Kitabu cha Nehemia: Kujenga Upya Kuta na Kurudisha Matumaini

Utangulizi

Mtu mmoja anasimama katika jumba la kifalme la Shushani, amevaa nguo nzuri, ana kazi ya heshima, chakula cha mfalme kinapita mikononi mwake kila siku. Kisha ndugu yake anafika kutoka mbali na habari moja fupi inayovunja kila kitu: ukuta wa Yerusalemu umebomoka, malango yake yamechomwa moto, na watu waliobaki wamo katika hali ya dhiki na aibu. Yule mtu hakusema, "Si kazi yangu." Alikaa chini. Akalia. Akafunga. Akaomba. Na miezi minne baadaye alikuwa akipanda ngamia kuelekea mji wa magofu, akiwa na mamlaka ya mfalme mkononi na mzigo wa Mungu moyoni.

Ukurasa huu unakupeleka ndani ya Kitabu cha Nehemia: mwandishi wake, wakati wake, mpangilio wake, mada zake kuu, mistari yake ya msingi, na nafasi yake katika Biblia. Lakini zaidi ya hayo, unakuonyesha kwa nini kitabu hiki kinazungumza na maisha yako yaliyovunjika sehemu fulani leo.

Mtazamo wa mwongozo huu

Nehemia husomwa mara nyingi kama kitabu cha mikakati ya uongozi: mipango, ramani, uhamasishaji. Mwongozo huu unasoma kitabu hiki kwa njia nyingine: Nehemia ni kitabu cha maombi yenye nyundo mkononi, na pia kitabu cha ukuta ambao mawe hayawezi kuujenga. Kuta za Yerusalemu zilisimama katika siku hamsini na mbili; lakini sura ya mwisho inaonyesha mioyo ya watu ikiteleza tena. Hapo ndipo Nehemia anakuwa kitabu cha matumaini ya kinabii: kuta zinaweza kurudishwa kwa mikono ya wanadamu, lakini moyo unarudishwa tu na Mungu. Ndiyo sababu kitabu hiki hakiishii kwa sherehe, kinaishia kwa kiu, kiu ambayo Kristo pekee anaitosheleza.

Biblia inasema nini kuhusu Kitabu cha Nehemia?

Kitabu kinaanza kwa habari mbaya na mtu anayechagua kuvunjika moyo mbele za Mungu badala ya kuzoea hali iliyopo. Ndugu yake Hanani anafika na kuripoti kuwa mabaki ya watu wa Yuda wamo katika shida kubwa na kwamba ukuta wa Yerusalemu umebomolewa. Jibu la Nehemia ni la kushangaza kwa mtu mwenye nguvu za kisiasa: "Ikawa, hapo niliposikia maneno hayo, nikaketi, nikalia, nikaomboleza siku kadha wa kadha; nikafunga, nikaomba mbele za Mungu wa mbinguni" (Nehemia 1:4). Hakuanza na bajeti. Alianza na machozi. Na machozi yake hayakuwa ya kujionea huruma, yalikuwa ya kuungama: anasali kama mtu anayejumuisha nafsi yake katika dhambi za taifa lake, akikumbuka maagano na ahadi za Mungu kwa Musa.

Kutoka magotini kunakuja ujasiri. Miezi minne ya maombi inakomaa katika swali moja la kijasiri linaloulizwa mbele ya mfalme Artashasta: "Nikamwambia mfalme, Mfalme akiona vema, na ikiwa mtumishi wako amepata kibali machoni pako, naomba unipeleke Yuda, mji wa makaburi ya baba zangu, nipate kuujenga" (Nehemia 2:5). Kati ya aya ya tano na ya nne ya sura hiyo kuna sentensi ndogo isiyosahaulika: Nehemia anasali sala ya haraka moyoni mwake hapo hapo mbele ya mfalme. Maombi marefu nyumbani huzaa maombi mafupi barabarani. Huo ndio mdundo wa kitabu chote.

