Mwanzo 25:17

Maandiko

Baada ya orodha ya wana kumi na wawili wa Ishmaeli na vituo vyao, simulizi inasimama kwa sentensi moja fupi: "Hii ndiyo ilikuwa miaka ya Ishimaeli, miaka 137: akapumua pumzi yake ya mwisho na akafa, na akakusanywa pamoja na watu wake." Hakuna maombolezo yaliyoandikwa, hakuna kaburi lililotajwa. Idadi ya miaka, pumzi ya mwisho, na kukusanywa. Ndivyo hivyo.

Kiini

Fikiria hema, mahali fulani kati ya Havila na Shuri, upepo wa jangwa ukigonga ngozi za mbuzi. Mzee amelala. Wana kumi na wawili, sasa wenyewe ni maseyidi wenye vijiji na vituo, wamesimama pale. Na mwandishi, ambaye ana haraka kufika kwa Isaka na Rebeka, anasita. Anampa Ishmaeli maneno yale yale aliyompa Abrahamu: akapumua pumzi ya mwisho na akafa. Hii ni heshima ambayo hakuistahili kwa mpangilio wa agano. Yeye ni mwana wa mjakazi, aliyetolewa nje, aliyeachwa nyikani na mkate na kiriba cha maji. Lakini Mungu hakumsahau. Ahadi aliyompa Abrahamu katika Mwanzo 17, kwamba Ishmaeli atazaa maseyidi kumi na wawili, imetimia neno kwa neno. Mungu anashika neno lake hata kwa wale wasiokuwa katika mstari wa agano.

Uzi Unaopita

Tunapenda kusoma Biblia kama hadithi ya wateule, na ndiyo hivyo. Lakini pembeni mwa mstari mkuu kuna majina yanayoendelea kuchipuka: Ketura na wanawe, Midiani, Sheba, Dedani, na sasa Ishmaeli na kabila zake. Ahadi kwa Abrahamu haikuwa kwamba familia moja itabarikiwa, bali kwamba mataifa yote yatabarikiwa kupitia yeye. Wana hawa waliopelekwa mashariki ni ushahidi wa mapema kwamba baraka inavuja nje ya mipaka ya uteule. Na kabla ya hapo, katika mstari wa tisa, tunaona kitu cha kushangaza zaidi: Isaka na Ishmaeli, ndugu waliotenganishwa kwa nguvu, wanasimama pamoja kwenye pango la Makpela kumzika baba yao. Kifo kinawakusanya walioachanishwa na maisha. Ni kivuli hafifu cha yule atakayebomoa ukuta wa uadui na kufanya wawili kuwa mmoja.

Kioo

Kuna hofu inayotusumbua wengi wetu: kwamba tumewekwa pembeni. Kwamba hadithi kuu inaendelea mahali pengine, na sisi ni orodha ya majina tu. Labda uliona ndugu yako akipata urithi uliyokuwa unautarajia. Labda kazi yako haikuwahi kutambuliwa, wakati wenzako walipandishwa. Labda unahisi kama Ishmaeli: umepewa zawadi na kupelekwa mashariki, mbali. Mstari huu haukuahidi kwamba utaingizwa tena ndani. Unaahidi kitu kingine: kwamba Mungu anajua idadi ya miaka yako, na kwamba mwisho wako hautakuwa kutupwa nyikani bali kukusanywa. Yeye anayehesabu miaka 137 ya mtu aliyeondolewa kwenye hema ya baba yake, anahesabu na yako. Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja katika familia yako ambaye amewekwa pembeni, kisha uombee jina hilo kwa dakika tatu kabla hujaendelea na siku yako.

Muktadha

Tuko kwenye kifungu cha mpito. Abrahamu amekwisha kufa akiwa "mzee aliye shiba siku," na Mungu amembariki Isaka, ambaye sasa anaishi karibu na Beerlalahairoi, kile kisima ambacho Hajiri alikutana na Mungu alipokimbia jangwani katika Mwanzo 21. Mwandishi anafunga milango miwili kabla ya kufungua ya tatu: kwanza wana wa Ketura, kisha wana wa Ishmaeli, halafu tunaingia kwa Isaka na Rebeka na mapacha wanaogombana tumboni. Katika ulimwengu wa wakati ule, orodha ya vizazi haikuwa takwimu bali madai ya haki: hawa ni watu gani, wanaishi wapi, wana nguvu kiasi gani. Kumi na wawili ya Ishmaeli ni idadi ya taifa halisi lenye mamlaka jangwani, si kundi la watu waliopotea.

Wasifu

Waisraeli waliosikia maneno haya walijua Waishmaeli. Walikuwa majirani zao, wafanyabiashara wa misafara, wakati mwingine washindani, wakati mwingine maadui, kama mstari wa kumi na nane unavyokiri kwa uchungu: "Waliishi kwa uadui kati yao." Kusikia kwamba binamu hawa wa jangwani nao walipokea ahadi kutoka kwa Mungu wa Abrahamu, na kwamba mmoja wao alikufa akikusanywa kwa watu wake kama vile baba wa imani, kulikuwa jambo la kutafakari. Uteule wa Israeli haukumaanisha kwamba Mungu hakuwaona wengine. Ilikuwa rahisi kwao, kama kwetu, kudhani kwamba wale walio nje ya agano hawana historia mbele za Mungu. Andiko linakataa dhana hiyo kwa upole lakini kwa uthabiti.

Undani

Maneno "akakusanywa pamoja na watu wake" ni ya ajabu zaidi kuliko yanavyoonekana. Kwa Kiebrania ni neno moja, ne'esaf, kukusanywa, kuchukuliwa ndani. Halimaanishi kuzikwa; kaburi la Ishmaeli halijatajwa kabisa. Linamaanisha kuunganishwa tena na jamaa waliotangulia, kupokewa mahali ambapo mtu ni wa kwao. Ni neno la ukarimu kwa mtu ambaye maisha yake yote yalikuwa hadithi ya kutolewa nje: kutolewa nyumbani kwa Abrahamu, kuwekwa mbali na Isaka, kuishi kwa uadui na jirani zake. Sasa, mwishoni, hakutupwa. Alikusanywa. Biblia haitupi mafundisho kamili kuhusu maisha baada ya kifo hapa, na tusijaze pengo ambalo maandiko yameliacha wazi. Lakini neno lenyewe linabeba matumaini: kwa Mungu, mwisho wa mtu si kutawanyika, ni kukusanywa.

Tafakari

Ni sehemu gani ya maisha yako inayohisi kama "mashariki, mbali na Isaka," na inamaanisha nini kwamba Mungu bado anahesabu miaka yako huko?

Ni nani katika ulimwengu wako ambaye unamwona kama wa nje ya hadithi ya Mungu, na ungefanyaje tofauti ukikubali kwamba Mungu ana ahadi kwake pia?