Sino si Satanas Ayon sa Bibliya?

Panimula

Alas-dos ng umaga. Hindi ka makatulog. At sa dilim, may tinig na parang hindi naman tinig, mga salitang umuusbong sa isip mo: Kung talagang mahal ka ng Diyos, bakit ganito ang buhay mo? Alam mo naman ang ginawa mo. Wala ka nang karapatang manalangin. Marami sa atin ang nakaranas na ng mga gabing iyon. At marami rin ang nagtataka: galing ba sa akin ito, o may iba pang nagsasalita?

Hindi mahilig ang Bibliya sa dramatikong paglalarawan ng mga sungay at tinidor. Pero hindi rin ito tahimik. Mula sa isang tanong sa hardin hanggang sa isang paghatol sa huling kabanata, may isang tinig na paulit-ulit na sumisingit sa kuwento ng Diyos at ng sangkatauhan. Sa gabay na ito, susundan natin ang tinig na iyon sa pagkakasunod-sunod: saan siya nagsimula, paano siya bumagsak, ano ang ginawa niya kay Eva, kay Job, kay Jesus, at ano ang nakatakda nang kahihinatnan niya. At sa dulo, malalaman mo hindi lamang kung sino siya, kundi kung bakit hindi ka niya kayang angkinin.

Ang tuon ng gabay na ito

Marami nang artikulo na naglilista ng mga pangalan at katangian ni Satanas. Iba ang tuon natin dito: susundan natin ang kuwento ng kanyang buhay sa pagkakasunod-sunod, at sa bawat yugto ay itatanong natin kung ano talaga ang armas niya. Ang sagot ng Kasulatan ay nakakagulat sa kanyang kababaan: wala siyang ibang armas kundi mga salita. Isang tanong, isang paratang, isang maling pagsipi ng Kasulatan. Hindi siya lumilikha; nangungutang lamang siya ng tinig. Isa siyang nilalang, hindi katumbas ng Diyos, at ang hatol sa kanya ay nakatakda na. Ang alam ng isang nangangagat nang nabibiyak na ang panga.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol kay Satanas?

Magsimula tayo sa pangalan. Ang salitang Hebreo na satan ay nangangahulugang "kalaban" o "tagapag-akusa," isang salitang ginagamit sa hukuman para sa taong nagsasakdal. Ang salitang Griyego na diabolos, na naging "diyablo," ay nangangahulugang "maninirang-puri." Kahit sa pangalan pa lamang, makikita na ang pangunahing gawain niya ay pananalita: mag-akusa, magbintang, magpasama ng dangal. Hindi siya inilalarawan ng Bibliya bilang isang kapantay ng Diyos na nakikipagbuno sa langit para sa kapangyarihan. Isa siyang nilalang na nagsasalita, at ang lahat ng kanyang bisa ay nakasalalay sa pagtatagumpay ng kanyang mga salita sa ating isipan.

Ang kauna-unahang pagpapakilala sa kanya sa Bibliya ay hindi pormal na pagpapakilala; isa itong tanong. "Ang ahas ang pinakatuso sa lahat ng mga hayop na ginawa ng Panginoong Diyos. Tinanong niya ang babae, 'Totoo bang sinabi ng Diyos na huwag kayong kakain ng bunga ng alinmang punongkahoy sa halamanan?'" (Genesis 3:1). Pansinin ang taktika. Hindi siya nag-utos. Hindi siya nagbanta. Nagtanong siya, at sa tanong ay may bahagyang pagbaluktot: sinabi ba talagang "alinmang punongkahoy"? Hindi iyon ang sinabi ng Diyos. Isang salita lamang ang binago, at biglang naging makamkam at maramot ang larawan ng Diyos. Doon nagsisimula ang bawat tukso: sa isang maliit na kasinungalingan tungkol sa kung sino ang Diyos.

Sa Aklat ni Job, lumilitaw siya sa isang mas pormal na tagpo. "Dumating ang araw na nagtipon sa harapan ng Panginoon ang mga anak ng Diyos, at kasama nila si Satanas" (Job 1:6). Mahalagang tingnan ang eksena nang mabuti. Si Satanas ay hindi naghahari sa sariling kaharian na kaagaw ng Diyos; nakatayo siya sa harapan ng Panginoon at kailangan niyang humingi ng pahintulot. Hindi siya makagalaw kay Job kung walang ipinagkaloob na hangganan. Ang tagapag-akusa ay nasa loob ng hukuman, hindi nakaupo sa upuan ng hukom.

