Si Ester: Ang Reynang Nagligtas sa Kanyang Bayan

Panimula

Isipin mo ang isang dalaga na naglalakad sa marmol na pasilyo ng palasyo sa Susa. Reyna siya, ngunit may sikreto siyang itinatago: walang nakakaalam na Judio siya, isa sa mga anak ng bayang binihag at hindi na nakabalik sa Jerusalem. Tatlumpung araw nang hindi siya ipinatatawag ng hari. At ngayon, may dumating na balita mula sa labas ng pintuan: may kautusang nilagdaan, may petsang itinakda, at ang buong lahi niya ay lilipulin. Kung magsasalita siya, maaaring mamatay siya. Kung tatahimik siya, mamamatay ang lahat.

Ito ang kuwento ni Ester, at hindi ito kuwento ng isang perpektong santa. Sa gabay na ito ay makikita mo ang isang babaeng nagsimula sa pagtatago, ang isang Diyos na kahit minsan ay hindi binanggit sa aklat na nagtataglay ng pangalan niya, at ang paraan kung paano nagkikita ang dalawang ito sa isang gabing hindi makatulog ang hari.

Ang tuon ng gabay na ito

Binabasa natin ang buhay ni Ester sa isang tanong: paano gumagawa ang Diyos kapag tila wala siya? Sa buong animnapu't pitong talata ng bawat kabanata ng aklat na ito, hindi lumilitaw ang pangalan ng Diyos. Walang himala, walang propeta, walang tinig mula sa langit. At doon mismo nakatago ang kagandahan nito. Dalawang bagay ang nagtatago sa aklat ni Ester: ang pagkakakilanlan ni Ester, at ang kamay ng Diyos. Pareho silang lumitaw sa parehong sandali. Kaya hindi lang ito kuwento tungkol sa isang matapang na reyna; ito ay kuwento tungkol sa Diyos na hindi umaalis kahit hindi mo siya nakikita, at tungkol sa kung anong nangyayari kapag tumigil na tayo sa pagtatago.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol kay Ester?

Nakilala natin si Ester sa Ester 2:7 bilang isang ulila. Hadassah ang tunay niyang pangalan, na nangangahulugang "mirto," isang halamang mababa at mabango. Ang "Ester" ay isang Persianong pangalan, malamang mula sa salitang "bituin," o kaugnay ng pangalan ng diyosang Ishtar. Ang pangalan pa lamang ay may kuwento na: isang batang Judio na may itinatagong pangalan at isang pampublikong pangalan, lumaki sa isang lupaing hindi kanya, sa pangangalaga ng pinsan niyang si Mordecai.

Ang panahon ay mga 480 taon bago dumating si Cristo, sa ilalim ni Haring Ahasuerus, na kilala rin sa kasaysayan bilang Xerxes I. Mahalagang tandaan ito: nakabalik na ang ibang mga Judio sa Jerusalem kasama si Zerubabel, ngunit ang pamilya ni Ester ay nanatili sa Persia. Hindi sila nasa lupang pangako. Nasa gitna sila ng imperyo, komportable ngunit mahina, at malayo sa templo.

Ang pagpasok ni Ester sa palasyo ay hindi isang patimpalak sa kagandahan na kanyang pinasukan nang may kagalakan. Matapos itakwil ni Ahasuerus ang Reyna Vasti dahil tumanggi itong sumunod sa isang lasing na utos, ang mga magagandang dalaga sa buong lalawigan ay tinipon, hindi inanyayahan. Doon dinala si Ester. At sinasabi ng Kasulatan sa Ester 2:17: "Iniibig ng hari si Ester nang higit sa lahat ng babae, at siya'y nagtamo ng lingap at kagandahang-loob sa kanyang paningin nang higit sa lahat ng mga dalaga; anupa't ipinutong niya sa ulo nito ang korona ng pagkareyna at ginawa siyang reyna na kahalili ni Vasti."

