Lucas 16:29

Ang Teksto

Nakatingala ang mayamang lalaki mula sa hades, sunog ang dila, at ngayon ay hindi na para sa sarili siya nakikiusap kundi para sa limang kapatid na naiwan sa bahay ng kaniyang ama: padalhan sila ng isang mensahero mula sa kabilang buhay, bago pa sila mahulog sa parehong lugar ng pagdurusa. Ang sagot ni Abraham ay maikli, halos tuyo, at wala ni katiting na drama: "Nasa kanila si Moises at mga propeta; makinig sila sa kanila." Walang anghel na ipapadala, walang multo sa hapag, walang himalang panggising. Ang mga kapatid ay may hawak na ng lahat ng kailangan nila. Nakabalumbon ito sa sinagoga, binabasa tuwing Sabbath, naririnig nila linggo-linggo. Ang tanging problema ay hindi nila ito pinapakinggan.

Ang Ubod

Ang bigat ng talatang ito ay nasa kung ano ang tinatanggihan ni Abraham. Ipinapalagay ng mayaman na kulang ang Diyos sa paraan ng pagsasalita, na kung mas malakas lang, mas kakaiba, mas nakakatakot ang paraan, tiyak na magsisisi ang kaniyang pamilya. Sinasagot siya ng Diyos sa pamamagitan ni Abraham: hindi ito usapin ng kulang na ebidensiya kundi ng puso na ayaw makinig. Si Moises at ang mga propeta ay hindi lamang listahan ng utos; doon nakasulat ang pagmamahal sa dukha, ang pagpapakain sa gutom, ang bawal na pagsasara ng kamay sa kapatid na nangangailangan. Araw-araw na dumaraan ang mayaman kay Lazaro sa tarangkahan niya. Hindi siya nagkulang sa babala. Nagkulang siya sa pakikinig. At ipinapakita nito kung paano kumikilos ang biyaya: dumarating ito sa salita, hindi sa panonood ng himala.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang linyang ito ni Abraham ay tumatawid sa buong kasaysayan ng pagliligtas, dahil ganito palagi kumikilos ang Diyos: nagsasalita siya, at ang bayan ay tinatawag na makinig. Mula sa bundok ng Sinai hanggang sa mga propetang pinagtatawanan sa pintuan ng lungsod, hindi kailanman nagtago ang Diyos. Ang reklamo ng mayaman ay sadyang luma: kulang daw ang pahayag. Ngunit ang kasaysayan ay nagsasabing hindi ang katahimikan ng Diyos ang problema kundi ang bingi nating tainga. At ang nakakatusok, si Jesus mismo ang nagsasalaysay nito, ilang buwan bago ang kaniyang sariling libingan. Alam niyang may babangon nga mula sa mga patay, at alam niyang hindi iyon magiging sapat para sa mga pusong matigas na. Ang muling pagkabuhay ay hindi pamalit sa salita; ito ang nagpapatunay na totoo ang salita.

Ang Salamin

May kakaibang ginhawa sa paghihintay ng tanda. Habang naghihintay ka, hindi mo kailangang sumunod. Sabi natin: kung magiging malinaw lang sana ang Diyos tungkol sa trabahong ito, sa perang ito, sa relasyong ito. Ngunit karaniwan, malinaw na siya. Alam mo kung ano ang nasa tarangkahan mo: ang kapatid na matagal mo nang hindi tinatawagan, ang katulong na kulang ang sahod, ang kapitbahay na pinipilit mong hindi makita tuwing dumadaan ka. Hindi ka naghihintay ng kalinawan; naghihintay ka ng bagay na mas madaling tanggapin kaysa sa sinabi na ng Diyos. Ang mayamang lalaki ay nagkaroon ng kabuuang buhay ng babala, at ginugol niya ang kaniyang pagkakataon sa damit na lila at araw-araw na handaan. Ngayong araw: isulat mo sa isang maliit na papel ang isang pangungusap mula sa Kasulatan na alam mong hindi mo sinusunod, basahin mo ito nang malakas, at ilagay mo ang papel sa pitaka mo.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Dalawang eksena ang sumasalamin dito. Sa Juan 11, may tunay na Lazaro na binuhay ni Jesus mula sa libingan, at ang naging bunga ay hindi pangkalahatang pagsisisi kundi isang pagpupulong upang ipapatay siya. Totoo pala si Abraham: ang himala ay hindi lumulusot sa pintong nakasara mula sa loob. Sa Lucas 24, naglakad ang muling nabuhay na Panginoon kasama ang dalawang nalulumbay sa daan patungong Emaus, at hindi siya nagpakita ng tanda. Sinimulan niya kay Moises at sa lahat ng propeta at ipinaliwanag ang mga Kasulatan tungkol sa kaniyang sarili. Kahit ang Nabuhay na Muli ay ibinabalik tayo sa parehong aklat. Ang mga ito ang dalawang dulo ng iisang kawad: walang katumbas ang salita, at tanging ang salita ang nagbibigay ng kahulugan sa himala.

Ang Detalye

Pansinin ang maliit na pandiwa: "makinig sila sa kanila." Sa Hebreo ang pakikinig ay shema, at hindi ito nangangahulugang pagtanggap lamang ng tunog sa tainga. Ito ang salitang nagbubukas ng pinakapusong utos ng Israel, at ang laman nito ay pagsunod. Ang makinig ay ang gumalaw. Kaya hindi hinihiling ni Abraham na mag-aral ng teolohiya ang limang kapatid o dumalo sa mas mahabang pagbasa tuwing Sabbath. Marahil ay pinakikinggan na nila, sa makitid na kahulugan ng salita. Ang hinihingi ay ang uri ng pakikinig na nagtutulak sa paa palabas ng pinto, patungo sa tarangkahan, kung saan nakahiga ang isang tao na may pangalan. Nasa kanila na ang lahat. Ang kulang ay ang pagbangon.

Ang Tanong

Bakit hindi na lang pagbigyan ng Diyos ang kahilingan? Isang mensahero lamang, isang gabi ng takot, at baka maligtas ang lima. Hindi tayo binibigyan ng teksto ng malambot na sagot. Ang implikasyon ay matigas: may punto kung saan ang katigasan ng puso ay hindi na nasisira ng ebidensiya, dahil hindi naman ebidensiya ang pinanggalingan nito. Mahirap itong tanggapin, lalo na kung ang iyong ipinagdarasal ay isang kapatid na parang hindi na maaabot. Hindi ipinapangako ng talatang ito na walang pag-asa; hindi rin nito ipinapangako na may bibigay na himala para sa kanila. Ang ibinibigay nito ay ang tanging bagay na talagang nasa ating kamay: ang salita, binasa, isinabuhay, inalok nang may pagmamahal. At ang natitira ay naroon sa awa ng Diyos, kung saan hindi natin makontrol.

Pagninilay

Anong tanda ang hinihintay mo bago ka sumunod sa isang bagay na matagal mo nang alam?

Sino ang nakahiga sa tarangkahan ng iyong pang-araw-araw na daan, at ano ang unang maliit na hakbang na magagawa mo bukas ng umaga?