Ano ang Banal na Komunyon Ayon sa Bibliya?

Panimula

May isang lola sa Bulacan na tuwing unang Linggo ng buwan ay maagang naliligo, nagsusuot ng pinakamalinis niyang damit, at tahimik na nakaupo sa dulo ng bangko bago pa man magsimula ang pagsamba. Tanong ng apo niya minsan: "Lola, bakit po ninyo pinagkakaabalahan nang ganyan ang kaunting tinapay at kaunting alak?" Ngumiti lang siya at sumagot, "Apo, hindi ito kaunti. Dito ko naaalala kung sino ako."

Marami sa atin ang sumasalo sa Banal na Komunyon nang hindi lubos na nauunawaan kung ano ang ginagawa natin. Ang iba ay natatakot. Ang iba ay nakasanayan na lang. Ang iba naman ay nagtataka kung bakit may ganito pang ritwal gayong si Cristo naman ay nasa puso na natin.

Sa pahinang ito, titingnan natin nang malalim kung ano talaga ang Banal na Komunyon ayon sa Bibliya: saan ito nagsimula, paano ito dumadaloy mula Genesis hanggang Pahayag, anong mga maling akala ang dapat nating iwaksi, at paano ito nagbabago ng pamumuhay natin tuwing Lunes ng umaga at hindi lamang tuwing Linggo.

Ang tuon ng gabay na ito

Babasahin natin ang Banal na Komunyon bilang hapag ng tipan, hindi bilang isang relihiyosong ritwal na nakalagay sa gilid ng pananampalataya. Pansinin mo ito sa buong Kasulatan: tuwing gumagawa ang Diyos ng bayan para sa kaniyang sarili, may hapag. Tinapay at alak kay Melquisedec. Kordero at tinapay na walang lebadura sa Egipto. Pagkain at inuman sa paanan ng Sinai. Si Mefiboset sa hapag ni David. At sa huli, ang hapunan sa kasalan ng Kordero. Ang Komunyon ay hindi paalala sa isang patay na bayani; ito ay pakikisalo sa isang buhay na Panginoon na muling bumubuo ng pamilya mula sa mga dating alipin.

Ang Diyos ay laging nagliligtas sa may hapag.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa Banal na Komunyon?

Ang Banal na Komunyon, tinatawag ding Hapag ng Panginoon o Huling Hapunan, ay ang pagsasalo ng mga mananampalataya sa tinapay at sa kopa ayon sa utos ni Jesus noong gabi bago siya ipako sa krus. Dalawa ang simpleng elemento: tinapay na kumakatawan sa kaniyang katawan na ibinigay, at kopa na kumakatawan sa kaniyang dugo na ibinuhos para sa kapatawaran ng kasalanan. Pero huwag tayong magkamali: hindi ito drama ng alaala lamang. Ayon sa Bibliya, may tunay na nangyayari sa pagitan ng Panginoon at ng kaniyang bayan sa hapag na ito.

Nagsisimula ang lahat sa isang gabi ng paglaya. Sa Exodo 12:14, iniutos ng Diyos sa Israel na gawing pista habang panahon ang gabi ng Paskuwa: "Ang araw na ito ay inyong aalalahanin at ipagdiriwang bilang pista ng Panginoon. Ipagdiwang ninyo ito bilang isang tuntuning panghabang panahon." Hindi ito basta petsa sa kalendaryo. Ang bawat salinlahi ng Israel ay inatasang kumain ng kordero, magsalaysay ng kuwento, at sabihin sa kanilang mga anak na ang paglayang iyon ay para rin sa kanila. Ang pag-alala sa Bibliya ay hindi pagbabalik-tanaw lamang; ito ay pagpasok sa kuwento.

Doon nakaupo si Jesus kasama ang kaniyang mga alagad sa gabi ng Paskuwa nang gawin niya ang isang bagay na hindi pa nagagawa ng sinumang Judio. Sa Mateo 26:26 ay mababasa natin: "Samantalang sila'y kumakain, dumampot ng tinapay si Jesus, at matapos magpasalamat sa Diyos, iyon ay kaniyang pinagpira-piraso at ibinigay sa kaniyang mga alagad. Sinabi niya, 'Kunin ninyo ito at kainin; ito ang aking katawan.'" Isipin mo ang gulat ng mga alagad. Sa Paskuwa, may takdang paliwanag ang bawat bahagi ng hapag: ito ang tinapay ng paghihirap, ito ang kordero ng paglaya. Ngayon ay itinuturo ni Jesus ang kaniyang sarili. Siya na ang kordero. Siya na ang paliwanag.

