1 Mga Cronica 9

Ang Teksto

Pagkatapos ng walong kabanata ng talaan ng mga angkan, sinabi ng manunulat ang isang bagay na parang bato sa sikmura: "dinala silang bihag sa Babilonia dahil sa kanilang kasalanan." Pero hindi doon natatapos ang listahan. Sinusundan ito ng mga pangalan ng mga unang bumalik sa Jerusalem: mga Israelita, pari, Levita, mga tagapaglingkod sa templo, mga tagabantay ng tarangkahan, mga tagapagluto ng tinapay na handog, mga mang-aawit na araw at gabi nasa puwesto. At sa dulo, biglang lumitaw muli ang angkan ni Saul, hanggang sa anim na anak ni Azel.

Ang Ubod

Ang buong Cronica ay isinulat para sa mga tao na kababalik lang mula sa pagkatapon, mga taong nagtataka kung sila pa rin ba ang bayan ng Diyos matapos ang isang pambansang kahihiyan. Ang sagot ng kabanatang ito ay hindi teorya kundi listahan: naitala pa rin ang kanilang mga pangalan. Ang kasalanan ay tunay, ang parusa ay tunay, at hindi ito pinagaan ng manunulat. Ngunit hindi binura ng pagkatapon ang tipan. Ang Diyos na naglalagay ng bayan sa bihag ay ang Diyos ding nagbabalik sa kanila sa lungsod, at hindi para lang tumira doon kundi para maglingkod muli sa harap niya. Ang kaligtasan sa Cronica ay may hugis ng pagbabalik sa pagsamba.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Tingnan ang bigat na ibinigay sa mga tungkuling maliit: pagbukas ng pintuan tuwing umaga, pagbilang ng kagamitan papasok at palabas, paghahalo ng insenso, paghahanda ng tinapay para sa Araw ng Pamamahinga. Lahat ito ay nakapalibot sa isang gusali na, sa huli, gigibain din. Ang templo ay tanda, hindi katuparan. Ang mga tagabantay ng tarangkahan na nagbabantay "magdamag" ay larawan ng isang bayang naghihintay ng isang tunay na Pintuan, isang tunay na Saserdote, isang tunay na Tinapay. Kaya nang tumayo si Jesus at sabihing siya ang pintuan at siya ang tinapay ng buhay, hindi siya nag-imbento ng bagong imahe. Kinuha niya ang mga tungkulin sa 1 Cronica 9 at sinabing sa kaniya na ang lahat ng ito ay tumutungo.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na naghahanap ng pangalan sa mas malaking listahan: ang naaalala sa pulpito, ang kinikilala sa pulong ng mga elder, ang naririnig. At may bahagi rin sa atin na nagdududa kung may saysay pa ang paglilingkod natin matapos ang isang kabiguang alam ng lahat, o isang taon ng tahimik na pagkakalayo sa Diyos. Ang kabanatang ito ay hindi nagbibigay ng papuri sa inyo. Binibigyan niya kayo ng puwesto. Ang taong nagbibilang ng plato at nagsasara ng pinto ay kasama sa kasaysayan ng pagsamba tulad ng mang-aawit sa harapan. At ang taong bumalik mula sa Babilonia, na may kasaysayan ng kasalanan, ay pinagkatiwalaan pa rin ng susi. Hindi kayo pinapapasok ng Diyos sa listahan dahil malinis ang record ninyo, kundi dahil siya ang gumawa ng listahan.

Ang Pangunahing Tauhan

Kung may pangunahing tauhan dito, ang Diyos na nagtatala. Wala siyang direktang pananalita sa buong kabanata; lumilitaw siya sa mga pariralang parang nakalimutan: "ang tahanan ng Diyos," "ang lugar kung saan nananahan si Yahweh," at ang isang mahalagang linya tungkol kay Finehas: "sinasamahan siya ni Yahweh." Iyon ang buong larawan ng Diyos sa Cronica. Hindi siya malayong tagahatol na naghihintay ng pagkakamali, kundi ang Diyos na nananahan sa gitna at kasama ng mga naglilingkod. Ang kaniyang katapatan ay hindi maingay. Ito ay parang tarangkahang binubuksan tuwing umaga: paulit-ulit, tahimik, hindi kumukupas. Ang bayan ay nagkasala at natapon; ang Diyos ay nanatili at naghintay sa kanila sa parehong pintuan.

Ang Detalye

Isang pangalan sa talata 19 ang dapat magpatigil sa atin: "ang angkan ni Korah." Si Korah ang nag-alsa laban kay Moises at Aaron sa ilang, at ang lupa ang bumuka sa ilalim ng kaniyang mga tagasunod. Ang kaniyang krimen: hindi siya nakontento sa tungkulin ng Levita, gusto niya ang saserdote. At ngayon, mga siglo pagkatapos, ang kaniyang mga inapo ang nakatayo sa pintuan, hindi sa loob ng Banal na Lugar kundi sa bungad, at mapagkakatiwalaan sila. Hindi binura ng Diyos ang pangalang Korah. Binago niya ito. Ang linyang ninakaw ng pagmamataas ay naging linya ng tapat na pagbabantay. May ganito ring himala sa mga awit ng mga anak ni Korah, kung saan sinabi ng isa sa kanila na mas gugustuhin niyang maging tagabantay ng pintuan sa tahanan ng Diyos kaysa manirahan sa tolda ng kasamaan.

Ang Ugnayan sa Ibang Kasulatan

Halos kapareho ng kabanatang ito ang Nehemias 11, ang listahan ng mga naninirahan sa Jerusalem pagkatapos ng pagkatapon. Hindi ito pag-uulit lamang; ipinapakita nito na ang bayang ito ay may tuloy-tuloy na buhay bago at pagkatapos ng hatol. Ang bihag ay isang pagitan, hindi isang pagtatapos. At may isang matalas na ugnayan sa dulo: ang paglilista sa angkan ni Saul, hanggang kay "Merib-baal," ang lumpong anak ni Jonatan na inalagaan ni David. Ang listahang ito ay naghahanda sa susunod na kabanata, ang pagkamatay ni Saul dahil sa kaniyang di-pagtatapat. Sadya ang paglalagay: kasunod ng mga pangalan ng mga tapat na tagabantay ay ang pangalan ng haring hindi nagbantay. Dalawang paraan ng pagharap sa Diyos, at ang pumipili ay ang mambabasa.

Pagninilay

Alin sa mga gawain mo ngayon ang parang pagbukas lang ng pintuan tuwing umaga, at paano magbabago ang pagtingin mo rito kung nakatala ito sa listahan ng Diyos?

Ano ang pangalan sa kasaysayan mo na iniisip mong hindi na maibabalik, at ano ang ibig sabihin para sa iyo na ang angkan ni Korah ay nakatayo sa tarangkahan ng templo?