Meza ya Bwana: Maana ya Ushirika Mtakatifu na Jinsi ya Kushiriki kwa Heshima
Utangulizi
Kuna kitu kinachotokea ndani ya moyo wakati sahani ndogo ya mkate inapopita mstari wa waumini na mtu anayekaa karibu nawe anaipitisha bila kuchukua. Wengine wanainamisha kichwa. Wengine wanaangalia mbali. Na mara nyingi sababu ni moja: "Wiki hii sikuwa mzuri. Siwezi." Nimekaa na watu wengi ambao walikuwa wanaimba kwa moyo wote dakika tano zilizopita, lakini walipofikia meza waliganda, kwa sababu mahali fulani walijifunza kwamba meza hii ni tuzo kwa wale waliofanya vizuri.
Lakini usiku Yesu alipoanzisha chakula hiki, mezani palikuwa na mtu ambaye alikuwa karibu kumkana, na mwingine ambaye alikuwa amekwisha kuuza. Mkate uligawanywa kwao vilevile.
Katika ukurasa huu tutaona Meza ya Bwana ilipoanzia, inamaanisha nini kweli, ni nini kinachotokea tunaposhiriki, na jinsi ya kukaribia meza hii kwa heshima bila kubebwa na hofu isiyo ya lazima.
Mtazamo wa mwongozo huu
Mwongozo huu unasoma Meza ya Bwana kama chakula cha safarini, sio zawadi ya wanaostahili. Pasaka ya kwanza haikuliwa na watu waliokuwa wamekamilika; ililiwa na watumwa waliokuwa wamefunga viuno, wamevaa viatu, wakiwa na fimbo mikononi, wakisubiri mlango ufunguke. Mkate huo ulikuwa nguvu za kutoka Misri, sio cheti cha ustahili. Ndivyo ilivyo meza hii: Kristo anawalisha watu wake walioko njiani kati ya kukombolewa na kufika nyumbani. Mtazamo huu unabadilisha kila kitu, hasa maana ya kujipima nafsi, ambayo mara nyingi imetumika kuwafukuza mezani watu waliokuwa na njaa zaidi ya wote.
Biblia inasema nini kuhusu Meza ya Bwana?
Jina lenyewe "meza ya Bwana" linatoka kwa Paulo, anapowaandikia Wakorintho juu ya uaminifu wa kuabudu: "Hamwezi kunywea kikombe cha Bwana na kikombe cha mashetani. Hamwezi kushirikiana katika meza ya Bwana na katika meza ya mashetani" (1 Wakorintho 10:21). Neno "meza" linatuambia jambo la msingi tangu mwanzo: hii ni sehemu ya kula, sio jukwaa la maonyesho. Mwenye nyumba ni Bwana. Sisi ni wageni waliokaribishwa.
Chakula hiki kilizaliwa ndani ya chakula kingine. Yesu hakuvumbua sherehe mpya kabisa; alichukua Pasaka, chakula ambacho Israeli walikula kila mwaka kwa vizazi elfu moja na nusu, akakiweka mikononi mwake. Mathayo anatuambia: "Na walipokuwa wakila, Yesu alitwaa mkate, akabariki, akaumega, akawapa wanafunzi wake, akasema, Twaani, mle; huu ndio mwili wangu" (Mathayo 26:26). Fikiria mshtuko wa maneno hayo mezani pale. Kwa miaka mingi mwenye nyumba alipoumega mkate alikuwa akieleza habari ya Misri: mateso, damu ya mwana-kondoo, kutoka usiku. Sasa Yesu anaumega mkate na kusema, habari hii inanihusu mimi.
Luka anaongeza maneno ambayo yamekuwa msingi wa kila ibada ya ushirika duniani: "Akatwaa mkate, akashukuru, akaumega, akawapa, akisema, Huu ndio mwili wangu unaotolewa kwa ajili yenu; fanyeni hivi kwa kunikumbuka" (Luka 22:19). Tatu hapo ni muhimu. Kwanza, "unaotolewa kwa ajili yenu": chakula hiki kinaeleza sadaka ambayo si yetu, ni yake. Pili, "fanyeni hivi": hii ni amri, sio pendekezo la wanaopenda mambo ya kidini. Tatu, "kwa kunikumbuka": kumbukumbu ya Kibiblia haijawahi kuwa kufikiri tu kwa akili; ni kuingizwa upya katika tendo la wokovu, kama Israeli walipokula Pasaka na kujiona wao wenyewe wametoka Misri.
