Mga Gawa 1:8

Ang Teksto

Hindi sinagot ni Jesus ang tanong ng mga alagad tungkol sa petsa ng pagpapanumbalik ng kaharian sa Israel; binaligtad niya ito. Sa halip na kalendaryo, ipinangako niya ang kapangyarihan: "makakatanggap kayo ng kapangyarihan, kapag sumainyo ang Banal na Espiritu." At sa halip na trono sa Jerusalem, binigyan niya sila ng isang mapa na paalis sa Jerusalem, palabas sa Judea at Samaria, hanggang sa mga dulo ng mundo. Ang ipinagkatiwala sa kanila ay hindi posisyon kundi tungkulin: "kayo ay magiging saksi ko." Isang maikling pangungusap na naglalaman ng buong balangkas ng aklat ng Mga Gawa, at ng buong buhay ng simbahan pagkatapos nito.

Ang Puso

Ang talatang ito ay tugon sa isang pag-asang Hudyo na matagal nang hinubog ng mga propeta. Nang itanong nila kung "ibabalik mo ang kaharian sa Israel," hindi sila nagsasalita ng kalokohan; umaasa sila sa mga pangako kay Ezekiel at Isaias na muling titipunin ang nagkawatak-watak na bayan at muling luluklok ang Anak ni David. Ang sagot ni Jesus ay hindi pagtanggi kundi pagpapalawak. Sa huling bahagi ng Isaias, sinasabi ng Diyos sa kaniyang Lingkod na kakarampot na bagay ang ibalik lamang ang mga lipi ni Jacob, kaya gagawin niya itong liwanag para marating ng kaniyang kaligtasan ang dulo ng lupa. Iyon mismo ang linyang ginagamit ni Jesus: ang pagpapanumbalik ay nagsisimula sa Jerusalem, ngunit hindi doon humihinto. Ang kapangyarihan ng Espiritu ay hindi ibinibigay para sa karangalan kundi para sa patotoo, at ang mga saksi ay hindi tagapagtaguyod ng isang ideya kundi tagapagpatunay ng isang nabuhay na tao.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang listahan ng mga lugar ay hindi basta itinerary; isa itong pagbabalik sa isang lumang sugat. Sa Genesis, pagkatapos ng Babel, kinalat ng Diyos ang sangkatauhan sa buong mundo bilang hatol sa kanilang pagnanais na magtayo ng pangalan para sa sarili. Pagkatapos noon, tinawag niya si Abraham at ipinangako na sa pamamagitan niya pagpapalain ang lahat ng angkan ng lupa. Ang dalawang sinulid na iyon, ang pagkakawatak-watak at ang pangakong pagpapala, ay nagtatagpo sa talatang ito. Ngayon, isang pagkakalat na muli, ngunit baligtad: hindi hatol kundi misyon, hindi paglayo mula sa Diyos kundi pagdadala ng kaniyang pangalan palabas. At ang Samaria, ang lupain ng lumang paghihiwalay ng hilaga at timog, ay hindi nilaktawan kundi isinulat mismo sa gitna ng mapa. Ang pagpapanumbalik na hinahanap nila ay dumarating, ngunit sa anyong hindi nila inaasahan.

Ang Salamin

May kalendaryo ka ring hawak. Hindi mo marahil tinatanong kung kailan ibabalik ang kaharian sa Israel, ngunit tinatanong mo kung kailan gagaling ang resulta ng biopsy, kailan babalik ang anak mong tumalikod, kailan matatapos ang taon ng kawalan ng trabaho. Ang sagot ni Jesus ay hindi malumanay: "Hindi na para malaman ninyo ang mga oras o ang mga panahon." Hindi niya ipinaliwanag ang panahon; binigyan niya tayo ng gawain sa loob nito. At ang gawaing iyon ay may heograpiya. Ang bawat isa sa atin ay may Samaria, ang lugar o taong lohikal nating nilalaktawan: ang kapatid na matagal nang hindi kinakausap, ang katrabahong politikal mong kalaban, ang kapitbahay na iba ang relihiyon. Ngayong araw, isulat sa isang papel ang pangalan ng iyong Samaria at ipanalangin siya nang malakas, nang isang beses, gamit ang kaniyang pangalan.

Ang Pangunahing Tauhan

Kapansin-pansin ang pagtitiis ni Jesus sa maling tanong. Apatnapung araw niyang itinuro ang kaharian ng Diyos, at ang lumabas pa rin sa kanilang bibig ay isang tanong tungkol sa politikal na pagpapanumbalik. Hindi niya sila pinagsalitaan ng masakit, hindi rin niya pinuri ang kanilang pagkaunawa. Itinuwid niya ang direksyon at saka ipinagkatiwala sa kanila ang kaniyang sariling reputasyon sa mundo. Iyon ang kagila-gilalas: ang nabuhay na Panginoon, na may buong awtoridad, ay pumiling umakyat at iwan ang patotoo tungkol sa kaniya sa mga taong kakatakas pa lamang sa takot at kahihiyan. Hindi siya nagtatago sa likod ng mga anghel. Ang paraan ng kaniyang paghahari ay sa pamamagitan ng Espiritu na nananahan sa mahihinang tao.

Konteksto

Nasa Bundok ng Olibo tayo, ilang sandali bago ang pag-akyat, apatnapung araw pagkatapos ng muling pagkabuhay. Ang Jerusalem ay lungsod sa ilalim ng Roma, may prokurador, may garison, may templong pinamamahalaan ng mga pari na kailangang makisama sa kapangyarihan. Sa gayong lugar, ang tanong na "ibabalik mo ba ang kaharian" ay halos sedisyon. Hindi nakapagtataka: kabilang sa labindalawa si "Simon na Makabayan," isang lalaking may pusong nasyonalista. Ang Samaria naman ay hindi lamang teritoryo kundi insulto; iniiwasan ng maraming Hudyo ang daang iyon. At ang "mga dulo ng mundo" ay, sa pandinig ng unang mambabasa, ang daigdig na sakop ng Roma at higit pa. Ang utos ni Jesus ay nagpapadala sa kanila sa mismong mga hangganang itinakda ng kanilang kultura at takot.

Ang Detalye

Ang salitang "saksi" ang bumubukas ng lahat. Hindi ito salitang pang-misyonero kundi pang-korte: ang taong nagsasalaysay ng nakita niya mismo. Sa gitnang bahagi ng Isaias, inilalarawan ng Diyos ang isang paglilitis laban sa mga diyus-diyosan ng mga bansa, at sinasabi niya sa Israel na sila ang kaniyang mga saksi, ang mga dapat tumayo at magpatotoo na siya lamang ang Diyos at Tagapagligtas. Ang tungkuling iyon ay hindi nawala; inilipat ito ni Jesus sa kaniyang sarili: "kayo ay magiging saksi ko." Ibig sabihin, hindi ka tinawag para magtanggol ng sistema ng paniniwala o manalo sa debate. Tinawag kang tumayo at sabihin kung ano ang nakita mo sa nabuhay na Panginoon. At ang kapangyarihan ng Espiritu ay ibinigay nang eksakto para doon, walang labis.

Pagninilay

Anong tanong tungkol sa panahon ang paulit-ulit mong dinadala sa Diyos, at ano ang gawaing ibinigay niya sa iyo habang naghihintay ka ng sagot?

Kung ang pagiging saksi ay pagsasalaysay ng nakita mo mismo, ano ang isang bagay na magagawa mo lamang patotohanan tungkol kay Cristo, at sino ang hindi pa nakakarinig nito mula sa iyo?