Sa Lucas 22:19 ay idinagdag niya ang utos: "Dumampot siya ng tinapay, nagpasalamat sa Diyos, at ito'y pinagpira-piraso. Iniabot niya ito sa kanila at sinabi, 'Ito ang aking katawan na ibinibigay para sa inyo. Gawin ninyo ito bilang pag-alaala sa akin.'" Ang "gawin ninyo ito" ay hindi mungkahi. Ito ay bilin ng isang Panginoon na aalis, para sa isang bayang mananatili.

Ipinaliwanag naman ni Pablo kung ano ang nangyayari sa hapag. Sa 1 Corinto 10:16 ay nagtanong siya: "Ang kopa ng pagpapala na ating pinagpapasalamatan, hindi ba't pakikibahagi sa dugo ni Cristo? At ang tinapay na ating pinagpuputol-putol, hindi ba't pakikibahagi sa katawan ni Cristo?" Ang salitang ginamit niya ay pakikibahagi, pagkakaisa, pagiging kasama. Hindi natin binabalikan ang krus na parang lumang litrato; sumasalo tayo sa mga bunga nito ngayon, sa pamamagitan ng pananampalataya at ng Espiritu Santo.

At sa 1 Corinto 11:23 ay ipinakita ni Pablo na hindi ito imbensiyon ng simbahan: "Sapagkat ang turong ibinigay ko sa inyo ay mula sa Panginoon: ang Panginoong Jesus, nang gabing siya'y ipagkanulo, ay dumampot ng tinapay." Pansinin mo ang maliit na detalye na madalas nating laktawan: nang gabing siya'y ipagkanulo. Hindi ito itinatag sa gabi ng tagumpay o sa gitna ng isang matagumpay na pagtitipon. Itinatag ito sa gabi ng pinakamalaking pagtataksil sa kasaysayan, sa hapag kung saan nakaupo ang magkakanulo sa kaniya at ang magtatatwa sa kaniya. Ang hapag ng tipan ay hindi hapag ng mga karapat-dapat.

Idinagdag pa ni Jesus sa Juan 6:53 ang pinakamatinding pananalita: "Sumagot si Jesus, 'Tandaan ninyo: malibang kainin ninyo ang laman ng Anak ng Tao at inumin ang kaniyang dugo, hindi kayo magkakaroon ng buhay.'" Nagtalo ang mga nakikinig, at marami ang umalis. Pero ang punto niya ay malinaw: hindi sapat na humanga ka kay Cristo mula sa malayo. Kailangan mong tanggapin siya, kainin siya, isama siya sa iyong kalooban hanggang siya na ang buhay mo.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Kung susundan mo ang hapag, masusundan mo ang buong kuwento ng Kasulatan.

Nagsimula ito sa isang hardin na puno ng pagkain, kung saan ang unang kasalanan ay naganap sa pamamagitan ng maling pagkain. Ang halaga ng hapag ay hindi na kailanman naging maliit mula noon. Pagkatapos ng tagumpay ni Abraham, lumabas si Melquisedec na pari ng Kataas-taasang Diyos na may dalang tinapay at alak, at binasbasan siya, isang maliit na larawan ng darating na Pari na magpapakain sa kaniyang bayan sa Genesis 14:18. Nang ilabas ng Diyos ang Israel mula sa pagkaalipin, binigyan niya sila ng hapag na dadalhin nila habambuhay, ang Paskuwa ng Exodo 12:14. Sa ilang ay pinakain niya sila ng manna, tinapay na bumababa mula sa langit tuwing umaga, upang matutuhan nilang buhayin ng salita ng Diyos at hindi ng sariling pagsisikap. Sa Exodo 24, umakyat sina Moises at ang matatanda ng Israel sa bundok, "at nakita nila ang Diyos, at sila'y kumain at uminom," ang klasikong hapag ng pagtitibay ng tipan.

Lumalim pa ang tema. Si Mefiboset na pilay, apo ng kaaway ni David, ay pinaupo sa hapag ng hari bilang isa sa mga anak. Isinulat ni David sa Awit 23:5, "Isang handaan ang iyong inihahanda, sa harap ng aking mga kaaway." Nanghula si Isaias tungkol sa isang pistang inihanda ng Panginoon para sa lahat ng bansa sa Isaias 25:6, at sa araw na iyon ay lalamunin ng Diyos ang kamatayan magpakailanman. Ang lahat ng hapag na ito ay parang mga paanyaya na nakadikit sa pintuan ng kasaysayan, naghihintay ng araw ng pagdating ng tunay na Panginoon ng pista.