Kikombe kinaeleza agano. "Kikombe hiki ni agano jipya katika damu yangu, inayomwagika kwa ajili yenu" (Luka 22:20). Agano si mkataba wa biashara; ni kifungo cha uhusiano kilichothibitishwa kwa damu. Tunapokinywea kikombe, tunasema kwa mikono yetu: nimeingia katika agano hili, na si kwa sifa zangu, bali kwa damu yake.
Paulo anatupa mapokeo yenyewe: "Kwa maana mimi nalipokea kwa Bwana niliyowapa nanyi, ya kuwa Bwana Yesu usiku ule aliotolewa alitwaa mkate" (1 Wakorintho 11:23). Angalia maneno "usiku ule aliotolewa". Meza hii imezaliwa katikati ya kusalitiwa, hofu, na mkate ulioumegwa kwa mikono iliyojua inaenda msalabani asubuhi. Hiyo ndiyo sababu meza hii inaweza kubeba maisha yetu halisi, yenye fujo.
Na Yesu mwenyewe anaonyesha uzito wa kula huku kwa maneno magumu katika Yohana: "Basi Yesu akawaambia, Amin, amin, nawaambieni, Msipoula mwili wake Mwana wa Adamu na kuinywa damu yake, hamna uzima ndani yenu" (Yohana 6:53). Wengi waliondoka siku hiyo. Lakini Yesu hakuwa akihubiri unyama; alikuwa akisema kwamba uzima wake lazima uingie ndani yetu kama chakula kinavyoingia mwilini. Imani si kumkubali Kristo kwa mbali; ni kumpokea, kumla, kumtegemea kwa ajili ya uhai wa kila siku.
Kanisa la kwanza likachukua hii kama moyo wa maisha yake: "Wakawa wakidumu katika fundisho la mitume, na katika ushirika, na katika kuumega mkate, na katika kusali" (Matendo 2:42). Mafundisho, ushirika, mkate, maombi. Nne hizi zilikuwa mapigo ya moyo wa jumuiya iliyozaliwa Pentekoste.
Uzi unaopita katika Biblia yote
Biblia inaanza na chakula kilichoharibu kila kitu na inaisha na chakula kinachorekebisha kila kitu. Katika bustani, tunda liliwa kwa uasi na mlango wa uhusiano ukafungwa. Katika Ufunuo, mataifa wanakaa katika karamu ya arusi ya Mwana-Kondoo. Kati ya milo hiyo miwili, Mungu anajenga watu wake mezani.
Melkizedeki anakutana na Abramu akiwa na mkate na divai (Mwanzo 14:18), kielelezo cha kuhani ambaye anabariki bila kudai. Kisha inakuja usiku wa Misri. "Na damu hiyo itakuwa ishara kwenu katika nyumba zenu mtakazokuwa; nami nitakapoiona damu hiyo, nitawapita, wala hapatakuwa kwenu hiyo tauni ya kuwaharibu, nitakapoipiga nchi ya Misri" (Kutoka 12:13). Hapa uzi unaonekana wazi: kinachowaokoa Israeli si wema wao wala uzao wao, ni damu iliyoonekana. Mungu hakusema "nitakapoiona uaminifu wenu", alisema "nitakapoiona damu hiyo". Na familia hiyo hiyo iliyofunikwa na damu ilitakiwa kuketi na kula nyama hiyo, kwa haraka: "mtakuwa mmefungwa viuno vyenu, mmevaa viatu vyenu miguuni, na fimbo zenu mikononi mwenu; nanyi mtakula kwa haraka; ni pasaka ya Bwana" (Kutoka 12:11). Chakula cha kuondoka. Chakula cha safari.
Uzi unaendelea. Mlimani Sinai, wazee wa Israeli wanapanda na kitu cha kushangaza kinatokea: "wakamwona Mungu, wakala na wakanywa" (Kutoka 24:11). Agano linatiwa muhuri kwa damu na kwa chakula. Katika hema na hekaluni, sehemu ya sadaka ilikuwa inaliwa na kuhani na familia yake, kwa sababu upatanisho ulizaa ushirika. Daudi anaimba, "Umeandika meza mbele yangu Machoni pa watesi wangu", akijua kwamba Mungu analisha watu wake mahali pa hatari, sio tu mahali pa amani. Na manabii wanaona mbele: Isaya anatabiri mlima ambapo Bwana wa majeshi atawafanyia mataifa yote karamu ya vinono, na mauti itamezwa kwa kushinda.
