JUAN 6:63
Ang Teksto
Katatapos lang sabihin ni Jesus na ang kaniyang laman ay tunay na pagkain, at ngayon ay sinasabi niyang "Walang pakinabang ang laman." Doon nagsisimula ang gulo. Ang mga alagad ay nagbubulungan, "Ito ay mahirap na katuruan; sino kaya ang tatanggap nito?" at alam ni Jesus ito nang hindi sinasabi sa kaniya. Ang sagot niya ay maikli at halos parang bugtong: ang Espiritu ang nagbibigay-buhay, ang laman ay walang maiaambag, at ang mga salitang sinabi niya ay "mga espiritu, at ang mga ito ay buhay." Hindi niya binabawi ang sinabi tungkol sa kaniyang laman. Binibigyan niya ito ng susi: kung paano ito dapat marinig, at kung sino ang makakarinig nito nang tama.
Ang Ubod
Ang salitang "laman" dito ay hindi tumutukoy sa katawan bilang masama. Sa Hebreong pag-iisip na nasa likod ni Juan, ang basar, laman, ay ang tao sa kaniyang kahinaan at kamatayan: damo na nalalanta, alabok na walang hiningang mula sa Diyos. Dalawang tagpo sa Lumang Tipan ang umaalingawngaw dito. Sa Genesis 2, ang tao ay putik lamang hanggang sa hingahan siya ng Diyos; ang hininga, ruach, ang parehong salita para sa Espiritu. Sa Ezekiel 37, ang mga tuyong buto ay nagkalaman na, kumpleto na, ngunit patay pa rin hanggang sa dumating ang Espiritu. Iyan ang sinasabi ni Jesus. Hindi mo makakain ang kaniyang laman sa pamamagitan ng ngipin; nabubuhay ka sa kaniya kapag ang Espiritu ang bumuhay sa iyo sa pamamagitan ng kaniyang salita.
Ang Sinulid na Nag-uugnay
Ang buong usapan ay nagsimula sa tinapay, at hindi iyon aksidente. Binanggit mismo ng mga tao ang manna: "Binigyan niya sila ng tinapay mula sa langit upang kainin." Ngunit sa Deuteronomio 8, ipinaliwanag ni Moises kung bakit sila pinakain ng manna sa ilang: para matutuhan nilang hindi sa tinapay lamang nabubuhay ang tao, kundi sa bawat salitang lumalabas sa bibig ng Panginoon. Iyon mismo ang ginagawa ni Jesus sa talatang ito. Mula tinapay patungo sa salita, mula sikmura patungo sa Espiritu. At pansinin ang hindi niya sinabi: hindi niya sinabing hindi mahalaga ang laman. Ipinaalala niya sa talata 62 ang pag-akyat ng Anak ng Tao, dahil doon lamang, pagkatapos ng krus at pagkabuhay, ibubuhos ang Espiritu na magbibigay-buhay sa mga salitang ito. Ang daan patungo sa Espiritu ay dumadaan sa laman na ibinigay sa Golgota.
Ang Salamin
May bahagi sa atin na gusto ng kayang hawakan. Gusto nating sukatin ang pananampalataya: dumalo ba, nagbigay ba, umiyak ba sa pagsamba. Pinipilit nating paniwalain ang anak natin sa pamamagitan ng mas mahigpit na patakaran. Hinuhusgahan natin ang isang pastor sa dami ng upuang napupuno. Lahat ng iyon ay laman: totoo, nakikita, at sa huli ay walang maiaambag na buhay. Ganito rin kapag nabigo ang katawan mo, o nawalan ka ng trabaho, o naramdaman mong tuyo ang panalangin mo sa loob ng buwanbuwan. Doon natutuklasan mo kung ano talaga ang bumubuhay sa iyo. Ngayong araw, isulat sa isang papel ang isang turo ni Jesus na talagang mahirap tanggapin para sa iyo sa kasalukuyan mong sitwasyon, pagkatapos ay basahin nang malakas ang sinabi ni Pedro: "Panginoon, kanino kami pupunta?" Huwag mong agad lutasin ang hirap. Hayaan mong magkasama ang dalawa.
Ang Konteksto
Nasa sinagoga ng Capernaum si Jesus, malapit na ang Paskwa, ilang araw lamang matapos niyang pakainin ang limang libo. Alam natin ang gusto ng mga tao: sapilitan siyang gagawing hari. Sa isang lalawigang inookupahan ng Roma, kung saan maraming pamilya ang kumakain nang kulang, ang isang lider na kayang magparami ng tinapay ay hindi lamang gumagawa ng himala; siya ay kandidato sa rebelyon. Ang hinihingi nila ay pagkain at kalayaan. Ang inaalok niya ay ang kaniyang sariling katawan at ang Espiritu. Tandaan din ang social code: ang isang rabi ay sinusukat sa dami ng kaniyang mga alagad. Ang talata 66 ay hindi lamang malungkot, nakakahiya ito sa paningin ng lahat. Si Jesus ay sadyang nagsasalita sa paraang nagpapaliit ng pulutong.