At dumating siya, at kumakain siya. Pinaratangan si Jesus na "matakaw at lasenggo, kaibigan ng mga maniningil ng buwis at ng mga makasalanan." Pinakain niya ang limang libo sa isang burol. Kumain siya sa bahay ni Zaqueo. Tinapos niya ang kaniyang gawain sa isang hapag sa itaas na silid, at noong siya ay muling nabuhay, nagpakilala siya sa dalawang naglalakad patungong Emaus hindi sa isang sermon kundi sa paghahati ng tinapay. Sa Lucas 24:31 ay nabuksan ang kanilang mga mata nang pagpira-pirasuhin niya ito.

Nang itatag ang unang iglesya, natural na natural na ang hapag ang naging gitna ng kanilang buhay. Sinasabi sa Mga Gawa 2:42: "Matiyaga silang nakinig sa mga katuruan ng mga apostol, sa pagsasama-sama bilang magkakapatid, sa pagpuputol-putol ng tinapay at sa pananalangin." Apat na haligi, at isa roon ay isang hapag. Hindi sila nagtipon para lamang mag-aral; nagtipon sila para kumain kasama ang Panginoon at kasama ang isa't isa.

Sa huling pahina ng Bibliya, bumalik ang eksena. Sa Pahayag 19:9 ay narinig ni Juan: "Mapalad ang mga inanyayahan sa hapunan sa kasalan ng Kordero." Ang bawat Komunyon na sinasalihan mo ay isang maliit na paunang lasa ng hapunang iyon. Kaya nga sinabi ni Pablo sa 1 Corinto 11:26 na sa tuwing kakain tayo ng tinapay at iinom sa kopa, ipinapahayag natin ang kamatayan ng Panginoon hanggang sa muli siyang dumating. Ang hapag ay may petsa ng pagtatapos, at ang petsang iyon ay ang pagbabalik niya.

Mga karaniwang maling akala

Una: "Pag-alala lang naman ito, kaya hindi gaanong mahalaga." Maraming Kristiyano ang itinuturing ang Komunyon na parang isang munting palatandaan na maaaring laktawan. Pero ang pag-alala sa Bibliya ay hindi pagmumuni-muni lamang. Nang utusan ang Israel na alalahanin ang Paskuwa sa Exodo 12:14, ang inaasahan ay papasok sila sa kuwento, na ang paglaya noon ay kanila rin. At sinabi ni Pablo sa 1 Corinto 10:16 na ang kopa at ang tinapay ay pakikibahagi sa dugo at katawan ni Cristo. Totoong hindi tayo nagsasakripisyo muli kay Cristo; minsan lamang siya nag-alay ng sarili. Pero sa hapag, tunay niyang pinapakain ang kaniyang bayan sa pamamagitan ng Espiritu Santo. May dumarating. May natatanggap.

Pangalawa: "Mahika ang tinapay at alak, kaya may bisa kahit walang pananampalataya." Hindi kailanman itinuro ng Bibliya na ang mga elemento ay may sariling kapangyarihang nagliligtas nang hiwalay sa pananampalataya kay Cristo. Nang sabihin ni Jesus ang "ito ang aking katawan" sa Mateo 26:26, hawak pa niya ang sarili niyang katawan sa harap nila. At sa Juan 6:63, pagkatapos ng mabibigat niyang salita tungkol sa pagkain ng kaniyang laman, ay sinabi niyang ang Espiritu ang nagbibigay-buhay at walang silbi ang laman. Ang hapag ay daluyan ng biyaya para sa mga nagtitiwala, hindi anting-anting para sa mga hindi.

Pangatlo: "Hindi ako karapat-dapat, kaya lumalayo muna ako sa hapag." Ito ang pinakamalungkot na maling akala, at madalas ay galing ito sa maling pagbasa ng 1 Corinto 11:27 tungkol sa pagkain nang "hindi nararapat." Hindi tinutukoy ni Pablo ang mga taong hindi karapat-dapat; walang karapat-dapat. Tinutukoy niya ang maling paraan ng pagsalo. Sa Corinto, nauuna ang mayayaman at nagpipista habang nagugutom ang mahihirap na kapatid na huling nakakarating dahil sa trabaho. Hinahati nila ang katawan ni Cristo habang kumakain ng tanda ng pagkakaisa nito. Iyon ang kasalanan. Kung naghihintay ka ng araw na malinis ka na bago ka lumapit, hindi mo pa naiintindihan kung kaninong hapag ito.

Hindi ka iniimbitahan dahil malinis ka, kundi nililinis dahil iniimbitahan.

