Ano ang Muling Pagkabuhay ni Jesus at Bakit Ito Mahalaga?

Panimula

Isipin mo ang tatlong babaeng naglalakad sa madilim pa, may hawak na pabango, naghahanda para sa isang bangkay. Hindi sila umaasa ng himala. Nagdadalamhati sila, at ang tanging tanong nila ay praktikal: sino ang magpapagulong ng batong nakatakip sa libingan? Ganito nagsimula ang pinakamahalagang umaga sa kasaysayan, hindi sa pananabik kundi sa hapdi ng isang libing na hindi pa tapos. At doon sila nakarating sa isang bukas na libingan at sa isang pangungusap na binago ang lahat: wala siya rito.

Marami sa atin ang narinig na ang kuwentong ito mula pagkabata. Alam na natin ang wakas, kaya minsan hindi na tayo nagugulat. Sa gabay na ito, tatanggalin natin ang pamilyar na balot at titingnan kung ano talaga ang nangyari nang umagang iyon, paano ito inihanda ng buong Kasulatan, ano ang mga maling akalang kumakapit dito, at bakit hindi lamang ito paksa ng teolohiya kundi bagay na humahawak sa iyong trabaho, katawan, pamilya, at kinabukasan.

Ang tuon ng gabay na ito

Karaniwang ipinapakilala ang muling pagkabuhay bilang masayang wakas ng isang malungkot na kuwento: namatay si Jesus, nalungkot ang lahat, pero ayos lang, nabuhay siya. Ang tuon natin dito ay iba. Titingnan natin ang muling pagkabuhay bilang unang araw ng bagong paglalang, hindi epilogo kundi pambungad na kabanata ng isang bagong mundo. Hindi nagbalik si Jesus sa dating buhay; pumasok siya sa buhay na hindi na kayang hawakan ng kamatayan, at hinihila niya ang sangkatauhan at ang buong sansinukob patungo roon. Mahalaga ang anggulong ito, dahin kung wakas lamang ang muling pagkabuhay, magiliw itong alaala. Kung simula ito, kasama ka sa kuwento.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa muling pagkabuhay ni Jesus?

Ang muling pagkabuhay ay ang paggawa ng Diyos kung saan ang tunay na patay na katawan ni Jesus na ipinako sa krus, inilibing, at binantayan ay muling binuhay sa ikatlong araw, hindi bilang espiritung naglalakad o bilang alaalang nabubuhay sa isipan ng mga alagad, kundi bilang totoong tao na may katawang hindi na mamamatay muli.

Simple at matapang ang unang pahayag ng anghel sa libingan. Sabi ng Mateo 28:6, "Wala siya rito, sapagkat siya'y muling nabuhay, tulad ng kanyang sinabi. Halikayo, tingnan ninyo ang pinaglagyan sa kanya." Pansinin ang dalawang bagay. Una, may paanyaya: tingnan ninyo. Hindi ipinagbabawal ang pagsusuri; inanyayahan pa. Ikalawa, may paalala: tulad ng kanyang sinabi. Hindi aksidente ang muling pagkabuhay, hindi ito plano B ng langit matapos magkamali ang Biyernes. Ipinangako ito nang maaga pa.

Sa Lucas 24:6 naman ganito ang pananalita ng mga anghel sa mga babae, "Wala siya rito; muli siyang nabuhay! Alalahanin ninyo ang sinabi niya sa inyo noong siya'y nasa Galilea pa." Kapansin-pansin na ang panggagaling sa kalungkutan ay hindi bagong kaalaman kundi paggunita. Ang mga alagad ay nakalimot, at ang pagpapagaling ng Diyos sa kanila ay sa pamamagitan ng pagpapaalala sa mga salitang hindi nila sineryoso noong maaliwalas pa ang panahon.

Bago pa man mangyari ang lahat, ipinakilala na ni Jesus ang sarili niya bilang pinagmumulan ng buhay, hindi lang bilang taong nabuhay. Sa Juan 11:25, sa harap ng libingan ni Lazaro at sa harap ng nagluluksang Marta, sinabi niya, "Ako ang muling pagkabuhay at ang buhay. Ang nananalig sa akin, kahit mamatay ay muling mabubuhay." Hindi sinabi ni Jesus na may dalang doktrina siya tungkol sa muling pagkabuhay. Sinabi niyang siya ang muling pagkabuhay. Ang pag-asa natin ay hindi isang konsepto kundi isang Persona na kilala mo.