Alipofika Yerusalemu, Nehemia hakupiga kelele mara moja. Alizunguka ukuta usiku kwa siri, akipima uharibifu kwa macho yake mwenyewe. Kisha aliwaita wenyeji na kuwaambia yale ambayo Mungu alikuwa amefanya: "Nikawaambia habari za mkono wa Mungu wangu ulivyokuwa mwema juu yangu; na pia maneno ya mfalme aliyoniambia. Wakasema, Haya! Tuondoke, tujenge. Basi wakaitia nguvu mikono yao kwa kazi hiyo njema" (Nehemia 2:18). Angalia mpangilio: kwanza ushuhuda wa mkono wa Mungu, ndipo nguvu ya mikono ya watu. Uhamasishaji wa kweli si kuwasukuma watu kwa hatia, ni kuwafungua macho waone kwamba Mungu yuko kazini.

Kazi ilipoanza, upinzani ulianza pia. Sanbalati, Tobia na Geshemu wanacheka, wanatishia, wanapanga mitego na kueneza uvumi. Lakini katikati ya dhihaka na hofu, kitabu kinatoa mstari mmoja mfupi unaoeleza siri ya mafanikio: "Basi tukaujenga ukuta; na ukuta wote ukaungana, hata nusu ya kimo chake; kwa kuwa watu walikuwa na moyo wa kufanya kazi" (Nehemia 4:6). Sio vifaa bora, sio hali nzuri, bali moyo. Na wakati maadui wanapojaribu kumvuta Nehemia katika mazungumzo ya kuchelewesha, anatoa jibu ambalo kila mtu aliyejaribiwa kuacha wito wake anapaswa kulikumbuka: "Nikawapelekea wajumbe, kusema, Mimi nafanya kazi kubwa, hata siwezi kutelemka; kwa nini kazi ikome, hapo nitelemkapo kwenu?" (Nehemia 6:3).

Lakini kitabu hiki hakiishii kwa ukuta. Ukuta unakamilika katika sura ya sita; kisha zinakuja sura sita nyingine zinazohusu watu, Neno, toba na ibada. Ezra anasomea watu torati, watu wanalia kwa kugundua jinsi walivyokuwa mbali na Mungu, na viongozi wanawaambia: "Kisha akawaambia, Enendeni zenu, mkale kilichonona, mkanywe kilicho kitamu, mkampelekee sehemu yeye asiyewekewa tayari kitu; kwa kuwa siku hii ni takatifu kwa Bwana wetu; wala msihuzunike; kwa kuwa furaha ya Bwana ni nguvu zenu" (Nehemia 8:10). Kisha katika sura ya tisa, watu wanasali sala ndefu kuliko zote katika Agano la Kale, na wanaanza kwa kuangalia juu, si kwenye magofu: "Wewe ndiwe Bwana, wewe peke yako; wewe umezifanya mbingu, mbingu za mbingu, na jeshi lake lote; dunia, na vitu vyote vilivyo ndani yake; bahari, na vitu vyote vilivyo ndani yake; na wewe unavihifadhi hivi vyote; na jeshi la mbinguni wanakusujudia" (Nehemia 9:6).

Mwandishi, wakati na mazingira ya kitabu

Sehemu kubwa ya kitabu imeandikwa kwa nafsi ya kwanza, kwa mtindo wa kumbukumbu za kibinafsi: "nikaketi", "nikalia", "nikawaambia". Kwa sababu hiyo, mapokeo ya Kiyahudi na Kikristo yameshikilia kwamba msingi wa kitabu ni kumbukumbu za Nehemia mwana wa Hakalia mwenyewe, ambaye alikuwa mnyweshaji wa mfalme Artashasta. Kazi hiyo haikuwa ya mtumishi wa jikoni tu; mnyweshaji alikuwa mtu wa kuaminiwa sana, aliyekaa karibu na mfalme na kuwa na uwezo wa kumshawishi. Sehemu nyingine za kitabu, hasa orodha za majina na mpangilio wa jumla, zinaonekana kukusanywa na mhariri wa baadaye, ambaye wengi wanahusianisha na Ezra au kundi la waandishi wa wakati wake. Hilo halipunguzi uaminifu wa kitabu; linaonyesha tu kwamba Mungu hutumia mashuhuda na wakusanyaji wa kumbukumbu kwa pamoja kuhifadhi Neno lake.

