Nahum 1

The Explanation

Nahum ay isang propeta na sumulat tungkol sa Ninive, ang kapital ng Asiria, ang imperyo na sumira ng kaharian ng Israel sa hilaga at pumipiga sa Juda sa loob ng mahabang panahon. Sa unang kabanata, hindi pa natin nakikita ang aktwal na pagbagsak ng lungsod. Ang binabasa natin ay isang paghahanda, isang paglalarawan kung sino talaga ang Diyos na kakaharap sa Ninive.

Simula pa lang, malinaw ang tono. Ang Diyos ay tinatawag na "mapanibughuin" at "mapaghiganti." Hindi ito ang larawan ng Diyos na madalas nating gustong marinig, pero ito ang totoong sinasabi ng teksto. Hindi niya hahayaang mawalan ng kabuluhan ang kasamaan. Kasabay nito, sinabi rin na siya ay "banayad sa pagkagalit, at dakila sa kapangyarihan." Dalawang bagay na parang salungat sa isa't isa, matinding galit at matinding pagtitimpi, pero pareho totoo tungkol sa kaniya.

Ang mga larawan sa mga sumunod na talata, ipu-ipo, bagyo, tuyong dagat, nayayanig na bundok, natutunaw na burol, ay hindi lamang patula. Ito ay paraan ng propeta upang ipakita na ang buong kalikasan, ang mga bagay na para sa tao ay parang walang hanggan at matibay, ay sumusunod lang sa presensiya ng Diyos. Kung ang bundok ay nayayanig sa harap niya, gaano pa kaya ang isang lungsod tao?

Pero sa gitna ng lahat ng ito, may isang talata na parang hangin na sariwa: "Si Yahweh ay mabuti, isang tanggulan sa panahon ng kaguluhan at tapat siya sa mga naglalagak ng kanilang tiwala sa kaniya." Ang parehong Diyos na kinatatakutan ng Ninive ay ang kanlungan ng mga taong tumatakbo sa kaniya.

Pagkatapos, tinutugunan ni Nahum ang Juda mismo. Ang Diyos ay nangako na kahit pinahirapan niya sila, hindi na niya sila pahihirapan pang muli sa ganoong paraan. Sisirain niya ang mga tanikala na bumibigat sa kanila. At sa dulo ng kabanata, isang mensahero ang lumitaw sa mga kabundukan, may dalang magandang balita, may dalang kapayapaan.

What Does This Mean?

Mahirap tanggapin ang unang bahagi ng kabanatang ito kung ikaw ay lumaki sa isang kultura na gusto ang Diyos na parang mabait na kaibigan lamang, walang galit, walang paghuhukom. Pero ang Bibliya ay hindi nagbibigay sa atin ng ganoong Diyos. Ang galit ng Diyos dito ay hindi kapritso o pagkawala ng kontrol. Ito ay tugon sa totoong kasamaan, sa isang imperyo na sumira ng buhay ng libo-libong tao, na nagpahirap, nagpaalipin, sumamba sa mga diyus-diyosan na gawa lang sa metal at kahoy.

Ang teksto ay nagsasabi na hindi walang kabuluhan ang kasamaan sa harap ng Diyos. Kung wala siyang paki, kung hindi siya galit sa pagpapahirap sa tao, hindi rin siya makakapagbigay ng katarungan. Ang galit ng Diyos, sa kontekstong ito, ay bahagi ng pag-ibig niya. Kung mahal mo ang biktima, kailangan mong galit sa nang-aabuso.

Pero pansinin, hindi lamang galit ang kwento. Ang parehong Diyos ay tanggulan. Ang buong punto ng kabanata ay hindi para takutin ang mambabasa kundi para ipakita na walang sinuman, kahit ang pinakamakapangyarihang imperyo sa mundo, ang hindi sasagutin. At sa parehong oras, walang sinumang tumakbo sa kaniya na hindi tanggapin.

The Common Thread

Ang kabanatang ito ay bahagi ng mas malawak na kwento ng Bibliya tungkol sa katarungan at habag na dumaraan sa parehong daan. Sa Lumang Tipan, ang Diyos ay paulit-ulit na hinuhusgahan ang mga bansa na nagpapahirap sa mahihina, pero palagi ring may lugar ng kanlungan para sa mga naghahanap ng kaniya.

Ang tensyon sa Nahum, kung paano magkasama ang galit at pagtitimpi, kung paano ang Diyos na naghuhukom ay parehong Diyos na tanggulan, ay tumutuloy patungo sa krus. Sa krus, hindi hinayaan ng Diyos na maglaho ang kasamaan, hinarap niya ito, dinala niya sa katawan ng kaniyang Anak. Si Jesus ang lugar kung saan nagsanib ang katarungan at habag nang hindi kinansela ang isa sa isa. Ang mensahero sa dulo ng kabanata, may dalang magandang balita mula sa kabundukan, ay isang tanda na tumuloy patungo kay Jesus mismo, ang isa na inihayag na tunay na Mabuting Balita, ang tunay na kapayapaan, hindi lamang para sa Juda ngunit para sa lahat.

For You

Marahil ikaw mismo ay may sariling "Ninive," isang bagay na parang imposibleng gapiin, isang tao o sitwasyon na nagpahirap sa iyo o sa taong mahal mo, at parang walang katapusan. Ang kabanatang ito ay hindi nagsasabing huwag kang magalit sa kawalan ng katarungan. Sinasabi nito na tama ang iyong galit, pero ang katarungan ay hindi nasa iyong kamay lamang. Ang Diyos mismo ang may pananagutan sa huling paghuhukom.

Sa parehong oras, tanungin mo ang iyong sarili kung nasaan ka sa kwentong ito. Ikaw ba ay parang Ninive, ipinagmamalaki ang iyong sariling kapangyarihan, walang pakialam sa mga taong nasasaktan mo? O ikaw ba ay parang Juda, pagod, nasasaktan, pero pinapanatili ang tiwala sa isang Diyos na hindi bumibitiw? Ang katotohanan ay malamang na parehong meron sa atin, may bahaging Ninive at may bahaging Juda. Ang tanong ay kung tumatakbo ka patungo sa tanggulan, o patungo sa iyong sariling kapangyarihan.

Talk About It

Mahirap ba para sa iyo na tanggapin ang Diyos na galit sa kasamaan? Bakit oo o bakit hindi?

Sa buhay mo ngayon, ano ang iyong "Ninive," at paano mo dinadala ito sa Diyos na tanggulan?

Praying Together

Panginoon, hindi madali para sa amin na intindihin kung paano ka magalit at mapagmahal sa parehong oras. Turuan mo kaming magtiwala sa iyong katarungan kung saan kami ay nasasaktan, at magtiwala sa iyong habag kung saan kami ay nagkasala. Ikaw ang aming tanggulan. Salamat na sa krus ni Jesus, ang katarungan at ang kapayapaan ay nagkita. Amen.