Mga Awit 23

Ang Teksto

Isinusulat ni David ang isa sa pinakakilalang tula sa buong Bibliya: si Yahweh ay pastol, at dahil doon ay walang kakulangan ang tupa. Pinapahinga siya ng Panginoon sa luntiang pastulan, sinasamahan sa madidilim na lambak, hinahandaan ng hapag sa harap mismo ng mga kaaway, at pinapangakuan ng habang-buhay na tirahan sa tahanan ni Yahweh.

Ang Pinakabuod

Ang salmong ito ay hindi tungkol sa kalikasan o sa katahimikan ng bukid. Ito ay tungkol sa pagmamay-ari: "Si Yahweh ang aking pastol." Ang panghalip na "aking" ang nagbabago ng lahat. Ang Diyos ng buong sansinukob ay nakatali sa isang partikular na tao sa pamamagitan ng tipan. At kung ganoon, ang buong buhay, mula sa pagkain hanggang sa kamatayan, mula sa kaginhawaan hanggang sa harapan ng kaaway, ay nasa loob ng pag-aalaga niya. Hindi ito pangako na walang lambak; pangako ito na hindi ka mag-iisa sa lambak. Ang teolohiyang puso rito ay ang pagsasama ng Diyos, hindi ang pag-iwas sa hirap.

Ang Pangunahing Hibla

Ang salitang "pastol" ay hindi natapos kay David. Sa Ezekiel 34, sumumpa ang Diyos na siya mismo ang magiging pastol ng kaniyang bayan dahil binigo sila ng mga pastol ng Israel. Pagkaraan ng ilang siglo, sinabi ni Jesus: "Ako ang mabuting pastol." Ang panghalip na "aking" sa Salmo 23 ay may pangalan na ngayon, at ang pangalang iyon ay Jesus. Ang "napakadilim na anino ng lambak" ay lalakaran niya rin, hanggang sa krus, upang tayo ay makasama niya doon. Kaya't ang pamalo at tungkod na nagpapayapa kay David ay nagiging krus at muling pagkabuhay para sa atin.

Ang Salamin

Ang mahirap na tanong ng salmong ito ay hindi "naniniwala ba ako?" kundi "ano ang tunay kong hinahanap?" Sinasabi ni David, "hindi ako magkukulang," ngunit alam nating lahat kung gaano tayo kadalas nabubuhay na parang kulang tayo. Kulang sa pera, kulang sa panahon, kulang sa pagkilala sa trabaho, kulang sa pagmamahal sa tahanan. Tinatanong ka ng salmong ito: kung talagang si Yahweh ang pastol mo, bakit ka natatakot na mahulog ang lahat kapag hindi ka nag-agaw? Ang hapag sa harap ng mga kaaway ay hindi nagsasabi na wala nang kaaway; sinasabi nitong hindi sila ang may huling salita sa iyong hapag-kainan.

Konteksto

Si David ay tunay na pastol bago naging hari. Alam niya ang amoy ng tupa, ang bigat ng tungkod, ang gabi sa bukid. Sa kulturang Israelita, ang "pastol" ay kalimitang ginagamit para sa mga hari at pinuno; ang paggamit ni David sa salitang iyon para sa Diyos ay parang sinasabi niyang ang tunay kong Hari ay hindi ako. Ang paglalagay ng langis sa ulo ay tanda ng karangalang panauhin sa isang piging, hindi pangkaraniwang gawi. At ang "tahanan ni Yahweh" ay tumutukoy sa templo, ang lugar ng presensya ng Diyos. Buong buhay na malapit sa Diyos, ito ang huling hiling.

Ang Interteksto

Umaalingawngaw ang salmong ito sa buong Kasulatan. Sa Genesis 48, tinawag ni Jacob ang Diyos na "ang Diyos na naging pastol ko sa buong buhay ko hanggang sa araw na ito." Ang paglalarawan ni David ay hindi bago; ito ay pag-angkin sa isang lumang pamilyar na paraan ng pagkilala sa Diyos.

Ngunit ang pinakamalinaw na echo ay sa Juan 10, kung saan sinabi ni Jesus: "Ako ang mabuting pastol. Ibinibigay ng mabuting pastol ang kaniyang buhay para sa mga tupa." Ang bagay na hindi ginawa ni David para sa kaniyang mga tupa, ginawa ni Jesus. Ang pastol na namamatay para sa tupa, ito ang lugar kung saan tumataas ang Salmo 23 patungo sa krus.

At may kabaligtaran din: sa Ezekiel 34, hinatulan ng Diyos ang mga masasamang pastol ng Israel na kumakain sa mga tupa sa halip na pakainin sila. Ang Salmo 23 ay hindi maiintindihan nang buo kung hindi natin makikita ito bilang tugon sa mundong puno ng masasamang pastol, mga lider, mga amo, mga sistema, na kumakain sa mga inaalagaan sana nila.

Sa Pahayag 7 naman, may pastol na Kordero, si Kristo mismo, na "aakayin sila sa mga bukal ng tubig ng buhay." Ang tabi ng payapang tubigan sa Salmo 23 ay hindi nagtatapos sa isang bukid sa Judea; nagtatapos ito sa bagong Jerusalem.

Ang Tanong

Paano kung ang lambak ay hindi lumipas? Sabi ni David, "kahit na lumakad ako sa gitna ng napakadilim na anino ng lambak." Hindi niya sinabing lalampas siya kaagad. Marami sa atin ang naghihintay ng katapusan ng lambak na hindi dumarating sa buhay na ito. May kanser na hindi gumagaling, may anak na hindi bumabalik, may kasal na hindi naaayos. Ang salmong ito ay hindi nangangako ng maikling lambak. Nangangako ito ng kasama sa lambak, at ng huling tahanan pagkatapos ng lahat ng lambak. Iyon ay hindi mura, ngunit ang katotohanan din: minsan, ang tanging sagot ay "ikaw ang kasama ko," at kailangan nating matutong tumigil doon.

Pagninilay

Sa aling bahagi ng iyong buhay ka nabubuhay na parang walang pastol, at ano ang natatakot mong mawala kung ibibigay mo iyon sa Panginoon?

Kung ang hapag ay inihahanda sa harap ng iyong mga kaaway, sino o ano ang mga kaaway na iyon sa yugtong ito ng iyong buhay, at ano ang ibig sabihin ng pag-upo at pagkain habang nandiyan pa sila?