Pang-apat: "Personal ang pananampalataya ko, kaya hindi ko kailangan ng Komunyon sa iglesya." Sa 1 Corinto 10:17 ay ipinagpatuloy ni Pablo: dahil iisa ang tinapay, tayong marami ay iisang katawan, sapagkat lahat tayo ay nakikibahagi sa iisang tinapay. Ang Komunyon ay hindi pribadong debosyon na isinasagawa sa harap ng ibang tao. Ito ang pagsasalita ng Diyos ng "kayo" sa isang mundong puro "ako." Kaya sa Mga Gawa 2:42, ang pagpuputol-putol ng tinapay ay nakatali sa pagsasama-sama bilang magkakapatid.

Isabuhay ito ngayon

Tanungin natin kung ano ang hitsura ng hapag na ito sa totoong buhay, sa loob at labas ng simbahan.

Nagsisimula ito sa paghahanda ng puso, hindi sa paghahanda ng damit. Sinabi ni Jesus sa Mateo 5:23 na kung maaalala mong may sama ng loob sa iyo ang iyong kapatid habang ikaw ay naghahandog, iwan mo muna ang iyong handog at makipagkasundo ka. Kung may kapatid ka sa iglesya na hindi mo kinakausap, o kapitbahay na dinaraan mo na lang nang walang bati, dala mo iyon sa hapag. Ang tapat na paraan ng paghahanda ay ang pagtawag, ang paghingi ng tawad, ang pagbitiw sa pagkakahawak sa pagkakamali ng iba. Ang pagsusuri sa sarili na sinasabi ng 1 Corinto 11:28 ay hindi pagpapahirap sa konsensiya; ito ay pagtingin nang matapat, pagkatapos ay pagtingin kay Cristo.

Nagpapatuloy ito sa kung paano mo tinitingnan ang mga kasama mo sa bangko. Sa Corinto, ang problema ay may mga kapatid na nagugutom habang ang iba ay busog. Sa ating panahon, ang katumbas nito ay ang simbahang hinahati ng estado sa buhay: ang mga naka-kotse at ang mga naglalakad, ang mga may trabaho sa ibang bansa at ang mga naiwan, ang mga tahimik na nahihirapan sa upa at ang mga hindi man lang nagtatanong. Kung ang iisang tinapay ay ginagawa tayong iisang katawan, hindi maaaring palampasin ng isang bahagi ng katawan ang pagdurusa ng iba. May mga iglesyang pagkatapos ng Komunyon ay dumidiretso sa pagdalaw sa mga maysakit at sa pagtulong sa mga nangangailangan. Tama sila. Ang hapag ay may pintuan palabas.

Umaabot din ito sa iyong hapag sa bahay. Marami sa atin ang kumakain nang magkakahiwalay, ang isa ay nasa telepono, ang isa ay nasa trabaho pa, ang isa ay natutulog na. Ang Komunyon ay nagtuturo sa atin na ang pagsasalo ay banal na gawain. Hindi sakramento ang hapunan ng pamilya, pero ito ay paaralan ng pakikisama. Simulan mong ibalik ang isang hapunan sa isang linggo kung saan nagkikita kayong lahat, nagpapasalamat, at nag-uusap tungkol sa kung saan nakita ninyo ang kabutihan ng Diyos.

At huli, nagpapatuloy ito sa pag-asa. Sa tuwing humihigop ka sa kopa, ipinapahayag mo na may dumarating. Sa mga panahong parang walang nagbabago, na ang sakit ay hindi gumagaling at ang anak ay hindi pa bumabalik, ang hapag ang tahimik na nagsasabi sa iyo na ang kuwento ay hindi nagtatapos sa libingan.

Ang Salamin

Tanungin kita nang tapat: ano ang dinadala mo sa hapag na hindi mo pa naibibigay?

Baka ito ay isang kasalanang paulit-ulit mong ginagawa, at pagod ka nang humingi ng tawad kaya nagpapanggap ka na lang na matatag ka. Ang Komunyon ay hindi pagsusulit na pinapasa mo tuwing buwan. Ito ay pagkain para sa mga sugatan. Si Jesus ay umupo kasama si Judas at si Pedro sa iisang gabi, at alam niya ang gagawin ng dalawa. Kinuha pa rin niya ang tinapay. Kung tinatanggihan mo ang kopa dahil sa hiya, tandaan mo na ang gabing iyon ay tinawag mismo ni Pablo sa 1 Corinto 11:23 na "ang gabing siya'y ipagkanulo." Doon itinatag ang hapag. Hindi ka nito ikagugulat. Ikaw ang dahilan kung bakit ito ginawa.

