Paano Magbasa at Mag-aral ng Bibliya

Panimula

Marami sa atin ang may Bibliyang regalo noong binyag o kasal, nakalagay sa itaas ng aparador, may alikabok na, may pahinang hindi pa nagagalaw. At marami rin ang nagtangka: sinimulan ang Genesis noong Enero, natuwa sa mga kuwento ng paglalang at ng baha, tumawid sa Exodo, tapos dumating sa Levitico at doon natapos ang lahat. Hindi dahil sa tamad. Hindi dahil sa kulang sa pananampalataya. Kundi dahil walang nagpaliwanag kung paano.

Ang pagbabasa ng Bibliya ay hindi isang talino na ipinanganak sa iilan. Ito ay isang kasanayang natututuhan, tulad ng pagluluto o pag-aalaga ng halaman: may paraan, may pasensya, may panahon. Sa gabay na ito, matutuklasan mo kung ano talaga ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa pagbabasa ng Bibliya, kung paano dumadaloy ang temang ito mula Genesis hanggang Apocalipsis, kung aling mga maling akala ang humaharang sa iyo, at kung paano magsisimula bukas ng umaga, kahit may trabaho, mga anak, at kakaunting oras.

Ang tuon ng gabay na ito

Karaniwang itinuturo ang pagbabasa ng Bibliya bilang pribadong proyekto: ikaw, ang tasa ng kape, at ang tahimik na sulok. Mahalaga iyon, ngunit hindi iyon ang larawan sa Kasulatan. Sa Bibliya, ang Salita ay binabasa nang malakas, sa hapag ng pamilya at sa plaza ng bayan; ipinapaliwanag kasama ng iba, hindi nag-iisa; at sa huli, binabasa nito ang bumabasa, sinusuri ang puso ng tumitingin sa pahina. Tatlong paggalaw iyan na paulit-ulit nating babalikan: basahin nang malakas, basahin kasama ng iba, at hayaan mong basahin ka nito. Kapag naunawaan mo ito, hindi na tanong ang "Nakatapos ba ako ngayon?" kundi "Sino ang kumakausap sa akin, at ano ang kaniyang sinasabi?"

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa pagbabasa at pag-aaral ng Salita ng Diyos?

Nagsisimula ang lahat sa isang utos na ibinigay sa isang buong bayan, hindi sa isang pangkat ng mga dalubhasa. Bago pa tumawid ang Israel sa Jordan, sinabi ni Moises sa kanila ang mga salitang hanggang ngayon ay inuusal ng mga Judio araw-araw. Ganito ang tala sa Deuteronomio 6:6 sa Ang Dating Biblia: "At ang mga salitang ito, na aking iniuutos sa iyo ngayon, ay sasa iyong puso." Hindi sa aklat lamang, hindi sa templo lamang, kundi sa puso. At ang susunod na talata ay nagsasabi kung paano ito nangyayari: ituturo nang buong sikap sa mga anak, pag-uusapan sa bahay, sa daan, sa paghiga at sa pagbangon. Ang unang "paaralan ng Bibliya" sa kasaysayan ay ang hapag-kainan ng isang ordinaryong tahanan.

Nang mamatay si Moises at tumayo si Josue bilang pinuno, ang bilin sa kaniya ay hindi tungkol sa estratehiyang militar kundi tungkol sa isang aklat. "Ang aklat na ito ng kautusan ay huwag mahihiwalay sa iyong bibig, kundi iyong pagbulayanan araw at gabi, upang iyong masunod na gawin ang ayon sa lahat na nakasulat dito," sabi sa Josue 1:8. Pansinin ang tatlong salita: bibig, pagbulay, gawin. Ang pagbubulay-bulay sa Bibliya ay hindi tahimik na pagmumuni lamang; ang salitang Hebreo ay may diwa ng mahinang pag-usal, pabulong na pagsasalita, tulad ng aso na ngumangatngat sa buto o ng baka na nginunguya nang paulit-ulit ang kinain. Ang Salita ay sinasabi, hindi lang tinititigan.

Makalipas ang mga siglo, nang manumbalik ang bayan mula sa pagkabihag, muling nabuksan ang aklat sa harap ng lahat. At narito ang isa sa pinakamagandang larawan ng pag-aaral ng Bibliya sa buong Kasulatan: "At sila'y nagsipagbasa sa aklat, sa kautusan ng Dios, na maliwanag; at kanilang ipinaalam ang kahulugan, na anopa't kanilang nabatid ang binasa" (Nehemias 8:8). Binasa nang malinaw. Ipinaliwanag ang kahulugan. Naunawaan ng mga nakikinig. Iyan ang tatlong hakbang na hinahanap pa rin ng puso ng bawat mambabasa ngayon.

Nakikita rin ng Kasulatan ang kakayahan ng Salita na magbigay ng liwanag kapag madilim ang daan. "Ang salita mo'y ilawan sa aking mga paa, at liwanag sa aking landas," sabi sa Mga Awit 119:105. Hindi sinabi ng salmista na ang Salita ay parang spotlight na naglalantad ng buong hinaharap. Ito ay ilawan sa paa, sapat para sa susunod na hakbang. Ganiyan tumatakbo ang paglalakad ng pananampalataya: hindi mapa ng buong buhay, kundi liwanag para sa hakbang na kailangan mong gawin ngayon.

Sa Bagong Tipan, binigyan tayo ng isang maliit na bayan sa Macedonia ng huwarang pagbabasa. Nang mangaral si Pablo sa Berea, hindi basta tumango ang mga tao; tinanggap nila ang salita nang buong pagkukusa, "na sinisiyasat sa araw-araw ang mga kasulatan, kung tunay nga ang mga bagay na ito" (Mga Gawa 17:11). Sinisiyasat sila kahit si Pablo ang nagsasalita. Ang tunay na pagtanggap ay hindi kasalungat ng maingat na pagsusuri; sila ay magkasama.

At bakit natin ito ginagawa? Dahil sa pinagmulan ng aklat: "Ang lahat ng mga kasulatan na kinasihan ng Dios ay mapapakinabangan din naman sa pagtuturo, sa pagsansala, sa pagsaway, sa ikatututo na nasa katuwiran" (2 Timoteo 3:16). Kinasihan ng Diyos, kaya may awtoridad. Mapapakinabangan, kaya may layunin. Hindi lamang ito nagbibigay ng impormasyon; nagtuturo, nagsasaway, nagtutuwid, at humuhubog. Ito ang dahilan kung bakit hindi neutral ang pagbabasa ng Bibliya. Hindi ka lumalapit sa isang aklat lamang; lumalapit ka sa tinig ng nagsalita at nagkaroon ng sanlibutan.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Mula pa sa unang pahina, ang Diyos ay Diyos na nagsasalita. "Sinabi ng Diyos," at nagkaroon ng liwanag. Ang sangnilikha mismo ay tugon sa isang tinig. Kaya nang bigyan niya ng bayan ang kaniyang sarili, binigyan din niya ito ng mga salita: mga tipan, kasaysayan, awit, karunungan, at hula. Ang Israel ay hinubog ng pakikinig. Inutusan pa nga ang hari na mag-ipon hindi ng ginto o kabayo kundi ng sariling kopya ng kautusan, at basahin ito sa lahat ng araw ng kaniyang buhay.

Nang lumaon, nagbunga ang pananabik sa Salita ng mga tulad ni Ezra, na tungkol sa kaniya sinabing inilagak niya ang kaniyang puso upang hanapin ang kautusan ng Panginoon, gawin ito, at magturo. Doon lumitaw ang balangkas na hindi nagbago kahit hanggang ngayon: hanapin, gawin, ituro. Kung aalisin mo ang pangalawa, magiging malamig na kaalaman ang pag-aaral. Kung aalisin mo ang pangatlo, magiging pribadong ari-arian ang Salita.