Wakati wa matukio ni wazi kiasi. Nehemia anatuambia kuwa alisikia habari za Yerusalemu katika mwaka wa ishirini wa Artashasta, jambo linalotupeleka mwaka wa 445 au 444 kabla ya Kristo. Hii ni takriban miaka tisini na mitano baada ya Koreshi wa Uajemi kuruhusu Wayahudi kurudi kutoka utumwani Babeli, na takriban miaka sabini baada ya hekalu kukamilika kwa msukumo wa manabii Hagai na Zekaria. Ezra alikuwa amefika Yerusalemu miaka kumi na tatu kabla ya Nehemia, akiwa na mzigo wa Neno na usafi wa ibada. Yerusalemu, hivyo, ulikuwa na hekalu lakini hauna kuta; ulikuwa na madhabahu lakini hauna usalama; ulikuwa na watu wachache waliokata tamaa, wakizungukwa na majirani wenye kinyongo. Nabii Malaki anaonekana kuwa alihudumu katika kipindi hiki hiki, na mashtaka yake kuhusu sadaka za kinyonge na ndoa zisizo za uaminifu yanaungana vizuri na yale Nehemia anayokutana nayo katika sura ya kumi na tatu.

Nehemia alitawala kama liwali wa Yuda kwa miaka kumi na miwili, kisha akarudi kwa mfalme. Baada ya muda alirudi Yerusalemu kwa safari ya pili, karibu mwaka wa 433 kabla ya Kristo, na kile alichokipata hakikumpendeza: chumba cha hekalu kimetolewa kwa Tobia, Walawi wameachwa bila riziki, Sabato inavunjwa hadharani, na ndoa mchanganyiko zinarudi. Kwa hiyo kitabu kinahitimisha kipindi cha historia ya Agano la Kale; baada ya Nehemia, sauti ya manabii inanyamaza kwa karne nne hadi sauti moja inasikika jangwani ikisema njia ya Bwana itengenezwe.

Katika Biblia ya Kiebrania, Ezra na Nehemia ni kitabu kimoja kilichogawanyika, kikikaa katika sehemu ya Maandiko pamoja na Mambo ya Nyakati. Ndiyo sababu mtindo, orodha za majina, na shauku ya hekalu na Neno zinafanana sana katika vitabu hivi viwili. Katika mpangilio wetu wa Biblia, Nehemia ni kitabu cha mwisho cha historia, kinakaa baada ya Ezra na kabla ya Esta, kama ushuhuda wa namna Mungu anavyokamilisha ahadi zake kwa mabaki waliorudi.

Uzi unaopita katika Biblia yote

Hadithi ya Nehemia haianzii kwenye magofu ya mwaka 445 kabla ya Kristo; inaanzia kwenye maneno ya Mungu kwa Musa, maneno ambayo Nehemia mwenyewe anayarudia katika sala yake ya sura ya kwanza: mkitenda dhambi nitawatawanya, mkinigeukia nitawakusanya. Uhamisho haukuwa ajali ya kisiasa, ulikuwa matokeo ya agano lililovunjwa. Kwa hiyo kurudi kutoka utumwani na kujengwa upya kwa kuta ni ushahidi kwamba Mungu hushika neno lake, hata upande wa rehema. Yeremia alikuwa amesema miaka sabini; Danieli alikuwa ameomba kwa ajili ya mji ulioharibika; Hagai na Zekaria walikuwa wameinua mikono iliyolegea ili hekalu lisimame. Nehemia ni ukurasa wa mwisho wa ile hadithi ndefu ya kurudi.

Lakini uzi huu unaendelea mbele, na hapo ndipo kitabu kinakuwa cha kinabii. Kuta zinasimama, malango yanawekwa, walinzi wanapangwa, agano linafanywa upya kwa maandishi na mihuri katika sura ya kumi. Kisha sura ya kumi na tatu inaonyesha kwamba watu wale wale waliotia mihuri wamerudia yale waliyoyakataa. Hiyo haikuwa kushindwa kwa Nehemia; ilikuwa uthibitisho wa kile ambacho manabii walikuwa wamesema: tatizo la Israeli lilikuwa ndani, si kwenye mawe. Yeremia alitabiri agano jipya ambalo Mungu ataweka torati yake ndani ya mioyo. Ezekieli alitabiri moyo wa nyama badala ya moyo wa jiwe. Nehemia anajenga ukuta wa mawe kwa siku hamsini na mbili; lakini hakuna ukuta unaoweza kulinda moyo ulioteleza.

Ndiyo sababu Nehemia anaelekeza kwa Kristo kwa njia nyingi. Nehemia aliacha heshima ya ikulu kwa ajili ya mji ulioharibika; Yesu aliacha utukufu wa mbinguni kwa ajili ya watu waliopotea. Nehemia alilia kwa habari za Yerusalemu akiwa Shushani; Yesu alilia akiwa amesimama juu ya Yerusalemu, akiona uharibifu ambao mji huo ulikuwa ukiuvuta juu yake. Nehemia alirudisha ukuta; Yesu alisema atajenga kitu ambacho milango ya kuzimu haitakishinda, na kitu hicho ni watu, si mawe. Mtume Paulo anachukua picha hii na kuifanya wazi: waumini wanakuwa jengo la Mungu, likikua kwa ushirikiano, lisimamapo juu ya Kristo aliye jiwe kuu la pembeni, na Petro anawaita waumini mawe yaliyo hai. Nehemia anatuacha na watu walio ndani ya kuta wenye mioyo isiyobadilika; injili inatuletea Mungu anayebadilisha mioyo kwa Roho wake.

Na hadithi inafungwa katika Ufunuo, ambapo Yohana anaona Yerusalemu mpya ikiwa na ukuta mkubwa, mrefu, na malango kumi na mawili ambayo hayafungwi tena kamwe, kwa sababu hakuna adui aliyebaki. Nehemia alipanga walinzi malangoni usiku; katika mji ule hakuna usiku. Ndoto ya mnyweshaji wa Artashasta inatimia, lakini kwa kiwango ambacho yeye mwenyewe hakuwahi kufikiria.

Muundo na mada kuu

Kitabu kina sura kumi na tatu na kinajigawa kwa njia inayoonekana wazi mara unapoangalia nini kinamalizika lini. Sura ya kwanza hadi ya saba zinahusu ujenzi wa ukuta: huzuni na sala ya Nehemia, ombi lake kwa mfalme, safari yake, upelelezi wa usiku, mgawanyo wa kazi katika sura ya tatu, upinzani wa nje katika sura ya nne, mgogoro wa ndani wa dhuluma ya kiuchumi katika sura ya tano, mitego ya kibinafsi katika sura ya sita, na kukamilika kwa ukuta katika siku hamsini na mbili. Sura ya nane hadi ya kumi zinahusu ujenzi wa taifa kwa Neno: Ezra anasimama juu ya jukwaa la mbao, torati inasomwa kuanzia asubuhi hadi adhuhuri, Walawi wanaeleza maana ili watu wafahamu, Sikukuu ya Vibanda inashikwa kwa furaha kuliko siku za Yoshua, na kisha inafuata toba ya kitaifa na kutia mihuri agano jipya la utii. Sura ya kumi na moja hadi kumi na tatu zinahusu kuishi ndani ya kile kilichojengwa: watu wanapangwa kukaa mjini, ukuta unawekwa wakfu kwa nyimbo na vikundi viwili vya waimbaji, na mwishowe Nehemia anarudi mara ya pili na kupambana na mapungufu yaliyorudi.

Mada ya kwanza ni maombi. Kitabu hiki kina sala ndefu mbili, ya sura ya kwanza na ya sura ya tisa, lakini kinajaa pia sala fupi fupi za ghafla, karibu dazeni, ambazo Nehemia anazitupa kwa Mungu katikati ya kazi: "unikumbuke, Ee Mungu wangu", "uwaadhibu", "zitie nguvu mikono yangu". Huu ni mtindo wa mtu anayefanya kazi akiwa amefungwa mkono na mbingu. Ujenzi na maombi hayatenganishwi hapa; yanatokea katika sentensi moja. Katika sura ya nne, watu wanasali kwa Mungu na kuweka walinzi, wanafanya kazi kwa mkono mmoja na kushika silaha kwa mkono mwingine. Imani si kisingizio cha uvivu, wala juhudi si badala ya sala.

Mada ya pili ni upinzani. Maadui wanabadilisha mbinu kwa mpangilio wa kutisha: kwanza dhihaka, kisha vitisho vya vita, kisha hofu ya ndani na uchovu wa wafanyakazi, kisha mialiko ya mazungumzo ya kupoteza muda, kisha uvumi wa kuchafua jina, kisha manabii wa kuajiriwa. Nehemia anawajibu kwa kurudi kwenye wito wake badala ya kujitetea kila mara. Kazi ikikamilika, hata maadui wanakiri kwamba iliyofanyika ilikuwa kazi ya Mungu.

