Mateo 28:19

Ang Teksto

Nakatayo ang labing-isa sa isang bundok sa Galilea, kasama ang kanilang pag-aalinlangan (talata 17). Doon lumapit si Jesus at sinabi na ibinigay sa kaniya ang lahat ng kapangyarihan sa langit at sa lupa, at pagkatapos ay ito ang kaniyang iniutos: "Humayo kayo at gawing mga alagad ang lahat ng mga bansa. Bautismuhan sila sa ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Banal na Espiritu." Walang paliwanag, walang programa, walang panahon ng paghahanda. Isang utos na nagsisimula sa paglabas ng bahay at nagtatapos sa pagtatakda ng bagong pagkakakilanlan sa tubig.

Ang Ubod

Pansinin ang pagkakasunod: hindi nagsimula si Jesus sa "humayo" kundi sa "ibinigay sa akin." Ang misyon ay hindi galing sa ating kakayahan o sigasig; ito ay sanga ng kaniyang awtoridad. Kaya ang utos na ito ay hindi pabigat sa balikat ng mga nag-aalinlangan, kundi kautusan ng isang Hari na may hawak na ng lupa kung saan tayo hahayo. At tandaan: hindi "gawing mga kaanib" o "gawing mga nahikayat," kundi "gawing mga alagad." Ang hinahanap ng Diyos ay hindi mga taong sumangayon sa isang ideya, kundi mga taong nagpapasakop sa isang buhay. Ang bautismo "sa ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Banal na Espiritu" ay paglipat ng pagmamay-ari: hindi na ako sa akin.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

"Lahat ng mga bansa" ay hindi bagong ideya; matagal nang naghihintay ang linyang ito. Nang tawagin ang Diyos si Abraham sa Genesis 12, ang pangako ay hindi lamang isang lipi kundi pagpapala para sa lahat ng angkan sa lupa. Isang libo't ilang taon ang lumipas at ang pangakong iyon ay parang natabunan ng templo, ng batas, ng mga pader. Pagkatapos ay tumayo ang muling nabuhay na Anak sa isang bundok sa Galilea, sa gilid ng bansa, at binuksan ang pinto. Ang pagpapala ni Abraham ay hindi na ngayon dumadaan sa pagiging Judio kundi sa pangalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo. Ang misyon ng iglesya ay hindi inobasyon; ito ay pagtupad.

Ang Salamin

Ang "lahat ng mga bansa" ay madaling maging inspirasyonal hangga't hindi pa ito nagiging pangalan ng isang tao. Ang kaibigan sa trabaho na may ibang relihiyon. Ang kapatid na tumigil na sa pagsisimba at umiiwas na sa usapan. Ang kapitbahay na iba ang wika, at ang may bahay mo na dalawang pinto lang ang layo. Napansin mo ba na madalas ang tunay na sagabal ay hindi takot kundi kalendaryo? Hindi tayo tumatanggi; wala lang tayong oras. Pero ang pagiging alagad ay hindi maipapasa sa ministeryo ng simbahan; ito ay nangyayari sa hapag, sa jeep, sa mga pagkakataong hindi naka-schedule. At ang "turuan sila na sumunod" sa susunod na talata ay nangangahulugang hindi sapat ang magbahagi ng karanasan; kailangan may aktwal na iniutos ni Jesus na nabubuhay sa iyo, kahit nagkakamali. Kaya ngayong araw: isulat sa papel ang pangalan ng isang tao sa loob ng iyong araw-araw na buhay na hindi pa sumusunod kay Jesus, sabihin ang pangalan niya nang malakas sa panalangin, at padalhan siya ng isang maikling mensahe na nag-iimbita sa kaniya sa isang tiyak na pagkakataon, kape, pananghalian, o sabay na pagsimba, na may petsa. Sampung minuto.

Ang Pangunahing Tauhan

Kakaiba ang Jesus na nagsasalita sa talatang ito. Siya ang may lahat ng kapangyarihan, ngunit ang una niyang ginawa ay "pumunta." Siya ang lumapit sa mga tao, hindi sila. At hindi siya nag-hintay na mawala ang pag-aalinlangan ng ibang alagad bago niya sila utusan; ipinagkatiwala niya ang mundo sa mga taong kalahati ay sumasamba, kalahati ay nagtatanong. Walang panunumbat, walang pagsusulit sa pananampalataya. Ganito ang Diyos: hindi siya naghahanap ng mga taong buo bago tumawag, at hindi siya nagbabantay ng kaniyang awtoridad na parang nanganganib ito sa mga kamay na nanginginig. Ang kaniyang lakas ay lumalabas sa pagbibigay, hindi sa pagpigil.

Ang Magkakaugnay na Teksto

May matalim na kaibahan sa loob mismo ng kabanatang ito. Sa talata 12 nagtipun-tipon din ang mga punong pari at nakatatanda, at nagpadala din sila ng mga tao, may mensahe: "nagbigay sila ng malaking halaga ng pera sa mga kawal." Dalawang misyon, dalawang bundok ng awtoridad. Ang isa ay itinataguyod ng pera at itinatago ang katotohanan; ang isa ay itinataguyod ng kapangyarihan ng muling nabuhay na Panginoon at inihahayag ito sa lahat ng bansa. Ang pinapansin ng Mateo: kapwa sila kumakalat, at ang kasinungalingan ay "nagpatuloy magpahanggang ngayon." Kaya hindi neutral ang iyong katahimikan. At tandaan: sa Mateo 10 ay pinagbawalan ni Jesus ang parehong mga taong ito na pumunta sa mga Hentil. Ang muling pagkabuhay ang tumanggal ng hangganan.

Ang Detalye

Sa Griyego, isa lamang ang pautos sa buong talata: matheteusate, "gawing mga alagad." Ang "humayo" at ang "bautismuhan" at ang "turuan" ay mga pandiwang nakasabit dito, mga paraan kung paano nangyayari ang isang utos. Hindi tatlong proyekto, kundi isang gawain na may tatlong hugis. Mahalaga ito sa praktika: hindi mo natutupad ang utos sa pagpunta lang sa malayo, o sa pagdami ng bautismo, kung walang nagaganap na tunay na pagsasanay sa pagsunod. At hindi mo rin ito natutupad sa pagtuturo lang, kung walang pumupunta kahit sa kabilang kalye. Ang tanong ay hindi "gaano ako kaaktibo," kundi "may tao bang nagiging alagad?"

Pagninilay

Sino ang tao na pinakamalapit sa iyo na alam mong hindi pa sumusunod kay Jesus, at ano ang tunay na dahilan kung bakit hindi ka pa nagsasalita?

Kung susundan ng isang tao ang paraan ng pamumuhay mo sa loob ng isang linggo, aling utos ni Jesus ang malinaw niyang matututuhan?