Pansinin ang salitang "nagtamo ng lingap." Sa buong aklat, ang mga bagay ay hindi nangyayari dahil sa kagalingan ni Ester kundi dahil sa lingap na natatanggap niya. Hindi siya nangampanya. Hindi rin siya humingi ng koronang iyon. At sa puntong ito ay tapat ang Bibliya sa isang bagay na madalas nating nilalaktawan: itinago ni Ester ang kanyang pagkakakilanlan, sumunod siya sa mga kaugalian ng isang paganong hukuman, at naging bahagi siya ng isang haring hindi kumikilala sa Panginoon. Hindi kinondena ng aklat ang mga bagay na ito, ngunit hindi rin ito ipinagdiwang. Ipinakita lang ito, gaya ng ginagawa ng Kasulatan kapag ipinapakita niya sa atin ang tunay na buhay ng tunay na mga tao.

Pagkatapos ay dumating ang kalaban. Itinaas ni Ahasuerus ang isang lalaking nagngangalang Haman, isang Agageo, ibig sabihin ay may kaugnayan siya kay Agag na hari ng Amalek, ang lahing sumalubong sa Israel sa disyerto na may patalim. Tumanggi si Mordecai na yumukod kay Haman, at ganito ang naging tugon: "Ngunit inakala niyang walang kabuluhan na pagbuhatan ng kamay si Mordecai lamang; kaya't hinanap ni Haman na lipulin ang lahat ng mga Judio na nasa buong kaharian ni Ahasuerus, ang bayan ni Mordecai" (Ester 3:6).

Ito ang pinakamadilim na talata sa aklat. Ang personal na inis ng isang tao ay naging plano ng pagpuksa sa buong lahi. Ang isang tanggihang pagyukod ay naging kautusan ng kamatayan para sa lahat ng Judio mula India hanggang Etiopia. At hindi ito isang aksidente ng kasaysayan lamang; ito ang parehong labanang nagsimula pa sa Genesis 3:15, kung saan may kaaway na naghahanap na durugin ang lahi na magdadala ng Tagapagligtas.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Kung ang aklat ni Ester ay babasahin nang nakabukod, mukha lang itong isang kapanapanabik na kuwento ng palasyo. Ngunit kung ilalagay natin ito sa buong salaysay ng Kasulatan, magiging maliwanag ang isang pattern.

Sa Exodo, may isang haring nagtangkang puksain ang mga sanggol na Hebreo, at may isang sanggol na naitago at nakalitaw sa palasyo mismo ng kaaway. Sa Genesis, may isang kabataang Josefo na ipinagbili, nakulong, at pagkatapos ay itinaas sa korte ng isang paganong hari para may makain ang mga tao sa panahon ng taggutom. Sa Daniel, may mga kabataang bihag na naglingkod sa Babilonia habang tapat sa Diyos. At ngayon sa Persia, may ulilang Judio na naging reyna, at sa gabing hindi makatulog ang hari, ang isang aklat na kasaysayan ay binuksan at binasa (Ester 6:1), at bumaligtad ang lahat.

Isang tema ito na hindi nagbabago: iniingatan ng Diyos ang kanyang bayan, kadalasan sa pamamagitan ng mga taong walang kapangyarihan, sa mga paraang tila purong pagkakataon lamang. Ganito ang sabi ng Kawikaan 21:1: "Ang loob ng hari ay parang mga batis ng tubig sa kamay ng Panginoon; kumikiling saan man niya ibigin." Hindi kayang gapangin ni Ester ang kalooban ni Ahasuerus. Ngunit hawak ng Panginoon ang puso ng hari na kagaya ng irigasyong tubig na maaaring ilipat ang daluyan sa isang simpleng hakbang. Ang isang gabing hindi makatulog ay sapat na.

Ang Diyos ay tahimik sa aklat na ito, ngunit hindi siya wala.

At saan dumadaloy ang lahat ng ito? Sa isang tao. Ang bawat tagapagligtas sa Lumang Tipan ay isang anino ng isang mas dakilang Tagapagligtas. Naglakas-loob si Ester na pumasok sa trono nang walang pagtawag, at ang kanyang panganib ay tunay: maaari siyang pinatay. Sinasabi ng Hebreo 4:16 na tayo ngayon ay makakalapit nang may pagkakatiwala sa trono ng biyaya, hindi dahil matapang tayo, kundi dahil may isang Tagapamagitan na nauna nang pumasok para sa atin. At ang pinakamalaking pagkakaiba ay ito: sinabi ni Ester, "kung mamatay ako, mamatay ako," at hindi siya namatay. Sinabi ni Jesus, "hindi ang aking kalooban kundi ang iyo," at namatay siya. Ang isa ay nagbuwis ng buhay; ang isa ay nagbigay nito nang lubos.

