Msalaba wa Yesu: Maana ya Kifo Chake na Upatanisho Wetu
Utangulizi
Kuna mahali fulani barabarani nje ya Yerusalemu, mahali penye vumbi na kelele na harufu ya jasho, ambapo askari wa Kirumi walifanya kazi yao ya kawaida siku moja ya Ijumaa. Walikuwa wamesulibisha watu wengi hapo. Kwao, ilikuwa kazi tu. Walitupa nguo za mtu mmoja kura, wakakaa chini, wakamtazama akifa. Hawakujua kwamba walikuwa wamesimama katikati ya tukio ambalo lingegawanya historia ya dunia mara mbili.
Leo msalaba umekuwa pambo la shingoni, nembo juu ya paa la kanisa, tattoo kwenye mkono. Umepoteza harufu yake ya damu. Lakini ndani ya kipande hicho cha mbao kuna jibu la swali kubwa kuliko yote: Mungu mtakatifu anawezaje kumkaribisha mwenye dhambi bila kuacha kuwa mtakatifu?
Katika kurasa hizi utagundua si tu kwamba Yesu alikufa kwa ajili yako, bali kwamba kuna mlango wa pili msalabani ambao Wakristo wengi hawajawahi kuupita.
Mtazamo wa mwongozo huu
Mahubiri mengi kuhusu msalaba yanaishia mahali pamoja: Yesu alikufa badala yangu. Hilo ni kweli tukufu, na hatutaliacha. Lakini Maandiko yanasema jambo la pili ambalo mara nyingi hupita kimya: si Kristo peke yake aliyekufa pale. Mimi pia nilikufa pale, ndani yake. "Nimesulibiwa pamoja na Kristo," anaandika Paulo katika Wagalatia 2:20. Msalaba una milango miwili. Mlango wa kwanza ni kubadilishana: yeye anachukua yangu, mimi napokea yake. Mlango wa pili ni kuunganishwa: ninakufa pamoja naye, ninafufuka pamoja naye, maisha yangu ya zamani yamezikwa. Mwongozo huu utakutembeza kwenye milango yote miwili, kwa sababu Mkristo anayejua mlango mmoja tu husamehewa lakini hubaki mfungwa.
Biblia inasema nini kuhusu msalaba wa Yesu?
Maandiko hayaanzi na nadharia, bali na tukio. Luka anaandika kwa unyenyekevu wa ajabu: "Na walipofika mahali paitwapo Fuvu la kichwa, ndipo wakamsulibisha huko, na wale wahalifu, mmoja upande wa kuume, na mmoja upande wa kushoto" (Luka 23:33). Hakuna maelezo marefu ya maumivu, hakuna lugha ya kuchochea hisia. Sentensi fupi, baridi, ya kihistoria. Lakini angalia mahali Yesu alipowekwa: katikati ya wahalifu wawili. Tangu mwanzo wa hadithi hadi mwisho wake, Yesu anahesabiwa pamoja na wakosaji. Hapo ndipo mahali pake alipochagua.
Kwa nini kifo hiki kilihitajika? Isaya alikuwa ameeleza sababu karne saba kabla, kwa maneno yanayotisha kwa uwazi wake: "Bali alijeruhiwa kwa makosa yetu, Alichubuliwa kwa maovu yetu; Adhabu ya amani yetu ilikuwa juu yake, Na kwa kupigwa kwake sisi tumepona" (Isaya 53:5). Kila kishazi hapa ni kubadilishana. Makosa yalikuwa yetu, majeraha yalikuwa yake. Amani ilikuwa yetu, adhabu ilikuwa yake. Ugonjwa ulikuwa wetu, mapigo yalikuwa yake. Msalaba si bahati mbaya iliyompata mwalimu mzuri; ni mpango ambao Mungu aliuandaa kwa upendo wa kina kabisa.
Petro anachukua maneno yale yale ya Isaya na kuyaweka moja kwa moja juu ya Golgotha: "Yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti; ili sisi tukiwa wafu kwa mambo ya dhambi, tuwe hai kwa mambo ya haki; na kwa kupigwa kwake mliponywa" (1 Petro 2:24). Tazama jinsi Petro asivyosimama kwenye msamaha peke yake. Lengo la kubeba dhambi zetu ni kwamba "tuwe hai kwa mambo ya haki." Mlango wa pili umefunguliwa hapa hapa. Kifo cha Kristo hakikununua tu hati ya msamaha; kilinunua maisha mapya kabisa.