Pagkatapos, dumating si Jesus, at ang lahat ay nagbago ng sentro. Sa disyerto, nang tuksuhin siya, tatlong beses siyang sumagot mula sa Deuteronomio, ang mismong aklat na nag-utos na itago ang Salita sa puso. Sa sinagoga ng Nazaret, binuksan niya ang balumbon ni Isaias at sinabing natupad na ang nakasulat sa pandinig nila. At sa mga nag-aral nang mabuti ngunit hindi nakakita, sinabi niya: "Saliksikin ninyo ang mga kasulatan, sapagka't iniisip ninyo na sa mga yaon ay mayroon kayong buhay na walang hanggan; at ang mga ito'y siyang nangagpapatotoo tungkol sa akin" (Juan 5:39). Maaaring bihasa ka sa teksto at malayo pa rin sa Isa na ipinapakita nito.

Ang pinakamalinaw na aralin sa pagbabasa ng Bibliya ay naganap sa daan patungong Emaus, matapos ang muling pagkabuhay. Dalawang lugmok na alagad, at isang Estranghero na lumapit. "At magmula sa kay Moises at sa mga propeta, ay ipinaliwanag sa kanila ang lahat ng mga kasulatan hinggil sa kaniyang sarili" (Lucas 24:27). Kalaunan, sa loob ng bahay, "binuksan niya ang kanilang mga pagiisip, upang mapagunawa nila ang mga kasulatan" (Lucas 24:45). Dalawang pagbubukas: binuksan ang Kasulatan, at binuksan ang isip. Kailangan natin ang dalawa. Kaya naman bago magbasa, tamang manalangin ng dalangin ng salmista: "Idilat mo ang aking mga mata, upang ako'y makakita ng mga kagilagilalas na bagay sa iyong kautusan" (Mga Awit 119:18).

Sa panahon ng iglesya, ipinasa ang gawain sa buong bayan ng Diyos. Ang mga liham ni Pablo ay isinulat upang basahin nang malakas sa pagtitipon, tapos ipapasa sa kabilang lungsod. Sinabi niyang ang mga bagay na isinulat nang una ay nangasulat para sa ikaaaral natin, upang magkaroon tayo ng pag-asa. At ang huling aklat ng Bibliya ay nagbubukas ng pangako: "Mapalad ang bumabasa, at ang nangakikinig ng mga salita ng hula, at tumutupad ng mga bagay na nakasulat doon" (Apocalipsis 1:3). Isang bumabasa nang malakas, maraming nakikinig, at lahat ay tinatawag na tumupad. Mula sa hapag ng pamilya sa Deuteronomio hanggang sa pagtitipon sa Apocalipsis, hindi nagbago ang hugis: binabasa nang malakas, ipinapaliwanag, sinusunod nang magkasama.

Mga karaniwang maling akala

Ang unang maling akala: kailangan mo munang maging dalubhasa bago mo maintindihan ang Bibliya. May mga bahagi ngang mahirap. Tapat na inamin mismo ni Pedro na sa mga sinulat ni Pablo ay may ilang bagay na mahirap unawain. Ngunit ang Kasulatan ay ibinigay sa mga magsasaka, mangingisda, ina, at alipin. Ang punto ng Nehemias 8:8 ay hindi kailangan mong tumayo bilang eskriba; ang kailangan ay may magbasa nang malinaw at may magpaliwanag ng kahulugan. Doon nakatulong ang guro, komentaryo, at pastor, hindi upang palitan ang pagbabasa mo kundi upang tulungan ka. Nang tanungin ni Felipe ang taga-Etiopia, "Nauunawa mo baga ang binabasa mo?" tapat ang sagot: "Paanong magagawa ko, maliban nang may pumatnubay sa aking sinoman?" (Mga Gawa 8:30-31). Hindi kahihiyan ang magtanong. Iyon ang simula ng pag-aaral.