Mada ya tatu ni haki ndani ya jamii ya waaminio. Sura ya tano inashtua: wakati ukuta unajengwa, matajiri wa Kiyahudi wanawanyonya ndugu zao kwa riba hata watoto wao wanauzwa utumwani. Nehemia anakasirika, anakusanya mkutano, anawarudisha watu mali zao, na yeye mwenyewe anakataa kutumia haki yake ya chakula cha liwali kwa miaka kumi na miwili. Mungu hapendezwi na kuta zinazosimama juu ya machozi ya wanyonge.

Mada ya nne ni Neno na furaha. Kilele cha kitabu si sura ya sita, ni sura ya nane, pale ambapo kitabu kinafunguliwa na watu wanafahamu. Na mada ya tano, isiyopendeza lakini ya lazima, ni udhaifu wa moyo wa mwanadamu, mada inayoshika ukurasa wa mwisho na kutuacha tukitazama mbele.

Mistari muhimu kutoka kitabu hiki

Mstari wa kwanza wa kushikilia ni Nehemia 1:4. Wengi wanataka kujua mbinu za Nehemia; lakini kila kitu alichofanya kilizaliwa katika chumba cha machozi. Alikaa chini, akalia, akaomboleza siku kadha wa kadha, akafunga, akaomba. Nehemia hakupokea habari za Yerusalemu kama taarifa ya kisiasa, aliziruhusu zivunje moyo wake. Hapa tunajifunza kitu kinyume na roho ya zama zetu: kabla ya kufanya kitu, unaruhusu kitu kikuvunje. Hatua inayofuata ni kwamba huzuni ile inaelekezwa mahali pazuri, mbele za Mungu wa mbinguni, Mungu anayeshika agano. Huzuni inayoelekezwa kwa Mungu inakuwa wito; huzuni inayoelekezwa kwa mitandao ya kijamii inakuwa manung'uniko.

Mstari wa pili ni Nehemia 4:6. "Basi tukaujenga ukuta; na ukuta wote ukaungana, hata nusu ya kimo chake; kwa kuwa watu walikuwa na moyo wa kufanya kazi." Fungu hili linaeleza mafanikio bila kumsifu kiongozi. Hakuna kutajwa kwa ustadi wa Nehemia hapa, bali moyo wa watu wa kawaida: manukato, wahunzi wa dhahabu, wafanyabiashara, binti za Shalumu waliojenga sehemu yao, kila mmoja mbele ya nyumba yake. Sura ya tatu inataja majina mengi yasiyo maarufu, na hilo ni injili ndogo: Mungu anaandika majina ya watu wanaojenga sehemu ndogo ya ukuta wa kazi yake. Na angalia unyenyekevu wa maandishi: ukuta ulifika nusu tu ya kimo chake. Kazi nyingi za Mungu hupitia hatua ya "nusu", pale ambapo huonekani kuwa bado si kitu lakini mwendo umeanza.

Mstari wa tatu ni Nehemia 8:10, na hapa ndipo moyo wa kitabu unapiga. Watu wamesikia torati na wanalia, kwa sababu wamegundua umbali kati ya maisha yao na mapenzi ya Mungu. Jibu la viongozi si kuwaambia walegeze viwango, bali kuwaambia wasikae katika huzuni ya kujihukumu: siku hii ni takatifu kwa Bwana wetu, nendeni mkale kilichonona, mkanywe kilicho kitamu, na kumbukeni asiyekuwa na kitu. Kisha msemo unaobaki moyoni: "furaha ya Bwana ni nguvu zenu". Nguvu haitoki katika kujilaumu, bali katika kushangilia kwamba Mungu bado anawapenda. Na furaha hiyo haikubaki ndani ya ukumbi; ilitakiwa kupelekwa kwa wale ambao hawakuwa na kitu. Furaha ya kweli kwa Mungu hugeuka ukarimu kwa jirani.

Ongeza kwenye hizi Nehemia 9:6, sala inayoanza kwa ukuu wa Mungu badala ya ukubwa wa matatizo, na Nehemia 6:3, jibu la mtu anayejua tofauti kati ya kazi aliyopewa na sauti zinazomvuta chini.