May isa pang pagkakatulad na madalas hindi napapansin. Nagtago si Ester bago siya kumilala sa kanyang bayan. At sa Filipos 2, sinasabi sa atin na ang Anak ng Diyos ay nagsuot ng laman, itinago ang kanyang kaluwalhatian, at kinilala ang mga hindi karapat-dapat bilang kanyang mga kapatid. Ang pagpasok ni Ester sa panganib ng kanyang bayan ay isang maliit na larawan ng pagpasok ni Cristo sa panganib ng ating pagkakasala.

Ang puso ng kanyang buhay

Tatlong sandali ang nagbubukas ng buong buhay ni Ester, at bawat isa ay may kasamang panganib.

Ang una ay ang koronasyon sa Ester 2:17. Ito ang pinakamahirap na bahagi na pinag-uusapan ng maraming nagbabasa. Isang batang Judio, ulila, walang magulang na magtatanggol, ang dinala sa harem ng isang haring may reputasyon ng kalupitan at kahalayan. Walang sinabi ang teksto kung tumutol siya. Walang sinabi ang teksto na nanalangin siya. Ang alam natin ay may lingap na nakasunod sa kanya sa lugar na hindi niya pinili. Dito nagsisimula ang tunay na tuon ng kuwento: hindi si Ester ang bida sa yugtong ito, kundi ang tahimik na kamay na nag-aayos ng mga bagay bago pa man dumating ang krisis. Nailagay na ang tagapagsalita sa loob ng palasyo bago pa lumagda ang kaaway sa kautusan.

Ang pangalawa ay ang tatlong araw ng pag-aayuno. Nang malaman ni Mordecai ang kautusan, pinadalhan niya si Ester ng kopya nito at inutusan siyang lumapit sa hari. Ang unang tugon ni Ester ay hindi kabayanihan kundi takot: tatlumpung araw na siyang hindi ipinatatawag, at ang batas ay malinaw na sinumang lumapit na walang pahintulot ay maaaring mamatay (Ester 4:11). Doon dumating ang salitang bumasag sa kanyang komportableng pagtatago: "Sapagkat kung tumahimik ka sa panahong ito, darating sa mga Judio ang kaginhawahan at kaligtasan mula sa ibang dako, ngunit ikaw at ang sambahayan ng iyong ama ay mapapahamak. At sino ang nakakaalam, baka sa ganitong panahon ka itinalaga sa kalagayang reyna?" (Ester 4:14).

Napakaganda ng talatang ito dahil pinagsasama nito ang dalawang katotohanan na madalas nating pinaghihiwalay. Hindi nakasalalay sa isang tao ang plano ng Diyos; may ibang paraan siya kung tatanggi si Ester. Ngunit hindi rin walang saysay ang pagsunod ng isang tao; may kahihinatnan ang katahimikan. Ang sagot ni Ester ay ang pangalawang sandali: "Humayo ka, tipunin mo ang lahat ng mga Judio na nasa Susa, at ipag-ayuno ako. Huwag kayong kumain ni umimin sa loob ng tatlong araw, gabi at araw; ako at ang aking mga abay ay mag-aayuno rin. Pagkatapos ay paparoon ako sa hari, na hindi ayon sa kautusan; at kung mamatay ako, mamatay ako" (Ester 4:16).