Baka naman hindi hiya ang problema mo kundi ang pagkakaroon ng kakaunting panahon. Ang Linggo ay naging dagdag na araw ng trabaho, ang pamilya ay nakikita mo lang sa video call, ang katawan mo ay pagod na pagod na hindi mo na naaalala kung kailan ka huling nanatiling tahimik sa harap ng Diyos. Ang hapag ay isang pagtigil. Ito ang Diyos na nagsasabi sa iyo na huminto ka muna, kumain ka, at maalala mo kung kanino ka.

O baka lungkot. Baka nasa isang lugar ka kung saan walang nakakakilala sa iyo, at ang tanging pag-uusap mo buong linggo ay sa customer o sa superbisor. Pakinggan mo itong mabuti: ang Komunyon ay ang pagsasabi ng Diyos sa iyo na mayroon kang pamilya. Hindi ka kliyente ng langit. Ikaw ay kasalo. Pinaupo ka sa hapag na hindi mo pinaghirapan, kasama ang mga taong hindi mo pinili, ng Panginoong namatay para kayong lahat ay magkaisa.

Hindi ka hinihingan ng hapag na maging karapat-dapat. Hinihingan ka nitong gutumin.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Madali itong ipaliwanag sa mga bata kung gagamitin mo ang isang bagay na alam na nila: ang pagkain ng pamilya. Masasabi mong may isang espesyal na pagkain ang pamilya ng Diyos. Hindi ito marami, isang maliit na piraso lamang ng tinapay at kaunting inumin. Pero may itinuturo ito sa atin. Ang tinapay ay nagpapaalala sa atin na ibinigay ni Jesus ang kaniyang katawan para sa atin, at ang inumin ay nagpapaalala na ibinuhos niya ang kaniyang dugo para mapatawad tayo. Sinabi mismo ni Jesus sa kaniyang mga kaibigan sa Lucas 22:19, "Gawin ninyo ito bilang pag-alaala sa akin." Kaya ginagawa ito ng iglesya hanggang ngayon.

Mabuting idagdag mo rin na ito ay masayang pagkain, hindi malungkot. Oo, naaalala natin ang pagdurusa ni Jesus, pero naaalala rin natin na siya ay buhay at babalik, at balang araw ay magkakaroon ng napakalaking handaan kung saan wala nang iyak at wala nang sakit.

Kung may mga tanong ang anak mo kung bakit siya hindi muna sumasalo, huwag mong iparamdam na pinagbabawalan siya. Ipaliwanag mo na may panahon kung kailan sasalo rin siya, kapag siya na mismo ang nagtitiwala kay Jesus at nauunawaan niya kung ano ang ibig sabihin nito, at samantala ay bahagi pa rin siya ng pamilya.

May natatanging paliwanag kami para sa iba't ibang edad: para sa mga preschool na tatlo hanggang anim na taong gulang na kailangan ng larawan at kuwento, para sa elementarya na pito hanggang labindalawa na handa nang mag-ugnay ng Paskuwa at ng krus, at para sa mga kabataang labindalawa pataas na nagsisimula nang magtanong kung ano talaga ang nangyayari sa hapag at bakit magkakaiba ang paniniwala ng mga simbahan tungkol dito.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Mula sa tinapay at alak ni Melquisedec hanggang sa hapunan sa kasalan ng Kordero, iisa ang ginagawa ng Diyos: nagtitipon siya ng bayan sa paligid ng isang hapag at pinapakain sila ng sarili niyang kabutihan. Hindi aksidente na ang pinakahuling bilin ni Jesus bago siya mamatay ay isang pagkain at hindi isang sistema ng paniniwala. Alam niya kung gaano tayo kadaling makalimot, at alam niya kung gaano tayo kadaling maghiwa-hiwalay. Kaya binigyan niya tayo ng isang bagay na kailangang gawin nang magkakasama, at kailangang tanggapin nang bukas ang palad.

Ang hapag ay hindi gantimpala; ito ay pagkain para sa daan.

Kung nais mong palalimin pa ito, basahin mo nang magkakasunod ang Exodo 12 at Lucas 22, at pagkatapos ay ang buong ikalabing-isang kabanata ng 1 Corinto. Hayaan mong makita mo ang isang gabi ng paglaya sa Egipto na umaabot sa isang itaas na silid sa Jerusalem, at mula roon ay umaabot sa bangko kung saan ka uupo sa susunod na Linggo.

At pagdating ng araw na iyon, huwag mong tanungin kung karapat-dapat ka. Tanungin mo kung gutom ka. Dahil ang Panginoong nag-anyaya sa iyo ay hindi naghihintay ng malinis na kamay. Naghihintay siya ng bukás na kamay.