Ang Isaias 14 ay nagbibigay ng isa pang anggulo. Ang kabanata ay panunuya sa hari ng Babilonia, pero ang pananalita ay lumalampas sa isang tao: "Ikaw na tinaguriang 'Tala sa Umaga,' bakit ka nahulog mula sa langit? Ikaw na sumupil sa maraming bansa ay ibinuwal sa lupa" (Isaias 14:12). Mula sa salitang Latin para sa "tala sa umaga" nagmula ang pangalang "Lucifer." Matapat tayo: ang tuwirang tinutukoy ng talata ay isang haring mapagmataas. Pero matagal nang nakita ng Simbahan dito ang mismong hugis ng pagbagsak ng diyablo, dahil ang tinig ng kabanata ay ang tinig ng pagmamataas na nagsasabing "aakyat ako," at iyon din ang binabala ng Bagong Tipan laban sa mga lider na mahilig sa sarili. Ganoon din ang Ezekiel 28 tungkol sa hari ng Tiro. Hindi nagbibigay ang Bibliya ng talaan ng kapanganakan ni Satanas; binibigyan tayo ng larawan ng kanyang sakit, at ang sakit na iyon ay kayabangan.

Sa Bagong Tipan, tinatawag siyang "prinsipe ng sanlibutang ito" (Juan 12:31), pero hindi ito titulo ng pagmamay-ari kundi ng pansamantalang panghihimasok. Si Jesus ang nagbigay ng pinakamalinaw na paglalarawan: "Ang diyablo ang inyong ama at hangad ninyong matupad ang kanyang kagustuhan. Siya'y mamamatay-tao buhat pa nang una... Likas na sa kanya ang magsinungaling, sapagkat siya ang ama ng kasinungalingan" (Juan 8:44). Dalawang bagay ang idiniin ni Jesus: mamamatay-tao at sinungaling. Hindi magkahiwalay ang dalawa. Ang pagsisinungaling tungkol sa Diyos ang naghahatid ng kamatayan sa tao, gaya ng nangyari sa hardin.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Sa Lumang Tipan, madalang lumitaw si Satanas sa pangalan; tatlo o apat lamang ang malinaw na tagpo. Nasa Genesis 3 ang ahas. Nasa Job 1 at 2 ang tagapag-akusa na humihingi ng pahintulot. Sa Zacarias 3, nakatayo siya sa kanan ng punong saserdoteng si Josue upang akusahan siya, at ang tugon ng Panginoon ay hindi debate kundi pagsaway at bagong kasuotan para sa maruming saserdote. Sa 1 Cronica 21, siya ang nag-udyok kay David na magbilang ng hukbo. Iyon lamang. Pero huwag nating isipin na malabo ang Lumang Tipan tungkol sa kasamaan. Sa halip na ilagay ang diyablo sa sentro, ipinapakita nito ang hugis ng kalaban: ang tinig na nanunuya sa tiwala, ang paratang na sumisira ng kaugnayan, ang kapangyarihang nangangailangan ng pahintulot.

At sa Genesis 3:15, kaagad pagkatapos ng pagbagsak, may ipinangakong pagkakaaway sa pagitan ng binhi ng babae at ng binhi ng ahas, kung saan dudurugin ang ulo ng ahas habang ang sakong lamang ng Tagapagligtas ang matutuklaw. Iyon ang unang pahiwatig ng ebanghelyo, at binanggit ito kaagad matapos ang unang tagumpay ng kasinungalingan. Bago pa may kasaysayan ng pagbagsak, may kasaysayan na ng pag-asa.

Pagbukas ng Bagong Tipan, biglang lumaganap ang liwanag sa kalaban, dahil dumating na ang mas Malakas. "Pagkatapos, dinala ng Espiritu si Jesus sa ilang upang tuksuhin ng diyablo" (Mateo 4:1). Doon nagkatapat ang dalawang tinig sa unang pagkakataon nang mukhaan. Sa buong ministeryo ni Jesus, ang mga demonyo ay sumisigaw, ang mga tao ay pinalalaya, at ang kaharian ng kadiliman ay nabubuwag na. Sinabi ni Jesus na nakita niyang bumagsak si Satanas mula sa langit gaya ng kidlat nang isugo niya ang kanyang mga alagad. At nang papalapit na ang krus, tinawag niya ang sandaling iyon na paghatol sa sanlibutan at pagpapalayas sa prinsipe nito.

