Si Samson: Ang Lakas at Kahinaan ng Isang Hukom

Panimula

May isang bulag na lalaki na nakagapos sa gilingan sa Gaza. Dating siya ang pinakamalakas na tao sa buong lupain. Ngayon, siya na ang aliwan ng mga kaaway niya, hinihila palibot sa bilangguan na parang baka. At sa gitna ng kanyang kahihiyan, may isang linya sa Bibliya na tahimik pero puno ng pag-asa: nagsimulang tumubo ang buhok niya.

Marami sa atin ang kilala si Samson dahil sa buhok, sa leon, at sa gumuhong templo. Pero kakaunti ang nakakaalam kung bakit isinama ng Diyos ang isang taong sumira sa halos lahat ng ipinangako niya sa listahan ng mga taong may pananampalataya sa Hebreo 11:32. Diyan nagiging kakaiba ang kuwento.

Sa gabay na ito, susundan natin ang buhay ni Samson mula sa pangako sa kanyang ina hanggang sa huling panalangin niya sa Gaza, at titingnan natin kung bakit hindi lang siya isang kuwento ng nasayang na potensyal kundi salamin ng buong Israel, at larawan ng biyayang hindi natin kayang sirain.

Ang tuon ng gabay na ito

Karamihan sa mga artikulo tungkol kay Samson ay nagtatapos sa moral na aral: huwag kang magpadala sa tukso, huwag mong ipagkanulo ang iyong panata. Totoo iyon, pero hindi iyon ang pinakamalalim sa kuwento.

Ang tuon natin dito: si Samson ay hindi lamang isang tao, siya ay salamin ng buong Israel. Hinirang mula sa sinapupunan, ibinukod para sa Diyos, pero laging nakikipagtalik sa mundo ng mga Filisteo. Nabulag, nagapos, ginamit sa gilingan, at gayunman hindi tuluyang binitawan ng Diyos. Kapag nakita natin iyon, hindi na si Samson ang bida ng kuwento kundi ang katapatan ng Diyos na tumutupad ng pangako sa gitna ng kabiguan ng kanyang bayan.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol kay Samson?

Ang buong kuwento ni Samson ay matatagpuan sa Mga Hukom 13 hanggang 16, apat na kabanata lamang, ngunit ito ang pinakamahabang salaysay tungkol sa isang hukom sa buong aklat. Nasa dulo na siya ng panahon ng mga hukom, sa isang panahon na paulit-ulit na inilalarawan ng aklat: sumasama ang Israel, pinapabayaan ng Diyos na masakop, dumadaing sila, nagpapadala ang Diyos ng tagapagligtas. Sa panahon ni Samson, may kakaiba sa pattern. Hindi na sinasabi ng teksto na dumaing ang Israel. Basta na lang sinasabi na ipinasakamay sila ng Panginoon sa mga Filisteo nang apatnapung taon. Hindi na sila humihingi ng saklolo. Sila'y nakasanayan na ang pagkakaalipin. At doon pa rin nagpadala ang Diyos.

Nagsimula ang lahat sa isang walang anak na mag-asawa mula sa tribo ni Dan, si Manoa at ang kanyang asawa. Nagpakita sa babae ang anghel ng Panginoon at nagbigay ng pangako at utos: "Sapagka't narito, ikaw ay maglilihi, at manganganak ng isang lalake; at walang pangahit na dadaan sa kaniyang ulo: sapagka't ang bata ay magiging Nazareo sa Dios mula sa pagkapanganak: at kaniyang pasisimulan ang pagliligtas sa Israel sa kamay ng mga Filisteo" (Mga Hukom 13:5).

Pansinin ang tatlong bagay sa talatang ito. Una, si Samson ay Nazareo mula pa sa sinapupunan, hindi dahil pinili niya kundi dahil pinili siya. Ang panata ng Nazareo sa Mga Bilang 6 ay karaniwang boluntaryo at may takdang panahon: walang alak, walang paggupit ng buhok, walang paglapit sa bangkay. Kay Samson, panghabambuhay ito at hindi niya pinasukan. Ikalawa, sinabi ng anghel na "pasisimulan" niya ang pagliligtas, hindi tatapusin. Bahagi lang siya ng mas malaking gawa. Ikatlo, ang lakas niya ay hindi kailanman inilarawan bilang likas na kalamnan.