Nang ipangaral ito ng iglesya, hindi ito ipinakilala bilang pilosopiya kundi bilang balita na may mga saksi. Sa Mga Gawa 2:32, ganito ang deklarasyon ni Pedro sa Jerusalem, sa lugar mismo kung saan ipinako si Jesus, at ilang linggo lamang matapos ito: "Ang Jesus na ito'y muling binuhay ng Diyos at kaming lahat ay mga saksi." Tandaan, kung may bangkay pa sa libingan, may paraan para masira ang sermon ni Pedro noong araw na iyon. Walang naglabas ng bangkay.

At nang ilista ni Pablo ang pinakapundasyon ng pananampalataya, ito ang inuna niya. Sabi ng 1 Corinto 15:3, "Sapagkat iniabot ko sa inyo ang aking tinanggap na pinakamahalaga sa lahat: na si Cristo ay namatay dahil sa ating mga kasalanan, ayon sa nasasaad sa Kasulatan." Sinusundan ito ng paglilibing at ng muling pagkabuhay sa ikatlong araw, at pagkatapos ng mahabang listahan ng mga nakakita sa kanya. Ang krus at ang libingan ay hindi magkahiwalay na aral. Isang gawa ito ng pagliligtas na may dalawang hininga: namatay siya para sa kasalanan, nabuhay siya para sa buhay.

Isa pang detalyeng madalas nalalampasan. Paulit-ulit sinasabi ng mga ebanghelyo na nangyari ito sa "unang araw ng linggo." Hindi lang iyon petsa. Sa aklat ng Genesis, ang unang araw ay araw ng pagsasabi ng Diyos ng liwanag sa gitna ng dilim. Nang lumabas si Jesus sa libingan sa unang araw ng linggo, sinasabi ng mga ebanghelista na may bagong nagsisimula. At nang makita siya ni Maria Magdalena, inakala niyang hardinero ito, isang detalyeng hindi kataka-taka kung naaalala mong ang unang tao ay inilagay ng Diyos sa isang halamanan.

Ang libingan ay naging pinto, hindi hangganan.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Mula pa sa pinakaunang mga pahina, tinutumbok na ng Kasulatan ang problemang tinutugunan ng muling pagkabuhay. Nang pumili ang tao ng kalayaan na walang Diyos, ang hatol ay pagbabalik sa alabok. Ngunit kasama ng hatol ay may pangako: darating ang isang supling na wawasak sa ulo ng ahas, at masasaktan siya sa ganang kanya. Isinulat na sa Genesis 3:15 ang hugis ng Linggo ng Pagkabuhay: sugatang mananakop.

Sa buong Lumang Tipan, hinahagilap ng mga tao ng Diyos ang pag-asa na hindi binabawi ng kamatayan. Sa gitna ng kanyang paghihirap, umamin si Job na kahit maagnas ang kanyang balat, makikita niya ang Diyos. Sumigaw ang manunulat ng Awit 16 na hindi pababayaan ng Diyos ang kanyang banal na malagay sa kabulukan, mga salitang sinipi mismo ni Pedro sa Jerusalem nang ipaliwanag niya ang bukas na libingan. Sa Ezekiel 37, ipinakita ng Diyos sa propeta ang isang lambak ng tuyong mga buto, at tinanong siya kung mabubuhay pa ang mga ito. Hindi mahiwaga ang sagot ng propeta. Hindi siya nagpanggap na alam niya. Ang tugon ay hininga ng Diyos na pumasok sa mga buto at pagtayo nila bilang isang malawak na hukbo. Ang paglalarawang iyon ng pagbabalik ng Israel mula sa pagkatapon ay naging larawan din ng mas malaking gawa: ang Diyos na nagbibigay ng buhay kung saan wala nang natitirang buhay.

May mga larawan pang hindi mapigilan ng panahon. Ang tatlong araw ni Jonas sa tiyan ng isang malaking isda, na binanggit ni Jesus bilang tanda ng mangyayari sa kanya. Si Isaac na binuhat ang kahoy at ibinalik sa ama na animo'y mula sa kamatayan. Ang Tupang pinatay sa Paskuwa na naging simula ng kalayaan, hindi ng wakas. At higit sa lahat, ang Lingkod sa Isaias 53, na tinusok dahil sa ating mga pagsalangsang, nagbuhos ng kanyang buhay hanggang kamatayan, ngunit makakakita ng kanyang supling at magpapahaba ng kanyang mga araw. Kung namatay siya, paano siya makakakita? Ang tanong na iyon ay isang libingang nag-uumpisang mabuksan.

