Paano Manalangin Ayon sa Bibliya

Panimula

May mga gabi na tahimik ang buong bahay, pero maingay ang isip mo. Bukas may deadline, may sakit ang anak mo, o may usapin sa pamilya na hindi mo alam kung paano lulutasin. Lumuluhod ka, pero hindi mo alam kung anong sasabihin. Nagsisimula ka ng "Panginoon...", tapos tumitigil. May hiya. May pagod. May tanong sa likod ng isip mo: "Naririnig ba talaga ako? Tama ba ang paraan ng panalangin ko?"

Kung nakarating ka dito habang hinahanap mo ang sagot sa "paano manalangin," hindi ka nag-iisa. Ito rin ang tanong na itinanong ng mga alagad kay Jesus. Hindi nila hiningi ang pormula ng pangangaral o pagpapagaling, kundi ito: "Panginoon, turuan mo kaming manalangin." Sa gabay na ito, tutuklasin natin nang malalim kung ano talaga ang sinasabi ng buong Bibliya, mula Genesis hanggang Pahayag, tungkol sa panalangin, at kung paano ito magiging tunay sa iyong buhay ngayon.

Ang tuon ng gabay na ito

Maraming pahina sa internet ang nagtuturo ng panalangin bilang teknik: sundin ang apat na hakbang, tandaan ang tamang pormula, at magiging epektibo ka. Iba ang tuon ng gabay na ito. Ituturo natin na ang panalangin, ayon sa Bibliya, ay hindi paraan para pilitin ang Diyos, kundi ang paraan kung paano tayo binubuhay sa relasyon Niya bilang Ama. Ang panalangin ay hindi tungkol sa paghahanap ng "magic words" na magpapakilos sa langit, kundi tungkol sa pagkilala kung sino ang kausap natin at kung sino tayo dahil kay Cristo. Ito ang angulong babalik-balikan natin sa bawat seksyon.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa panalangin?

Sa pinakasimpleng anyo, ang panalangin ay ang pagsasalita ng puso sa Diyos, at ang pagpayag sa Diyos na magsalita rin sa puso natin. Hindi ito monologo, hindi rin ito ritwal. Ito ay pakikipag-usap sa isang Amang buhay at nakikinig.

Nang tanungin ng isang alagad si Jesus kung paano manalangin, hindi Niya ibinigay ang isang mahaba at komplikadong teolohiya. Ibinigay Niya ang isang modelo. Sa Mateo 6:9-13 ay itinuro Niya: "Ama namin na nasa langit ka, sambahin nawa ang pangalan mo. Dumating nawa ang kaharian mo. Gawin nawa ang iyong kalooban, kung paano sa langit, gayon din naman sa lupa. Ibigay mo sa amin ngayon ang aming kakanin sa araw-araw. At ipatawad mo sa amin ang aming mga utang, gaya naman namin na nagpatawad sa mga may utang sa amin. At huwag mo kaming ihatid sa tukso, kundi iligtas mo kami sa masama." Kapansin-pansin: nagsisimula ito sa pagkilala kung sino ang Diyos, hindi sa listahan ng mga hinihiling.

Sa Lucas 11:1-4, muling ibinigay ni Jesus ang parehong panalangin ngunit may kaunting pagkakaiba: "Kaya't nang siya'y nananalangin sa isang dako, nang siya'y matapos, ay sinabi sa kaniya ng isa sa kaniyang mga alagad, Panginoon, turuan mo kaming manalangin, na gaya naman ni Juan na nagturo sa kaniyang mga alagad. At sinabi niya sa kanila, Pagka kayo'y nagsisipanalangin, inyong sabihin, Ama, Sambahin nawa ang pangalan mo..." Napakahalaga na ang pinakaunang salita ay "Ama." Iyan ang pundasyon ng lahat ng panalangin sa Bagong Tipan: hindi tayo lumalapit sa isang malayong diyos, kundi sa isang Amang nagmamahal.

Sa Filipos 4:6-7 sinabi ni Pablo: "Huwag kayong mangabalisa sa anomang bagay; kundi sa lahat ng mga bagay sa pamamagitan ng panalangin at daing na may pagpapasalamat ay ipakilala ninyo ang inyong mga kahilingan sa Dios. At ang kapayapaan ng Dios, na di masayod ng pagiisip, ay magiingat ng inyong mga puso at ng inyong mga pagiisip kay Cristo Jesus." Narito ang isang lihim: hindi laging kaagad na binabago ng Diyos ang sitwasyon, ngunit binabago Niya ang puso natin sa gitna nito. Ang panalangin ay dinadala ang kapayapaan ng Diyos sa loob natin, kahit hindi pa natin nakikita ang solusyon.