Na kilichomsukuma Mungu si sifa zetu. Paulo anasisitiza jambo hili kwa nguvu: "Bali Mungu aonyesha pendo lake yeye mwenyewe kwetu sisi, kwa kuwa Kristo alikufa kwa ajili yetu, tulipokuwa tungali wenye dhambi" (Warumi 5:8). Neno muhimu hapa ni "tulipokuwa tungali." Hakuna mtu aliyeanza kujirekebisha kwanza. Mungu hakusubiri tuwe wa kupendeka. Upendo ulikuja kwanza, msalaba ukawa ushahidi wake, na utakatifu wetu ukafuata baadaye kama matunda, si kama masharti.
Hatimaye, Yohana anatupa neno la mwisho la Yesu akiwa hai msalabani: "Basi Yesu alipokwisha kuipokea ile siki, alisema, Imekwisha. Akainama kichwa, akaisalimu roho yake" (Yohana 19:30). Katika Kigiriki ni neno moja tu, neno lililoandikwa juu ya hati za deni zilizolipwa kamili. Si "nimechoka." Si "imekwisha nami." Bali "deni limelipwa." Yesu hakufa akiwa ameshindwa; alifa akiwa amemaliza kazi.
Msalaba ulipofika mwisho wake, hakuna kilichobaki kulipwa.
Uzi unaopita katika Biblia yote
Damu ilianza kumwagika mapema sana. Mara tu baada ya Adamu na Hawa kuanguka, Mungu aliwatengenezea mavazi ya ngozi, na mnyama fulani alikufa ili uchi wao ufunikwe. Katika aya ile ile ya hukumu kuna ahadi: uzao wa mwanamke utamponda nyoka kichwa, naye nyoka atamponda kisigino (Mwanzo 3:15). Ushindi utakuja, lakini utakuja kwa jeraha. Tangu ukurasa wa tatu wa Biblia, ukombozi na maumivu vimefungwa pamoja.
Ibrahimu alipopanda Mlima Moria na kisu mkononi, mwanawe alimwuliza mwana-kondoo yuko wapi. Jibu la baba lilikuwa unabii asioujua: "Mungu atajipatia mwana-kondoo." Siku ile kondoo dume alipatikana kichakani. Lakini mlima ule ulibaki na swali ambalo halikujibiwa kikamilifu kwa karne nyingi.
Usiku wa Pasaka huko Misri, kila familia ililazimika kuchinja mwana-kondoo na kupaka damu yake juu ya miimo ya mlango. Mungu alisema: "nami nitakapoiona hiyo damu, nitapita juu yenu." Haikuwa utakatifu wa familia uliowalinda, bali damu. Baadaye, katika hema la kukutania, Mungu alieleza kanuni hiyo kwa maneno: "Kwa kuwa uhai wa mwili u katika hiyo damu; nami nimewapa ninyi hiyo damu juu ya madhabahu, ili kufanya upatanisho kwa ajili ya nafsi zenu" (Walawi 17:11). Siku ya Upatanisho, kuhani mkuu aliweka mikono juu ya kichwa cha mbuzi, akaungama dhambi za taifa, na mnyama yule akapelekwa jangwani akibeba hatia isiyokuwa yake.
Lakini mfumo huo ulikuwa na kasoro iliyoonekana wazi kwa yeyote mwenye macho. Dhabihu zilirudiwa mwaka hadi mwaka. Waebrania 10:4 inasema wazi: "Maana haiwezekani damu ya mafahali na mbuzi kuondoa dhambi." Mamilioni ya wanyama walikufa, na dhamiri ya mwanadamu ikabaki na uzito ule ule.
Ndipo Yohana Mbatizaji akamwona Yesu akija na akapaza sauti: "Tazama, Mwana-Kondoo wa Mungu, aichukuaye dhambi ya ulimwengu!" Kila madhabahu, kila mwana-kondoo, kila tone la damu tangu Mwanzo lilikuwa limeelekeza kidole mahali hapa. Yesu alisulibiwa wakati wa Pasaka, saa zile zile ambazo wana-kondoo walikuwa wakichinjwa hekaluni. Hata Musa alipomwinua nyoka wa shaba jangwani ili walioumwa watazame na kupona, kivuli cha msalaba kilikuwa kinaanguka mbele.
