Warumi 1:16

Maandiko

"Siionei haya." Ndivyo Paulo anavyoanza, kwa kukana jambo, si kwa kulitangaza. Anaandika: "Kwa maana siionei haya injili, kwa kuwa ni uweza wa Mungu uletao wokovu kwa kila aaminiye, kwa Myahudi kwanza na kwa Myunani pia." Yaani: habari hii ninayoibeba kuhusu mtu aliyesulubiwa Yerusalemu si jambo la kunifanya nijifiche ninapokaribia mji mkuu wa dunia. Ndani yake kuna nguvu ya Mungu mwenyewe, nguvu inayotenda kazi moja tu, kuokoa. Na mlango wake ni mmoja kwa wote: kuamini. Mstari huu ndio kifungo kinachounganisha yale yaliyotangulia, utayari wake wa kuhubiri Rumi, na yale yanayofuata, haki ya Mungu idhihirikayo kutoka imani hata imani.

Kiini

Maneno "uweza wa Mungu" yanabeba uzito ambao tumeuzoea kupita kiasi. Katika Agano la Kale, nguvu ya Mungu ilionekana katika Bahari ya Shamu, katika mkono ulionyoshwa uliowatoa watu utumwani. Sasa Paulo anasema nguvu hiyohiyo imehamia kwenye ujumbe unaosemwa kwa maneno, habari ya Mwana "aliyezaliwa kutoka ukoo wa Daudi kwa jinsi ya mwili." Injili si ushauri mzuri unaosubiri mtu aitekeleze; ni tendo la Mungu linalofanyika pale linaposikika. Hapo ndipo aibu inapoondoka. Mtu hahubiri habari ya msalaba kwa kujiamini kwa sababu ni ya kuvutia machoni pa Warumi, bali kwa sababu inatenda kazi. Na ikifanya kazi, haibagui: "kwa kila aaminiye." Si kwa mwenye akili, si kwa mwenye ukoo mzuri, bali kwa anayeamini tu.

Uzi Unaounganisha

Paulo hajaanzisha kitu kipya. Tayari ameshasema injili hii ni ile "aliyoiahidi zamani kupitia manabii wake katika maandiko matakatifu." Hivyo wakati anasema wokovu ni "kwa Myahudi kwanza na kwa Myunani pia," hasemi juu ya upendeleo bali juu ya mpangilio wa historia: ahadi ilikabidhiwa kwa Israeli, ikatunzwa na Israeli, ikatoka Israeli kwenda kwa mataifa. Ni mstari ulionyooka kutoka kwa Abrahamu, ambaye kupitia yeye mataifa yote yangebarikiwa, hadi kwa "Mwana wake, aliyezaliwa kutoka ukoo wa Daudi." Kile kilichoahidiwa kwa familia moja sasa kinapasuka na kuenea kwa ulimwengu mzima, bila kuvunja ahadi ya awali. Hapo ndipo uzuri wa neno "kwanza" unapokaa: si ukuta, ni mlango uliofunguliwa kutoka upande mmoja.

Kioo

Aibu haisemwi kwa sauti; inaonekana katika ukimya. Unaikuta pale ofisini wanapojadili maisha na wewe unageuza mazungumzo kabla hayajafika mahali utakapohitaji kusema kwa nini unaamini. Unaikuta mezani pa familia, pale ndugu yako asiyeamini anapodhihaki kanisa na wewe unacheka naye, kidogo tu, ili usichafue hewa. Unaikuta unapoficha kwamba ulikuwa unaomba. Mzizi wake mara nyingi si woga wa mateso bali woga wa kuonekana mjinga, maana injili haionekani kuwa na nguvu; inaonekana dhaifu, ya kizamani, imejaa watu wasio na mvuto. Paulo anasema kinyume kabisa: kinachoonekana dhaifu ndicho chenye uweza wa Mungu ndani yake. Leo, mtumie ujumbe mfupi mtu mmoja unayejua anapitia magumu, ukimwambia kwa maneno yako mwenyewe jambo moja ambalo Yesu amelitenda kwako, bila kuomba radhi wala kulainisha.

Maandiko Yanayoitikia

Neno "siionei haya" lina mwangwi wa onyo kali la Yesu: yeyote atakayemwonea haya yeye na maneno yake katika kizazi hiki, Mwana wa Adamu atamwonea haya siku ya utukufu wake. Paulo hajibu swali la kiakili tu; anajibu kitisho cha Bwana wake. Na baadaye atamwandikia Timotheo maneno yaleyale, asiuonee haya ushuhuda wa Bwana wetu, ishara kwamba aibu haikuwa shida ya mtu mmoja bali jaribu la kudumu la kanisa. Kisha kuna mvutano wa kuvutia: kwa Wakorintho, Paulo anakiri wazi kwamba habari ya msalaba ni upumbavu machoni pa wanaopotea. Hakatai hilo hapa. Anakubali injili inaonekana dhaifu, kisha anadai ndani yake mna uweza. Na mstari unaofuata unaifunga hoja kwa nabii Habakuki: "Mwenye haki ataishi kwa imani."

Mhusika Mkuu

Paulo anaandika "siionei haya" akiwa na kovu za hayo yote mgongoni. Alifukuzwa Filipi, akachekwa Athene, akashitakiwa Korintho. Zaidi ya hayo, huyu ni mtu ambaye hapo awali aliliona jina la Yesu kuwa fedheha hadi akawaua wanaolibeba. Kwa hiyo kauli yake si ujasiri wa kiasili wa mtu asiye na hofu; ni ushindi uliopatikana kwa gharama. Anajiita "mtumishi wa Yesu Kristo," neno linalomaanisha mtumwa, na anasema "nadaiwa" na Wayunani na wageni, werevu na wajinga. Mtu aliyepata neema bure anajiona ana deni. Hiyo ndiyo hali yake ya moyoni: si shujaa anayejaribu kushinda woga, bali mdaiwa anayekimbia kulipa, na anayejua kwamba kinachomtuma si uwezo wake bali uweza wa Mungu ulio ndani ya ujumbe.

Mazingira

Paulo anaandika yapata mwaka 57, akiwa Korintho, tayari kusafiri kwenda Yerusalemu na kisha, anatumaini, Rumi na Hispania. Kanisa la Rumi hakulianzisha yeye; halijamwona kamwe. Lilikuwa makundi madogo yakikutana majumbani, Wayahudi waliorudi baada ya kufukuzwa na Klaudio wakichanganyika kwa shida na Wayunani waliozoea kanisa lisilo na Wayahudi. Hiyo ndiyo sababu maneno "kwa Myahudi kwanza na kwa Myunani pia" yalichoma masikio. Na Rumi ilikuwa mji wa heshima na aibu, ambapo thamani yako ilipimwa kwa unachoweza kuonyesha hadharani. Msalaba ulikuwa adhabu ya watumwa na waasi, ishara ya fedheha kabisa. Kutangaza kwamba mtu aliyeuawa kwa njia hiyo ndiye wokovu wa dunia, hapo kwenye kitovu cha himaya iliyomsulubisha, ilikuwa ni kujitakia dharau.

Tafakari

Ni mahali gani hasa, wiki hii, uliponyamaza si kwa hekima bali kwa aibu, na nini hasa ulikuwa unahofia kupoteza?

Unapotangaza injili, unategemea nguvu ya hoja yako, au uweza wa Mungu ulio ndani ya ujumbe wenyewe? Tofauti hiyo inaonekanaje katika jinsi unavyoongea na watu?