Kisha Yohana Mbatizaji anamnyooshea kidole mtu mmoja: "Tazama, Mwana-kondoo wa Mungu, aichukuaye dhambi ya ulimwengu!" (Yohana 1:29). Uzi wote unakusanyika hapo. Yesu anafika Yerusalemu wakati wa Pasaka, anakula Pasaka na wanafunzi wake, na anakufa saa ambazo wana-kondoo walikuwa wanachinjwa. Paulo anasema bila kuzunguka: "Kwa maana Pasaka wetu amekwisha kutolewa awe sadaka, naye ni Kristo" (1 Wakorintho 5:7).
Damu ilikuwa kwenye miimo ya milango; sasa ni kwenye mti wa msalaba.
Baada ya kufufuka, Yesu anajulikana kwa wanafunzi wawili wa Emau pale tu anapoumega mkate (Luka 24:30 hadi 31). Kanisa linazaliwa likiumega mkate nyumba kwa nyumba. Na safari inaelekea wapi? Paulo anajibu: "Kwa maana kila mwalapo mkate huu na kukinywea kikombe hiki, mwaitangaza mauti ya Bwana hata ajilipo" (1 Wakorintho 11:26). Neno "hata ajilipo" ndilo linaloweka meza hii kati ya nyakati. Tunakula tukiwa njiani, mpaka siku ile itakaposemwa: "Heri walioitwa karamu ya arusi ya Mwana-Kondoo" (Ufunuo 19:9). Yesu mwenyewe aliahidi kikombe kingine kile: "hata siku ile nitakapokunywa mpya pamoja nanyi katika ufalme wa Baba yangu" (Mathayo 26:29). Kila ushirika ni chakula cha njiani kuelekea karamu hiyo.
Kutokuelewana kwa kawaida
"Nishiriki tu ikiwa nistahili." Hili ni kosa linaloumiza watu wengi zaidi, na chanzo chake ni fungu moja lililosomwa vibaya: "Lakini mtu aipime nafsi yake, na hivyo aule mkate na kukinywea kikombe" (1 Wakorintho 11:28). Ona kwa makini: Paulo hasemi "ajipime kisha ajiondoe". Anasema ajipime, kisha ale na anywe. Kujipima kunaelekeza mezani, hakufukuzi mezani. Na muktadha unasaidia: Wakorintho walikuwa wakikula wakiwagawanya matajiri na maskini, wengine wakishiba na kulewa wakati wenzao walikuwa na njaa. Kile kilichowafanya wasistahili si dhambi zao za binafsi tu, bali dharau yao kwa ndugu waliokaa nao. Ndiyo maana anaongeza, "kwa kutokuupambanua ule mwili" (1 Wakorintho 11:29). Kama ustahili ungekuwa sharti, hakuna mkono ungenyanyuka mezani, kuanzia usiku wa kwanza wenyewe.
"Ni kumbukumbu tupu, ishara isiyo na uzima." Ni kweli Yesu alisema "kwa kunikumbuka", lakini Paulo anaeleza zaidi ya ukumbusho wa akili: "Kikombe cha baraka tukibarikicho, si ushirika wa damu ya Kristo? Mkate tuumegao, si ushirika wa mwili wa Kristo?" (1 Wakorintho 10:16). Neno "ushirika" linamaanisha kushirikishwa kwa kweli. Kristo yuko mezani kwa Roho wake, akijitoa kwa imani ya wanaokula. Hatumkumbuki kama mtu aliyekufa zamani; tunakutana na Bwana aliye hai.
"Mkate unabadilika kimwili kuwa mwili wa Yesu." Hapa tunapaswa kuwa wapole kwa wale wanaoshikilia hivyo, lakini Maandiko yanatuelekeza mahali pengine. Yesu mwenyewe alikuwa amekaa hapo akiwa mzima wakati aliposema "huu ndio mwili wangu", kama alivyosema pia "mimi ni mzabibu" na "mimi ndimi mlango". Katika Yohana 6, anapowaona watu wanachukua maneno yake kimwili, anafafanua kwamba maneno yake ni roho na uzima. Mkate hubaki mkate; lakini kwa imani unakuwa chombo cha neema halisi. Hatulingani na ndugu zetu juu ya jinsi, tunakiri pamoja kwamba Kristo anajitoa kwetu hapo.
"Ni jambo la kibinafsi kati yangu na Mungu." Meza hii haijawahi kuwa ya mtu mmoja. Paulo anasema, "Kwa kuwa mkate ni mmoja, sisi tulio wengi tu mwili mmoja; kwa maana sisi sote twapokea sehemu ya mkate ule mmoja" (1 Wakorintho 10:17). Ndiyo sababu Yesu alisema kabla ya kuleta sadaka yako madhabahuni, nenda kwanza upatane na ndugu yako. Huwezi kula chakula cha upatanisho ukiwa umeshikilia kinyongo mkononi. Meza inaunganisha wima na mlalo kwa wakati mmoja: na Mungu, na watu wake.