Dito nagtatagpo ang lahat. Sa krus, hindi lamang nagpatawad ang Diyos; inalis niya ang armas ng tagapag-akusa. Isinabi ni Pablo sa Colosas 2 na kinansela ang kasulatan ng ating utang at ipinako sa krus, at inilantad ang mga pamunuan at kapangyarihan sa kanilang pagkatalo. Sabi ng Hebreo 2, nagkatawang-tao si Jesus upang sa pamamagitan ng kanyang kamatayan ay mawalan ng kapangyarihan ang may hawak ng kamatayan. Kung mga salita lamang ang armas ng diyablo, at kung ang pinakamatalas sa mga salitang iyon ay "may kasalanan siya," napatay ni Jesus ang paratang sa pamamagitan ng pagdanas nito sa sarili.

Kaya sa Pahayag 12, tinatawag siyang "ang matandang ahas," "dragon," at "tagapag-akusa," at ang dahilan ng kanyang pagkatalo ay tatlo: ang dugo ng Kordero, ang salita ng patotoo ng mga banal, at ang kanilang pagtanggi na piliin ang sariling buhay kaysa sa Panginoon. Ganoon nagtatapos ang tema: hindi sa isang labanan ng dalawang magkatimbang na diyos, kundi sa isang Kordero na sinabi ang katotohanan hanggang sa kamatayan.

Ang puso ng kanyang buhay

Tatlong sandali ang tunay na naglalarawan sa kabuuan ng kuwento ni Satanas, at sa tatlong sandaling iyon ay makikita natin kung gaano siya katuso at gaano rin siya kahina.

Ang unang sandali ay ang tanong sa hardin. Hindi niya inatake ang lakas ng tao; inatake niya ang pandinig ng tao. Nagbago siya ng isang salita, at pagkatapos ay nagtapat ng tuwirang kasinungalingan tungkol sa magiging bunga ng pagsuway. Ang pinakamatinding pinsala sa Genesis 3:1 ay hindi ang pagkain ng bunga kundi ang pagbabago ng larawan ng Diyos sa isip ni Eva: mula sa Ama na nagbibigay tungo sa amo na nagtatago. Diyan pa rin siya mahusay ngayon. Ang mga salitang "hindi ka niya talaga mahal," "ikaw lang ang mag-aalaga sa sarili mo," at "hindi sapat ang ibinigay niya" ay may edad nang gaya ng kasaysayan mismo.

Ang ikalawang sandali ay ang ilang. Sa Mateo 4:1, ang Espiritu mismo ang naghatid kay Jesus sa lugar ng tukso, kaya alam natin na hindi pagkatalo ang pagkatukso. Tatlong beses siyang sumubok, at sa ikatlo ay sumipi pa siya ng Awit 91. Dito nabubunyag ang isang hindi komportableng katotohanan: nakababasa ng Kasulatan ang diyablo, at kaya niyang gamitin nang maayos ang teksto sa maling layunin. Pero bawat pagtukso ay sinagot ni Jesus ng isinulat na salita ng Diyos na binasa sa loob ng tamang konteksto at ng buong tiwala sa Ama. Hindi tinalo si Satanas sa sigawan; tinalo siya sa pagkakabit ng isang tapat na Anak sa salita ng kanyang Ama. Ang kanyang natatanging lakas ay pananalita, at nakatagpo siya ng Isa na hindi naguguluhan sa kanyang pananalita.

Ang ikatlong sandali ay ang krus, at ito ang pinakamalaking pagkakamali ng kanyang kasaysayan. Pumasok si Satanas kay Judas, sabi ng Lucas 22:3, at ang kanyang pinakatagumpay na araw ay naging kanyang pagkawasak. Inakala niyang panalo ang kamatayan ni Jesus; ang totoo, ang dugong iyon ang pumatay sa kanyang paratang. Mula noon, siya ay isang kaaway na may hatol nang hawak, at ang huling pahina ay isinulat na: "At ang diyablo na nagligaw sa kanila ay itinapon sa lawa ng nagliliyab na asupre, kung saan itinapon ang halimaw at ang bulaang propeta" (Pahayag 20:10). Wala nang tanong tungkol sa kalalabasan. Ang tanging tanong ay kung sino ang makikinig sa kanya habang tumatakbo ang oras.

