loob ng disyerto. Ganoon din sa krus: hindi iniligtas ang Anak mula sa pagkagutom at kahubaran, kundi dinaanan niya ito hanggang wakas, at doon nagliwanag ang kapangyarihan ng Diyos. Kaya hindi sinasabi ni Pablo ang taludtod 13 bilang panuntunan ng tagumpay kundi bilang bahagi ng pagsunod sa isang Mesiyas na dumaan sa kakulangan. Ang lakas ni Cristo ay hindi shortcut palabas ng pagdurusa; ito ang lakas na natutuhan sa loob ng pagdurusa.

Ang Salamin

Ganito madalas natin ginagamit ang taludtod na ito: bago ang panayam sa trabaho, bago ang eksamen, bago ang laro. At tama iyon, hanggang sa punto na ang nasa isip natin ay "makukuha ko ang gusto ko." Pero ang tanong ni Pablo ay ibang tanong: kaya ba mong maging tapat kapag naipit ang budget sa Marso, kapag hindi natuloy ang promotion, kapag walang gumagalaw sa pananalangin mo para sa anak mo? Ang taludtod 13 ay para sa taong bumibilang ng barya at para din sa taong may sobra, dahil pareho silang mapanganib. Ang kasaganaan ay nagpapalimot ng pagtitiwala; ang kasalatan ay nagpapatigas ng puso. Ngayon, gawin ito: magpadala ng konkretong tulong, kahit maliit, sa isang taong naglilingkod na alam mong nangangailangan, nang walang mahabang paliwanag. Ganoon din ang ginawa ng mga taga-Filipos.

Ang Kaugnayan sa Iba Pang Kasulatan

Sa Ikalawang Corinto 12, isinalaysay ni Pablo ang tinik sa laman na hindi inalis ng Panginoon, at ang sagot na natanggap niya: sa kahinaan nagiging sakdal ang kapangyarihan ng Diyos. Iyon ang tunay na kambal ng Filipos 4:13. Ang dalawang teksto ay iisa ang tinig: hindi pag-aalis ng bigat kundi pagbibigay ng lakas na sapat sa bigat. Sa Isaias 40, ipinangako ng Diyos sa isang bayang pagod at wala nang pag-asa na sila ay muling magkakaroon ng lakas, hindi dahil sa sarili nilang kakayahan kundi dahil sa Diyos na hindi napapagod. Ipinapakita ng dalawang sipi na ang taludtod 13 ay hindi personal na motto ni Pablo kundi matandang gawi ng Diyos sa mga taong wala nang maipagmamalaki.

Ang Larawan ng Mga Nakarinig

Ang Filipos ay kolonya ng Roma, puno ng mga retiradong sundalo, mga taong sanay sa lengguwahe ng katatagan, karangalan, at pagsunod sa emperador. Sa lipunang iyon, ang kalakasan ay kaakibat ng katayuan: ang malakas ay ang may pera, may pangalan, may proteksyon ng Roma. Ngayon, ang taong nagsusulat sa kanila ay nakakadena, umaasa sa padala ni Epafroditus, at sinasabi niyang malakas siya. Naririnig nilang binabaligtad ang sukatan ng buong bayan nila. At nakita nila ang ironiya sa dulo ng liham: kumusta mula sa mga nasa sambahayan ni Cesar. Ang ebanghelyo ay tahimik nang nakapasok sa palasyo, sa pamamagitan ng isang bilanggo na sinasabing kaya niya ang lahat.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Pablo sa kabanatang ito ay hindi bakal. Kinasasabikan niya ang mga taga-Filipos, tinatawag silang kaniyang korona, at hindi niya itinago ang galak nang dumating ang tulong nila. Kasabay nito, ayaw niyang isipin nilang nanghihingi siya. Ang buong tono niya ay tono ng taong pinalaya na mula sa pangangailangang kontrolin ang kaniyang mga kalagayan, ngunit hindi pinalaya mula sa pagmamahal at pagkabigat ng damdamin. Sinabi niyang "natutunan ko," at ang salitang iyon ay may gastos: mga taon ng pambubugbog, pagkabilanggo, gutom, kalungkutan. Ang lakas na sinasabi niya ay hindi katangian ng ugali kundi bunga ng pagsasama sa Panginoon sa mahabang panahon. Iyon ang kaniyang lihim, at hindi niya ito itinatago sa atin.

Pagninilay

Alin sa dalawa ang mas mahirap para sa iyo ngayon, ang matutong mangailangan o ang matutong managana nang hindi nakakalimot sa Diyos?

Kung ang lakas na ipinangako sa taludtod 13 ay hindi para alisin ang bigat mo kundi para daanan ito, paano mababago ang panalangin mo bukas ng umaga?