Ang Tanong
Kung "walang pakinabang ang laman," paano pa natin babasahin ang sinabi niya ilang talata lamang bago nito, na ang kaniyang laman ay tunay na pagkain? At paano ang simula ng Ebanghelyo ni Juan, kung saan ang Salita ay naging laman? Hindi puwedeng balewalain ang tensyon. Ang pinakamatapat na sagot: tinutukoy ni Jesus ang dalawang magkaibang bagay sa iisang salita. Ang laman bilang kakayahan ng tao ay bangkay; ang kaniyang laman na ibinigay sa krus ay buhay ng mundo. Ngunit may natitira pang hindi nawawala. Sa susunod na talata sinabi niyang may ilang hindi mananampalataya, at kilala niya sila mula pa sa simula. Bakit may nakaririnig at may hindi, gayong pareho silang nasa parehong sinagoga? Hindi ipinaliwanag iyon ni Juan. Hinahayaan niya tayong nakatayo sa harap ng isang pinto na hindi tayo ang nagbukas.
Ang Mga Unang Nakarinig
Para sa mga Judiong nakikinig, ang pagkain ng laman at pag-inom ng dugo ay hindi matalinhagang magandang pananalita. Ipinagbabawal ng Torah ang dugo, dahil nasa dugo ang buhay. Ang narinig nila ay halos parang kalapastanganan. Kaya nang sabihin ni Jesus na ang Espiritu ang nagbibigay-buhay at ang kaniyang mga salita ay buhay, binibigyan niya sila ng susi na kailangang-kailangan nila: hindi niya sila inaanyayahang kumagat sa kaniya, kundi kumapit sa kaniyang salita. Para naman sa mga unang mambabasa ni Juan, mga mananampalatayang Judio na itinaboy na sa sinagoga at nakakita ng mga kasamahang tumalikod, may ibang timbang ang talatang ito. Nakita nila: nangyari na iyan sa simula pa lamang, at hindi iyon nagpabago sa katotohanan. Ang mananatili ay ang mga nabuhay sa Espiritu.
Pagninilay
Ano ang "laman" sa iyong pananampalataya ngayon, ang nakikita at nasusukat na pinagkakatiwalaan mo nang higit kaysa sa salita ni Jesus?
Kung ang mga salita ni Jesus ay "buhay," aling salita niya ang huling nagbigay sa iyo ng tunay na buhay, at kailan iyon?
Mga madalas itanong tungkol sa John 6:63
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng JUAN 6:63?
Tungkol saan ang JUAN 6:63?
Ano ang makasaysayang konteksto ng JUAN 6:63?
Ano ang itinuturo sa atin ng JUAN 6:63 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang JUAN 6:63 sa kasalukuyan?
Ang ibinabahagi ng komunidad sa John 6
Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.
Ang mga taong kausap ni Jesus ay nakakita na sa kaniya. Nakita nila ang tinapay na dumami, kumain sila hanggang mabusog. Pero sinabi niya, "Sapagkat ito ang kalooban ng aking Ama, na ang bawat nakakakita sa Anak at sumasampalataya sa kaniya ay magkakaroon ng buhay na walang hanggan." May pagtingin na dumidikit, hindi lang sulyap sa isang nagbibigay ng pagkain. Ikaw, ano ang hinahanap mo sa kaniya ngayon?
Panginoon, alam mo ang mga bulong sa loob ko na hindi ko masabi nang malakas. May mga turo mo na mahirap tanggapin, at minsan natitisod ako. Salamat at hindi mo ako itinataboy. Tulungan mo akong manatili kahit hindi ko pa lahat naiintindihan.
Matagal silang sumagwan laban sa hangin, pagod na pagod. Pero nang tanggapin nila si Jesus sa bangka, "agad na dumating ang bangka sa lupain kung saan sila patungo." Hindi niya inalis ang dagat, sumama lang siya sa kanila. Minsan ang hinihintay mo pala ay hindi tumitiglang alon, kundi ang pagbubukas mo ng bangka mo sa kanya.
Tinanong nila si Jesus, "Ano ang gagawin namin upang maisagawa ang mga gawa ng Diyos?" Gusto nilang malaman ang listahan. Ang sagot: "Ito ang gawa ng Diyos, na manampalataya kayo sa kaniya na kaniyang sinugo." Isa lang pala. Minsan mas madali pang magkandarapa sa paggawa kaysa magtiwala. Ano ba talaga ang hinihingi sa iyo ngayon?
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool