Kumshukuru Mungu: Nguvu ya Moyo wa Shukrani Katika Kila Hali
Utangulizi
Fikiria mama anayeamka saa kumi na moja alfajiri, anawasha jiko, anaandaa watoto shule, anarudi nyumbani kwenye bili zinazomsubiri mezani, na bado anasema kwa sauti ya chini: "Asante, Bwana." Hakuna kilichobadilika chumbani. Pesa hazikuongezeka. Maumivu ya mgongo hayakuondoka. Lakini kitu kimebadilika ndani yake.
Wengi wetu tunajua kwamba tunapaswa kumshukuru Mungu. Tunaimba juu yake kanisani, tunaisema kabla ya chakula, tunaiandika kwenye ujumbe wa asubuhi. Lakini tunapokutana na mwezi mgumu, kazi iliyopotea, ugonjwa usiotabirika, au ukimya wa Mungu, shukrani inaonekana kama kitu cha wale wanaojaliwa mambo mazuri tu.
Katika ukurasa huu tutaangalia kwa undani kile ambacho Biblia inasema kuhusu kumshukuru Mungu: maana yake ya kweli, jinsi uzi huu unapita kutoka Mwanzo hadi Ufunuo, makosa manne tunayofanya tunapoifikiria, na namna ya kuishi maisha ya shukrani katika hali ambazo hazibadiliki haraka.
Mtazamo wa mwongozo huu
Kurasa nyingi zinafundisha kwamba shukrani ni hisia nzuri ya moyo ulioridhika. Mwongozo huu unachukua njia tofauti: kumshukuru Mungu ni tendo la kumbukumbu, si hisia tu. Zaburi 103:2 inaunganisha shukrani na kutokusahau; Luka 17:15 inaonyesha mtu mmoja aliyerudi huku tisa wakiendelea mbele. Kwa hiyo kinyume cha shukrani si huzuni, ni usahaulifu. Mtu anayeomboleza anaweza bado kushukuru; mtu aliyesahau hawezi. Tunapoona shukrani kama kumbukumbu inayopata sauti na miguu, inakuwa jambo linalowezekana hata siku ambayo hisia zetu zimekufa ganzi.
Biblia inasema nini kuhusu kumshukuru Mungu?
Biblia haianzi na amri "shukuru," inaanza na habari njema: Mungu ni mwema, na mema yake ni ya kudumu. Shukrani ni jibu, si juhudi ya kujilazimisha. Ndiyo maana Zaburi inarudia mara kwa mara kwamba tunamshukuru Bwana "kwa kuwa ni mwema, kwa kuwa fadhili zake ni za milele." Shukrani ya Kibiblia haianzi na hali zetu, inaanza na tabia ya Mungu.
Mlango wa kuingia kwa Mungu umeelezwa wazi katika Zaburi 100:4: "Ingieni malangoni mwake kwa kushukuru, nyuani mwake kwa kusifu. Mshukuruni, lihimidini jina lake." Angalia picha hapa. Mwandishi anazungumza kama mtu anayefika hekaluni. Kuna malango, kuna nyua, kuna safari ya kuingia ndani. Na kinachomfungulia mtu njia si sadaka kubwa wala ufasaha wa maneno, ni moyo wa shukrani. Kushukuru ni njia tunayopitia tunapokaribia Mungu; ni lugha ya nyumbani kwake.
Lakini shukrani hii inahitaji kitu ambacho sisi wanadamu ni wabovu nacho: kukumbuka. Zaburi 103:2 inasema: "Ee nafsi yangu, umhimidi Bwana, wala usiyasahau mema yake yote." Mwandishi hajazungumza na Mungu hapa; anazungumza na nafsi yake mwenyewe. Anajiamuru. Anajikumbusha. Hiyo inatufundisha kwamba shukrani mara nyingi huanza kama mazungumzo na moyo wako uliozubaa, si kama wimbo unaobubujika wenyewe. Kinyume cha kushukuru, kwa mujibu wa mstari huu, ni "kusahau mema yake."
Shukrani ni kumbukumbu iliyopata sauti.
Agano Jipya linachukua wazo hili na kulifunga kwa Kristo. Wafilipi 4:6 inasema: "Msijisumbue kwa neno lolote; bali katika kila neno kwa kusali na kuomba, pamoja na kushukuru, haja zenu zijulikane na Mungu." Paulo hajasema "acha kuwa na mahitaji." Anasema peleka mahitaji yako, lakini usiyapeleke peke yake. Yaende yakiwa yamebeba shukrani. Kwa sababu maombi yasiyo na shukrani yanageuka haraka kuwa orodha ya malalamiko, na malalamiko yanamfanya Mungu aonekane mdogo kuliko tatizo.
Waefeso 5:20 inaweka kiwango kinachoshtua: "na kumshukuru Mungu Baba siku zote kwa mambo yote, katika jina la Bwana wetu Yesu Kristo." Maneno matatu ni muhimu: "siku zote," "mambo yote," na "katika jina la Bwana wetu Yesu Kristo." Hiyo ya mwisho ni muhimu kuliko zote. Hatushukuru tukiwa tumesimama mahali patupu; tunashukuru tukiwa ndani ya jina la Yesu, ambapo hata mambo mabaya hayana neno la mwisho.
Wakolosai 3:15 inaifanya shukrani kuwa sifa ya kanisa, si tabia ya mtu mmoja: "Na amani ya Kristo iamue mioyoni mwenu; ndio mliyoitiwa katika mwili mmoja. Tena iweni watu wa shukrani." Paulo anaiweka shukrani karibu na amani na karibu na mwili mmoja. Jumuiya inayoshukuru ni jumuiya inayopunguza manung'uniko, wivu na mashindano, kwa sababu mtu anayejua kila kitu alicho nacho ni zawadi hahesabu vitu vya mwenzake kwa jicho la uchungu.
Na mwishowe, 1 Wathesalonike 5:18: "Shukuruni kwa kila jambo; maana hayo ni mapenzi ya Mungu kwenu katika Kristo Yesu." Hapa Paulo anaunganisha shukrani na mapenzi ya Mungu. Watu wengi wanatumia miaka wakitafuta mapenzi ya Mungu kuhusu kazi, ndoa, au mahali pa kuishi, na wanayapita mapenzi yake yaliyoandikwa wazi: ishi maisha ya shukrani. Kitu kinachoshangaza ni kwamba mstari huu uliandikwa kwa kanisa lililokuwa katikati ya dhiki na mateso, si kwa watu waliostarehe.
Uzi unaopita katika Biblia yote
Shukrani haikuzaliwa katika Zaburi; iko tangu mwanzo wa hadithi. Katika Mwanzo, Mungu anaweka mwanadamu katika bustani iliyojaa vitu alivyopewa bure. Dhambi ya kwanza ilianza na shaka kuhusu wema wa Mpaji: "Je, kweli Mungu amewanyima?" Nyoka hakuwaambia Hawa na Adamu kwamba Mungu hayupo; alimwambia kwamba Mungu ni mnyimi. Hapo ndipo usahaulifu ulianza, na pamoja nao kutokushukuru.
Israeli ilijifunza shukrani kwa kuikumbuka historia yake. Baada ya Bahari ya Shamu, Musa na watu wanaimba wimbo wa ushindi; shukrani ikawa muziki. Katika jangwani, Mungu anawaagiza kuwa waangalifu wasimsahau wakishiba na kusahau ni nani aliwatoa Misri, jambo ambalo Kumbukumbu la Torati linarudia kwa uzito wa mzazi anayemwonya mtoto. Sheria ilitenga sadaka ya kushukuru, na sikukuu zilipangwa kila mwaka ili taifa lisiendeshe maisha ya kumbukumbu fupi. Nehemia anapoanzisha upya ukuta wa Yerusalemu, anaweka waimbaji wawili wa kushukuru kwenye kuta mbili tofauti, kwa sababu jiji lililorudi kutoka magofu lilihitaji sauti ya shukrani kama ulinzi.