Na hadithi haiishii kaburini wala pale alipopaa. Katika maono ya mwisho ya Biblia, Yohana anageuka kutazama Simba wa Yuda na badala yake anaona "Mwana-Kondoo kama amechinjwa." Mbinguni, katika utukufu usio na mwisho, Kristo bado anabeba alama za msalaba. Milele yote itaimba: "Astahili Mwana-Kondoo aliyechinjwa." Msalaba si sura moja katikati ya kitabu; ni moyo unaopiga katika kila ukurasa.
Kutokuelewana kwa kawaida
Kosa la kwanza ni kufikiri kwamba msalaba ulimbadilisha Mungu Baba, kana kwamba alikuwa mkali na mwenye hasira mpaka Mwana mpole akamtuliza. Picha hiyo inaigeuza Utatu kuwa familia iliyogawanyika, na Biblia inaikataa. "Hili ndilo pendo, si kwamba sisi tulimpenda Mungu, bali kwamba yeye alitupenda sisi, akamtuma Mwanawe kuwa kipatanisho kwa dhambi zetu" (1 Yohana 4:10). Baba ndiye aliyeanzisha. Msalaba haukununua upendo wa Mungu; ulioupeleka kwetu. Mungu hakupenda kwa sababu Yesu alikufa; Yesu alikufa kwa sababu Mungu alipenda.
Kosa la pili ni kudhani kwamba msalaba ulikuwa ajali ya kisiasa, mwalimu mzuri aliyeangukia mikononi mwa viongozi wabaya. Hakika wanadamu waliwajibika kikamilifu kwa uovu wao, lakini Petro alihubiri siku ya Pentekoste kwamba Yesu alitolewa "kwa shauri la Mungu lililokusudiwa, na kwa kujua kwake tangu zamani." Yesu mwenyewe alisema mara kwa mara kwamba hakuna mtu aliyeichukua uhai wake, bali aliutoa mwenyewe. Mikono iliyopigiliwa misumari haikuwa mikono ya mwathirika aliyeshtukizwa.
Kosa la tatu ni kuamini kwamba msalaba unatosheleza sehemu na jitihada zetu zinakamilisha iliyobaki. Ni rahisi kukubali msamaha kwa maneno halafu kuishi kana kwamba kibali cha Mungu kinapatikana kwa bidii. Lakini neno "Imekwisha" la Yohana 19:30 halivumilii nyongeza. Hati iliyokuwa ikitushtaki "akaiondoa isiwepo tena, akaigongomea msalabani" (Wakolosai 2:14). Huwezi kuongeza chochote kwenye deni lililolipwa kamili. Unachoweza kufanya ni kushukuru.
Kosa la nne ni kudhani kwamba ujumbe wa msalaba utakuwa na mvuto kwa kila mtu ukielezwa vizuri tu. Paulo alijua vizuri zaidi: "Kwa sababu neno la msalaba kwao wanaopotea ni upuzi, bali kwetu sisi tunaookolewa ni nguvu ya Mungu" (1 Wakorintho 1:18). Katika Dola ya Kirumi, msalaba ulikuwa kifo cha aibu kuu, adhabu ya watumwa na waasi. Kuhubiri Mungu aliyesulibiwa kulikuwa ni kuhubiri kitu cha kuchekesha. Bado ni hivyo leo. Dunia inapenda Yesu mwalimu, Yesu mwenye huruma, Yesu shujaa wa haki za kijamii; inakwazwa na Yesu aliyehitaji kufa kwa sababu mimi na wewe hatungeweza kujiokoa. Ukimwona mtu anacheka ujumbe huu, usishangae. Paulo alikuambia hivyo.
Na kuna kosa la tano, dogo lakini la kuumiza: kudhani kwamba kwa sababu nimesamehewa, sina budi kubaki vile nilivyo. Hapo ndipo mlango wa pili unapolala umefungwa. Warumi 6:6 inasema "utu wetu wa kale ulisulibishwa pamoja naye, ili mwili wa dhambi ubatilike, tusitumikie dhambi tena." Msalaba haukutoa tu msamaha wa zamani; ulivunja mnyororo wa sasa.