Ang buhok ay tanda, hindi baterya.

Nang lumaki siya, ang paulit-ulit na sinasabi ng teksto ay hindi "malakas si Samson" kundi ang Espiritu ang bumaba sa kanya. Nang salakayin siya ng isang batang leon sa daan patungong Timna, "ang Espiritu ng Panginoon ay makapangyarihang sumakaniya, at kaniyang linamas yaon na gaya ng paglamas sa isang batang kambing, at wala siyang anoman sa kaniyang kamay" (Mga Hukom 14:6). Iyon ang susi sa buong buhay niya. Ang lakas ni Samson ay hindi kanya. Utang niya ito. Regalo ito ng Espiritu, at hindi kailanman naging pagmamay-ari niya.

Sinundan ito ng serye ng mga pangyayaring parang komedya at trahedya nang sabay. Nagpakasal siya sa isang Filistea laban sa kalooban ng kanyang mga magulang. Naghanda siya ng bugtong sa kanyang kasalan gamit ang pulot na kinuha niya sa bangkay ng leon, isang bagay na ipinagbabawal sa Nazareo. Nang malaman niyang ipinagkanulo siya ng kanyang asawa, naghiganti siya sa pamamagitan ng tatlong daang asong-gubat na may sulo sa buntot, tinupok ang mga bukirin ng mga Filisteo. Nang gantihan siya, pumatay siya ng isang libong tao gamit ang panga ng asno sa Lehi. Sa buong panahong ito, ang Diyos ay gumagamit sa kanya, at sinasabi pa ng Mga Hukom 14:4 na ang Panginoon mismo ang naghahanap ng pagkakataon laban sa mga Filisteo.

Nagpatuloy ito hanggang sa dalawampung taon siyang naging hukom sa Israel. Wala tayong naririnig na dinala niya ang bayan sa pagsisisi. Wala siyang itinayong altar. Walang naitalang sermon. Hukom siyang mag-isa, tagapagligtas na hindi nagpapastol.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Kung ilalagay natin si Samson sa mas malaking kuwento, biglang nagiging malinaw ang layunin ng kanyang salaysay. Ang aklat ng Mga Hukom ay hindi koleksyon ng mga kuwento ng bayani. Ito ay pababang hagdan. Bawat hukom ay mas may bahid kaysa sa nauna. Si Gideon ay duwag pero masunurin sa huli; si Jefte ay nagsugal sa isang bulaan na panata; si Samson ay Nazareo na tinatalikuran ang bawat tuntunin ng kanyang pagkabukod. At doon nagtatapos ang aklat sa nakakatakot na pangungusap: bawat tao ay gumagawa ng anumang matuwid sa kanyang paningin.

Si Samson ang Israel na nakabalot sa isang katawan. Ibinukod mula sa sinapupunan, katulad ng bansa na tinawag ng Diyos mula sa Egipto. Pinagkalooban ng kapangyarihang hindi niya pinaghirapan, katulad ng lupaing ibinigay sa Israel na hindi nila naaraw-araw na tinamnan. Paulit-ulit na nakikipag-isa sa mga Filisteo, katulad ng bansang paulit-ulit na sumusunod sa mga diyos ng Canaan. Sa huli, nabulag at nagapos at itinapon sa lupain ng kaaway, katulad ng Israel na sa bandang huli ay dinala sa pagkatapon sa Babilonia. Hindi aksidente ang mga tugmang ito. Ang kuwento ni Samson ay propesiya na nasa anyo ng talambuhay.

At dito papasok ang Bagong Tipan. Kapansin-pansin na hindi tinanggal ng Diyos ang pangalan ni Samson sa kanyang aklat: "At ano pa ang aking sasabihin? sapagka't kukulangin ako ng panahon kung sasaysayin ko ang tungkol kay Gideon, kay Barac, kay Samson, kay Jefte; tungkol kay David, at kay Samuel at sa mga propeta" (Hebreo 11:32). Hindi ito pagbasbas sa mga pagkakamali niya. Ito ay paalala na ang pananampalataya, kahit maliit at maputik, ay tumitingin sa labas ng sarili at humahawak sa Diyos. Ang tanging bagay na ginawa ni Samson na maituturing na pananampalataya ay ang paghawak sa Diyos sa dulo ng kanyang lakas.