Zaburi zinatupa chuo kizima cha shukrani. Lakini kitu kinachoshangaza katika Zaburi ni kwamba nyimbo za shukrani zimekaa bega kwa bega na nyimbo za maombolezo. Mwandishi huyo huyo anaweza kulia "Ee Mungu wangu, mbali na kuniokoa" na kuimba "wala usiyasahau mema yake yote." Hiyo ni dawa kwa mioyo yetu inayofikiri kwamba lazima kwanza tujisikie vizuri ndiyo tumshukuru. Yona, akiwa ndani ya tumbo la nyangumi, anaahidi kutoa dhabihu kwa sauti ya kushukuru kabla ya kuwa nchi kavu. Danieli anafungua madirisha na kushukuru akijua kwamba sala ile inaweza kumpeleka kwenye tundu la simba. Ayubu, akiwa amepoteza kila kitu, anasema: "Bwana alitoa, na Bwana ameondoa; jina la Bwana libarikiwe."
Kisha unakuja Yesu, na shukrani inapata uso. Yeye alishukuru kabla ya kuwagawia watu mikate michache iliyowalisha maelfu. Alisimama mbele ya kaburi la Lazaro na kumshukuru Baba kabla ya muujiba kutokea. Na usiku ule wa mwisho, akiwa anajua mikono inayomsaliti ipo mezani, alitwaa mkate na akashukuru. Neno la Kigiriki linalotumika hapo ni asili ya neno "Ekaristi." Fikiria hilo kwa dakika moja: tendo kuu la shukrani katika historia ya ulimwengu lilifanyika usiku wa mateso. Kwa hiyo shukrani ya Kikristo haikuzaliwa mezani ya sherehe, ilizaliwa mezani ya msalaba.
Agano Jipya linaitumia shukrani kama kipimo cha hali ya moyo wa mwanadamu. Warumi 1:21 inaelezea mwanzo wa upotevu wa dunia kwa maneno haya: "Kwa sababu, walipomjua Mungu hawakumtukuza kama ni Mungu, wala kumshukuru; bali walipotea katika ubatili wa fikira zao, na mioyo yao yenye ujinga ikatiwa giza." Kuanguka kunaanza na kutokushukuru. Na ukombozi unamalizikia kwa shukrani, kwa sababu mbinguni, katika Ufunuo 7:12, viumbe vyote vinasema: "Amina; Baraka na utukufu na hekima na shukrani na heshima na uweza na nguvu zina Mungu wetu hata milele na milele. Amina." Shukrani ni lugha ya nchi tunayoiendea. Tunaifundisha sasa ili tusiwe wageni huko.
Kutokuelewana kwa kawaida
Kwanza: "Shukrani ni hisia; nisipohisi, nisiseme." Hili ni kosa la kawaida na linavunja watu wengi. Zaburi 103:2 inaonyesha kinyume chake. Mwandishi anaiambia nafsi yake ifanye kazi, kwa sababu nafsi haikuwa tayari. Shukrani ni uamuzi wa kukumbuka kwa sauti, na hisia mara nyingi hufuata nyuma kama mtoto anayefuata mama. Ukiisubiri hisia kwanza, kuna siku hutashukuru kabisa, kwa kuwa hisia zetu zinaongozwa na usingizi, njaa, homa na habari za simu. Waefeso 5:20 inasema "siku zote," na "siku zote" inajumuisha siku ambazo moyo wako ni jiwe.
