Yoshua 24:32

Andiko

Mifupa. Katikati ya sura inayozungumzia agano, mawe ya ushuhuda na kifo cha Yoshua, mwandishi anasimama kutuambia jambo dogo linaloonekana kama maelezo ya mwisho wa kitabu: "Mifupa ya Yusufu ambayo watu wa Israeli waliileta kutoka Misri, waliizika huko shekemu." Ni kaburi linalofunguliwa mwishoni mwa safari ndefu, katika kipande cha ardhi ambacho Yakobo alikinunua zamani sana kwa "vipande mia moja vya fedha" kutoka kwa wana wa Hamori. Na ardhi hiyo haibaki kaburi tu; inakuwa "urithi kwa wazawa wa Yusufu." Yaani: mzee aliyefia Misri anarudi nyumbani, karne nne baadaye, mikononi mwa vitukuu vya vitukuu vyake, kwenye shamba lililokuwa limelipiwa kabla mtu yeyote kuamini kwamba ahadi ile itatimia.

Kiini

Kifungu hiki kinasema kitu kizito kuhusu Mungu: uaminifu wake hupimwa kwa vizazi, si kwa maisha ya mtu mmoja. Yusufu hakuona nchi hii. Aliweka kiapo tu, akaamini kwamba Mungu atawaangalia ndugu zake, na akaacha mifupa yake kama dai la kudumu juu ya ahadi. Kwa miaka mia nne mifupa ile ilikuwa mzigo unaosafirishwa, ushuhuda wa kimya kwamba Misri haikuwa mwisho wa hadithi. Na sasa, baada ya jangwa, Yordani na vita, mzigo unawekwa chini. Hapa tunaona neema ikifanya kazi kwa kasi ambayo hatuipendi: taratibu, kwa vizazi, nje ya kalenda zetu. Mungu hatimizi ahadi zake haraka ili kutuliza wasiwasi wetu, bali kwa uhakika ambao hata kaburi haliuzuii. Na kipande cha ardhi kilicholipiwa kwa fedha kinathibitisha hilo: kile kilichoonekana kama hasara kilikuwa amana.

Uzi Unaounganisha

Kaburi hili linasimama kama kiungo kati ya Mwanzo na kila kitu kinachofuata. Yakobo alinunua shamba akiwa mgeni asiye na haki yoyote; Yusufu aliapisha ndugu zake akiwa mtumwa aliyepanda hadi ikulu ya Farao; Musa aliubeba mzigo ule jangwani; Yoshua anaumaliza. Hakuna mtu mmoja aliyekamilisha safari hii. Ndivyo ahadi za Mungu zinavyosafiri: mkono kwa mkono, kizazi hadi kizazi, hadi zinapofika kwa yule anayezitimiza zote. Ndiyo maana Agano Jipya linamwita Kristo mrithi wa kweli wa ahadi. Na kuna kitu cha kushangaza hapa: kitabu kinachohusu ushindi wa nchi kinaishia na makaburi matatu, la Yoshua, la Yusufu, la Eliazeri. Nchi imepatikana, lakini watu bado wanakufa. Urithi kamili, ule usiogusa na kifo, bado uko mbele, na Yusufu anaelekeza kidole huko akiwa amelala.

Kioo

Wewe pia unabeba mifupa. Ile kazi uliyoanza na hutaiona ikiiva: mtoto unayemfundisha sala ambaye sasa hataki kwenda kanisani, mzazi unayemhudumia bila shukrani, kikundi cha Biblia kinachokutana miaka minne bila mabadiliko yanayoonekana, ndoa unayoiponya taratibu. Kuna sauti ndani yetu inayosema: kama sitaona matunda, basi haikuwa na maana. Hiyo ndiyo Misri yetu halisi, si utumwa wa matofali bali utumwa wa kudai matokeo ndani ya maisha yangu, kwenye kalenda yangu, machoni pangu. Yusufu anakukatalia hilo. Alilipwa kwa kiapo tu. Na Yakobo, akitoa vipande mia moja vya fedha kwa ajili ya shamba ambalo wajukuu wake wangeliona miaka mia nne baadaye, anakuuliza: unaweza kuwekeza katika jambo ambalo faida yake itaingia kwenye mfuko wa mtu mwingine?

Leo, andika kwenye karatasi ndogo ahadi moja ya Mungu ambayo umeibeba muda mrefu bila kuona ikitimia, weka tarehe ya leo chini yake, na uiweke kwenye Biblia yako hapa kwenye Yoshua 24. Hiyo ni mifupa yako; usiizike Misri.

Maandiko Mengine

Katika Mwanzo 50, Yusufu anawaapisha ndugu zake kwamba watachukua mifupa yake watakapopanda; hilo ndilo pekee alilodai baada ya kuwasamehe waliomwuza. Naye mwandishi wa Waebrania anataja kiapo hicho kama kielelezo cha imani: si miujiza ya Yusufu Misri iliyotajwa, bali maagizo yake kuhusu mifupa. Imani ilionekana wazi zaidi kwenye kitanda cha kufa kuliko kwenye kiti cha enzi. Na ndani ya sura hii yenyewe, Yoshua anasimamisha jiwe kama "shahidi dhidi yenu." Jiwe linashuhudia maneno; kaburi la Yusufu linashuhudia matendo. Israeli sasa ina mashahidi wawili wa mawe huko Shekemu, mmoja anawakumbusha waliyoahidi, mwingine anawakumbusha Mungu alichofanya kwa yule aliyeamini bila kuona.

Mazingira

Shekemu si mahali pa bahati mbaya. Ni mji wa kwanza ambapo Abrahamu alisimama alipoingia Kanaani, ni mahali ambapo Yakobo alilipa fedha kwa wana wa Hamori, na ni mahali palipochafuliwa na damu baada ya fedheha ya Dina. Ni ardhi yenye kumbukumbu chungu. Hapo ndipo Yoshua anakusanya makabila kufanya agano, na hapo ndipo mifupa inazikwa. Katika ulimwengu wa kale, kaburi la baba lilikuwa hati ya umiliki; kuzika ni kutangaza, hapa ni petu. Waisraeli, ambao kwa vizazi vinne hawakumiliki hata shimo la kuzika, sasa wanamlaza mzee wao kwenye shamba lililonunuliwa halali. Na Wamisri walihifadhi maiti kwa dawa, ndiyo maana mifupa ile ilisafiri jangwani bila kuharibika.

Mhusika Mkuu

Yusufu ndiye mhusika, ingawa hasemi neno. Alikuwa mtu mwenye mamlaka Misri, angeweza kuzikwa kwa heshima kubwa katika nchi iliyomwinua. Alikataa. Aliamua kulala kwenye shamba dogo la mzee wake badala ya kaburi la kifalme, kwa sababu alijua nyumbani kwake si pale alipofanikiwa bali pale Mungu alipoahidi. Kuna huzuni katika uamuzi huo, na pia uhuru mkubwa: moyo wake haukununuliwa na nchi iliyomlisha. Na kuna msamaha ndani yake, kwa kuwa aliwaamini wale wale ndugu waliomwuza kubeba mwili wake. Mtu anayeweka maisha yake mikononi mwa watu waliomwumiza, akiamini Mungu atawageuza, ameshaonja neno la injili kabla halijaandikwa.

Tafakari

Ni jambo gani unalolifanya sasa ambalo matunda yake yataonekana baada ya wewe kuondoka, na je, unaliendelea kwa moyo mzima au kwa kunung'unika?

Umezikwa kimawazo wapi: kwenye nchi iliyokulisha na kukufanikisha, au kwenye ahadi ya Mungu ambayo bado hujaiona?