Dumadaloy ang tema sa Bagong Tipan hindi bilang bagong tuklas kundi bilang katuparan. Sa 1 Corinto 15, tinawag ni Pablo si Cristo na pinakaunang bunga ng mga natutulog. Sa kulturang agrikultural, ang unang bunga ay hindi ang katapusan ng anihan kundi ang unang bigkis na nagpapatunay na dumating na ang panahon ng pag-aani. Ganito rin ang pagkalarawan ni Pablo kay Cristo bilang huling Adan, ang pinuno ng isang bagong sangkatauhan. Hindi na muling pinaandar ang lumang mundo; may bagong mundo na sumibol sa loob ng luma.

At pagsapit ng dulo ng Bibliya, hindi tayo dinadala sa isang kaluluwang lumilipad palayo sa mundo kundi sa isang Diyos na naninirahan sa gitna ng kanyang bayan sa bagong langit at bagong lupa, kung saan ipinahahayag ng nakaluklok sa trono na binabago niya ang lahat ng bagay, at kung saan ang muling nabuhay na Cristo ang nagsasabing siya ang buháy magpakailanman at hawak niya ang mga susi ng kamatayan. Ang Linggo ng muling pagkabuhay ay preview ng huling kabanata, hindi tanda ng pagtatapos ng nakaraan.

Mga karaniwang maling akala

Ang unang maling akala: ang muling pagkabuhay ay pagpapatuloy lamang ng buhay ng kaluluwa. Sa maraming pananaw, ang mahalaga ay nakaligtas ang espiritu ni Jesus at nanatiling malapit sa mga alagad. Ngunit mismong si Jesus ang nagpasinungaling dito. Nang matakot ang mga alagad dahil inakala nilang multo ang nakita nila, ipinakita niya ang kanyang mga kamay at paa, sinabing hipuin nila siya sapagkat ang espiritu ay walang laman at buto, at pagkatapos ay kumain sa harap nila. Ang pananampalatayang Kristiyano ay hindi paglayo mula sa katawan kundi pagliligtas ng katawan. Kaya nga hindi walang kabuluhan ang kalusugan, ang trabaho ng mga kamay, ang pagod ng pisikal na pagmamalasakit. Sa bagong paglalang, hindi itinatapon ang laman; ito ay binabago.

Ang ikalawang maling akala: sapat na ang krus, dagdag na palamuti na lang ang muling pagkabuhay. May mga Kristiyanong halos lahat ng pansin ay nasa kapatawaran, at ang Linggo ay parang masayang hangganan lamang ng Biyernes. Malinaw ang sagot ng 1 Corinto 15: kung hindi muling nabuhay si Cristo, walang kabuluhan ang pangangaral at ang pananampalataya, at nasa kasalanan pa rin tayo. Sinabi rin ni Pablo sa Roma 4:25 na ibinigay si Jesus dahil sa ating mga kasalanan at muling binuhay upang tayo ay pawalang-sala. Ang krus ang nagbayad; ang bukas na libingan ang resibo ng Ama na tanggap ang bayad. Walang muling pagkabuhay, walang katiyakan.

Ang ikatlong maling akala: simbolo lamang ito ng pag-asa, tulad ng tagsibol matapos ang taglamig o pagbangon matapos ang kabiguan. Maganda ang tunog, ngunit hindi ito ang ipinangaral ng mga apostol. Hindi sinabi ni Pedro na may bagong pakiramdam sila ng pag-asa; sinabi niya sa Mga Gawa 2:32 na mga saksi sila ng isang tiyak na tao sa isang tiyak na kasaysayan. Isinugal ng iglesya ang buhay nito hindi sa metapora kundi sa isang pangyayari. Sa 1 Pedro 1:3 ganito ang pagbigkas, "Purihin ang Diyos at Ama ng ating Panginoong Jesu-Cristo! Dahil sa kanyang dakilang habag, tayo'y binigyan niya ng panibagong buhay sa pamamagitan ng muling pagkabuhay ni Jesu-Cristo. Ito ang nagbibigay sa atin ng buhay na pag-asa." Buháy na pag-asa, hindi wishful thinking. Buháy, dahil nakakabit sa isang nabubuhay na Panginoon.

