Warumi 10:14

Maandiko Yenyewe

Paulo anauliza mfululizo wa maswali yanayorudi nyuma hatua kwa hatua: "Kwa jinsi gani wanaweza kumwita yeye ambaye hawajamwamini? Na jinsi gani wanaweza kuamini katika yeye ambaye hawajamsikia? Na watasikiaje pasipo muhubiri?" Amemaliza tu kusema kwamba "kila mtu ambaye huliitia jina la Bwana ataokoka" (mstari 13), na sasa anafuatilia mnyororo huo kinyume: kuita kunategemea kuamini, kuamini kunategemea kusikia, na kusikia kunategemea mtu aliyetumwa kuhubiri. Ni maswali matatu yaliyounganishwa kama pete za mnyororo mmoja, kila moja ikimshikilia iliyotangulia.

Kiini

Wokovu ni wa bure kabisa, lakini hauji kutoka hewani. Paulo ndiyo kwanza amesema hakuna tofauti kati ya Myahudi na Myunani, kwamba Bwana ni "tajiri kwa wote wamwitao." Lakini utajiri huo unafika kwa njia gani? Kwa neno linalosemwa na kusikika. Hii inatuambia kitu kizito kuhusu Mungu: yeye si nguvu isiyo na sauti inayowagusa watu kimyakimya. Yeye ni Mungu anayeongea, na anachagua kuongea kupitia midomo ya wanadamu dhaifu. Neema haiwezi kupatikana kwa juhudi zetu, kama Paulo alivyowaonya wale walio na juhudi "si kwa ajili ya ufahamu" (mstari 2). Lakini neema hiyo inasafiri. Inasafiri kwa maneno, kwa sauti, kwa mtu anayesimama mbele ya mwingine na kusema jina la Yesu.

Uzi Unaopita

Angalia neno moja katika Kigiriki: swali la pili halisemi "hawajasikia habari zake," bali kihalisi "hawajamsikia yeye." Yaani Kristo mwenyewe anasikika ndani ya mahubiri. Hii inaunganisha na mstari 17: "imani huja kutokana na kusikia, na kusikia kwa neno la Kristo." Uzi huu unapita katika Biblia yote. Mungu aliumba kwa neno. Aliwaita Ibrahimu na Musa kwa sauti. Manabii walisema "Bwana asema hivi" na neno lenyewe likaleta uhai au hukumu. Kisha Neno likawa mwili. Na sasa, baada ya kupaa, Kristo bado anaongea, si kwa sauti kutoka mbinguni bali kupitia wale waliotumwa. Mahubiri si mtu akizungumza kuhusu Yesu aliye mbali; ni Yesu mwenyewe akiendelea kuita kutoka kwenye kiti chake cha enzi.

Kioo

Kuna mtu unayemjua ambaye hajawahi kumsikia Kristo kwa njia inayoeleweka. Labda ni mfanyakazi mwenzako mnayekunywa chai naye kila asubuhi, au shemeji yako, au mwanao aliyeacha kanisa akiwa na miaka kumi na tisa. Na wewe unajua kimyakimya kwamba wewe ndiye "muhubiri" katika mstari huu, si mchungaji. Tunapenda kujificha nyuma ya wazo kwamba Mungu atafanya kazi yake vyovyote vile. Ni kweli kwamba Mungu ni huru, lakini Paulo anakataa kutupa kisingizio hicho. Anasema mnyororo unapita kwa mtu. Hofu yetu ya kuonekana wajinga, ya kuvunja urafiki, ya kuulizwa swali tusiloweza kujibu, ni halisi. Lakini ukimya wetu una gharama tunayokataa kuihesabu. Leo: andika jina moja la mtu ambaye hajamsikia Kristo, kisha mwombee kwa sauti kwa dakika tano, ukimwomba Mungu akupe fursa ya kusema naye wiki hii.

Mhusika Mkuu

Katika mstari huu Mungu anaonekana kama mtu anayeongea kwa kudumu. Sura nzima inaishia kwa picha ya kuvunja moyo: "Siku zote nilinyoosha mikono yangu kwa wasiotii na kwa watu wagumu" (mstari 21). Huyu ni Mungu asiyekata tamaa ya kuita. Amejinyoosha, amejifunua kwa "wale ambao hawakumtafuta" (mstari 20). Na katika mstari wetu, tunaona jinsi mikono hiyo inavyonyooshwa: kupitia watu waliotumwa. Kuna unyenyekevu wa ajabu hapa. Mungu Mwenyezi anaweka wokovu wa dunia mikononi mwa wahubiri wanaochoka, wanaosahau maneno, wanaoogopa. Hataki kuokoa bila sisi. Hii si udhaifu wa Mungu bali ni tabia yake ya kujifunga na wanadamu, ile ile tabia iliyomfanya awe mwili.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kanisa la Rumi lilikuwa na Wayahudi na Wayunani wakikaa katika chumba kimoja, jambo lililokuwa geni na gumu. Paulo ameandika sura tatu nzima akihuzunika kwa ajili ya taifa lake; ameanza sura hii kwa "nia ya moyo wangu na ombi langu kwa Mungu ni kwa ajili yao." Kwa Wayahudi wasomaji, mstari huu ulikuwa na uchungu: walikuwa na sheria, hekalu, manabii, na bado wengi hawakusikia. Kwa Wayunani, ulikuwa na mshangao: hawakuwa na kitu, lakini mtu alitumwa, akaja, akasema, nao wakaamini. Wote wawili walisikia jambo moja: hakuna anayeanza na Mungu. Kila mmoja anaanza na mtu aliyekuja na habari.

Undani Mmoja

Neno "muhubiri" hapa haimaanishi mtu wa madhabahu. Ni mtangazaji, mjumbe wa mfalme anayesimama sokoni na kutangaza tukio lililokwisha kutokea. Hiyo ndiyo tofauti kubwa. Mtangazaji hasemi maoni yake wala hatoi ushauri wa maisha; anasoma tangazo. Vita imeshindwa, mfalme ametawazwa, msamaha umetolewa. Ndiyo maana mstari unaofuata unazungumzia miguu, si midomo: "Jinsi gani ni mizuri miguu ya wale ambao wanatangaza habari za furaha." Miguu, kwa sababu mjumbe alilazimika kukimbia. Hii inakupunguzia mzigo unapofikiria kuzungumza kuhusu Yesu. Hauitwi kuwa mwanateolojia hodari wala mshawishi mahiri. Unaitwa kubeba tangazo ambalo si lako, kutoka kwa Mfalme ambaye tayari ameshinda.

Tafakari

Ni nani aliyekuwa "muhubiri" katika maisha yako, yule aliyekuletea neno mara ya kwanza, na umewahi kumshukuru?

Kama Kristo mwenyewe anasikika ndani ya neno linalotangazwa, hii inabadilishaje jinsi unavyosikiliza mahubiri Jumapili ijayo?