Ang panawagang manalangin ay hindi paminsan-minsan lang. Sa 1 Tesalonica 5:16-18 ay tinawag tayo ni Pablo: "Mangagalak kayong lagi; Magsipanalangin kayong walang patid; Sa lahat ng mga bagay ay magpasalamat kayo; sapagka't ito ang kalooban ng Dios kay Cristo Jesus tungkol sa inyo." Ang panalangin ay hindi gawain lang sa umaga o gabi. Ito ay isang paraan ng pamumuhay, isang tuloy-tuloy na kamalayan na ang Diyos ay narito.

At sa Mateo 7:7 ay may pangako si Jesus: "Magsihingi kayo, at kayo'y bibigyan; magsihanap kayo, at kayo'y mangakasusumpong; magsituktok kayo, at kayo'y bubuksan." Hindi ito pormula ng kapangyarihan, kundi paanyaya sa isang katiyakan: may Amang nakikinig.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Kung babasahin mo ang Bibliya mula simula hanggang katapusan, mapapansin mong ang panalangin ay hindi imbensyon ng Bagong Tipan. Ito ay lumalago sa bawat pahina ng Kasulatan, at bawat yugto ay nagdadagdag ng lalim.

Sa Genesis, si Enoc ay "lumakad na kasama ng Dios." Ito ang pinakaunang larawan ng panalangin: hindi mga salita, kundi kasama. Si Abraham ay nakikipagtawaran sa Diyos para sa Sodoma at Gomorra, nagpapakita na maaaring makipag-usap ang tao sa Diyos nang buong pusong tapat. Si Jacob ay bumubuno sa Diyos buong magdamag, at umuwi na may bagong pangalan. Sa mga kuwentong ito, ang panalangin ay laging personal, laging relational.

Sa panahon ni Moises, ang panalangin ay nagiging pamamagitan. Sa Bundok Sinai, nakikipag-usap si Moises sa Diyos "gaya ng isang tao na nakikipagusap sa kaniyang kaibigan." Nang magkasala ang bayan, nakiusap si Moises para hindi sila lipulin. Ito ang mukha ng panalangin bilang pananagutan para sa iba.

Ang aklat ng Mga Awit ay ang pinakamahabang paaralan ng panalangin sa Bibliya. Diyan mo makikita na hindi lahat ng panalangin ay maganda ang tunog. May mga awit ng pagpupuri, ngunit may mga awit din ng pagtangis, galit, pagdadalamhati, at pagkalito. Itinuro ni David na maaari mong dalhin sa Diyos kahit ang mga bagay na iniisip mong hindi mo dapat sabihin. Ang Diyos ay hindi natatakot sa iyong tapat na damdamin.

Ang mga propeta, mula kay Elias hanggang kay Daniel, ay nagpakita ng panalangin bilang pundasyon ng pagsuway sa kasamaan ng lipunan. Nanalangin si Daniel na nakabukas ang mga bintana kahit ipinagbabawal, at nakita ng Diyos ang kaniyang pananalig.

Pagdating natin kay Jesus, umabot sa kaganapan ang panalangin. Si Jesus mismo ang nagpakita kung ano ang ibig sabihin ng manalangin: umalis Siya sa maagang umaga, umakyat sa bundok, gumugol ng buong gabi kasama ang Ama. Sa Gethsemane, ipinakita Niya na ang tunay na panalangin ay hindi laging "mangyari ang gusto ko" kundi "mangyari ang kalooban mo."

Sa Mga Gawa, ang panalangin ang naging batayan ng iglesya. Nagsimula ang Pentecostes habang sila'y nasa panalangin. Pinalaya si Pedro sa bilangguan habang ang iglesya'y nananalangin.

At sa Pahayag, ang huling libro ng Bibliya, may nakamamanghang larawan: ang mga panalangin ng mga banal ay itinaas sa harap ng trono ng Diyos, tulad ng insenso. Walang panalangin na nawawala. Bawat bulong, bawat luha, bawat tahimik na daing ay iningatan sa langit.

Bawat panalangin mo ay may bigat sa langit.

Mga karaniwang maling akala

May mga paniniwala tungkol sa panalangin na naging hadlang sa maraming Cristiano. Kailangang linawin ang mga ito gamit ang Kasulatan.

Una, may nag-iisip na ang panalangin ay dapat mahaba at maganda ang salita para pakinggan. Ngunit sinabi mismo ni Jesus sa Mateo 6:7: "At sa pananalangin ninyo ay huwag ninyong gamitin ang walang kabuluhang paulit-ulit, na gaya ng ginagawa ng mga Gentil: sapagka't iniisip nilang dahil sa kanilang maraming kasasalita ay didinggin sila." Hindi sinusukat ng Diyos ang panalangin sa haba o retorika. Ang panalanging "Diyos, tulungan mo ako" ay kasing bigat ng isang oras na debosyonal, kung galing sa pusong tapat.