Kioo

Wewe unajua ukuta wako uliobomoka. Si wa mawe. Ni ndoa inayozungumza kwa ukali, ni deni linalotia hofu kila mwisho wa mwezi, ni mwili unaokuangusha kwa ugonjwa, ni upweke unaokusubiri nyumbani ukifunga mlango, ni imani iliyokauka ambayo sasa unaiishi kwa mazoea bila moto. Habari ya Nehemia inagusa mahali hapo, na inagusa kwa ukali kidogo. Kwa sababu Nehemia hakuanza kwa kusema "mtu afanye kitu"; alikaa chini na kulia, kisha akafunga, kisha akaomba, kisha akasimama. Je, umeruhusu hali hiyo ikuvunje mbele za Mungu, au umekuwa ukiizunguka kwa mbali, ukiipuuza kwa shughuli?

Kuna swali la pili. Nehemia alipoanza, upinzani ulifika haraka, na mwingi ulikuwa wa maneno: dhihaka, uvumi, mialiko ya kukutana bondeni. Nini kinakuvuta chini kutoka kwa kile Mungu amekuita kukifanya? Simu zinazokula saa zako? Mabishano yanayokufanya utetee jina lako badala ya kutumikia? Jibu la Nehemia bado linafaa: mimi nafanya kazi kubwa, siwezi kutelemka. Huo si ukali, ni uwazi. Kuna mambo unapaswa kuacha yapite ili yale ya muhimu yaendelee.

Na jambo la tatu, lile gumu. Sura ya tano inatuonyesha kwamba unaweza kujenga mradi mzuri sana juu ya dhuluma ndogo ndogo. Namna unavyowalipa wafanyakazi wako, namna unavyomtendea mkopaji aliyeshindwa, namna unavyoficha mapato ili uonekane mwadilifu mbele za watu. Mungu alikasirikia kuta zilizojengwa juu ya mgongo wa wanyonge.

Hatimaye, kumbuka mwisho wa kitabu. Nehemia alifanya kila kitu vizuri, na bado moyo wa watu ulirudi nyuma. Hilo linakuweka huru kutoka kwa mzigo wa kuwa mwokozi wa familia yako, kanisa lako, au taifa lako. Jenga, kwa uaminifu, kwa machozi, kwa maombi. Lakini mtegemee Kristo kwa kile ambacho mikono yako haiwezi kufanya, na ndiyo kubadilisha mioyo.

Imeelezwa kwa watoto

Watoto wanapenda hadithi zenye picha, na Nehemia ana nyingi: mtu anayepeleka divai kwa mfalme, farasi anayetembea usiku kati ya magofu, watu wanaojenga wakiwa na nyundo mkono mmoja na silaha mkono mwingine, maadui wanaocheka na kisha kunyamaza, na sherehe kubwa yenye waimbaji wawili wakizunguka ukuta pande mbili.

Kwa maneno rahisi unaweza kusema hivi: mji wa Mungu ulikuwa umevunjika, na Nehemia alisikitika sana. Hakuficha huzuni yake; alimwambia Mungu. Mungu akamsaidia kupata ruhusa ya mfalme, akamsaidia kupata mbao na mawe, na akamsaidia asiogope watu waliomdhihaki. Watu wote wakajenga pamoja, kila mmoja sehemu yake ndogo, na ukuta ukasimama. Kisha walisoma kitabu cha Mungu, wakalia, na baadaye wakafurahi, kwa sababu Mungu alikuwa amewasamehe. Mafundisho mawili yanatosha kwa mtoto: huzuni zetu zinaweza kugeuka maombi, na kazi ndogo ya kila mtu inajenga kitu kikubwa cha Mungu.

Epuka kumfanya Nehemia shujaa wa nguvu zake mwenyewe; mkazo uwe kwamba Mungu alikuwa akisaidia. Kwa watoto wakubwa unaweza kuongeza sura ya tano, kwamba Mungu anajali watu wanaoumizwa na wenye nguvu, na kwa vijana unaweza kuzungumzia mwisho wa kitabu na kwa nini tunamhitaji Yesu kubadilisha moyo.