Pero may isa pang linya na dumadaloy patungong Kristo. Dalawang anak na ipinangako ng anghel sa isang inang walang anak. Dalawang lalaking ibinukod mula sa sinapupunan. Dalawang tagapagligtas na tinanggihan ng kanilang sariling bayan. Dalawang nagbuwis ng buhay upang manalo. Pero magkaiba sila sa isang bagay na napakalaki. Namatay si Samson na may kamay na nakahawak sa mga haligi at may hiling na paghihiganti; namatay si Kristo na may kamay na nakabuka at nakapako at may hiling na kapatawaran. Nakamit ni Samson ng kanyang kamatayan ang mas malaki kaysa sa kanyang buhay, at iyon ang mahinang anino ng Krus. Nang mamatay si Jesus, hindi tatlong libong kaaway ang bumagsak kundi ang kaaway mismo.

Si Samson ay bugtong; si Kristo ang kasagutan.

Ang puso ng kanyang buhay

Kung pipili tayo ng tatlong sandali na nagbubuod sa buong buhay ni Samson, ito ang tatlong iyon.

Ang una ay ang kanyang pagsilang. Bago pa siya nagdesisyon ng kahit isang bagay, may plano na ang Diyos para sa kanya. Ang Mga Hukom 13:24 ay simple: "At ang babae ay nanganak ng isang lalake, at pinanganlang Samson: at ang bata ay lumaki, at pinagpala ng Panginoon." Ang pangalang Samson ay may ugat sa salitang araw, at siya nga ang liwanag na dumating sa madilim na panahon. Ngunit ang mahalagang punto: hindi siya naging Nazareo dahil sa kanyang debosyon. Ang buong pagkakakilanlan niya ay bigay. Kaya naman ang buong buhay niya ay pakikipagbuno sa isang bagay na hindi siya ang nagsimula.

Ang ikalawa ay ang bulong niya sa hita ni Delila. Tatlong beses siyang niloko ng babaeng ito. Tatlong beses niyang nasaksihan na may mga Filisteong naghihintay sa likod ng pinto. At sa ikaapat, ibinigay niya ang huling bagay na hindi pa niya nailalabas: "Walang pangahit na nadaan sa aking ulo; sapagka't ako'y naging Nazareo sa Dios mula sa tiyan ng aking ina: kung ako'y maahitan, ang aking lakas ay hihiwalay sa akin, at ako'y manghihina, at magiging gaya ng alinmang tao" (Mga Hukom 16:17). Hindi ito paglabas ng sikreto ng isang mahiwagang buhok. Ito ay pagbibigay ng kanyang pagkabukod para sa Diyos sa kandungan ng kaaway. At kapag ang tanda ay ipinamigay na, ang tinatandaan ay nawala rin.

Ang pinakamalungkot na talata sa buong Bibliya ay maaaring ang sumunod. Nang gupitan siya, hindi niya agad naramdaman: "At kaniyang sinabi, Ang mga Filisteo ay nangasa iyo, Samson. At siya'y gumising sa kaniyang pagkakatulog, at sinabi, Ako'y aalis na gaya ng dati. Nguni't hindi niya talos na ang Panginoon ay humiwalay sa kaniya" (Mga Hukom 16:20). Akala niya, kaya pa niya. Iyon ang pinakadelikadong anyo ng pagkawala: ang tumayo ka nang parang malakas ka pa, na hindi mo alam na wala na ang kapangyarihan. Dinukit ang kanyang mga mata, ginapos siya, at ginawa niyang trabaho ang gilingan ng isang alipin.