Ang pangatlo ay ang hapag-kainan. Hindi agad nagsalita si Ester nang tumagos siya sa trono at iniabot sa kanya ng hari ang gintong setro. Naghanda siya ng dalawang piging, hinintay ang tamang sandali, at pagkatapos ay sinabi ang mga salitang binago ang kasaysayan: "Kung ako'y nakasumpong ng lingap sa iyong paningin, O hari, at kung kalulugdan ng hari, ang aking buhay ang ibigay sa akin sa aking samo, at ang aking bayan sa aking hiling" (Ester 7:3). Sa isang pangungusap, tinapos niya ang kanyang pagtatago. Hindi na siya ang reynang Persiano na may Persianong pangalan. Isa siyang Judio, at ang kapalaran niya ay nakatali sa kapalaran ng kanyang bayan.

Ano ang matututuhan natin kay Ester

Ang unang aral ay ito: ang lingap ng Diyos ay madalas dumarating sa mga lugar na hindi natin pinili. Hindi hinanap ni Ester ang palasyo. Marami sa atin ang nasa trabaho, pamilya, o kalagayang hindi natin ipinanalangin. Ang mensahe ng kanyang buhay ay hindi "hanapin mo ang plataporma mo" kundi "tignan mo kung saan ka na inilagay." May mga pintuang nakabukas sa iyo ngayon na sarado sa iba, at hindi ito para sa iyong kaginhawahan lamang.

Ang pangalawa ay tungkol sa takot. Kadalasang iginuguhit natin si Ester na para siyang walang alinlangan, ngunit ang teksto ay tapat: tumutol siya, nagpaliwanag siya ng panganib, at kinailangan ng malinaw na paalala ni Mordecai bago siya kumilos. Nang kumilos siya, hindi nawala ang takot. Ang naidagdag ay pag-aayuno, komunidad, at pagpapasakop sa isang bagay na higit sa kanyang buhay. Ang tapang ay takot na sumusunod pa rin. Kung hinihintay mong maglaho ang takot bago ka gumawa ng tama, maaaring hindi na iyon dumating.

Ang pangatlo ay ang pinakamahirap: hindi ka maaaring maligtas nang nag-iisa. Ang tukso ni Ester ay isang tuksong napakadaling makilala natin. Nakaligtas na siya. Nakapasok na siya. Kung mananatili siyang tahimik, malamang na hindi siya mabubunyag. Ang lohika ng pagtatago ay laging pareho: kung mananatili akong maliit, hindi ako masasaktan. Ngunit ang biyaya ay hindi nagtatapos sa iyo. Ang taong tinubos ay laging nauuwing tagapagtanggol ng iba. Kaya nang sinabi ni Ester na "ang aking bayan sa aking hiling," hindi niya ipinanganak ang kanyang kabayanihan; ipinahayag niya lamang ang katotohanang hindi na niya maitatago pa: kabilang siya sa isang bayan, at ang Diyos ng bayang iyon ay hindi siya pinabayaan kahit isang saglit.

Ang Salamin

Alam mo ang pakiramdam na iyon, hindi ba? Ang kapayapaan ng pananatiling tahimik. Sa opisina kung may masamang pinag-uusapan tungkol sa isang katrabaho at ang pinakamadaling gawin ay tumango. Sa pamilya kung may isang bagay na hindi tama at ang pagbanggit dito ay magpapagulo sa Pasko. Sa simbahan kung mas kumportable ang manatiling hindi kilala kaysa magpakita ng totoong ka. Sa relasyon kung ang katahimikan ay ang tanging bagay na nagpapanatili sa lahat ng bagay sa lugar.

Sinasabi sa iyo ng Ester 4:14 ang isang bagay na hindi masyadong madaling pakinggan: ang hindi pagkibo ay hindi kaligtasan. Iniisip natin na ang pananahimik ay neutral, na kapag hindi tayo pumili ay wala tayong pinili. Ngunit sinabi ni Mordecai sa kanyang pinsan na ang pananatiling tahimik ay hindi magliligtas sa kanya; ililibing lamang ito ng dahan-dahan.

At may isa pang tanong ang salaming ito. Ano ang itinatago mo ngayon? May itinatago ba kang pagkakakilanlan, isang bahagi ng iyong kasaysayan, isang pananampalataya na hindi mo binabanggit kapag nasa mga tao kang hinahangaan mo? Naiintindihan ni Ester iyon. Nabuhay siya ng mga taon sa palasyo bilang ibang tao. Hindi siya sinaway ng Diyos dahil dito. Ngunit dumating ang araw na ang kanyang pagtatago ay naging hadlang na sa buhay ng iba, at doon kinailangan niyang piliin.