Pangalawa, iniisip ng iba na kailangan mong makuha muna ang kalooban mo bago manalangin. Naghihintay sila na "handa" ang damdamin bago lumapit. Ngunit ang buong aklat ng Mga Awit ay lumalaban sa ideyang ito. Nanalangin si David na galit, umiiyak, natatakot, nalilito. Sinabi sa Santiago 5:16: "Mangagpahayagan nga kayo sa isa't isa ng inyong mga kasalanan, at ipanalangin ng isa't isa ang iba, upang kayo'y magsigaling. Malaki ang nagagawa ng maningas na panalangin ng taong matuwid." Ang "maningas" dito ay hindi pinakintab na pormalidad, kundi tapat at puno ng damdamin.

Pangatlo, iniisip ng iba na kapag hindi tumugon ang Diyos sa paraang gusto natin, ibig sabihin ay hindi Niya tayo pinapakinggan o kulang ang pananampalataya natin. Ngunit tumingin ka kay Jesus sa Gethsemane: humingi Siya ng ibang landas, ngunit hindi ito ibinigay ng Ama. Hindi kakulangan ng pananampalataya iyon. Minsan ang "hindi" ng Diyos ay isang mas malalim na "oo" sa isang bagay na hindi pa natin nakikita. Ito ang bumabalik sa angulo natin: hindi natin pinipilit ang Diyos sa pamamagitan ng panalangin. Nakikipag-ugnayan tayo sa isang Amang mas marunong pa sa atin.

Pang-apat, iniisip ng iba na kailangang maging perpekto ka bago ka manalangin. May pakiramdam ng hiya, na parang kailangang linisin muna ang sarili bago lumapit sa Diyos. Ngunit ang buong Ebanghelyo ay lumalaban dito. Sa parabula ng Fariseo at ng maniningil ng buwis, ang maniningil na sumigaw na "Diyos, ikaw ay mahabag sa akin, na isang makasalanan" ang umuwing itinuring na matuwid. Ang panalangin ay hindi para sa mga perpekto. Ito ay para sa mga umaasa sa biyaya.

Isabuhay ito ngayon

Kaya paano mo ito magagawa sa iyong araw-araw na buhay? Simulan mo sa isang tanong: hindi "gaano katagal akong nanalangin?" kundi "kanino ako nananalangin?" Kapag naunawaan mo na ang Diyos ay Ama, hindi hukom na naghihintay ng pagkakamali mo, magbabago ang lahat.

Sa umaga, bago mo hawakan ang telepono, subukang magbukas ng puso. Hindi mo kailangang magsimula sa mahabang deklarasyon. Sabihin mo lang, "Ama, ako'y sa'yo ngayong araw na ito. Tulungan mo akong lumakad kasama Mo." Iyon ay tunay na panalangin.

Sa gitna ng abalang trabaho, kapag pumipilit ang stress, may mga sandali ka para huminto ng dalawang segundo at magbulong: "Panginoon, sa iyo ako." Ito ang "walang patid na panalangin" na sinabi ni Pablo sa 1 Tesalonica 5:16-18. Hindi ito nangangahulugang buong araw kang nakaluhod. Ibig sabihin, buhay ang linya ng komunikasyon.

Kapag may nag-aalala ka o may problema, gamitin mo ang Filipos 4:6-7 bilang praktikal na hakbang. Ipangalan mo ang bagay na ikinababahala mo. Huwag mo itong ilagay sa abstract. Sabihin: "Ama, nag-aalala ako sa singil sa ospital ni Nanay. Kailangan namin ng tulong Mo." Tapos, dagdagan mo ng pagpapasalamat. Bakit? Kasi ang pagpapasalamat ang nagpapaalala sa atin kung sino ang Diyos, at yun ang nagdadala ng kapayapaan.

Kapag nakagawa ka ng kasalanan, huwag kang magtago. Ito mismo ang oras para lumapit. Sinabi sa Santiago 5:16 na may kapangyarihan sa pagpapahayag at panalangin. Kung kaya mo, magkaroon ka ng isang kapatid sa Panginoon na maaari mong pagpahayagan at kasama sa panalangin.

Kapag hindi mo alam kung paano manalangin, balikan mo ang Ama Namin sa Mateo 6:9-13. Basahin mo ito ng dahan-dahan, at gawing sarili mo ang bawat linya. Iyon ang dahilan kung bakit ito ibinigay ni Jesus: hindi para isaulo, kundi para maging balangkas ng puso natin.

At kung tuyo ang panalangin mo, kung parang walang tugon, magpatuloy ka pa rin. Minsan ang pinakamalalim na paglago sa pananampalataya ay nangyayari sa mga panahong tila tahimik ang langit. Nasa Mateo 7:7 ang pangako: sa katapusan, bubuksan ang pinto.