Ang pangalawa: basta magbukas ka ng kahit anong pahina, iyon na ang mensahe ng Diyos para sa araw na ito. Mapanghikayat ito, lalo na kapag desperado, ngunit pinapalitan nito ang Kasulatan ng isang laro ng pagkakataon. Ang Bibliya ay isinulat sa mga aklat na may konteksto: may sumulat, may pinadalhan, may pinag-uusapan. Kapag inilabas natin ang isang talata sa konteksto nito, madali itong ipagamit sa kung ano ang ninanais nating pakinggan. Sa Mga Gawa 17:11, ang mga taga-Berea ay "sinisiyasat sa araw-araw ang mga kasulatan," at ang salitang iyon ay may diwa ng maingat na pagsusuri. Hindi iyon sugal. Iyon ay pagbabasa ng buong kabanata, buong aklat, at pagtatanong kung ano talaga ang sinasabi.

Ang pangatlo: ang mahalaga lang ay kung ano ang ibig sabihin nito para sa akin. May katotohanan sa likod ng ideyang ito, dahil tunay na kinakausap tayo ng Diyos sa kaniyang Salita. Ngunit hindi tayo ang nagbibigay ng kahulugan; tayo ang tumatanggap nito. Ang tanong na dapat manguna ay "Ano ang sinabi ng Diyos sa mga unang tumanggap nito?" At pagkatapos, "Ano ngayon ang hinihingi nito sa akin?" Kapag binaliktad natin ang pagkakasunod, maaari nating gawing pangako ang isang babala, o gawing utos ang isang salaysay. Ang Hebreo 4:12 ay nagpapaalala kung sino ang may hawak ng tabak: "Sapagka't ang salita ng Dios ay may buhay, at mabisa, at matalas kay sa alin mang tabak na may dalawang talim, at bumabaon hanggang sa paghihiwalay ng kaluluwa at espiritu, ng mga kasukasuan at ng utak, at madaling kumilala ng mga pagiisip at mga haka ng puso." Ang Salita ang naghahati, hindi tayo ang naghahati sa Salita.

Ang pang-apat: hindi na mahalaga ang Lumang Tipan. Ngunit nang isulat ni Pablo na ang lahat ng kasulatan ay kinasihan ng Diyos sa 2 Timoteo 3:16, ang pangunahing tinutukoy niya ay ang mga aklat na tinatawag nating Lumang Tipan. Iyon ang Kasulatang binasa ni Jesus, kinabisa, at ipinaliwanag "hinggil sa kaniyang sarili." Kapag tinalikuran natin ang Genesis, Mga Awit, at mga propeta, nawawalan ng lalim ang mismong ebanghelyo na sinasabi nating iniibig natin.

At may pang-lima na palihim: ang akalang ang bilang ng kabanatang nabasa ay sukatan ng kalapitan sa Diyos. Mabuting bagay ang plano ng pagbabasa, ngunit ang layunin ng Josue 1:8 ay "upang iyong masunod na gawin." Pagsunod, hindi pagtatala, ang bunga.

Isabuhay ito ngayon

Magsimula sa isang desisyon na maliit at totoo: saan at kailan. Ang pananampalataya ay hindi lumalago sa pangkalahatang intensyon; lumalago ito sa isang partikular na upuan at partikular na oras. Kung nagbabantay ka sa gabi, ang alas-dos ng umaga ang iyong altar. Kung sumasakay ka ng dalawang oras papasok sa trabaho, ang jeep o tren ang iyong silid ng pagbabasa. Kung may sanggol ka na sumususo ng alas-tres ng madaling araw, isang salmo ang sapat.

Pumili ng isang aklat, huwag ng basta talata. Para sa nagsisimula, mabuting simulan sa Marcos o Juan upang makilala si Jesus, tapos sa Genesis para sa pinagmulan ng lahat, at Mga Awit para sa panalangin. Basahin ang buong kabanata, kahit hindi lahat ay maliwanag. Pagkatapos, gawin ang pinakanakakalimutang hakbang: basahin ito nang malakas. May iba't ibang naririnig ang tainga na hindi napapansin ng mata. Sa Josue 1:8, ang Salita ay nasa bibig bago naging gawa.