Kuishi kwayo leo
Fikiria mama mmoja anayefika kanisani Jumapili baada ya wiki ambayo iliisha kwa maneno makali kwa watoto wake na simu ambayo hakuijibu kwa mume wake. Hana nguvu za kuimba. Ushirika unatolewa. Mtazamo wa chakula cha safarini unamwambia jambo moja: usiondoke mezani ukiwa mwenye njaa. Nenda, kula, na useme kwa Bwana kile ulichokifanya. Ukiwa umefunga viuno kwa hali yako halisi, ndiyo unayefaa kula.
Ushirika wa heshima unaanza kabla ya Jumapili. Hii haimaanishi kujiandaa ili ujionekane mzuri; inamaanisha kuleta mezani vitu unavyoviepuka. Kuna mahali ambapo hutaki kutubu, ujue linakusubiri hapo. Kuna mtu ambaye hutaki kumsalimia, ujue mkono wake unagusa mkate huo huo. Kujipima nafsi si kujichunguza mpaka ujikatie tamaa; ni kufungua mikono na kusema, Bwana, hivi ndivyo nilivyo, nihitaji.
Meza inagusa pochi pia. Kosa la Wakorintho lilikuwa la kiuchumi, la kijamii: waliokuwa na chakula hawakuwajali waliokuwa hawana. Kanisa linaloshiriki mkate mmoja na kuwaacha maskini wake wakiwa na njaa linakula hukumu yake mwenyewe. Kwa hiyo Meza ya Bwana inagusa jinsi tunavyoshiriki rasilimali zetu, ni nani tunayemkaribisha nyumbani, na ni nani anayeachwa mstari wa nyuma.
Kwa wanaoishi katika ugonjwa, uzee, au upweke, meza hii ni ahadi kwa mwili. Mungu hakutupa fundisho tu; alitupa kitu tunachoweza kuguswa, kutafuna, na kunywa, kwa sababu anajua sisi ni wa mavumbi. Siku ambayo akili yako imechoka kuamini, mkono wako unaweza bado kunyoosha. Hiyo pia ni imani.
Kula wakati usemi wa moyo umekwisha, huo ni ujasiri wa imani.
Na kila ushirika unaelekeza mbele. Kama ni chakula cha safari, basi ina maana safari inaendelea na ina mwisho mzuri. Unapotoka mezani, unatoka umeimarishwa kwa hatua zinazokufuata: kazi ngumu, ndoa inayojaribiwa, uamuzi wa kutokulipa kisasi, kuwa mwaminifu mahali ambapo hakuna anayeona.
Kioo
Jiulize kwa ukweli: unakwenda mezani kwa hali gani? Kuna wale wanaoenda kwa mazoea, wakiwa wamekariri maneno, wakichukua mkate kama mtu anayechukua chai ya asubuhi. Kama huyo ni wewe, hatari yako ni kuzoea neema hata isikugusi. Yesu aliumega mkate ule usiku ambao mwili wake ulikuwa saa chache tu mbali na mateso. Hakuna kitu cha kawaida hapo.
Na kuna wewe mwingine, ambaye unapitisha sahani kwa sababu unajua vizuri sana kile ulichokifanya wiki iliyopita. Nataka nikuambie kwa upole: kama unajua dhambi yako na inakuumiza, wewe ndiye aliyeitwa mezani. Wanaostahili kuogopa ni wale wanaoshikilia dhambi kwa kiburi, wakikula bila kutaka kuachana nayo. Huzuni yako juu ya dhambi yako haikufukuzi; inakuvuta karibu.
Kisha kuna sehemu ambayo inakwaruza. Unaweza kunywea kikombe cha agano na kutoka nje ukiendelea kumnyanyapaa mtu fulani katika kanisa lako? Unaweza kusema "mwili mmoja" ukiwa umekataa kusema pole kwa mke wako, kwa baba yako, kwa aliyekukosea mwaka jana? Meza hii haiuliza tu juu ya uhusiano wako na Mungu; inauliza juu ya nyumba yako, pesa zako, na jinsi unavyomtazama yule anayekaa mbali nawe kanisani.
Kuna kitu kimoja ambacho mezani hutaweza kufanya: kujionyesha. Mikono yote inanyooshwa ikiwa mitupu. Tajiri na maskini wanapewa kipande cha ukubwa mmoja. Siku unapokubali kwamba wewe ni mtu anayeishi kwa kile anachopewa, sio kwa kile anachojipatia, ndiyo siku unapoanza kuelewa Ukristo.