Marahil ay hindi mo na kailangan ang isang dramatikong sandali. Marahil ang kailangan mo ay isang tatlong araw na pag-aayuno, o isang matapat na kaibigang magsasabi ng katotohanan sa iyo. Marahil ang kailangan mo ay maalala na ang trono na kailangan mong lapitan ay hindi kagaya ng trono ni Ahasuerus. Hindi mo kailangang maghintay ng tatlumpung araw. Bukas ang pinto, at nauna nang pumasok ang Tagapamagitan mo.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Ang kuwento ni Ester ay isa sa pinakamadaling kuwento na ikukuwento sa mga bata, at isa rin sa pinakamadaling gawing mali. Madaling maging tungkol lamang ito sa isang magandang prinsesa. Ngunit ang tunay na puso nito ay ito: may isang batang babae na nawala ang mga magulang, may isang taong masamang loob na gustong manakit ng maraming tao, at may isang Diyos na hindi nakikita sa kuwento ngunit nag-aayos ng bawat detalye para maligtas ang kanyang bayan.

Sa mga batang maliliit, sapat nang sabihin na iniligtas ng Diyos ang kanyang bayan sa pamamagitan ng isang matapang na babae, at hindi kailanman naiwan ng Diyos ang kanyang mga anak kahit hindi nila siya nakikita. Sa mga batang nasa elementarya, maaari nang idagdag ang bahagi ng pagpili: kinailangang piliin ni Ester ang tama kahit natatakot siya, at humingi siya ng tulong sa kanyang komunidad bago siya kumilos. Sa mga kabataan, maaari nang harapin ang mas mabigat na tanong: bakit hindi binabanggit ang pangalan ng Diyos, at ano ang ibig sabihin nito para sa mga panahong tila tahimik ang langit sa kanilang mga panalangin.

Iwasan ang paggamit ng Ester bilang aral tungkol sa kagandahan o sa pagkatanyag. Ang tanong na iiwan sa isang bata ay hindi "gaano ka kagaling?" kundi "sino ang tinutulungan mo sa lugar na inilagay ka ng Diyos?"

Sa Faith.network ay may hiwalay na mga paliwanag ng kuwento ni Ester para sa iba't ibang edad, para sa mga preschooler na tatlo hanggang anim na taong gulang, para sa mga batang pito hanggang labindalawa, at para sa mga kabataang labindalawang taong gulang pataas, upang mahanap mo ang bersyon na akma sa batang kaharap mo.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Ang aklat ni Ester ay nagtatapos hindi sa isang trono kundi sa isang hapag. Ang isang lahing itinakda sa kamatayan ay nagpapadala ng pagkain sa isa't isa at ng mga kaloob sa mga dukha, at hindi nila kayang ipaliwanag ang lahat ng ito sa pamamagitan ng kanilang sariling kagalingan. Ang bawat detalye ay nakaayos na bago pa man nila ito napansin: ang ulilang naging reyna, ang naitalang paglilingkod ni Mordecai na noon ay tila nalimot, ang gabing hindi makatulog ang hari, ang bibitayang ipinatayo ni Haman para sa iba.

Kung naghihintay ka ng tinig mula sa langit bago ka manalig, maaaring ito ang aklat na kailangan mong pag-isipan nang mahaba. Sa Ester ay hindi nagsasalita ang Diyos, ngunit gumagawa siya. At sa maraming araw ng ating buhay, ganyan din ang hitsura ng kanyang pag-ibig: tahimik, hindi kaagad kapansin-pansin, ngunit hindi kailanman huli.

Hindi ka pinabayaan sa pinakatahimik na kabanata mo.

Kaya pag-isipan ang isang bagay ngayon. Saan ka inilagay ng Diyos, at sino ang nakakaalam kung ang lugar na iyon ay para sa panahong ito? Basahin muli ang Ester 4:14 nang mabagal, ihambing ito sa Hebreo 4:16, at hayaang bumasag ang katanungan sa iyong pagtatago.