Pili: "Kushukuru kwa kila jambo maana yake ni kuita mabaya mazuri." Hapana. 1 Wathesalonike 5:18 inasema tushukuru kwa kila jambo, lakini haijasema kwamba kila jambo ni jema. Biblia haiuite kifo rafiki; inakiita adui wa mwisho atakayeangamizwa. Yesu alilia kaburini. Paulo alisema moyo wake ulikuwa na huzuni kuu kwa ajili ya ndugu zake. Shukrani ya Kikristo inashukuru ndani ya giza kwa sababu inajua ni nani anayeshikilia giza hilo, na kwamba Mungu anatenda kazi hata pale tusipoelewa. Unaweza kusema "hili ni baya" na "asante, Bwana" katika sentensi moja bila kuwa mnafiki. Ndiyo kukomaa kiroho.
Tatu: "Shukrani ni ufunguo wa kupata vitu zaidi." Kuna mafundisho yanayogeuza shukrani kuwa mbinu: shukuru ndiyo upate gari, ushukuru ndiyo upandishwe cheo. Hilo linafanya Mungu kuwa mashine na shukrani kuwa sarafu. Lakini Wafilipi 4:6 haikuahidi vitu; iliahidi amani inayopita akili. Yesu hakushukuru mezani ya mwisho ili aepuke msalaba. Yule Msamaria katika Luka 17 alikuwa amepata uponyaji wake kabla ya kurudi, hakurudi kuomba nyongeza; alirudi kwa sababu moyo wake ulikuwa umejaa. Shukrani ya kweli haina hesabu ya kibiashara ndani yake.
Nne: "Mtu anayeshukuru hawezi kulalamika au kuomboleza." Theluthi ya Zaburi ni maombolezo, na zote ziko katika kitabu kile kile cha nyimbo za shukrani. Mungu hawezi kuchukizwa na ukweli wa moyo wako. Hatari si kumwambia Mungu kwamba unateseka; hatari ni kuacha kumwambia chochote. Wakolosai 3:15 inaita amani ya Kristo "iamue" mioyoni mwetu, kama mwamuzi anayesimamisha kelele za ndani. Mwamuzi huyo hakufukuzi machozi; anayapangilia mahali pake chini ya ukuu wa Mungu. Kwa hiyo mtu anayeomboleza huku akishukuru si mtu aliyegawanyika; ni mtu anayeamini.
Kuishi kwayo leo
Shukrani inahitaji mwili, sauti, na wakati. Ndiyo maana Luka 17:15 inatumia vitenzi vya kimwili: "Mmoja wao alipoona kwamba amepona, akarudi, akamtukuza Mungu kwa sauti kuu." Aligeuka, akatembea, akapiga kelele, akaanguka chini miguuni pa Yesu. Shukrani yake ilitumia nguvu za mwili wake. Kwa hiyo tusiifikirie kama hali ya kutafakari kimyakimya.
Anza na kumbukumbu iliyoandikwa. Moyo wako unasahau haraka kuliko unavyokiri, hasa unapokuwa na shida. Weka daftari dogo au ukurasa kwenye simu yako na uandike mambo matatu kila jioni: kitu kimoja ambacho Mungu alikupa leo, mtu mmoja aliyekuonyesha wema, na jambo moja ambalo Mungu amekufanyia katika Kristo ambalo haliwezi kuondolewa. La tatu ni muhimu zaidi, kwa sababu baraka za siku zinaweza kubadilika kesho, lakini msalaba hauna msimu.
Kwenye kazi, shukrani inaonekana kwa kuacha kutaja mara kwa mara kile unachokosa. Jaribu wiki moja ya kuingia ofisini au shambani ukiomba: "Bwana, asante kwa nguvu ya kufanya kazi hii leo." Hilo linabadilisha jinsi unavyomwona bosi, mshahara, na mwenzako anayekwenda mbele yako.
Katika familia, shukrani ni dawa ya ndoa nyingi zinazoelekea kavu. Wenzi wa ndoa wanaoishi miaka wakiangalia kasoro za mwenzao wanakuwa na kumbukumbu teule: wanakumbuka makosa kwa ukamilifu na mema kwa kusahau. Sema asante kwa sauti kwa mambo madogo ya nyumbani. Watoto wanaotoka nyumba inayosema asante wanajifunza kwamba maisha ni zawadi, si haki ya kudai.
Kwenye pesa, shukrani ni kinga ya uchoyo. Mtu anayeshukuru anaweza kutoa, kwa kuwa anajua kila senti aliyoipata ilitoka mkono mwingine. Kwenye ugonjwa na mwili unaochoka, shukrani inakuwa ngumu na ya kweli zaidi: unaweza kumshukuru Mungu kwa pumzi ya leo bila kujua kuhusu kesho.
Na katika upweke, Wafilipi 4:6 inakuwa jukwaa lako. Unapolala peke yako chumba kimya, geuza wasiwasi wako kuwa maombi, na weka shukrani kama neno la kwanza na la mwisho la sala yako. Shukrani haibadili hali; inabadili mahali unaposimama ndani yake.
Hatimaye, ishi shukrani pamoja na watu. Wakolosai 3:15 inazungumza na kundi. Tafuta mtu mmoja unayeweza kumtumia ujumbe mara moja kwa wiki wa kumwambia jambo moja alilokufanyia Mungu. Shukrani iliyosemwa kwa sauti mbele ya mtu mwingine inapata mizizi ya kudumu.
Kioo
Nitakuuliza kitu ambacho nilijiuliza mimi pia: ni lini mara ya mwisho ulirudi? Siyo ulipoomba, siyo ulipopokea, lakini ulipogeuka na kurudi kumshukuru.
Wale kumi katika Luka 17 wote walipata uponyaji. Tofauti haikuwa kwenye muujiza, ilikuwa kwenye kumbukumbu. Tisa waliendelea mbele kwenye maisha yao mapya na hawakutaja jina la aliyeyaleta. Pengine hawakuwa waovu; walikuwa na shughuli nyingi. Walienda kwa makuhani, kwa familia, kwenye kazi waliyokosa kwa miaka. Mmoja alirudi; tisa walisahau.
Angalia maisha yako. Mwaka jana uliomba kazi, na ukaipata; leo unailalamikia. Uliomba mtoto, na akaja; leo unaomba utulivu. Uliomba nyumba, gari, afya, mlango kufunguka, na Mungu akatenda. Lini mara ya mwisho ulisimama na kusema kwa sauti: "Bwana, hiki hakikuwa haki yangu, kilikuwa zawadi yako"?
Nakufahamu kwamba hali yako inaweza kuwa ngumu sana sasa. Pengine unaosoma haya unalipa kodi ya mwezi kwa shida, umeachwa, umepoteza mpendwa, au mwili wako umekuangusha. Sitakuambia ujifanye mwenye furaha. Mungu si mnyonyaji anayehitaji sifa za uongo. Lakini nitakuuliza: hata katikati ya haya, kuna chochote kilichosalia unachoweza kumshukuru? Pumzi? Rafiki mmoja? Chakula cha leo? Na zaidi ya yote, msalaba ambao hakuna mwezi mgumu unaoweza kuufuta?
Kutokushukuru hakuonekani kama dhambi kubwa. Haifanyi kelele. Lakini inakausha moyo taratibu kama mmea unaonyimwa maji, na mwisho wake ni mtu anayekuwa na vitu vingi na shangwe hakuna. Usiruhusu uwe mtu kama huyo. Geuka. Rudi. Sema asante leo, kwa sauti, hata kwa kunong'ona.
Imeelezwa kwa watoto
Watoto wanaelewa shukrani kabla ya kuelewa theologia, kwa sababu wanajua uchungu wa kupewa kitu na mtu akikisahau. Unaweza kuanza na picha rahisi: Mungu ni kama Baba anayetoa zawadi kila siku, na kusema "asante" ni njia ya kumwambia kwamba tumeona zawadi yake na tumeipenda. Eleza kwamba hatusemi asante kwa sababu Mungu anahitaji kusifiwa, bali kwa sababu kusahau kunafanya mioyo yetu kuwa migumu, na kukumbuka kunafanya mioyo yetu kuwa na furaha.
