Wagalatia 2

Maandiko

Paulo anasimulia safari yake ya Yerusalemu miaka kumi na minne baadaye, pamoja na Barnaba na Tito, akiweka mbele ya viongozi injili aliyoihubiri kwa watu wa mataifa. Tito hakulazimishwa kutahiriwa, na Yakobo, Kefa na Yohana wakawapokea katika ushirika. Lakini huko Antiokia kila kitu kikaharibika: Kefa, aliyekuwa akila pamoja na watu wa mataifa, akajitenga alipowaona wageni kutoka kwa Yakobo, na Paulo akampinga waziwazi. Kutoka hapo kunatokea kauli ambayo imebadilisha historia ya Kanisa: mtu hahesabiwi haki kwa matendo ya sheria, bali kwa imani ndani ya Yesu Kristo.

Kiini

Angalia jinsi Paulo anavyoweka mzozo: si suala la desturi ya chakula, ni suala la nani anayemhalalisha mwanadamu mbele ya Mungu. Neno la Kiyunani analotumia, dikaioo, "kuhesabiwa haki", lilikuwa neno la mahakama: kutangazwa kuwa hana hatia. Paulo anasema hukumu hiyo haitegemei ubora wetu wa kidini, hata sheria takatifu ya Mungu haiwezi kuizalisha. "Kwa matendo ya sheria hakuna mwili utakao hesabiwa haki." Hii inagusa kiini cha jinsi tunavyomfikiri Mungu. Kama haki inapatikana kwa utii, basi msalaba ni ziada ya kupendeza tu; ndiyo maana Paulo anahitimisha kwa kali: "kama haki ilikuwepo kupitia sheria, basi Kristo angekuwa amekufa bure." Neema si punguzo la sheria; ni njia nyingine kabisa.

Uzi Unaopita Katikati

Kutoka Ibrahimu hadi Sinai, Mungu alichagua watu na akawapa alama ya tohara na sheria ya kuwatenga na mataifa. Ile alama ilikuwa nzuri, ilikuwa ya Mungu. Lakini ilikuwa ya wakati, kama uzio wa bustani unaosubiri mavuno. Katika Kristo mavuno yamefika: yeye alitimiza sheria na kuchukua laana yake, hivyo mlango ukafunguliwa kwa mataifa yote bila kupitia lango la Kiyahudi. Ndiyo maana meza ya chakula huko Antiokia ilikuwa jambo la kitheolojia, si la kiadabu. Watu wa mataifa wakila pamoja na Wayahudi ni utimilifu wa ahadi kwa Ibrahimu kwamba mataifa yote yatabarikiwa. Kefa alipojitenga na meza hiyo, hakuvunja tu urafiki; alikuwa akiirudisha nyuma historia ya wokovu.

Kioo

Kefa hakuwa mzushi. Alikuwa mchungaji aliyeogopa. "Alikuwa anaogopa watu ambao walihitaji tohara." Yule aliyemwona Bwana amefufuka akaogopa mawazo ya kikundi fulani, na miguu yake ikaondoka mezani kabla akili yake ikakubali. Unajua hisia hiyo. Unajua wakati ambapo unaacha kutaja jina la Yesu kwa sababu wenzako wa kazi watakucheka. Unajua kuweka umbali kidogo na yule ndugu wa kanisa lako ambaye historia yake ni ya fedheha, hasa mtu wa heshima yuko chumbani. Unajua namna unavyorekebisha maneno yako kwenye chakula cha familia ili wazazi wako wasikatishwe tamaa. Hatuvunji imani yetu; tunaisogeza kidogo, tunaisukuma futi mbili kutoka mezani. Paulo anaita hilo unafiki, na anasema unafiki wa mtu mmoja ukavuta hata Barnaba. Woga wako hauishi kwako pekee; unaunda njia ambayo wengine wataifuata.

Sura ya Wasikiaji

Wagalatia walikuwa waamini wa mataifa waliopokea Kristo bila kupitia Musa, na kisha wakaambiwa kwamba imani yao haitoshi kabisa. Kwa mtu wa dunia hiyo, kutahiriwa hakukuwa jambo la mwili tu; kulikuwa kuingia katika taifa lenye historia, lenye Maandiko, lenye heshima ya kale, na pia lenye ulinzi wa kisheria wa Kirumi. Kubaki mtu wa mataifa aliyemwamini Yesu kulimaanisha kuwa mtu wa nusu-nusu, bila mahali dhahiri. Ndiyo maana ushahidi wa Tito ulikuwa mzito: alisimama Yerusalemu, hakutahiriwa, na hakuna aliyemlazimisha. Kwa wasikiaji wa kwanza hiyo ilikuwa habari ya ukombozi: mahali pao kwenye meza ya Mungu si kwa hisani ya mtu, ni kwa neema.

Sauti Nyingine za Maandiko

Petro mwenyewe alikuwa amelifundisha jambo hili. Katika Matendo 10, akiwa nyumbani kwa Kornelio, alisema Mungu hana upendeleo; Paulo hapa anasisitiza kitu kile kile, "Mungu hakubali upendeleo wa wanadamu." Kwa hiyo dhambi ya Kefa Antiokia haikuwa ujinga bali kusahau kwa hiari kile alichokuwa amekiona kwa macho yake. Na katika Warumi 6, Paulo anaeleza kwa upana ile kauli fupi ya hapa, "Nimesulubiwa pamoja na Kristo": ubatizo unatuunganisha na kifo cha Yesu ili tuishi maisha mapya. Yaani haki tunayopewa si karatasi ya mahakama tu; ni maisha yaliyoingizwa ndani ya maisha ya Kristo. Sisi tuliokufa kwa sheria tunaishi kwa ajili ya Mungu.

Swali

Kama Kefa, mtume aliyemjua Bwana kwa ukaribu, aliweza kuvutwa hivi, ni nini kinaniokoa mimi? Ni swali linaloumiza, na Paulo hatuachii jibu la kutuliza rahisi. Hakuna daraja la kiroho linalokufanya usalimike na woga wa watu; miaka mingi ya kumtumikia Mungu haitoi kinga. Kile Paulo anachotupa ni jambo lingine: ukweli kwamba hata mtume anaweza kukosea, na akakosolewa "waziwazi", na Kanisa likaendelea. Kinachotuweka imara si nguvu ya tabia yetu bali maneno haya: "alinipenda na akajitoa kwa ajili yangu." Upendo huo ulinitangulia na utanidumu. Lakini pia inahitajika ndugu mwenye ujasiri wa kunikabili. Mara nyingi neema inafika kwako kwa kinywa cha mtu anayekuambia ukweli usiopendeza.

Tafakari

Wapi hasa, katika wiki hii iliyopita, ulisogeza miguu yako kutoka mezani kwa sababu uliogopa maoni ya mtu?

Nani katika maisha yako ana ruhusa ya kukupinga waziwazi, na kama hakuna mtu, kwa nini?