Kuishi kwayo leo
Unapoingia ofisini kesho na bosi wako akikudharau mbele ya wenzako, kuna sauti ndani yako inayotaka kujitetea kwa nguvu zote, kwa sababu thamani yako inaonekana kuwa mikononi mwa maoni yake. Mlango wa pili wa msalaba unagusa hapo hasa. Kama ulikufa pamoja na Kristo, basi sifa yako tayari imezikwa, na maisha unayoishi sasa "ninao katika imani ya Mwana wa Mungu, ambaye alinipenda, akajitoa nafsi yake kwa ajili yangu" (Wagalatia 2:20). Mtu aliyekwisha kufa hawezi kuuawa tena na dharau ya mwanadamu.
Katika ndoa, msalaba hubadilisha hesabu. Tunapenda kuhesabu makosa ya mwenzi wetu kama mtunza hazina mwenye daftari. Lakini uliposimama chini ya msalaba ulijua kwamba daftari lako lilikuwa zito zaidi, na likafutwa bila wewe kulipa hata senti. Mtu aliyesamehewa deni la maisha yake yote hawezi kumkamata mwenzake koo kwa ajili ya deni la juma moja. Msamaha wa nyumbani huzaliwa pale tu msamaha wa Golgotha unapokuwa halisi moyoni.
Kwa habari ya fedha na mali, Paulo anatoa kauli kali: "ambao kwa huo ulimwengu umesulibishwa kwangu, na mimi kwa ulimwengu" (Wagalatia 6:14). Vitu bado vipo, bado vinahitajika, lakini vimepoteza nguvu yake ya kukuamuru. Unaweza kutoa kwa ukarimu kwa sababu usalama wako hauko benki.
Kwa yule anayepambana na aibu ya siri, dhambi aliyoificha miaka mingi na anayeogopa kuikiri hata kwa Mungu, 1 Petro 2:24 ina uzito wa kipekee. Yesu alizichukua dhambi hizo "katika mwili wake juu ya mti." Hazikuachwa nje; zilichukuliwa ndani ya mwili wake na kuhukumiwa pale. Hakuna dhambi iliyosalia nje ya mkono wa msalaba kwa yule anayekuja kwa toba.
Na kwa anayeugua kitandani au kuhesabu siku zake, msalaba unasema kwamba Mungu hakukwepa mateso; aliingia ndani yake. Hakuna jioni ya uchungu unaoipitia ambayo yeye hajaionja. Kwa hiyo Mkristo anayeteseka hamwombi Mungu wa mbali, bali Mwokozi mwenye makovu.
Yeye anajua maumivu kwa ndani, si kwa kusikia tu.
Kioo
Ngoja nikuulize kitu moja kwa unyoofu. Unapofikiria kuhusu msalaba, je, unahisi deni au unahisi uhuru?
Wengi wetu tumejifunza kuimba nyimbo za msalaba huku tukiishi kana kwamba Mungu bado anatuhoji. Unaomba msamaha kwa dhambi ile ile mara kumi, si kwa sababu unaitenda tena, bali kwa sababu huamini kwamba ile mara ya kwanza ilitosha. Unatumikia kanisani kwa bidii isiyokoma, huku ndani kabisa ukijua kwamba kama ungeacha kutumika, ungehisi Mungu amekuacha. Hiyo si neema. Hiyo ni mtu anayejaribu kuongeza misumari yake mwenyewe kwenye kazi iliyokwisha kamilika.
Au labda uko upande mwingine. Umelipokea neno "Imekwisha" kwa furaha, lakini umelitumia kama kifuniko juu ya maisha ambayo hujaruhusu Mungu kuyagusa. Unakasirika nyumbani vile vile, unadanganya kazini kidogo kidogo, unatazama kile usichopaswa kutazama usiku, halafu unajiambia neema inafunika yote. Rafiki, neema inafunika yote, kweli. Lakini neema iliyokufunika ilikuua pia. Hukufa nusu. Utu wako wa kale ulisulibishwa pamoja naye. Kuendelea kuulisha maiti ni kazi ya kuchosha na haina faida.
Kuna uwezekano pia kwamba umekaa kanisani miaka mingi bila kuwahi kusimama chini ya msalaba kama mtu mmoja binafsi. Umeijua hadithi tangu utotoni. Unaweza kuisimulia. Lakini hujawahi kusema, "Zile dhambi zilikuwa zangu, na yule aliyekufa alikuwa anakufa mahali pangu."