Ang ikaapat na maling akala: pangako ito para sa langit kaya wala itong kinalaman sa ngayon. Dito mismo pumapasok ang Roma 6:4, "Kaya nga, tayo'y nalibing na kasama niya sa pamamagitan ng bautismo tungo sa kamatayan, upang kung paanong binuhay si Cristo mula sa mga patay sa pamamagitan ng maluwalhating kapangyarihan ng Ama, tayo nama'y mamuhay sa panibagong buhay." Ang panahunan ay ngayon. Hindi sinabi ni Pablo na sa hinaharap tayo mamumuhay ng bago, kundi ngayon. Ang kapangyarihang nagbangon kay Jesus ay ang mismong kapangyarihang nagtutulak sa mananampalataya na tumalikod sa kasalanan, magpatawad, magsabi ng totoo, magsimula muli. Ang muling pagkabuhay ay hindi lamang tiket sa kabilang buhay; ito ay panibagong hangin sa buhay na ito.

Isabuhay ito ngayon

Kung ang muling pagkabuhay ay unang araw ng bagong paglalang, ibig sabihin may katuturan na ngayon ang bawat maliit na pagsunod. Isipin mo ang Lunes ng umaga, pagbalik sa parehong trabaho at parehong kasamahang mahirap pakisamahan. Hindi sinasabi ng muling pagkabuhay na tiisin mo lang ang lahat hanggang sa mamatay ka. Sinasabi nito na ang gawaing tapat na ginagawa mo ngayon ay hindi malilipol, sapagkat sa dulo ng 1 Corinto 15 ay sinabi ni Pablo na hindi nawawalan ng kabuluhan ang gawa natin sa Panginoon. Ang pagtatama ng isang mali sa ulat, ang pagturing ng dangal sa isang taong madaling maliitin, ang pagtanggi sa suhol: mga sipi ito ng bagong mundo na naipasok sa luma.

Isipin mo ang isang pamilyang matagal nang may bigat, kapatid na hindi na nagpapansin, magulang na may sugat na hindi napag-usapan. Ang bagong paglalang ay nagsisimula sa mga libingang inaakala nating permanente. Hindi tayo pinipilit ng Diyos na magkunwaring walang nangyari. Ang gusto niya ay makakita ng buhay kung saan walang natitirang buhay, katulad sa lambak ni Ezekiel. Kaya minsan ang pinakamatapang na hakbang mo ay isang mensahe, isang paghingi ng tawad na hindi mo pa nakumpirma kung tatanggapin.

Isipin mo ang isang katawang pumapalya. Diyagnosis, gamot, panghihina, pagtanda. Hindi minamaliit ng Bibliya ang bigat ng kamatayan; tinawag ito ni Pablo na kaaway. Ngunit ang kaaway na iyon ay may takdang katapusan. Kaya kapag umupo ka sa ospital, may karapatan kang manangan sa Juan 11:25 nang buong bigat: ang nananalig kay Cristo, kahit mamatay ay muling mabubuhay. Hindi ito panangga sa hapdi. Ito ay hangganan sa hapdi.

At isipin mo ang pagkalungkot at inip sa gitna ng gabi, ang mga pagkabigong parang nagsasara ng lahat ng pintuan. Dito mahalaga ang paalala sa Lucas 24:6, ang pag-alala sa mga salitang matagal nang sinabi. Madalas, hindi bagong pahayag ang kailangan mo, kundi pagtanggap muli sa sinabi na ng Diyos: hindi ka niya iniwan, hindi ka niya itatapon, hindi ang kamatayan ang may huling salita sa iyong buhay.

Sabi ng Colosas 3, kung binuhay tayong kasama ni Cristo, ang mga bagay na nasa itaas ang hanapin natin. Hindi ito paglayo sa tunay na buhay. Ito ay pamumuhay ayon sa direksyon kung saan papunta ang buong mundo.

Ang Salamin

Ngayon ay ikaw ang kausap ko. Alam mo ang doktrina. Pero may libingan bang pinapanatili mong sarado sa buhay mo? Isang bahagi na sinabi mo nang wala nang pag-asa: ang pagkakasala na paulit-ulit mong ginagawa, ang kasal na gumagalaw na lamang sa gawi, ang anak na tumalikod, ang pangarap na namatay noong bumagsak ang negosyo o nang hindi ka natanggap. Minsan mas komportable pa tayo sa libing kaysa sa muling pagkabuhay, dahil ang libing ay may hugis, may ritwal, may katiyakan. Ang muling pagkabuhay ay nanghihimasok. Hinihingi nito na umasa ka muli, at ang umasa muli ay mapanganib.

