Mga Taga-Galacia 3:29

Ang Teksto

Isa itong pangungusap na mas maikli pa sa isang hininga, pero sinisira nito ang buong talaan ng angkan na ipinagmamalaki ng marami sa Galacia: "Kung kayo ay kay Cristo, kayo rin ay mga kaapu-apuhan ni Abraham, tagapagmana ayon sa pangako." Pagkatapos ilatag ni Pablo na walang Judio o Griego, alipin o malaya, lalaki o babae, binubuo niya ang lahat sa isang konklusyon: ang pag-aari mo kay Cristo ang nagtatakda ng iyong angkan. Hindi ang pagtutuli, hindi ang lahi ng ina mo, hindi ang pagsunod sa kautusan. Ang mga Gentil na dating nasa labas ng kasunduan ay tinawag na ngayong tagapagmana, hindi dahil sa dugo kundi dahil sa pangakong matagal nang ipinagkaloob ng Diyos kay Abraham, at tinupad kay Cristo.

Ang Ubod

Isipin mo ang tanggapan ng isang notaryo sa isang lungsod ng Galacia: selyadong dokumento, mga saksi, mana na nakatali sa pangalan. Ganito ang wika ni Pablo sa talatang ito. Ang salitang Griego para sa tagapagmana, kleronomos, ay hindi tungkol sa damdamin kundi sa legal na karapatan sa ari-arian. At ang ari-arian dito ay ang Espiritu, ang pagpapalang ipinangako kay Abraham, ang buong kinabukasan ng Diyos para sa kaniyang bayan. Ang puso nito ay simple at mapangahas: ang katayuan mo sa harap ng Diyos ay nakasalalay sa isang Persona, hindi sa isang pagganap. Hindi ka probationary member na naghihintay na maging ganap. Kung kay Cristo ka, nakapangalan na sa iyo ang mana, at walang dokumentong maidadagdag o maibabawas pa rito.

Ang Hibla ng Kuwento

Apat na raang taon bago ang Sinai, may isang matandang lalaki sa Ur na iniwan ang libingan ng kaniyang mga ninuno dahil may nangakong Diyos sa kaniya ng lupa, lahi, at pagpapala para sa lahat ng bansa. Ang buong Lumang Tipan ay pasikot-sikot na pagtupad sa pangakong iyon: isang pamilya na naging bayan, isang bayan na natapon, isang natirang pangkat na umuwi. Sinabi na ni Pablo kanina na ang pangako ay "Sa iyong kaapu-apuhan," na si Cristo. Kaya ang talata 29 ang pagsasara ng bilog. Ang mana ay dumaan sa isang Persona bago ipinamahagi sa marami. Ang lahat ng naghihintay mula pa kay Abraham ay nahuhulog ngayon sa kandungan ng mga taong dati'y walang karapatan dito, dahil lamang sa pag-aari kay Cristo.

Ang Salamin

May mga paraan tayo ng pagtatayo ng sariling talaan ng angkan. Ang taon ng paglilingkod sa simbahan. Ang katatagan ng pamilyang hindi nasira. Ang trabahong mabuti, ang anak na hindi naligaw, ang hindi mo ginawa noong ikaw ay bata pa. Lahat ng ito ay maaaring maging bagong pagtutuli, mga marka ng pagiging kabilang. At kapag bumagsak ang isa sa mga ito, parang nawawala ang iyong katayuan sa harap ng Diyos. Narito ang mahirap na biyaya ng talatang ito: hindi iyon ang iyong pangalan sa dokumento. Si Cristo ang pangalan. Sa gabing ito, isulat sa isang papel ang isang bagay na madalas mong gamitin para patunayan ang iyong halaga sa Diyos, pagkatapos ay basahin nang malakas sa ibabaw nito: "Kung kayo ay kay Cristo, kayo rin ay mga kaapu-apuhan ni Abraham."

Ang Pangunahing Tauhan

Ang gumagalaw dito ay ang Diyos na nangako bago pa may sinumang karapat-dapat. Nakita na ng kasulatan noon pa man, sabi ni Pablo, na ipapawalang-sala niya ang mga Gentil sa pamamagitan ng pananampalataya. Ibig sabihin, hindi reaksyon ang kaligtasan ng mga bansa; nasa isip na iyon ng Diyos habang kausap pa lamang niya ang isang walang anak na matanda sa tolda. At nang dumating ang oras, hindi siya nagpadala ng mas mahusay na batas kundi ng Anak na "naging sumpa para sa atin." Ito ang hubog ng kaniyang puso: nagsasalita siya ng pangako, hindi kondisyon, at siya mismo ang nagbabayad ng halaga ng pagtupad nito. Ang Diyos na ganito ay hindi mo kailangang amuin. Kailangan mo lamang siyang paniwalaan.

Ang Ugnayan ng mga Teksto

Dalawang tinig ang umaalingawngaw dito. Una, ang nabanggit na ni Pablo sa talata 6: "Nanampalataya si Abraham sa Diyos at ito'y ibinilang sa kaniya na katuwiran." Binanggit ko ito dahil doon unang lumitaw ang pattern. Bago pa may kautusan, may isang taong itinuring na matuwid hindi dahil sa nagawa kundi dahil sa pinagkatiwalaan. Pangalawa, ang talata 14: na ang pagpapala ni Abraham ay dumating sa mga Gentil "upang sa ganoon ay matanggap natin ang pangako ng Espiritu." Mahalaga ito dahil ipinapakita nito kung ano talaga ang mana. Hindi lupa sa Canaan, kundi ang Espiritu mismo na naninirahan sa mga dating banyaga. Ang katibayan ng iyong pagiging tagapagmana ay hindi papel kundi presensiya.

Ang Mambabasa Noon

Isipin mo ang isang mangangalakal na Gentil sa Galacia. Hindi siya ipinanganak sa kasaysayan ng Israel; ang kaniyang lolo ay naghandog sa ibang mga diyos. Ngayon ay may mga gurong dumating na nagsasabing maganda ang kaniyang pananampalataya pero kulang pa, na kailangan niyang magpatuli at mamuhay ayon sa kautusan upang tunay na mabilang. Nararamdaman niya ang pagkukulang na iyon sa kaniyang laman: siya ang nasa gilid ng mesa, ang bisitang pinahihintulutan ngunit hindi kaanak. Pagkatapos ay binasa ang sulat sa harap ng kapulungan, at narinig niya ang salitang kaapu-apuhan at tagapagmana na nakadikit sa kaniyang pangalan. Hindi "maaari kang maging." Ikaw na. Iyon ang narinig nila, at halos hindi nila mapaniwalaan.

Pagninilay

Anong bahagi ng iyong pagkakakilanlan ang hindi mo pa tunay na ipinagkakatiwala kay Cristo, at ano ang kinakatakutan mong mangyari kung bibitiwan mo iyon?

Sino sa iyong paligid ang nakatayo ngayon sa gilid ng mesa, at paano mo siya matatawag na kaanak sa linggong ito?