Kwenye Faith.network tunaandaa maelezo mahususi kwa makundi matatu ya umri: watoto wadogo wa miaka mitatu hadi sita kwa hadithi fupi na picha, watoto wa shule wa miaka saba hadi kumi na miwili kwa maelezo yenye maswali ya kufikiri, na vijana kuanzia miaka kumi na miwili kwa mazungumzo ya kina kuhusu uongozi, upinzani na uaminifu.

Mwongozo wa kusoma Nehemia kwa vitendo

Kitabu hiki kinaweza kusomwa kwa raha katika wiki mbili, nusu saa kila siku, lakini kinakupa zaidi ukisoma kwa makundi.

Anza na sura ya kwanza na ya pili pamoja, na usome kwa kuchunguza sala. Andika kwenye daftari lako nini Nehemia anasema kumhusu Mungu, nini anaungama, na nini anaomba. Kisha jiulize: sala yangu ya mwisho kuhusu hali inayonivunja moyo ilikuwa na muundo gani? Katika sura ya pili fuatilia maneno "mkono wa Mungu wangu"; ndio msemo unaorudi kitabu chote.

Siku inayofuata, soma sura ya tatu polepole hata kama majina ni magumu. Hesabu ni wangapi wanatajwa kuwa walijenga "mbele ya nyumba yake" na uone kazi ya Mungu ikigawanyika kwa watu wa kawaida. Kisha sura ya nne hadi ya sita kwa pamoja, zikichunguzwa kwa swali moja: upinzani unabadilika namna gani, na Nehemia anajibu namna gani kila mara? Hii ni sehemu nzuri ya kujadiliwa kwenye kikundi cha nyumbani.

Sura ya tano isomwe peke yake, kwa sala, hasa ikiwa unashika mamlaka yoyote ya kazi, pesa, au familia. Sura ya saba na ya kumi na moja hadi kumi na mbili zina orodha nyingi; usizikimbie, pitia kwa haraka na uone jinsi Mungu anavyoweka kumbukumbu za watu.

Kilele ni sura ya nane hadi kumi; zisome katika mkao wa kusikiliza, kama ulivyokuwa hapo katika mkutano wa lango la maji. Soma sura ya tisa kwa sauti ikiwa unaweza; ni sala ya kihistoria inayoanza kwa ukuu wa Mungu, inapitia neema yake katika jangwa, na inakiri uasi wa watu. Hiyo ni mfano mzuri wa kuandika sala yako mwenyewe ya kuungama.

Hitimisha na sura ya kumi na tatu, na usiruke hisia ya kukatishwa tamaa inayokuja. Keti nayo. Kisha fungua Yeremia 31 na Waefeso 2, na uone jinsi kiu ya Nehemia inapata jibu lake katika Kristo. Ukitaka muktadha mpana, soma Ezra kwanza au baada ya Nehemia, pamoja na Hagai, Zekaria na Malaki, na picha nzima ya kipindi cha kurudi kutoka utumwani itaanza kuonekana.

Maswali yanayoulizwa mara kwa mara

Kwa kuhitimisha

Nehemia ni kitabu cha mtu aliyeomba na kisha kuchukua nyundo, na cha Mungu anayetumia machozi ya mtu mmoja kurudisha matumaini ya taifa. Kuta zilisimama kwa sababu watu walikuwa na moyo wa kufanya kazi, na kwa sababu mkono wa Mungu ulikuwa juu yao. Kazi hiyo ni mfano kwetu: huzuni iliyoelekezwa mbele za Mungu inakuwa wito, upinzani usiotufanya tuteremke unakuwa njia ya kukomaa, na Neno linalosomwa na kueleweka linarudisha furaha inayotugeuza kuwa wakarimu.

Lakini usiache ukurasa wa mwisho. Nehemia anafunga kitabu chake akiomba Mungu amkumbuke kwa wema, akiwa amefanya yote aliyoweza, na hali ya mioyo ya watu bado inamtia uchungu. Hapo kitabu kinatuonyesha mkono wake kuelekea mbali, kuelekea agano lililoandikwa ndani ya mioyo, kuelekea Mwokozi anayejenga hekalu la mawe yaliyo hai, kuelekea mji ule ambao malango yake hayatafungwa tena.

Chukua Biblia yako, soma sura kumi na tatu kwa wiki mbili, na uombe sala rahisi ya Nehemia uanzapo: tazama hali hii, Bwana, na uitie nguvu mikono yangu.