Yohana 2:3

Andiko Lenyewe

Katika harusi ya Kana, sherehe inakwama: divai imeisha kabla ya wakati. Mariamu, mama yake Yesu, hamwendei mwanawe kwa ombi lililopangwa wala kwa shauri refu; anasema sentensi moja tu, fupi kama pumzi: "Hawana divai." Hakuna "tafadhali," hakuna "fanya jambo," hakuna maelezo ya jinsi tatizo linavyoweza kutatuliwa. Ni taarifa ya upungufu, imewekwa mbele ya Yesu na kuachwa pale. Mstari huu ni mdogo kiasi kwamba ni rahisi kuuruka ukiharakia muujiza wenyewe, lakini ndio mlango wa kila kitu kinachofuata: maji, mitungi sita ya mawe, na divai nzuri iliyohifadhiwa hadi mwisho.

Kiini

Maneno "Hawana divai" ni sauti ya hali ya mwanadamu iliyofupishwa kabisa. Siyo njaa ya mkate wala kifo cha mtoto; ni upungufu wa kitu kinachoonekana kama cha ziada, furaha ya karamu. Na hapo ndipo kiini kilipo: Mungu hajali tu kuendeleza uhai wetu, anajali pia furaha yetu isikatike nusu njia. Manabii walizungumza mara kwa mara juu ya siku ambayo milima itadondosha divai tamu, picha ya ufalme uliokamilika; Yoeli na Amosi wote wanaitumia. Hivyo upungufu wa divai katika harusi hii siyo ajali ya jikoni tu, ni dalili ya ulimwengu ambao sherehe yake daima inaishiwa nguvu. Mariamu anaweka ukosefu huo mikononi mwa Yesu bila kuagiza suluhisho. Hiyo ndiyo sura halisi ya imani: kutaja ukweli wa hali yetu mbele yake, kisha kumwachia yeye namna ya kujibu.

Uzi Mkuu

Yohana ameanza injili yake kwa "Hapo mwanzo," na sasa anahesabu siku hadi kufikia harusi: "Baada ya siku tatu." Kuna uumbaji mpya unaoanzishwa hapa, na unaanza mahali ambapo hadithi ya kwanza ilianza, kwenye ndoa. Biblia inafunguliwa kwa harusi katika bustani na kufungwa kwa harusi ya Mwana-Kondoo katika Ufunuo; kati ya hizo mbili kuna sherehe hii ndogo ya kijiji ambayo divai yake inaisha. Kila ahadi ya agano la kale ilielekea kwenye karamu: Isaya aliona Mungu akiandaa chakula cha mafuta na divai iliyochujwa kwa mataifa yote mlimani. Mariamu anapotangaza upungufu, anagusa bila kujua mshipa mkuu wa historia ya wokovu. Dunia hii imeishiwa na divai tangu Edeni, na Yesu amekuja kuleta ile iliyohifadhiwa hadi sasa.

Kioo

Kuna kitu kinachoumiza katika unyenyekevu wa Mariamu, hasa kwa sisi tunaoomba kwa maagizo. Tunamwendea Mungu na mpango kamili: hii ndiyo shida, na hii ndiyo njia ya kuitatua, tafadhali saini hapa. Mariamu hana mpango. Ana ukweli tu. Na mara nyingi aibu yetu ni hiyohiyo ya bwana harusi: siyo janga kubwa, bali upungufu unaoaibisha mbele ya watu. Mshahara usiotosha mwisho wa mwezi. Nguvu zilizoisha kabla ya watoto kulala. Ndoa iliyoanza kwa shangwe na sasa inatembea kimya. Hatuthubutu kumletea Mungu mambo kama haya, tukidhani hayastahili usikivu wake. Leo, chukua dakika tano, andika kwenye karatasi sentensi moja tu inayotaja kilichoishia kwako, bila kuongeza ombi wala suluhisho, kisha isome kwa sauti mbele ya Mungu na uiache pale.

Wasifu

Wasikilizaji wa kwanza wa Yohana walijua uzito wa aibu hii kwa namna ambayo sisi hatuijui. Harusi ya kijiji cha Galilaya iliendelea siku saba, na jamaa ya bwana harusi ilibeba jukumu la ukarimu mbele ya kijiji chote. Divai kuisha hakukuwa usumbufu; ilikuwa fedheha itakayosimuliwa kwa miaka. Zaidi, Wayahudi hao walijua hadithi ya manabii: divai ilikuwa alama ya baraka ya agano, na ukosefu wake alama ya hukumu na ukame. Pia walijua mitungi ile sita ya mawe ya kutawadha ilivyosimama pale, dini iliyotengenezwa kwa mawe, nzito, isiyoshibisha. Kwao, maneno ya Mariamu yaliibua swali ambalo taifa zima lilikuwa likiliuliza: je, divai ya Mungu itarudi lini?

Mwangwi wa Maandiko

Jibu la Yesu, "Mwanamke hiyo inanihusu nini mimi?", linasikika kali masikioni mwetu, lakini neno "mwanamke" linarudi mara moja tu tena katika Yohana, pale msalabani anapomkabidhi mama yake kwa mwanafunzi. Hizi ni nguzo mbili: hapa saa yake "bado haujatimia," pale imetimia. Hivyo divai ya Kana inafungwa moja kwa moja na damu ya Kalvari; karamu inagharimu kitu. Mwangwi wa pili ni wa Musa: ishara yake ya kwanza mbele ya Farao ilikuwa kugeuza maji kuwa damu, alama ya hukumu. Ishara ya kwanza ya Yesu ni kugeuza maji kuwa divai, alama ya shangwe. Na mwangwi wa tatu uko katika mstari unaofuata hadithi hii: Yesu anasema "libomoeni Hekalu hili," akimaanisha mwili wake. Mitungi ya mawe na hekalu la mawe vyote vinapisha nafasi kwa yeye mwenyewe.

Mhusika Mkuu

Mariamu ndiye anayezungumza, lakini yeye hujitoa haraka. Baada ya jibu gumu la mwanawe hageuki kujitetea wala kunung'unika; anawaambia watumishi, "Chochote atakachowambia fanyeni," na kisha ananyamaza katika injili yote hadi msalaba. Hapo ndipo ukomavu wake unapoonekana. Amebeba mwana huyu tangu malaika alipomtembelea, amemwona akikua, na sasa anafahamu jambo ambalo wengi hawafahamu: kwamba anaweza kumwamini hata asipomwelewa. Hakudai haki ya kimama juu yake; aliachia. Hiyo ndiyo njia yetu pia. Tunamtaja Mungu ukosefu wetu, tunakubali kwamba ratiba yake siyo yetu, na tunageukia kazi iliyo mbele yetu tukisema maneno yaleyale kwa wale tunaowaongoza: chochote atakachowaambia, fanyeni.

Tafakari

Ni upungufu gani maishani mwako unaouona kuwa mdogo mno kumwambia Mungu, na kwa nini unaona hivyo?

Mariamu aliachia bila kujua Yesu angefanya nini wala lini. Ni wapi unakwama kuachia kwa sababu unataka kujua jibu kabla ya kuamini?