Mga Taga-Galacia 3

Ang Teksto

Sinusumbatan ni Pablo ang mga taga-Galacia dahil sinimulan nila ang buhay Kristiyano sa pamamagitan ng Espiritu, ngunit ngayon ay bumabalik sila sa pagsunod sa kautusan bilang batayan ng kanilang katayuan sa harap ng Diyos. Ipinapaalala niya na si Abraham mismo ay pinawalang-sala sa pamamagitan ng pananampalataya, matagal bago dumating ang kautusan. Ang kautusan ay isang tagapag-alaga hanggang sa pagdating ni Cristo, na sa kaniya, ang lahat, Judio man o Griyego, ay iisang mga anak ng Diyos.

Ang Puso ng Bagay

Ang tanong ni Pablo sa talata 3 ang sumusuntok sa sikmura: "Nagsimula ba kayo sa Espiritu upang magtapos lamang sa laman?" Ito ang moral na sentro ng kabanata. Hindi ito debate lamang tungkol sa pagtutuli o batas ni Moises. Ito ay tungkol sa isang malalim na tukso ng puso, ang pag-iisip na kaya nating pahusayin ang inumpisahan ng Diyos sa pamamagitan ng ating sariling pagsisikap. Ang kautusan mismo ay hindi masama, ngunit kapag ginawa nating batayan ng ating katayuan sa harap ng Diyos, ginagawa nating sumpa ang dapat sanang tagagabay. Ang etikal na implikasyon: walang antas ng pagsisikap na maglilipat sa iyo pataas sa pagmamahal ng Diyos.

Ang Sinulid na Nagbubuklod

Ipinapakita ni Pablo na ang ebanghelyo ay hindi nagsimula sa Bagong Tipan. Sa talata 8, sinabi niyang "Ang ebangelyo noon pa man ay ipinahayag na kay Abraham." Ang pangako sa Genesis, na sa pamamagitan ni Abraham ay pagpapalain ang lahat ng bansa, ay natupad kay Cristo, ang tunay na "kaapu-apuhan" (talata 16). At ang sumpa ng kautusan, "Sinumpa ang sinumang ibinitin sa isang puno," ay naganap sa krus. Si Cristo ay dumaan sa lugar ng sinumpa upang maabot tayo ng pagpapala ni Abraham. Ang kautusan ay hindi kaaway ng pangako; ito ay katiwala hanggang sa dumating ang tagapagmana.

Ang Salamin

Saan tayo bumabalik sa "laman" pagkatapos magsimula sa Espiritu? Kadalasan hindi sa pormal na relihiyon, kundi sa mga tahimik na sukatan. Sinusukat mo ba ang iyong pagiging Kristiyano sa dami ng iyong debosyon kada umaga, sa lakas ng iyong pagdadasal, sa kung gaano ka bihirang magalit sa iyong asawa o mga anak? Sa trabaho, umaasa ka ba sa produktibidad para pagtibayin ang iyong halaga sa harap ng Diyos? Sa pera, sinusukat mo ba ang iyong pananampalataya sa laki ng iyong ikinakaloob? Lahat ng ito ay mabubuting bagay, ngunit kapag naging batayan ng iyong kasiguraduhan, bumabalik ka sa laman. Ang bunga: pagod, pagpapanggap, at mapanghusgang tingin sa kapwa mananampalataya na hindi kasing sipag.

Ang Detalye

Talata 28: "Walang Judio o Griego, alipin o malaya, lalaki o babae." Madalas nating basahin ito bilang pahayag lamang ng espirituwal na pagkakapantay-pantay. Ngunit sa Galacia, ito ay isang etikal na bomba. Sa isang lipunang binuo mismo sa mga hangganang ito, sinasabi ni Pablo na sa pagpupulong ng iglesia, ang mga hangganang ito ay hindi na maaaring gamitin bilang batayan ng katayuan. Ang Judio ay hindi mas mataas sa Griyego. Ang panginoon ay hindi mas mahalaga kaysa sa kaniyang alipin. Konkreto ito: paano mo tinitingnan ang katulong sa iyong bahay, ang security guard sa iyong kompanya, ang kapatid sa iglesia na iba ang wika o katayuang panlipunan? Kung "iisa kay Cristo Jesus," ang iyong pakikitungo ay dapat magpakita nito, hindi lamang sa iyong teolohiya.

Ang Tanong

Kung ang kautusan ay hindi nagbibigay-buhay, bakit pa ito ibinigay? Sinasagot mismo ni Pablo ang tanong sa talata 19: "Ito ay idinagdag dahil sa mga paglabag." Ang kautusan ay hindi solusyon sa kasalanan; ito ay diagnostic. Ipinapakita nito kung ano ang kasalanan upang malaman nating kailangan natin si Cristo. Ang mahirap tanggapin: nangangahulugan ito na ang Diyos ay nagbigay ng isang bagay na hindi kayang magligtas, sa layuning ihanda ang puso para sa nagliligtas. Hindi ito madali. Nangangahulugan ito na ang mga siglo ng pakikibaka ng Israel sa ilalim ng kautusan ay hindi kabiguan kundi paghahanda. At para sa atin ngayon, nangangahulugan ito na ang mga sandali kung saan tayo bumagsak sa ilalim ng ating sariling pamantayan ay hindi katapusan kundi paanyaya.

Ang Ugnayan sa Ibang Kasulatan

Sa Roma 4, muling ginagamit ni Pablo si Abraham para sa parehong argumento, ngunit doon ipinapakita niya na ang pananampalataya ni Abraham ay naunang isang mag-asawang siglo bago pa ang pagtutuli, kaya walang pormal na relihiyosong marka ang ginagamit bilang batayan. At sa Habakuk 2:4, ang tekstong sinipi sa talata 11 na "Ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng pananampalataya," ay orihinal na sinabi sa isang propeta na nakikita ang pagbagsak ng kaniyang bansa. Ibig sabihin: ang buhay sa pamamagitan ng pananampalataya ay hindi teoryang teolohikal, ito ay ang tanging paraan ng pananatiling nakatayo kapag gumuguho ang lahat sa paligid mo.

Repleksyon

Sa anong tahimik na paraan mo sinusukat ang iyong halaga sa harap ng Diyos ngayong linggo, na hindi pananampalataya kay Cristo kundi tagumpay ng iyong laman?

Kung talagang "iisa kay Cristo Jesus" ang lahat ng nasa iglesia mo, sino ang isang taong nangangailangan ng iba't ibang pakikitungo mula sa iyo simula bukas?