Tatanungin ko rin kita kung saan ka nagtatago. May mga nagsasabing Kristiyano sila ngunit ang totoong kinakapitan ay pera, dahil iyon ang nararamdaman nilang tunay na kalasag sa kamatayan. May iba na ang kinakapitan ay katawan at anyo, kaya ang bawat linya sa mukha ay banta. May iba na inuubos ang oras sa abalang hindi naman nagbubunga, dahil kapag tumahimik ay tatanungin sila ng katahimikan tungkol sa kanilang kaluluwa. Tinatanong ka ng bukas na libingan: kung tiyak na ang kinabukasan mo, ano ang hindi na kailangang ipagtanggol?

At may libreng bahagi rin ito. Kung nabuhay si Jesus, hindi ka na kailangang magpaganda sa harap ng Diyos. Hindi na kailangan ng resume. Ang Panginoon na tumawag sa iyo ay siyang may hawak ng mga susi ng kamatayan, at dinala niya ang mga pilat sa kanyang muling nabuhay na katawan bilang tanda na hindi siya nagkubli sa pinakamadilim na parte ng buhay mo. Kaya puwede kang maging tapat. Puwede kang mahina. Puwede kang magsimula muli ngayon, kahit ilang beses ka nang nabigo.

Ang pinakamahalagang balita sa mundo ay nangyari na.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Kapag itinatanong ng bata kung bakit tayo masaya sa Linggo ng Pagkabuhay, huwag agad tumalon sa mahabang paliwanag. Magsimula sa isang totoong bagay na alam nilang masakit: ang pagpanaw. Marahil may alagang hayop na namatay, o lolo na wala na. Sabihin mo na si Jesus ay tunay na namatay, at inilibing siya sa isang yungib na may malaking bato sa harap. Pagkatapos, ito ang sorpresa: nang bumalik ang mga kaibigan niya, bukas na ang bato at wala na ang bangkay, dahil binuhay siya ng Diyos. Hindi siya multo. Kumain siya, nakipag-usap, niyakap ng kanyang mga kaibigan.

Para sa maliliit, ang malinaw na larawan ay ang paghihintay sa isang binhi sa lupa na inaakalang tapos na, hanggang sa may sumibol. Para sa mas matatanda, mahalagang sabihin na hindi lang ito magandang kuwento kundi nangyari talaga, at may mga taong nakakita at nagpahayag nito kahit pinarurusahan sila. Para sa kabataan, tapatin mo sila: may mga tumututol sa pangyayaring ito, at may mabubuting sagot sa kanilang mga tanong. Hindi kalaban ng pananampalataya ang pagtatanong.

Huwag kalimutang ipakita ang koneksyon sa kanila: dahil nabuhay si Jesus, may pag-asa tayo kahit sa pinakamalungkot na bahagi ng buhay natin. Sa Faith.network, may mga natatanging paliwanag na inihanda ayon sa edad, para sa mga preschooler na tatlo hanggang anim, para sa mga batang pitong taon hanggang labindalawa, at para sa kabataang labindalawa pataas, kaya puwede mong piliin ang antas na kasyang kasya sa batang kaharap mo.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Kung ang muling pagkabuhay ay wakas lamang ng isang malungkot na kuwento, magandang balita ito para sa kasaysayan pero hindi kinakailangang magbago ang buhay natin ngayon. Ngunit hindi ito wakas. Ito ang unang araw ng bagong paglalang, ang umagang sinabi ng Diyos na muli ang liwanag sa gitna ng dilim, at inilabas si Jesus sa isang libingang inaakala nating permanente. Kaya nga hindi lang alaala ang ipinangaral ng mga apostol; deklarasyon ito ng bagong panahon na dumating na sa loob ng lumang mundo. Iyan ang ibig sabihin ng Mga Gawa 2:32, ang Jesus na ito'y muling binuhay ng Diyos, at mga saksi silang lahat.

Kung gusto mong palawakin ang pag-aaral, magsimula sa buong 1 Corinto 15 at basahin ito nang mabagal, pagkatapos ay tapusin sa Roma 6 kung saan ikinakabit ni Pablo ang pangyayaring ito sa ordinaryong pamumuhay mo. Pagkatapos, magbalik sa isang tahimik na tanong: saan sa buhay ko kailangang pumasok ang kapangyarihang nagbangon kay Jesus? Doon magsisimula ang iyong Linggo.