Hadithi ya Luka 17 inafaa sana kwa watoto. Waulize: "Je, ungekuwa wa kumi aliyerudi, au mmoja wa wale tisa waliokimbia?" Watoto wanakumbuka hadithi za watu wanaorudi. Unaweza pia kuanzisha mazoea madogo ya nyumbani: kabla ya kulala, kila mtoto aseme jambo moja analomshukuru Mungu kwalo. Usisahihishe majibu yao hata ikiwa wanamshukuru kwa mpira au mbwa; hapo ndipo shukrani inaanzia.
Kwa watoto wakubwa, tunaweza kwenda mbali zaidi na kueleza kwamba Yesu alishukuru usiku ule wa mwisho, akijua kesho yake. Hiyo inawafundisha kwamba shukrani si kwa siku nzuri tu.
Kwa sababu kila umri unahitaji maneno yake, tunatoa maelezo ya pekee ya mada hii kwa makundi matatu: watoto wadogo wa miaka mitatu hadi sita, watoto wa shule ya msingi wa miaka saba hadi kumi na miwili, na vijana wa miaka kumi na miwili na kuendelea. Unaweza kuchagua kinachomfaa mtoto wako na kujenga pamoja naye mazoea ya moyo wa shukrani utakaodumu hadi utu uzima.
Maswali yanayoulizwa mara kwa mara
Kumshukuru Mungu maana yake nini?
Kumshukuru Mungu ni kumkiri kwa maneno na maisha kwamba vitu vyema tulivyo navyo vimetoka kwake, na si kwa ujuzi au haki yetu. Ni zaidi ya kuwa na hisia nzuri; ni tendo la kukumbuka kwa makusudi, kama Zaburi 103:2 inavyoonyesha pale mwandishi anapoiambia nafsi yake isisahau mema ya Bwana. Kwa hiyo shukrani ina sehemu tatu: kukumbuka alichofanya Mungu, kukiri kwamba hukustahili, na kurudi kwake kwa sauti au kwa maisha yaliyobadilika.
Kwa nini ni muhimu kumshukuru Mungu?
Kwa sababu shukrani ni njia ambayo Biblia inatupa ya kuishi karibu na Mungu kwa ukweli. Zaburi 100:4 inaeleza shukrani kama lango la kuingia mbele zake. Zaidi ya hilo, Warumi 1:21 inaonyesha kwamba kuanguka kwa mwanadamu kulianza kwa kutokumtukuza na kutokumshukuru Mungu, na mioyo yao ikatiwa giza. Kutokushukuru si upungufu mdogo wa tabia; ni mwanzo wa usahaulifu unaoifanya nafsi kuwa kavu na yenye kujidai. Shukrani inatuweka mahali petu pa kweli kama wapokeaji wa neema.
Je, ninapaswa kumshukuru Mungu kwa mambo mabaya yanayonitokea?
Biblia inatuagiza kushukuru katika kila hali, lakini haituagizi kuita uovu wema. 1 Wathesalonike 5:18 inasema: "Shukuruni kwa kila jambo; maana hayo ni mapenzi ya Mungu kwenu katika Kristo Yesu." Maneno ya mwisho ni muhimu: shukrani yetu iko "katika Kristo Yesu," yaani tunashukuru kwa sababu Mungu aliye mwema anatenda kazi hata katikati ya mambo maovu. Unaweza kuomboleza, kulia na kuuita uchungu kwa jina lake halisi, na bado kumshukuru Mungu kwa uwepo wake, ahadi zake, na wokovu ambao hali yako haiwezi kuufuta.
Mstari upi unaosema tushukuru kwa kila jambo?
