Hosea 7

Maandiko

Mungu anasema kwamba kila mara anapoinua mkono wake kuponya Israeli, jeraha linafunuliwa upya: udanganyifu, wizi, makundi ya wanyang'anyi mitaani. Ikulu ya mfalme imekuwa jiko linalowaka mipango ya hila; viongozi wanalewa katika sherehe, wafalme wanaanguka mmoja baada ya mwingine, na hakuna anayemgeukia Mungu. Efraimu anaelezwa kwa mfululizo wa picha za kuchoma: mkate uliooka upande mmoja tu, mtu anayezeeka bila kujua, njiwa mjinga anayepapatika kati ya Misri na Ashuru, upinde uliopinda usiopiga shabaha. Katikati ya haya yote linasimama neno la Mungu lenye uchungu wa moyo: "Napenda kuwaokoa, lakini waliongea uongo dhidi yangu."

Kiini

Sura hii inatufunulia Mungu ambaye anataka kuponya, si Mungu anayetafuta kisingizio cha kuhukumu. Mstari wa kwanza unaonyesha mkono wa daktari ukikaribia, na mstari wa kumi na tatu unatamka nia yake wazi. Lakini hapa ndipo panapouma: nia nzuri ya Mungu inakutana na ukuta wa uongo. Israeli hataki tiba, anataka nafaka na divai mpya. Dhambi katika Hosea si tu makosa ya kimaadili; ni ukataaji wa uhusiano na Mungu, ni kutokuwa mwaminifu wa mwenzi wa ndoa. Na tunaambiwa kitu cha kutisha zaidi: "Hawatambui mioyoni mwao." Watu wanaweza kuharibika kabisa wakiwa hawajui, wakiendelea na sherehe zao, wakidhani hali ni ya kawaida. Hii ndiyo hatari ya kweli ya dhambi: sio maumivu yake, ni ubutu wake.

Uzi Unaopita Katikati

"Napenda kuwaokoa" haijabaki kauli tupu. Karne nyingi baadaye Yesu alisimama akitazama Yerusalemu na akatamka maneno yenye mwangwi ule ule: nilitaka kuwakusanya kama kuku akusanyaye vifaranga, lakini hamkutaka. Ndiye Mungu wa Hosea akiwa na mwili na machozi. Tazama picha mbili za sura hii kwa makini. Israeli ni "upinde usiotumainika," ambao unapopigwa mshale unakwenda kando; Kristo ni yule Mwana anayesema, mapenzi yako yatendeke, na mshale unakwenda pale palipokusudiwa. Israeli ni "mkate ambao haujawahi kugeuzwa," nusu mbichi, hauwezi kulishwa mtu; Kristo ni mkate uliopitia moto kamili wa msalaba na anajitoa kama chakula cha kweli. Mahali Israeli aliposhindwa kuwa mwaminifu, Mwana akasimama akiwa mwaminifu badala yetu. Hilo ndilo Injili kwa ufupi.

Kioo

Mstari wa saba unagusa kitu kinachotokea sana kwetu: "hakuna hata mmoja wao ananiita." Watu wanaomba, wanahangaika, wanalalamika; mstari wa kumi na nne unasema "wanaomboleza kwenye vitanda vyao." Kuna kuugua kusiko na sala. Unaweza kulala usiku ukihesabu madeni, ukiwaza mahojiano ya kazi, ukisikitikia mgonjwa wako, na bado usimwite Mungu hata mara moja. Sisi tunageuka, lakini "harudi kwangu." Tunageukia bajeti mpya, mtaalamu mpya, mpango mpya, uhusiano mpya, Misri au Ashuru, chochote isipokuwa yeye. Na tunafanya hivi tukiwa waumini wanaohudhuria kanisa. Swali la sura hii kwako leo halihusu tabia zako mbaya; linahusu kuwa je, kuna sehemu ya maisha yako ambayo umeamua kuiendesha bila Mungu, na unaiita busara?

Undani Mmoja

Njiwa. "Efraimu ni kama njiwa, baradhuli na asiye na busara, humwita kwenda Misri, kisha huruka kwenda Ashuru." Katika ulimwengu wa Hosea njiwa hakuwa ishara ya amani bali ndege dhaifu asiye na uwezo wa kujilinda, akipapatika hewani bila mwelekeo, rahisi kunaswa. Hii ni sera ya kigeni ya taifa lote ikichorwa kwa mzaha mchungu: mabalozi wanakimbia kusini kwa Farao, kisha kaskazini kwa mfalme wa Ashuru, wakitafuta mtu wa kuwahifadhi. Na Mungu anasema atatandaza wavu wake. Hofu inayowafanya wapapatike ndiyo inayowaingiza mtegoni. Ndege huyu wa kihistoria bado anaishi ndani yetu: tunahangaika kutafuta usalama katika kila mahali, na uhangaiko wenyewe unatuponza. Kristo alikataa kupapatika; alikaa mikononi mwa Baba hata katika Gethsemane.

Wasikilizaji wa Kwanza

Hawa ni watu wa Israeli ya kaskazini katika miaka ya mwisho kabla ya mwaka 722 kabla ya Kristo. Uchumi ulikuwa mzuri, biashara ilikuwa ikishamiri, lakini ikulu ya Samaria ilikuwa jiko la mauaji: wafalme wanne waliuawa katika kipindi kifupi, na maneno "wafalme wao wote wameanguka" hayakuwa sitiari kwao, yalikuwa habari za jana. Wakati Hosea alisema "Nywele za mvi hunyunyiza juu yake, lakini hajui," watu waliokuwa wakisikiliza walijiona kama taifa lenye nguvu na sherehe. Kile walichosikia, ambacho sisi tunapitia haraka, ni kwamba nabii alikuwa akiuita taifa lao mzee mwenye mwili unaokwisha, akiwa hospitalini bila kujua. Na yote hayo yalitokea. Ashuru ilikuja. Neno la Mungu halikuwa kutisha bure.

Swali Gumu

Kama Mungu anataka kuponya, kwa nini haponyi kwa nguvu? Anasema anapenda kuokoa, kisha anatandaza wavu. Kuna mvutano hapa ambao Hosea hausuluhishi na sisi hatupaswi kuufunika. Jibu la haraka, kwamba Mungu anaheshimu uhuru wetu, ni sahihi lakini baridi mno mbele ya taifa lililokwenda utumwani. Kile ambacho Maandiko yanatoa si ufafanuzi bali hatua: Mungu hakuridhika kubaki nje ya kizingiti akiomba. Hosea 7 inaishia kwa aibu na upanga, lakini kitabu chenyewe hakiishii hapo, na hadithi kubwa haiishii hapo. Mungu aliamua kuingia mwenyewe katika mwili wa Israeli, kuchukua wavu na upanga juu yake mwenyewe, na kufanya tiba ambayo wagonjwa waliokataa hawakuwa na uwezo wa kuizuia. Bado kuna fumbo kwa nini wengi bado wanakataa. Lakini hakuna fumbo tena kuhusu kama Mungu anataka kuokoa.

Tafakari

Katika sehemu gani ya maisha yangu nimekuwa "nikigeuka" kwa suluhisho jipya badala ya kumgeukia Mungu mwenyewe, na kwa nini njia hiyo inaonekana ya busara zaidi kwangu?

Kama Kristo ni yule Mwaminifu badala ya "upinde usiotumainika," inamaanisha nini kwangu leo kuacha kutegemea uaminifu wangu mwenyewe na kuegemea wake?