Ano ang matututuhan natin kay Satanas

Hindi siya huwaran, at wala siyang aral na ibinibigay nang sadya. Pero mula sa kanyang kuwento ay may tatlong bagay na dapat nating dalhin sa araw-araw na buhay.

Una, ang kayabangan ay hindi maliit na kasalanan. Ang pananalita sa Isaias 14:12 ay tungkol sa isang nilalang na mataas ang posisyon at nahulog dahil sa pagsusumikap na umakyat pa. Hindi imoralidad ang unang inilarawan na dahilan ng pagbagsak; ambisyon ito. Kaya nang magbigay ng panuntunan si Pablo para sa mga lider sa 1 Timoteo 3, binanggit niya na ang bagong salta ay maaaring maging palalo at mahatulan gaya ng diyablo. Kapag nagsimula kang maghanap ng mataas na puwesto, ng pagkilala, ng maliit na trono sa iyong tahanan o ministeryo, mag-ingat: lumalakad ka sa isang landas na may sinaunang bangkay.

Ikalawa, seryoso ang panganib, at seryoso rin ang panlaban. "Maging mapagbantay kayo at maging handa, sapagkat ang inyong kaaway na diyablo ay parang leong nananambang at humahanap ng masisila" (1 Pedro 5:8). Isinulat ito ni Pedro sa mga inuusig na Kristiyano, at kaagad pagkatapos ay sinabi niyang manindigan sa pananampalataya. Hindi "matakot kayo" ang utos, kundi "magbantay kayo." Ang ipinapayo ng Santiago 4 ay pasakop sa Diyos at labanan ang diyablo, at siya ang lalayo. Sa Efeso 6, ang pananggalang na ibinibigay ay lahat tungkol sa katotohanan, katuwiran, ebanghelyo, pananampalataya, kaligtasan, at ang salita ng Diyos. Kapansin-pansin: laban sa isang kaaway na ang armas ay salita, ang armas na ibinigay sa atin ay ang katotohanan at panalangin.

Ikatlo, ang paratang ay hindi na huling salita. Kung talagang tagapag-akusa siya, gaya sa Job 1:6 at sa Zacarias 3, kailangan nating malaman kung ano ang ginagawa ng Diyos sa akusasyon. Sa Zacarias, sinaway ng Panginoon ang tagapag-akusa at binihisan ang maruming saserdote. Sa Roma 8, ang tanong ni Pablo ay sino ang makapag-aakusa sa mga hinirang ng Diyos, dahil si Cristo ang namamagitan. Kapag may bumubulong sa gabi na wala kang karapatang lumapit, hindi kailangang ikatwiran ang sarili. Kailangan lamang ituro ang Kordero. Hindi ka nagtatanggol sa sarili; may Abogado ka.

Ang Salamin

Marahil hinahanap mo si Satanas sa maling lugar. Inaasahan mong makikita siya sa nakakatakot na panaginip o sa isang eksena sa pelikula. Samantala, kinakausap ka niya sa tinig na tunog-katwiran habang nakatitig ka sa telepono mo bago matulog. "Kaya mo naman sarilinin ang problemang ito." "Karapatan mo iyon, pinaghirapan mo." "Mahihina ang nagpapatawad." "Wala nang halaga ang pagsisisi, alam mo namang babalik ka rin doon."

Tingnan mo kung saan iyon tumatama sa buhay mo. Sa pera: ang kasinungalingang kapag umabot ka na sa ganitong halaga ay titigil na ang kaba, kaya ninanakaw mo sa pamilya mo ang mga taong hindi na babalik. Sa katawan: ang kasinungalingang wala nang makakaalam, o ang kasinungalingang hindi ka na kayang tanggapin ng Diyos dahil sa mga bagay na ginawa mo. Sa pamilya: ang katahimikang mas madali kaysa pag-amin, na unti-unting pumapatay ng pag-ibig sa ilalim ng isang bubong. Sa kalungkutan: ang matinding bulong na ikaw lamang ang nag-iisang nakakaramdam nito, na huwag ka nang umasa, na hindi ka na maiintindihan.