Golgotha haikuwa tukio la jumla kwa ajili ya wanadamu wote kwa mbali. Ilikuwa mahali Mwana wa Mungu aliposimama katikati ya wahalifu wawili, na mmoja wao aligeuza kichwa chake akaomba akumbukwe. Yule mhalifu hakuwa na muda wa kusahihisha maisha yake. Alichokuwa nacho ni ombi moja la aibu. Likamtosha.
Imeelezwa kwa watoto
Msalaba una damu, misumari na kifo, na wazazi wengi hujiuliza ni kiasi gani cha ukweli huu kinafaa kwa mtoto. Jibu si kuficha, bali kueleza kwa kipimo kinachofaa umri wake, huku ukiweka upendo wa Mungu kama moyo wa hadithi badala ya ukatili wa Warumi.
Kwa mtoto mdogo, unaweza kuanza na jambo analolijua: anapovunja kitu cha thamani nyumbani, kuna gharama ya kukitengeneza, na mtu fulani hulipa. Mungu alituumba tupendane naye, lakini sisi tulivunja urafiki huo. Yesu akasema, "Mimi nitalipa." Akafa msalabani, akazikwa, na siku ya tatu akafufuka, na sasa urafiki na Mungu umefunguliwa tena kwa kila anayemwamini. Hiyo ni hadithi kamili, ya kweli, na inaeleweka kwa lugha rahisi kabisa.
Kitu kimoja muhimu: usiishie Ijumaa. Mtoto anahitaji kusikia Jumapili katika pumzi ile ile, vinginevyo picha inayobaki akilini ni ya huzuni tu. Pia epuka kumfanya mtoto ahisi kwamba yeye binafsi ndiye aliyempigilia misumari, kwa namna inayozalisha hofu badala ya shukrani. Lengo ni mtoto aseme, "Yesu alinipenda sana," si "Mungu ananikasirikia."
Watoto wa umri tofauti wanahitaji mbinu tofauti. Wadogo wa miaka mitatu hadi sita wanahitaji hadithi fupi yenye picha na usalama. Wa miaka saba hadi kumi na miwili wanaanza kuuliza maswali ya haki na sababu, na wanaweza kubeba maelezo ya dhambi na upatanisho. Vijana wa miaka kumi na miwili na kuendelea wanahitaji ukweli wa kihistoria, majibu kwa mashaka, na changamoto ya kibinafsi. Kwenye Faith.network tunaandaa maelezo mahususi kwa kila kundi la umri, ili uweze kumsaidia mtoto wako kukutana na msalaba kwa namna inayolingana na moyo wake.
Maswali yanayoulizwa mara kwa mara
Kwa nini Yesu alikufa msalabani?
Yesu alikufa kwa sababu dhambi ina gharama, na gharama hiyo ni kifo. Mungu ni mtakatifu na hawezi kupuuza uovu kana kwamba haujatokea, lakini pia ni mwenye upendo na hakutaka kutuacha tuangamie. Msalaba ndiyo mahali ambapo haki yake na rehema yake vilikutana. Isaya 53:5 inaeleza kwa uwazi: "Bali alijeruhiwa kwa makosa yetu, Alichubuliwa kwa maovu yetu; Adhabu ya amani yetu ilikuwa juu yake." Yesu alichukua hukumu iliyokuwa yetu, ili sisi tupokee kibali kilichokuwa chake.
Msalaba wa Yesu una maana gani kwa Mkristo leo?
Una maana mbili zinazoshikamana. Kwanza, ni msingi wa msamaha wako: hakuna hatia inayobaki juu ya mtu aliye ndani ya Kristo, kwa sababu deni lililipwa kamili. Pili, ni msingi wa maisha yako mapya, kwa kuwa ulikufa pamoja naye na ukafufuka pamoja naye. Wagalatia 2:20 inaunganisha mambo haya mawili: "Nimesulibiwa pamoja na Kristo; lakini ni hai." Kwa hiyo msalaba si kumbukumbu ya kihistoria pekee, bali ndio mahali unapopata utambulisho wako wa sasa.
Neno "Imekwisha" la Yohana 19:30 linamaanisha nini hasa?