Mstari ulio wazi zaidi ni 1 Wathesalonike 5:18, "Shukuruni kwa kila jambo; maana hayo ni mapenzi ya Mungu kwenu katika Kristo Yesu." Unaenda pamoja na Waefeso 5:20, inayosema: "na kumshukuru Mungu Baba siku zote kwa mambo yote, katika jina la Bwana wetu Yesu Kristo." Mistari hii miwili ilitumwa kwa makanisa yaliyoishi katika dhiki, si kwa watu waliokuwa katika starehe, jambo linaloonyesha kwamba shukrani ya Kikristo iliundwa kuhimili shida na haikubuniwa kwa misimu mizuri tu.
Ninawezaje kumshukuru Mungu nisipohisi shukrani?
Anza kwa kufanya kile ambacho mwandishi wa Zaburi 103:2 alifanya: zungumza na nafsi yako. Jiambie kwa sauti mambo ambayo Mungu amekufanyia, hata kama moyo hauitikii mara moja. Shukrani mara nyingi huanza kama utii, na hisia zinafuata baadaye. Jaribu kuandika mambo matatu kila jioni, kimoja kiwe juu ya kile Kristo alikufanyia msalabani kwa kuwa hilo halibadiliki na hali. Usijilaumu kwa hisia zilizokauka; peleka ukavu wako kwa Mungu katika maombi kama Wafilipi 4:6 inavyofundisha.
Kuna tofauti gani kati ya kusifu na kushukuru?
Tofauti ni ndogo lakini ya kusaidia. Kusifu kunamwangalia Mungu kwa jinsi alivyo: utakatifu wake, nguvu zake, upendo wake. Kushukuru kunamwangalia Mungu kwa jinsi alivyotenda: aliyokupa, aliyokuokoa, aliyokulinda. Zaburi 100:4 inaviweka pamoja, "Ingieni malangoni mwake kwa kushukuru, nyuani mwake kwa kusifu," kama hatua mbili za safari moja. Kwa vitendo, tunaanza na kile alichofanya kwa sababu tunakiona, na kutoka hapo tunaingia zaidi ndani kwa kumsifu kwa alivyo.
Je, kumshukuru Mungu kunaleta baraka zaidi?
Shukrani ya kweli haitolewi kama malipo ya kupata zaidi, kwa kuwa hilo lingeifanya kuwa biashara. Ahadi aliyotoa Paulo katika Wafilipi 4:6 na mstari unaofuata si utajiri bali amani inayozidi akili zote. Ni kweli kwamba moyo wa shukrani unaleta matunda mengi: kuridhika, ukarimu, afya ya kiroho na mahusiano mazuri. Lakini zawadi kubwa ya shukrani ni Mungu mwenyewe, si vitu vyake. Yule Msamaria katika Luka 17 alirudi bila kuomba kitu kingine, na akapata zaidi ya uponyaji: alikutana na Yesu.
Kwa nini Yesu alishukuru kabla ya kugawa mkate?
Yesu alishukuru mara kwa mara kabla ya kutoa chakula, hata pale kilichokuwa mkononi kilikuwa kidogo mno. Kwa kushukuru kwanza, alionyesha kwamba uwezo haukuwa katika kiasi cha mkate bali katika ukarimu wa Baba. Jambo linalogusa zaidi ni kwamba usiku wa kabla ya kusulubiwa, akijua yanayomsubiri, alitwaa mkate na akashukuru. Hilo linatufundisha kwamba shukrani si matokeo ya hali nzuri, bali tendo la kumwamini Baba. Ndiyo maana kanisa limeiita meza ile kwa jina lenye maana ya kushukuru.
Je, ni dhambi kutokumshukuru Mungu?
Biblia inaiangalia kwa uzito mkubwa. Warumi 1:21 inaorodhesha kutokumshukuru pamoja na kutokumtukuza Mungu kama mwanzo wa upofu wa kiroho. Israeli ilionywa mara nyingi jangwani isimsahau Bwana baada ya kushiba. Hii haimaanishi kwamba siku moja uliposahau kusema asante umeanguka kutoka neema; inamaanisha kwamba mtindo wa maisha ya kusahau unaua unyenyekevu na unatuzalisha watu wanaodai. Dawa haipo katika kujihukumu, bali katika kurudi, kukiri, na kuanza kumbukumbu mpya za wema wake.
