2 Petro 2:5

Maandiko Yenyewe

"Pamoja na wengine saba." Petro hawapi majina. Nane kati ya wote walioishi, na saba kati yao hawana hata jina katika sentensi hii. Huo ndio uzito wa mstari huu: "Wala Mungu hakuuvumilia ulimwengu wa zamani. Bali, alimhifadhi Nuhu, mwenye wito wa haki, pamoja na wengine saba, wakati alipoachila gharika juu ya ulimwengu ulioasi." Dunia nzima inatoweka katika nusu ya kwanza ya sentensi; katika nusu ya pili wanabaki watu wanane. Petro anataja hili kama ushahidi wake wa pili, baada ya malaika waliokengeuka, kwamba Mungu anajua kuhukumu na kuokoa kwa wakati mmoja.

Kiini

Kitu kinachonisumbua, na nadhani kinapaswa kutusumbua, ni kwamba Petro haandiki mstari huu ili tuhurumie waliozama. Anauandika ili tuwe na uhakika. Hoja yake ni: kama Mungu alitenda hivyo wakati ule, hatasahau kutenda tena. Hukumu na wokovu si mambo mawili tofauti yanayoshindana ndani ya Mungu; ni tendo moja lenye pande mbili. Maji yale yale yaliyozamisha ulimwengu ndiyo yaliyoinua safina. Hapa ndipo ukimya unapoingia. Tunapenda kusema "Mungu ni upendo" na kuacha sentensi pale. Petro hataki tuiache pale. Anasema Mungu "hakuuvumilia" ulimwengu wa zamani, na kwa neno hilo anagusa jambo tusiloweza kulifafanua kikamilifu: kwamba uvumilivu wa Mungu una mwisho, na kwamba mwisho huo si ukatili bali ni haki.

Uzi Unaounganisha

Kuna kitu cha ajabu katika neno Petro analotumia kumweleza Nuhu: "mwenye wito wa haki". Katika Kigiriki ni kēryx, mtangazaji, yule anayesimama sokoni na kupaza sauti ujumbe wa mfalme. Nuhu hakuwa tu mjenzi wa mashua; alikuwa sauti. Na sauti ile, kwa kadri tunavyojua, haikumleta hata mtu mmoja zaidi ndani ya safina. Nane waliingia, nane walitoka. Je, mahubiri yaliyoshindwa bado ni mahubiri ya haki? Petro anaonekana kusema ndiyo. Na hapa uzi unavyonyooka hadi kwa Kristo: yeye pia alitangaza, alikataliwa, na akaingia mwenyewe ndani ya maji ya hukumu badala yetu. Safina ilimhifadhi Nuhu kwa kumzunguka. Kristo anatuhifadhi kwa kuchukua ndani yake kile kilichopaswa kutuzamisha.

Kioo

Wapi unajikuta ukiwa mmoja wa wanane? Labda wewe ndiye mwalimu pekee shuleni asiyecheka utani ule; ndiye mzazi pekee katika kikundi cha WhatsApp anayeuliza swali gumu; ndiye anayekataa fedha ile ambayo kila mtu anaichukua bila kuhoji. Kuna aina ya upweke ambao hauna utukufu wowote ndani yake, unachosha tu. Na kuna kishawishi cha kufikiri kwamba kwa sababu hakuna anayekusikiliza, huenda hukusikia vizuri. Nuhu alihubiri kwa miaka mingi bila matunda. Petro hamwiti mshindi; anamwita mwenye haki. Swali linalonigusa ni hili: je, ninaweza kuvumilia kuwa mwaminifu bila kuona matokeo? Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja anayesimama peke yake katika imani yake mahali pa kazi au shuleni, kisha mtumie ujumbe mfupi wa maneno matatu: "Naona. Naombea. Endelea."

Mhusika Mkuu

Ingawa Nuhu anatajwa, mhusika mkuu wa mstari huu ni Mungu, na vitenzi ni vyake vyote: hakuvumilia, alihifadhi, aliachilia. Kinachonivutia ni mpangilio. Petro hasemi Mungu aliangamiza kisha akakumbuka kumwokoa mmoja. Anasema uhifadhi ulikuwa ndani ya hukumu yenyewe, sehemu ya tendo moja. Huyu ni Mungu anayehesabu. Nane. Sio "wachache", sio "mabaki", bali idadi kamili. Kuna kitu cha faraja na kitu cha kutisha katika Mungu anayehesabu watu mmoja mmoja. Faraja, kwa sababu hakuna anayepotea kwa bahati mbaya. Kutisha, kwa sababu hakuna anayejificha kwenye umati. Na bado, hata katika mstari huu mkali, Petro anachagua neno la upole: alimhifadhi, kama mtu anavyohifadhi kitu chenye thamani kisiharibike.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliopokea barua hii walikuwa Wakristo wachache walioishi katikati ya miji ya Kirumi yenye kelele, utajiri na miungu mingi. Walimu waliojitokeza kati yao walikuwa wanasema, kwa maneno matamu, kwamba hukumu haitakuja, kwamba uhuru unamaanisha kufanya unavyotaka. Kwa masikio yao, "wengine saba" ilikuwa nambari ya kuhesabika: waliweza kuwahesabu washiriki wa mkutano wao wa nyumbani na kufikia idadi kama hiyo. Wengi wao walikuwa watumwa au wafanyabiashara wadogo, watu wasio na sauti katika jiji. Kusikia kwamba Mungu aliwahi kuokoa wanane tu, na kwamba hesabu ile ndiyo iliyobeba historia nzima ya wanadamu, kulibadilisha maana ya udogo wao. Udogo si ishara ya kuachwa.

Mazingira

Petro anaandika karibu na mwisho wa maisha yake, kwa jumuiya zinazoanza kuchoka kwa kusubiri kurudi kwa Bwana. Anaweka mifano mitatu mfululizo: malaika, gharika, Sodoma na Gomora. Mtindo huu ulikuwa wa kawaida katika mafundisho ya Kiyahudi ya wakati ule, orodha ya hukumu za kale zinazothibitisha hukumu ijayo. Lakini Petro anaubadilisha kidogo. Katika mifano miwili kati ya mitatu, anaongeza mtu aliyeokolewa: Nuhu na Lutu. Hii si orodha ya vitisho tu; ni orodha ya ahadi. Hitimisho lake linakuja katika mstari wa tisa: "Bwana anajua jinsi ya kuwaokoa watu wake wakati wa mateso." Mstari wa tano si onyo pekee. Ni kumbukumbu kwamba katikati ya maji, kuna kitu kinachoelea.

Tafakari

Kama Nuhu alihubiri kwa miaka mingi bila mtu kuingia ndani ya safina, ni nini kinachonifanya nidhani kwamba uaminifu wangu unapaswa kulipwa kwa matokeo ninayoyaona?

Ni wapi ninaepuka kuufikiria ukweli kwamba uvumilivu wa Mungu una mwisho, na je, kuepuka huko kunanifanya niishi kwa uzito zaidi au kwa uzembe zaidi?