Waamuzi 21

Maandiko

Baada ya vita vya kutisha dhidi ya Benyamini, Israeli inaamka na kugundua kwamba kabila zima liko ukingoni mwa kutoweka, na kwamba wao wenyewe walikuwa wameapa huko Mispa: "Hakuna hata mmoja wetu atakayempa binti yake kuolewa na Mbenyamini." Wanalia mbele za Mungu huko Betheli, wanajenga madhabahu, kisha wanatafuta njia ya kuokoa kabila bila kuvunja kiapo chao: wanaangamiza mji wa Yabeshi-Gileadi ili kupata wasichana mia nne, na wasipotosha, wanawashauri Wabenyamini kuvizia mashambani mwa mizabibu na kunyakua wasichana wa Shilo wanaocheza kwenye sikukuu. Kila mmoja anarudi kwa urithi wake, na kitabu kinafungwa kwa sentensi inayotetemesha: "Siku hizo hapakuwa na mfalme huko Israeli. Kila mtu alifanya yaliyo sawa machoni pake mwenyewe."

Kiini

Kinachoshtua hapa si ukatili tu, bali uchamungu unaoambatana nao. Wanalia machozi ya kweli, wanatoa sadaka za kuteketezwa na za amani, wanamwita Bwana kwa jina, na kisha wanapanga utekaji nyara kwa utulivu kabisa. Kiapo cha kibinadamu kinashikwa kwa uaminifu mkubwa kuliko amri za Mungu zenyewe; damu ya Yabeshi-Gileadi inamwagika ili maneno ya wanadamu yasivunjwe. Hakuna mahali hapa ambapo mtu anamwuliza Bwana la kufanya; wanajiuliza wenyewe, "Tutafanyaje ili Wabenyamini wapate wake?" na jibu linatoka kwao wenyewe. Hii ndiyo picha ya mwanadamu anayejaribu kujiokoa: huruma ya kweli ikiendeshwa na mikono isiyo safi, matokeo yake ni wahanga wapya. Na bado kabila la Benyamini halifi. Mungu anahifadhi kile ambacho watu wake wanakaribia kukiua, si kwa sababu ya hekima yao, bali kwa sababu ahadi zake hazitegemei uwezo wetu wa kuzitimiza.

Uzi Mkuu

Sentensi ya mwisho ya Waamuzi si hitimisho tu, ni kilio cha kuomba: "Siku hizo hapakuwa na mfalme huko Israeli." Kitabu kinaishia kwa utupu wenye umbo la kiti cha enzi. Baada ya Waamuzi inakuja Samweli, kisha Sauli, kisha Daudi, na mwishoni Yule aliyezaliwa Bethlehemu ambaye juu ya msalaba wake wakaandika "Mfalme." Lakini angalia kabila linaloponywa hapa kwa shida kiasi hiki: Benyamini. Kutoka kwenye mabaki haya ya watu mia sita waliojificha mwambani utatokea Sauli mfalme wa kwanza, na baadaye mtume Paulo, ambaye anajitambulisha kama mtu wa kabila la Benyamini (Warumi 11:1). Mungu anahifadhi kabila ambalo linastahili kutoweka, kwa sababu neema yake daima inafanya kazi kwenye mabaki. Na linganisha njia mbili za kupata bibi arusi: hapa wanaume wanavizia mizabibuni na kunyakua; pale Kristo anatoa uhai wake ili kumpata bibi arusi wake. Wokovu si utekaji nyara; ni kujitoa.

Kioo

Sehemu hatari zaidi ya sura hii si upanga, ni mantiki. Israeli wanatenda kwa huruma ya kweli, "walikuwa na huruma kwa ndugu yao Benyamini," na hiyo huruma ndiyo inayowapeleka kwenye mauaji ya Yabeshi-Gileadi. Tunalijua hili. Mzazi anayemwokoa mtoto wake kwa kumgharimu mtoto mwingine. Kiongozi wa kanisa anayelinda sifa ya kundi kwa kumtupa mtu mmoja nje. Mimi na wewe tunaposhikilia neno tulilolisema kwa hasira miaka mitano iliyopita, tukiita ukaidi wetu "uaminifu," wakati kwa kweli ni kiburi kilichovaa koti la kanuni. Waisraeli hawakumwuliza Bwana hata mara moja katika sura nzima; walikaa pamoja wakaamua. Tunafanya hivyo kila wiki kwenye mikutano ya bajeti, kwenye mazungumzo ya familia, kwenye ujumbe tunaouandika usiku. Leo, andika kwenye karatasi jambo moja ulilosema kamwe hutalifanya kuhusu mtu fulani, kisha mtaje mtu huyo kwa jina mbele za Mungu kwa dakika tano.