Shukrani inahusiana vipi na wasiwasi na hofu?
Wafilipi 4:6 inayaweka pamoja kwa makusudi: "Msijisumbue kwa neno lolote; bali katika kila neno kwa kusali na kuomba, pamoja na kushukuru, haja zenu zijulikane na Mungu." Wasiwasi unaishi kwa kuhesabu kinachoweza kuharibika; shukrani inaishi kwa kuhesabu kile Mungu amekwisha kutenda. Haviishi vizuri pamoja. Hii haiondoi hitaji la ushauri au msaada wa kitabibu, lakini inakupa njia ya kiroho ya kila siku: kila ombi liende kwa Mungu limebeba kumbukumbu ya jinsi alivyokuwa mwaminifu zamani.
Ninawezaje kuwafundisha watoto wangu kumshukuru Mungu?
Njia yenye nguvu kuliko mafundisho ni mfano. Watoto wanaoona wazazi wakisema asante kwa Mungu na kwa watu wanajifunza haraka. Anzisha mazoea ya kila jioni ambapo kila mtu anasema jambo moja analomshukuru Mungu kwalo, na uwaruhusu watoto wawe wa kweli hata kama wanataja vitu vidogo. Wasomee hadithi ya Luka 17:15 na waulize ni wapi wangekuwa katika hadithi ile. Zaidi ya yote, wafundishe kwamba sababu kuu ya shukrani si vitu wanavyopata, bali Yesu aliyejitoa kwa ajili yao.
Je, ninaweza kumshukuru Mungu nikiwa nimemkasirikia?
Ndiyo, na Biblia imejaa watu waliofanya hivyo. Zaburi nyingi zinaanza kwa malalamiko mazito na kugeuka kuwa shukrani kabla ya kufika mwisho. Mungu hashtuki kwa ukweli wa moyo wako wala hahitaji ujifanye mtakatifu zaidi kuliko ulivyo. Mwambie unachokiona, unachokipitia na unachoshindwa kuelewa, na kisha jikumbushe jambo moja moja ambalo bado ni kweli kumhusu. Wakolosai 3:15 inasema amani ya Kristo iamue mioyoni mwetu, nayo mara nyingi inakuja baada ya ukweli kusemwa, si kabla.
Kwa kuhitimisha
Kama shukrani ingekuwa hisia tu, wengi wetu tungekuwa tumeshaikosa kwa muda mrefu, kwa kuwa hisia hazidumu. Lakini Biblia inaifundisha kama kumbukumbu inayopata sauti na miguu: kukumbuka alichofanya Mungu, kusema asante kwa sauti, na kurudi kwake kama yule Msamaria aliyegeuka njiani. Hiyo ni kazi inayowezekana hata siku ambayo kila kitu kiko shida.
Kwa hiyo kumshukuru Mungu katika kila hali si kujifanya kipofu kwa maumivu; ni kukataa kuwa kipofu kwa wema wake. Ni kuamua kwamba tatizo lako halitakuwa jambo la pekee unalolikumbuka kuhusu maisha yako.
Ikiwa unataka kuendelea mbali, chukua wiki mbili na usome Zaburi 100, Zaburi 103, Luka 17:11 hadi 19, Wafilipi 4 na Wakolosai 3 taratibu, ukiandika kila jambo linalokuhusu. Kisha anza daftari lako la kumbukumbu, kwani moyo unaosahau hauwezi kushukuru, na moyo unaokumbuka hauwezi kunyamaza.
Mungu akubariki unaporudi kwake leo, kwa sauti au kwa kunong'ona, na useme asante.
JL Group
Philippines
Nigeria
Zimbabwe
India
Zambia
South Africa
Malawi
Kenya
Indonesia
DR Congo
Ghana
Nepal
Cameroon
Mozambique
Benin