Ang ikatlo ay ang huling panalangin. Hindi siya nagsimula sa panalangin. Doon lang siya nagsimula noong nasa Lehi siya at nauuhaw, at doon lang siya nagtapos sa templo ng Dagon: "At tumawag si Samson sa Panginoon, at sinabi, Oh Panginoong Dios, idinadalangin ko sa iyo na alalahanin mo ako, at pinamamanhikan ko sa iyo na palakasin mo ako, na minsan na lamang, Oh Dios, upang aking maiganti sa mga Filisteo sa isang paghiganti ang aking dalawang mata" (Mga Hukom 16:28). Hindi ito perpektong panalangin. May halong hinanakit at personal na sama ng loob. Ngunit pagkatapos ng lahat ng nangyari, si Samson ay tumatawag na muli sa tamang pangalan. Hindi na sa sarili niyang lakas siya sumasandal.

Ano ang matututuhan natin kay Samson

Ang unang aral: ang kaloob ng Diyos at ang katapatan sa Diyos ay dalawang magkaibang bagay. Hindi tumigil ang Espiritu sa paggamit kay Samson kahit sa panahon ng kanyang pagkasuwail. Kaya kung ang tanging sukatan mo ng espirituwal na kalagayan ay kung gumagana ka pa, kung tumatawa pa ang mga tao sa iyong mga biro, kung tumatawag pa sila sa iyo para tumulong, kung nagsisilbi ka pa sa simbahan, maaaring mali ang sukatan mo. Maaaring gumagalaw pa ang kaloob habang lumalayo na ang puso. Sinabi mismo ni Jesus na may mga magpapalayas ng demonyo sa kanyang pangalan pero hindi niya nakikilala. Ang tanong ay hindi lang "malakas pa ba ako" kundi "malapit pa ba ako sa Diyos."

Ang ikalawa: hindi biglaan ang pagbagsak. Bago nawala ang buhok ni Samson, unti-unti nang naglaho ang bakod sa paligid niya. Kinuha niya ang pulot mula sa bangkay. Sumali siya sa pista ng mga Filisteo. Bumalik siya kay Delila kahit tatlong beses nang naghintay ang mga kaaway sa loob ng kwarto. Ang pagkakawala ng lakas ay huling kabanata lamang ng isang mahabang serye ng maliliit na pagpapaubaya. Ang mga bagay na sinasabi natin sa sarili na "kontrolado ko pa naman ito" ang siya ring lumalabas na kumakain sa atin.

Ang ikatlo, at ito ang pinakamahalaga: hindi maabot ng Diyos ang dulo ng kanyang pasensya nang mas mabilis kaysa sa akala natin. Ang buhok ni Samson ay nagsimulang tumubo sa bilangguan, hindi dahil nagdasal siya, kundi dahil hindi tinanggal ng Diyos ang kanyang panata sa isang taong tumalikod dito. Sa Mga Hukom 16:22 ay may maliit na linyang nagbubukas ng pinto ng pag-asa: nagsimulang tumubo uli ang kanyang buhok pagkatapos siyang maahitan. Iyon ang tinatawag ng Bibliya na biyaya, at ito ang dahilan kung bakit hindi ito kuwento ng nasayang na potensyal. Kuwento ito ng isang Diyos na hindi natatapos.

Ang Salamin

Baka hindi mo ipinagkakanulo ang panata mo sa kandungan ng isang Delila. Baka ang bersyon mo ng Timna ay ang tahimik na desisyon na tumingin na lang muli sa cellphone bago matulog. Baka ang bersyon mo ng gilingan sa Gaza ay ang trabahong pinasok mo para sa pera na ngayon ay pinapagiling ka na sa loob nang walang liwanag. Baka ang bulag na Samson ay ang tatay na maraming taong nagsilbi sa harapan ng tao pero hindi napansin na matagal nang wala ang kanyang mga anak sa kanyang tabi.

Ang pinakanakakatakot na tanong ng kuwentong ito ay hindi "gaano ka ba katindi ang kasalanan." Ito ang tanong: mararamdaman ba mo kung umalis na ang Panginoon? Si Samson ay bumangon at sinabing aalis siya na gaya ng dati, at wala siyang kaalam-alam. May mga puwedeng mangyari sa iyo nang tahimik. Puwedeng manatili ang gawi, ang panalangin bago kumain, ang pagsimba tuwing Linggo, ang kakayahang magsalita ng tamang salita, habang ang puso ay matagal nang nasa iba.