Katika lugha ya asili ni neno moja lililotumika kwenye biashara kuonyesha kwamba deni limelipwa kamili na hakuna salio. Yesu hakuwa anatangaza kwamba nguvu zake zimeisha, bali kwamba kazi aliyotumwa kuifanya imekamilika. Ndiyo sababu Ukristo hauwezi kuwa dini ya kujilipia. Hakuna sala, sadaka, wala jitihada inayoweza kuongezwa kwenye jambo lililokwisha kamilika. Unachoitwa kufanya ni kuamini na kushukuru, si kumaliza kazi aliyoimaliza yeye.
Je, ni kweli kwamba Mungu Baba alimwadhibu Mwana wake?
Maandiko yanasema Kristo alibeba hukumu ya dhambi zetu, na hilo halipaswi kupunguzwa. Lakini jambo hilo halipaswi kuchorwa kama Baba mwenye hasira akimshambulia Mwana asiye na hiari. Baba na Mwana walikubaliana katika mpango mmoja wa upendo tangu milele. Warumi 5:8 inaweka wazi kwamba msalaba ni udhihirisho wa pendo la Mungu mwenyewe, si kizuizi dhidi yake. Mungu hakupatanishwa na mtu wa tatu; Mungu mwenyewe, katika Kristo, alilipa kile alichodai.
Yesu alisulibiwa wapi na nani alikuwa pamoja naye?
Alisulibiwa nje ya kuta za Yerusalemu, mahali palipoitwa Fuvu la Kichwa, kwa Kiaramu Golgotha. Luka 23:33 inaandika: "Na walipofika mahali paitwapo Fuvu la kichwa, ndipo wakamsulibisha huko, na wale wahalifu, mmoja upande wa kuume, na mmoja upande wa kushoto." Kuwekwa katikati ya wahalifu wawili kulitimiza unabii wa Isaya kwamba angehesabiwa pamoja na wakosaji. Mmoja wa wahalifu hao alimdhihaki; mwingine alimwomba amkumbuke, naye Yesu akamwahidi Paradiso siku ile ile.
Kwa nini Paulo anasema ujumbe wa msalaba ni upuzi?
Kwa sababu ndivyo unavyoonekana kwa mtu anayeamini kwamba anaweza kujiokoa mwenyewe. Katika ulimwengu wa Kirumi, msalaba ulikuwa adhabu ya aibu kuu, na kudai kwamba Mungu alisulibiwa kulionekana kichaa. Lakini 1 Wakorintho 1:18 inasema: "Kwa sababu neno la msalaba kwao wanaopotea ni upuzi, bali kwetu sisi tunaookolewa ni nguvu ya Mungu." Kinachoamua si akili ya mtu bali hali ya moyo wake. Unapoona udhaifu wako, kile kilichoonekana upuzi hukuwa nguvu pekee inayokutosha.
Tofauti kati ya upatanisho, ukombozi na kuhesabiwa haki ni ipi?
Haya ni maneno matatu yanayoeleza pande tofauti za kazi moja. Upatanisho unamaanisha uadui umeondolewa na urafiki na Mungu umerudishwa. Ukombozi unatokana na soko la watumwa: bei imelipwa na mfungwa ameachwa huru. Kuhesabiwa haki ni neno la mahakamani: hakimu anatamka kwamba mshtakiwa hana hatia, si kwa sababu hakutenda, bali kwa kuwa hukumu imekwisha kutekelezwa kwa mwingine. Msalaba mmoja unaleta yote matatu kwa wakati mmoja.
Je, msalaba peke yake unatosha, au ufufuo pia unahitajika?
Vyote viwili ni lazima, na haviwezi kutenganishwa. Msalaba ndiyo mahali deni lililipwa; ufufuo ndiyo uthibitisho wa umma kwamba malipo yalikubaliwa. Paulo anasema Kristo alitolewa kwa ajili ya makosa yetu na kufufuliwa ili tuhesabiwe haki. Bila ufufuo, msalaba ungebaki kifo cha kusikitisha cha mtu mwema. Kaburi tupu ndiyo risiti ya msalaba. Ndiyo sababu Wakristo hawaadhimishi Ijumaa Kuu pekee, bali huhitimisha kwa furaha ya Jumapili ya ufufuo.
Nitajuaje kwamba dhambi zangu zimesamehewa kweli?