Muktadha

Tunakuwa karibu na mwisho wa kipindi cha waamuzi, kabla ya ufalme, wakati Israeli ilikuwa shirikisho huru la makabila bila serikali kuu wala jeshi la kudumu. Mispa ilikuwa mahali pa mkutano wa kijeshi na wa kidini; Betheli na Shilo zilikuwa patakatifu, Shilo ikiwa na hema la kukutania na sikukuu ya mwaka ambayo wasichana walitoka kucheza, tukio la furaha ya mavuno lililogeuzwa uwanja wa uvamizi. Yabeshi-Gileadi ilikuwa ng'ambo ya Yordani, mbali na kituo cha mamlaka, kwa hiyo ilikuwa shabaha rahisi. Kiapo kilikuwa na nguvu ya kisheria isiyoweza kutenguliwa; laana iliyoambatanishwa nacho iliogopwa kuliko damu. Na wanawake? Hawasemi neno lolote katika sura nzima. Hawana sauti, hawana chaguo, ni suluhisho la tatizo la wanaume. Hii si tamaduni ya kale tu; ni matunda ya ulimwengu ambapo kila mtu anafanya yaliyo sawa machoni pake mwenyewe.

Swali

Mstari wa 15 unatuvuruga: "kwa kuwa Bwana alifanya mgawanyiko kati ya makabila ya Israeli." Je, Mungu anahusika katika vurugu hii? Simulizi haimtetei Mungu wala haimlaumu; inasimulia tu, na ukimya huo unaumiza. Hatusomi popote kwamba Bwana aliamuru mauaji ya Yabeshi-Gileadi au utekaji wa wasichana wa Shilo. Lakini pia hatusomi akikataza. Yeye yuko kimya kama anayewaacha watu wake waone jinsi uchaguzi wao unavyoonekana ukikomaa kabisa. Hiyo ni hukumu ya aina yake: kuachwa na matakwa yako mwenyewe. Sipendi jibu hili na sitakudanganya kwamba linatosha. Tunachoweza kusema ni hiki: Mungu hakuacha hadithi ikiishia hapa. Alivumilia kabila lililopotea mpaka siku ambayo Mfalme wa kweli angesimama katikati ya watu wasiojua wanachofanya.

Mhusika Mkuu

Mhusika mkuu hapa ni "mkutano," Israeli ikiwa kundi. Na ni mtu mgumu kumpenda. Analia kweli, hadi jioni, kwa sauti kubwa. Anajenga madhabahu. Anahuzunika kwa ndugu yake. Lakini huzuni yake haimfikishi kwenye toba; inamfikisha kwenye mikakati. Anashangaa, "Kwa nini, Bwana, Mungu wa Israeli, amefanya jambo hili?" wakati mikono yake mwenyewe ndiyo iliyoshika upanga. Hii ni sura ya mtu anayejua lugha ya dini lakini amepoteza uwezo wa kujiona. Mandhari yake ya ndani ni hofu: hofu ya aibu, hofu ya laana, hofu ya kuonekana amevunja neno lake. Na mandhari ya kiroho ni upweke, kwa sababu ameacha kuuliza. Hapo ndipo Mungu anakuwa mkarimu kimya kimya: kabila linabaki hai, miji inajengwa tena, na uzi wa ahadi unaendelea mpaka kwa Yesu.

Tafakari

Ni kiapo gani, msimamo gani au neno gani nililolisema linanishikilia leo kwa nguvu kuliko rehema ya Mungu?

Ninapohuzunika kwa dhati kuhusu jambo fulani, huwa nalipeleka kwa Mungu kwanza, au natafuta suluhisho langu kisha namwomba alibariki?