Kaya ito ang katanungan para sa iyo ngayon. Ano ang isang bagay sa buhay mo na alam mong hindi ka na naglalaban? Anong pinto ang paulit-ulit mong binubuksan kahit alam mong may naghihintay sa loob? At sino ang nakakaalam nito bukod sa iyo?

Pero huwag kang aalis nang hawak lang ang takot. Sa gitna ng bilangguan ay may isang buhok na tumutubo. May Diyos na hindi naghintay na maging karapat-dapat ka bago siya kumilos, at may Tagapagligtas na hindi nabulag pero pinili ang dilim ng krus para sa mga bulag. Kung kaya niyang sagutin ang isang gutay-gutay na panalangin ni Samson, kaya rin niyang sagutin ang iyong.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Ang kuwento ni Samson ay isa sa mga paboritong kuwento ng mga bata, at kadalasan ay iyon din ang pinakamadaling maling maipaliwanag. Kapag nakita ng bata ang leon, ang mga asong-gubat, at ang gumuhong templo, madaling matuto siya ng isang aral na hindi nasa Bibliya: na si Samson ay parang superhero na may mahiwagang buhok.

Ang mas mabuting paliwanag ay simple. Pinili ng Diyos si Samson bago pa siya ipinanganak, at ibinigay ng Diyos sa kanya ang isang napakalaking lakas para tulungan ang kanyang bayan. Ang mahabang buhok ni Samson ay hindi mahika. Ito ay parang tanda o palatandaan, na katulad ng isang singsing sa daliri ng isang ina at ama, na nagpapaalala kung kanino siya nabibilang. Nang ibigay ni Samson ang tanda sa mga masasamang tao, hindi ang buhok ang nawala kundi ang malapit niyang pagkakaibigan sa Diyos. At kahit gayon, hindi tuluyang iniwan ng Diyos si Samson. Nang tumawag siya sa huling sandali, nakinig ang Diyos.

Iyan ang sentro para sa isang bata: nakikinig ang Diyos kahit sa mga taong nagkamali ng malaki, at ang tunay nating lakas ay nasa Diyos, hindi sa atin.

Mayroon kaming hiwalay na mga paliwanag ng kuwentong ito na inihanda ayon sa edad. May bersyon para sa mga preschool na tatlo hanggang anim na taon na nakatuon sa isang malinaw na larawan at isang maiksing panalangin. May bersyon para sa mga batang pitong hanggang labindalawang taon na sumusunod sa kuwento nang buo at may mga tanong na pang-usapan. At may bersyon para sa mga kabataang labindalawang taon pataas na tumitingin sa mga mahihirap na bahagi: ang pagpili, ang tukso, at ang biyaya.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Kung tinitingnan natin si Samson bilang malakas na tao na sinira ng isang babae, makakakuha tayo ng aral tungkol sa disiplina at wala nang iba. Pero kung tinitingnan natin siya bilang salamin ng Israel at salamin ng ating sarili, may mas malalim na naghihintay. Isa siyang taong may lahat ng kaloob at kulang sa isang bagay lamang: ang malapit na puso sa Diyos na nagbigay ng lahat. At sa dulo ng kanyang kuwento, sa gitna ng dilim at kadena, nakita natin na hindi nauubos ang Diyos sa isang taong paulit-ulit siyang binigo.

Doon tumutungo ang buong Kasulatan. Ang mga hukom ay parating hindi sapat, kaya dumating ang isang Hukom na hindi nabigo. Ang mga Nazareo ay pumapalpak, kaya dumating ang Isa na Banal na tunay na ibinukod.

Kung may isang bagay na dadalhin mo mula sa gabay na ito, maging ito: ang lakas na hindi mo pinaghirapan ay hindi mo puwedeng ipagpalit sa kahit anong bagay na inaalok ng mundo. At kung naipagpalit mo na, tandaan mo ang tahimik na linya sa bilangguan ng Gaza. May buhok na muling tumutubo. Basahin mo ang Mga Hukom 13 hanggang 16 nang buo ngayong linggo, at tanungin mo ang Diyos kung saan mo kailangang manalangin muli ng panalangin ni Samson.