Wahebrania 10:26

Maandiko Yenyewe

"Kama tukifanya makusudi kuendelea kutenda dhambi baada ya kuwa tumepokea elimu ya ukweli, Dhabihu nyingine ya dhambi haisalii tena." Hapo ndipo mstari unapotua, kwa ukimya mzito. Mwandishi hajazungumzia mtu aliyejikwaa gizani bila kujua anakokwenda; anazungumzia mtu aliyeona mwanga, akaufahamu, kisha akauchagua ule wa kwanza tena, si kwa bahati mbaya bali kwa nia. Na jibu si onyo la hasira, bali tangazo la ukosefu: hakuna dhabihu nyingine inayosubiri. Si kwamba Mungu amekataa kusamehe; ni kwamba hakuna sadaka ya pili, kwa sababu ile ya kwanza, mwili wa Yesu Kristo uliotolewa "mara moja kwa nyakati zote" (mstari 10), ndiyo ya mwisho. Mstari huu unakuacha ukisimama mbele ya mlango uliofunguliwa, ukiulizwa kama utaurudia mgongo.

Kiini

Kiini chake si kutisha, ni mantiki ya neema iliyopelekwa mwisho wake. Sura nzima imekuwa ikisema kwamba damu ya mafahari na mbuzi haikuwahi kuondoa dhambi; ilikuwa ukumbusho wa kila mwaka tu. Sasa kuna sadaka moja, kamili, isiyohitaji kurudiwa. Lakini ukamilifu huo una upande mwingine: ukiikataa, hakuna mbadala. Mungu hahifadhi mpango wa akiba nyuma ya Mwanawe. Hapa ndipo tunapokutana na kitu kigumu kuhusu neema, kwamba haiwezi kulazimishwa juu ya mtu anayeikataa kwa makusudi. Mungu hashindani na mapenzi ya mwanadamu kwa nguvu; anatoa yote, kisha anasubiri. Na swali linalobaki, linalonong'ona katika mstari huu bila kujibiwa kikamilifu, ni hili: tofauti kati ya kujikwaa na kuasi iko wapi hasa, na ni nani anayeweza kuipima isipokuwa yeye anayejua moyo?

Uzi Unaounganisha

Mstari huu hauwezi kusimama peke yake; unaning'inia kwenye ule wa kumi na mbili, pale Kristo "aliketi mkono wa kuume wa Mungu." Kuketi ni ishara ya kazi iliyokwisha. Kuhani wa Agano la Kale hakuwahi kuketi hekaluni, kwa sababu kazi yake haikuwahi kwisha: damu, moshi, mwaka mwingine, dhambi zilezile zikikumbukwa tena na tena. Uzi unaopita katika Maandiko yote ni ahadi ya sadaka itakayomaliza sadaka zote. Ukifika mwisho wa uzi huo na kuukata, hakuna uzi mwingine nyuma yake. Hivyo onyo la mstari wa 26 si kuingilia kwa hasira katikati ya habari njema; ni habari njema ikisemwa kutoka upande wake mwingine. Palipo na "msamaha kwa hawa, hakuna tena dhabihu yoyote kwa ajili ya dhambi" (mstari 18). Neno lile lile, "hakuna tena," linaweza kuwa faraja au tishio, kutegemea unaposimama.

Kioo

Pengine unajua hisia ya kuishi na uamuzi ambao hujauthubutu kuuita jina lake. Ule uhusiano unaoujua si wako. Zile hesabu kazini zinazopindishwa kidogo, na wewe ukijiambia kila mtu hufanya hivyo. Ile chuki dhidi ya ndugu yako uliyoamua kuilea badala ya kuizika. Mstari huu haukuandikwa ili kukutia hofu juu ya kujikwaa kwako; umeandikwa kwa watu waliokuwa wakijiondoa taratibu, mkutano baada ya mkutano, hadi wakawa mbali kabisa. Ndiyo maana mstari wa 25 unakuja kabla yake. Uasi mkubwa huanza kama uchovu mdogo. Swali si kama umetenda dhambi leo, bali kama kuna mahali moyoni ulipoamua, kimya kimya, kwamba Kristo hastahili gharama. Leo, mtumie ujumbe mfupi mtu mmoja wa kanisa lako ambaye umegundua ameacha kuja, bila lawama, ukimwambia tu kwamba umemkumbuka.

Undani Mmoja

Kiswahili kinasema "kufanya makusudi kuendelea kutenda dhambi," na neno la Kiyunani hapa, hekousiōs, maana yake "kwa hiari, kwa kujua." Lakini undani uko katika umbo la kitenzi: si tendo moja, ni hali inayoendelea, njia ambayo mtu ameichagua na kuiendea. Sheria ya Musa yenyewe ilikuwa na nafasi kwa dhambi za kutojua, lakini haikuwa na dhabihu kwa yule aliyeinua mkono dhidi ya Bwana kwa dharau. Mwandishi anatumia kipimo kilekile. Hii inabadilisha kila kitu kwa mtu anayesoma mstari huu akitetemeka kwa dhambi aliyoifanya jana usiku na kuilia asubuhi. Machozi hayo yenyewe ni ushahidi kwamba hujafika mahali mstari huu unapozungumzia. Anayekuwa mgumu hajali; anayejali bado ana moyo laini.

Mazingira

Wasomaji wa kwanza walikuwa Wakristo wenye asili ya Kiyahudi, wakiishi chini ya shinikizo kubwa. Mstari wa 33 na 34 unatuambia walikuwa wamedhihakiwa hadharani, wengine wamefungwa, mali zao zimeporwa. Kurudi kwenye ibada ya hekaluni na sinagogi kungewapa heshima tena, usalama, familia iliyowakubali. Hakukuwa na uamuzi wa kinadharia hapa; kulikuwa na nyumba, kazi, na majina mema yaliyokuwa hatarini. Katika ulimwengu ule, dini ilikuwa suala la jamii, si la moyo binafsi. Kuacha mkutano wa Kikristo hakukuwa uvivu tu; kulikuwa njia ya kujiokoa kijamii. Hapo ndipo onyo hili linapopata uzito wake: mwandishi anawaambia kwamba njia hiyo ya kujiokoa inaelekea mahali pasipo na sadaka nyingine.

Mhusika Mkuu

Nyuma ya mstari huu amesimama yule anayeitwa "Mungu aliye hai" (mstari 31). Si wazo, si kanuni, bali mtu anayeweza kuguswa na kudharauliwa. Mstari wa 29 unatumia maneno ya kushangaza: kumdharau Mwana, kuihesabu damu ya agano kuwa kitu kisicho kitakatifu, kumtukana Roho wa neema. Haya ni maneno ya mtu aliyejeruhiwa, si ya hakimu baridi. Na huyu ni Mungu yule yule ambaye, kwa mapenzi yake, alimtoa Mwanawe "mara moja kwa nyakati zote." Hapa kuna fumbo tunalopaswa kulikaa badala ya kulitatua: upendo unaotoa kila kitu ndio upendo unaoweza kuumizwa vikali zaidi. Hofu inayozungumziwa hapa si hofu ya mnyama mwitu; ni hofu ya kusimama mbele ya yule aliyekupenda kiasi hicho.

Tafakari

Kuna mahali gani maishani mwako ambapo umeacha taratibu, bila kuamua waziwazi, na ungependa kukaa kimya mbele ya Mungu ukiliangalia?

Mstari huu unakuletea hofu au faraja, na jibu lako linakuambia nini kuhusu jinsi unavyomwona Mungu?