Pagkatapos ng pagbabasa, magtanong ng tatlong simpleng tanong sa sarili: ano ang sinasabi nito tungkol sa Diyos, ano ang sinasabi nito tungkol sa tao, at ano ang hinihingi nito sa akin ngayong araw. Isulat ang isang pangungusap na sagot sa likod ng resibo, sa notebook, o sa telepono. Ang hindi naisusulat ay madaling nakakalimutan bago matapos ang almusal. Pagkatapos, ipanalangin ang nabasa. Kung nagbasa ka ng Mga Awit 119:105, manalangin: Panginoon, wala akong nakikita sa aking gulo, bigyan mo ako ng liwanag para sa susunod na hakbang lamang. Hindi ka na gumagawa ng bagong panalangin; ibinabalik mo sa Diyos ang kaniyang mga salita.

Huwag itong gawing pribado. Kung may pamilya ka, magbasa ng limang minuto sa hapag pagkatapos kumain; ito ang pinakadirektang pagtupad sa Deuteronomio 6:6. Kung nag-iisa ka, maghanap ng isang kaibigan na kasama mong babasa ng parehong kabanata sa isang linggo, at mag-usap tungkol dito tuwing Sabado. Sa mga taong may mahirap na tanong, sumama sa isang maliit na grupo sa iglesya. Ganito ipinaliwanag ang kahulugan sa Nehemias 8:8: may nagbasa, may nagpaliwanag, at ang buong bayan ay nakaunawa.

Panghuli, humanap ng isang bagay na susundin. Isang pagpapatawad na kailangan mong iabot, isang katapatan sa pera na kailangan mong itama, isang salitang hindi mo na sasabihin sa iyong asawa. Kapag may isang bagay na sinunod, ang pagbabasa ay hindi na naging libangan. Naging pakikinig na may tugon.

Ang Salamin

Kilala mo ang pakiramdam. Nagbukas ka ng Bibliya nang walang gana, nagbasa ng tatlong kabanata, at walang naiwan. O hindi ka man lang nagbukas nitong dalawang buwan, at ngayon ay may bahagyang kahihiyan tuwing dumadaan ka sa aparador. Huwag mong hayaan na maging hukom ang kahihiyang iyon. Ang Salita ay hindi nagbabalik upang mangumpisal ka ng kabiguan kundi upang patuluyin ka. Ngunit tapat din natin itong sabihin: hindi kakulangan sa oras ang totoong dahilan sa maraming pagkakataon. Ang totoo, may oras tayo para sa balita, sa kaunting pagpapatawa, at sa mahahabang pag-iisip tungkol sa mga bayarin. Ang hindi natin kayang gawin ay tumahimik sa harap ng Isa na nakakakita sa atin.

Doon naman lumalabas ang Hebreo 4:12. Ang Salita ay "madaling kumilala ng mga pagiisip at mga haka ng puso." Kapag binuksan mo ang pahina, hinahayaan mong basahin ka. Baka ang paglilingkod mo sa iglesya ay pantakip lamang sa lamig ng iyong tahanan. Baka ang kaya mong ipagpasensya sa trabaho ay hindi mo kayang ipagpasensya sa nanay mong may sakit. Baka ang pinakamatagal mong hindi ipinapanalangin ay ang katotohanan na hindi ka na sigurado kung mahal ka pa ng Diyos. Hindi ito bumabaon para sumakit lang; bumabaon ito gaya ng kutsilyo ng doktor, para maghilom.