Pero ito ang kailangan mong marinig, at sana ay marinig mo ito nang matigas ang tono ng habag: isang nilalang lamang siya. Hindi niya alam ang lahat, hindi niya kayang pilitin ang iyong kalooban, at hindi siya makasapit sa iyo nang hindi dumadaan sa Diyos na nag-aakay sa iyo. Ang kanyang buong kapangyarihan ay nakasalalay sa iyong pagsang-ayon sa kanyang bersiyon ng katotohanan tungkol sa Diyos.

Kaya kapag dumating ang gabing iyon, huwag kang makipagtalo sa dilim. Magsalita ka ng totoo nang malakas. Basahin mo ang Kasulatan nang may tinig. Tumawag ka ng kapatid at ipagbigay-alam mo ang kasinungalingang pinapakinggan mo, dahil ang mga bulong ay nawawalan ng lakas kapag nasasabi na nang lantad. At lumapit ka sa Panginoon nang hindi naghihintay na maging karapat-dapat, dahil hindi kailanman iyon ang basehan ng pagtanggap sa iyo.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Delikado ang dalawang sukdulan kapag ipinapaliwanag ito sa bata: ang gawing katatakutan si Satanas na parang mas malakas siya sa Diyos, o ang gawin siyang biro na parang wala siyang halaga. Ang pinakamainam na simula ay ang katotohanang pinakanagpapatatag: ang Diyos ang gumawa ng lahat, at may isang anghel na gustong maging mas malaki pa sa Diyos, at hindi puwede ang gayon, kaya bumagsak siya. Ngayon, ang ginagawa niya ay pagsisinungaling tungkol sa Diyos, dahil iyon na lamang ang kaya niyang gawin. Hindi siya makakalikha ng kahit isang bulaklak. Hindi siya makakapasok sa loob ng puso mo nang hindi mo siya pinapakinggan. At hindi siya makakapigil sa Diyos na magmahal sa iyo.

Tulungan ang bata sa isang praktikal na paraan: kapag may sumagi sa isip mong "hindi ka mahal ng Diyos" o "hindi ka maganda o mabait," hindi iyon ang tinig ni Jesus. Ang tinig ni Jesus ay nagsasabing "Akin ka, at pinatawad ka." Hilingin sa bata na pumili ng isang talata na maaari niyang sabihin nang malakas, gaya ng sinabi ni Jesus sa ilang.

Nakabuo kami ng mga magkakahiwalay na paliwanag para sa iba't ibang edad, dahil hindi pareho ang kailangan ng lahat. Para sa mga batang tatlo hanggang anim na taon, may bersiyong napakasimple at hindi nakakatakot, na nakatuon sa katotohanang mas malakas ang Diyos. Para sa mga pito hanggang labindalawa, may bersiyong tumatalakay sa tukso, sa pagpili, at sa tagumpay ni Jesus sa krus. Para sa mga kabataang labindalawang taon pataas, may mas matapat na bersiyon tungkol sa espirituwal na labanan, sa panggagaya ng makasalanang pananaw sa mundo, at kung paano gamitin nang tama ang Kasulatan.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Kung may isang bagay na dapat mong dalhin mula sa buong gabay na ito, ito na: isang nilalang lamang si Satanas na ang tanging armas ay salita. Nagsimula siya sa isang tanong na may binaluktot na kalahating salita sa Genesis 3:1. Naghain siya ng akusasyon sa harapan ng Panginoon sa Job 1:6, at kinailangan pa niyang humingi ng pahintulot. Inilarawan ang kanyang kayabangan sa Isaias 14:12 at ang kanyang likas na pagsisinungaling sa Juan 8:44. Hinarap niya nang mukhaan si Jesus sa Mateo 4:1 at umalis siya nang bigo. Naglilibot pa siya hanggang ngayon gaya ng leon sa 1 Pedro 5:8, pero ang huling talata ng kanyang kuwento ay naisulat na sa Pahayag 20:10.

Kaya huwag mong pag-aksayahan ng buong buhay ang paglilista ng kanyang mga taktika. Palakasin mo ang pandinig mo sa tunay na tinig. Magbasa ka ng Kasulatan hindi para sa mga takot kundi para sa pagkilala sa Diyos na hindi kailanman nagsinungaling sa iyo. At kapag dumating ang gabing may bumubulong ng paratang, alalahanin mo kung sino ang nagsasalita para sa iyo ngayon sa harap ng Ama, at kung magkano ang kanyang ibinayad upang mawalan ng laman ang bawat akusasyon.