Uhakika wako hautegemei hisia zako bali ahadi ya Mungu. 1 Petro 2:24 inasema Yesu "alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti." Ikiwa alizichukua, basi hazikai tena juu yako. Hisia hubadilika kulingana na usingizi, afya na mazingira, lakini kazi ya Kristo haibadiliki. Unapohisi hatia inarudi kwa jambo ambalo umekwisha kulikiri, rudi kwenye maandiko badala ya kwenye moyo wako. Dhamiri inaweza kukushtaki; neno la Mungu lina sauti kubwa zaidi.
Kujitwika msalaba wako mwenyewe kunamaanisha nini?
Yesu alisema katika Luka 9:23 kwamba anayetaka kumfuata na ajikane mwenyewe, ajitwike msalaba wake kila siku, amfuate. Hii haimaanishi magonjwa, umaskini au mahusiano magumu, ingawa mara nyingi tunatumia msemo huo hivyo. Kwa wasikilizaji wa kwanza, kubeba msalaba kulikuwa na maana moja: mtu anayekwenda kufa. Ni kukubali kwamba haki yako ya kujitawala imekwisha, na kwamba maisha yako sasa yako chini ya Bwana mwingine. Si mzigo wa kuvumilia bali mamlaka ya kukabidhi.
Je, Mkristo anapaswa kuvaa au kutumia msalaba kama ishara?
Biblia haiamuru wala haikatazi kuvaa msalaba, kwa hiyo hili ni suala la dhamiri na nia. Kwa wengine ni kumbukumbu ya kila siku ya gharama ya wokovu wao, na hilo ni jema. Hatari ni pale kipande cha chuma kinapogeuzwa hirizi inayodhaniwa kuwa na nguvu yenyewe, au pambo lisilo na maana yoyote moyoni. Nguvu haiko katika umbo la msalaba bali katika yule aliyeuning'inia. Kinachoonyesha kwamba unaujua msalaba si shingo yako, bali maisha yako.
Kwa nini Yesu alipaza sauti, "Mungu wangu, mbona umeniacha?"
Maneno hayo, yaliyonukuliwa kutoka Zaburi 22, yanaonyesha uzito wa kweli wa kile alichokibeba. Akiwa amechukua dhambi zetu, Yesu aliionja hukumu ya kutengwa na uso wa Baba, kitu ambacho hakuwahi kukionja milele yote. Wakati huo huo, kwa kunukuu zaburi hiyo, alikuwa akielekeza kwenye wimbo unaoishia kwa ushindi na sifa. Ni kilio cha maumivu halisi, si cha kukata tamaa. Alikaa gizani ili sisi tusikae humo kamwe.
Kwa kuhitimisha
Kama ungemwuliza askari wa Kirumi aliyekuwa Golgotha siku ile alichokiona, angesema aliona mtu mwingine akifa. Lakini kufikia jioni, akida mmoja alikuwa amesimama akisema huyu kweli alikuwa Mwana wa Mungu. Msalaba hufanya hivyo. Unaonekana kuwa kushindwa, kisha ghafla unakuwa nguvu ya Mungu.
Tumeona kwamba msalaba una milango miwili. Mlango wa kwanza ni mzuri na wa lazima: Kristo alikufa badala yangu, dhambi zangu zimechukuliwa, deni limelipwa, na neno "Imekwisha" ni la mwisho. Lakini usisimame hapo. Mlango wa pili unafunguka kwenye maisha mapya kabisa, kwa sababu uliingia kaburini pamoja naye na ukatoka pamoja naye. Utu wako wa kale si mfungwa anayehitaji kutawaliwa; ni maiti isiyohitaji kulishwa.
Ukitaka kuendelea, soma Isaya 53 polepole, ukiweka jina lako mahali pa maneno "yetu" na "sisi." Kisha soma Warumi sura ya sita, ambapo Paulo anaeleza maana ya kufa na kufufuka pamoja na Kristo. Hatimaye keti kimya na Wagalatia 2:20 kwa wiki nzima, ukikariri mstari mmoja kila siku, hadi ukisikie moyoni: alinipenda, akajitoa nafsi yake kwa ajili yangu.
JL Group
Philippines
Nigeria
Zimbabwe
India
Zambia
South Africa
Malawi
Kenya
Indonesia
DR Congo
Ghana
Nepal
Cameroon
Mozambique
Benin