At narito ang biyaya: ang aklat na naglalantad sa iyo ay ang aklat na nagtuturo sa iyo kay Cristo, na sa Emaus ay naglakad kasama ng mga alagad na nawalan ng pag-asa. Hindi niya sila pinagalitan sa kanilang pagkakalimot; ipinaliwanag niya sa kanila ang Kasulatan hanggang nag-alab ang kanilang dibdib. Iyan ang naghihintay sa iyo bukas, hindi isang pagsusulit. Buksan ang isang kabanata. Basahin nang malakas. Humingi ng liwanag para sa susunod na hakbang, at hindi para sa buong hinaharap. Sapat na iyon para sa ngayon.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Sa mga bata, ang pinakamabuting simula ay hindi paliwanag kundi karanasan: pakinggan nila ang Bibliya sa tinig ng isang taong nagmamahal sa kanila. Sabihin sa kanila nang simple: ang Bibliya ay isang mahabang liham mula sa Diyos, punong-puno ng tunay na kuwento, at ang pinakamalaking kuwento sa loob nito ay tungkol kay Jesus na nagmamahal at nagligtas sa atin. Hindi natin ito binabasa para sumipot sa isang gawain, kundi dahil gusto nating makilala ang Diyos na nagsasalita.

Sa mas maliliit, gumamit ng larawan: ang Salita ng Diyos ay parang ilaw sa daan kapag gabi, kaya hindi ka madadapa. Diyan tumutulong ang Mga Awit 119:105. Sa mas malalaki, puwede nang ipakita ang ugali ng mga taga-Berea sa Mga Gawa 17:11, na hindi basta tumatango kundi tumitingin sa Kasulatan kung tunay nga ang sinasabi. Sa mga kabataan, mainam na ipakilala ang tatlong tanong: ano ang sinasabi nito tungkol sa Diyos, tungkol sa tao, at ano ang gagawin ko ngayon. Iwasan ang haba; mas mabuti ang limang minutong tapat kaysa tatlumpung minutong pilit.

Isa pang bagay na madaling makaligtaan: hayaan silang magtanong kahit mahirap ang tanong. Ang batang pinagsabihan dahil nagtanong ay magiging adultong hindi na magbubukas ng Bibliya. Ang tahanan ay tinawag na unang lugar ng pagtuturo sa Deuteronomio 6:6, at hindi kailangan ng perpektong magulang para dito, kailangan lang ng magulang na nagbabasa nang malakas.

May mga tiyak na paliwanag na inihanda ayon sa edad: para sa mga preschool na tatlo hanggang anim, para sa elementarya na pito hanggang labindalawa, at para sa mga kabataang labindalawa pataas. Maaari mong piliin ang antas na akma sa iyong anak, at basahin ito nang kasama nila.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Ang pagbabasa ng Bibliya ay hindi pagsasagot ng gawaing ipinag-uutos ng relihiyon. Ito ay pakikinig sa tinig ng Diyos na nagsalita sa Sinai, umawit sa Mga Awit, nangusap sa mga propeta, at sa huli ay naging laman kay Jesu-Cristo. Kaya tatlo ang inaalok ng gabay na ito bilang hugis ng iyong pagbabasa: basahin nang malakas, sapagkat ang Salita ay nasa bibig bago naging gawa; basahin kasama ng iba, sapagkat sa Nehemias 8:8, ang pagpapaliwanag ang naging daan sa pag-unawa; at hayaan mong basahin ka nito, sapagkat ang Salita ng Diyos ay may buhay at nakakakilala ng mga haka ng puso.

Kung isang bagay lamang ang iyong gagawin pagkatapos nito, gawin ang pinakamaliit: pumili ng isang aklat, isang oras, at isang upuan. Bukas ng umaga, buksan ang unang kabanata ng Marcos at basahin ito nang malakas. Manalangin ng isang pangungusap. Pumili ng isang bagay na susundin. Ang Salita mo ay ilawan sa mga paa, hindi spotlight sa buong hinaharap, at sapat na ang liwanag para sa susunod na hakbang. Sa paglipas ng mga buwan, mapagtatanto mong hindi ka lang nakatapos ng aklat. Nakilala mo ang Isa na nagsasalita, at nagbago ang bumabasa.