Ang Salamin

Tapat na tanong: paano ang panalangin mo talaga? Hindi ang panalanging pinapakita mo sa iba sa simbahan, kundi ang tahimik at personal na paglapit mo sa Diyos sa bahay. Mayroon ba? O baka mas madali para sa'yo na mag-scroll sa telepono ng dalawang oras kaysa magsalita sa Diyos ng lima?

Baka takot ka. Baka may bahagi ng buhay mo na hindi mo pa nilalapit sa Diyos, dahil sa tingin mo, hindi Niya tatanggapin. Ang lihim na pagkabaon sa utang. Ang paulit-ulit na kasalanang tila hindi mo nalalampasan. Ang galit sa isang miyembro ng pamilya. Ang lungkot na kinakarga mo mag-isa. Marahil ang panalangin mo ay naging pang-emergency lang: kapag may sakit, kapag may problema sa pera, kapag may kailangan.

May inaanyayahan sa'yo ngayon. Hindi ka Niya inaanyayahang maging mas relihiyoso. Inaanyayahan ka Niyang maging anak Niya sa buong araw. Sa mga umaga na tamad ka. Sa mga sandali na nawawala ka sa trabaho. Sa mga gabi na hindi ka makatulog dahil sa pag-aalala. Sa mga sandali ng kaligayahan na akala mo'y wala nang pasasalamat.

Hindi ka nag-iisa sa iyong silid.

Ang panalangin ay hindi karagdagang tungkulin sa iyong abalang buhay. Ito ay ang hininga ng isang buhay na kaugnay sa Diyos. At kung mahina ang hininga mo ngayon, huwag kang mahiya. Simulan mo lang sa: "Ama, narito ako."

Ipinaliwanag para sa mga bata

Kapag itinuturo mo ang panalangin sa mga bata, huwag mong gawing komplikado. Sabihin mo lang: ang panalangin ay pakikipag-usap kay Diyos, na Siyang pinakamabuting Ama. Kagaya ng pakikipag-usap mo sa Tatay o Nanay tungkol sa iyong araw, sa iyong mga natakot ka, sa iyong mga kagalakan, gayon din ang panalangin. Hindi kailangan ng magagandang salita. Ang Diyos ay hindi hinuhusgahan ang gramatika o boses. Ang Diyos ay nakikinig, kasi minamahal ka Niya.

Ipaliwanag mo sa bata na tinuruan mismo ni Jesus ang Kaniyang mga kaibigan kung paano manalangin, at ibinigay Niya ang Ama Namin. Puwede nilang gamitin ito o puwede rin silang magsalita sa sarili nilang salita. Bago matulog. Sa umaga. Bago kumain. Kapag natatakot. Kapag masaya. Kapag may nasaktan sila.

May mga espesyal na paliwanag na inihanda namin para sa iba't ibang edad. Para sa mga preschooler na 3 hanggang 6 taong gulang, may simpleng kuwento tungkol sa panalangin bilang usapan kay Diyos. Para sa mga bata sa elementarya, 7 hanggang 12 taong gulang, may mas malalim na paliwanag tungkol sa Ama Namin at kung ano ang ibig sabihin ng bawat bahagi. At para sa mga teenager, 12 taong gulang pataas, may talakayan tungkol sa panalangin sa gitna ng pang-araw-araw na pakikibaka, presyur mula sa mga kaklase, at pag-aalinlangan.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Ang panalangin ay hindi teknik na kailangan mong matutunan bilang isang bihasang manggagawa. Ito ay hininga ng isang anak na kaugnay sa kaniyang Ama. Sa buong Bibliya, mula kay Enoc na lumakad kasama ng Diyos hanggang sa mga panalangin ng mga banal na itinaas bilang insenso sa Pahayag, ang mensahe ay pareho: may Diyos na nakikinig, at hindi Niya hinuhusgahan ang sining ng iyong pananalita, kundi ang katapatan ng iyong puso.

Kung may isang bagay lang na dadalhin mo mula sa gabay na ito, sana ito na lang: hindi mo kailangang magkaroon ng magagandang salita, o perpektong buhay, o matatag na damdamin bago lumapit sa Diyos. Kailangan mo lang lumapit. Simulan mo sa isang salita: "Ama." Iyon ang tinuro sa atin ni Jesus, at iyon pa rin ang pinakamalalim na katotohanan tungkol sa panalangin.

Basahin mong muli ang mga anchor verses ng gabay na ito. Bumalik ka sa Mga Awit kapag hindi mo alam kung paano magsalita. Balikan mo ang Ama Namin kapag naligaw ka. Pagbulay-bulayan mo ang mga sitwasyon sa iyong buhay kung saan tinatawagan ka ng Panginoon na lumapit. At higit sa lahat, magpatuloy ka. Ang pinto ay bukas. Ang Ama ay naghihintay.