Imeelezwa kwa watoto
Watoto huuliza maswali ya moja kwa moja kuhusu ushirika: kwa nini watu wazima wanakula kipande kidogo hivi, kwa nini mimi siwezi, na hilo ni damu ya kweli? Maswali hayo ni mazuri, na hayapaswi kujibiwa kwa kuwatuliza tu.
Njia rahisi ni kuanza na habari. Waambie watoto kwamba Mungu aliwatoa watu wake katika utumwa wa Misri usiku mmoja, na kwamba kila familia ililindwa kwa sababu ya damu ya mwana-kondoo kwenye mlango wao. Kisha waeleze kwamba Yesu ni Mwana-Kondoo wetu, aliyejitoa kwa ajili yetu, na kabla ya kufa aliwakusanya marafiki wake mezani, akaumega mkate, akasema kumbukeni mimi. Hivyo tunapokula mkate huu tunasema asante kwa Yesu, na tunakumbuka kwamba tuko familia moja.
Watoto wadogo wanaelewa vizuri lugha ya chakula na familia: mezani kwetu hakuna mtu anayeachwa nje, na chakula kinatupa nguvu za safari. Watoto wakubwa wanaweza kuanza kufahamu maneno kama agano, sadaka, na kukumbuka. Vijana wanahitaji ukweli zaidi: kwa nini ushirika si sherehe ya watu wakamilifu, na jinsi ya kujipima nafsi bila kuanguka katika hofu au kiburi.
Kwenye Faith.network kuna maelezo maalum ya Meza ya Bwana kwa makundi tofauti ya umri, kwa watoto wa miaka mitatu hadi sita, kwa wa miaka saba hadi kumi na miwili, na kwa vijana wa miaka kumi na miwili na kuendelea, ili uweze kuchagua lugha inayolingana na mtoto ulionaye mbele yako. Kama mwanao anauliza, hiyo ni ishara nzuri. Usimzuie; mpeleke hatua kwa hatua kuelekea mezani.
Maswali yanayoulizwa mara kwa mara
Meza ya Bwana ina maana gani?
Meza ya Bwana ni chakula kitakatifu ambacho Yesu mwenyewe alianzisha usiku ule aliotolewa, ambapo mkate unaonyesha mwili wake uliotolewa na kikombe kinaonyesha damu yake ya agano jipya. Maneno yake yalikuwa wazi: "Huu ndio mwili wangu unaotolewa kwa ajili yenu; fanyeni hivi kwa kunikumbuka" (Luka 22:19). Jina "meza ya Bwana" linatumiwa na Paulo katika 1 Wakorintho 10:21 na linatukumbusha kwamba mwenye kualika ni Kristo, sisi ni wageni. Ni ukumbusho, ni ushirika, na ni tangazo la kifo chake mpaka atakapokuja.
Kuna tofauti gani kati ya Meza ya Bwana, Ushirika Mtakatifu, Ekaristi na Karamu ya Bwana?
Ni majina manne ya kitu kimoja, kila jina likisisitiza upande fulani. "Meza ya Bwana" linasisitiza kwamba mwenyeji ni Bwana. "Ushirika" linatokana na 1 Wakorintho 10:16 na linasisitiza kushirikishwa kwa mwili na damu ya Kristo pamoja na kuwa mwili mmoja. "Ekaristi" linatokana na neno la kushukuru, kwa sababu Yesu alishukuru alipotwaa mkate. "Karamu ya Bwana" linakumbusha asili yake kama chakula. Makanisa mbalimbali yanapendelea jina moja kuliko lingine, lakini yote yanaelekeza kwa tendo lile lile la Yesu.
Nifanye nini kama nahisi sistahili kushiriki Ushirika Mtakatifu?
Hisia hiyo inaonyesha unaelewa utakatifu wa kile kinachotendeka, lakini haipaswi kukufukuza mezani. Paulo anasema, "Lakini mtu aipime nafsi yake, na hivyo aule mkate na kukinywea kikombe" (1 Wakorintho 11:28); kujipima kunafuatiwa na kula, sio kujiondoa. Chakula hiki hakitolewi kwa wanaostahili, bali kwa wenye njaa waliokombolewa kwa damu ya Kristo. Tubu dhambi zako kwa uwazi, upatane na uliyemkosea kadiri unavyoweza, kisha nyoosha mkono wako. Ni hasa siku unapohisi unyonge ambapo unahitaji chakula hiki zaidi.
Ni kweli kwamba mkate na divai hubadilika kuwa mwili na damu ya Kristo kimwili?
Maandiko yanatuonyesha kwamba mkate unabaki mkate, lakini haujabaki tupu. Yesu alikuwa akikaa mezani akiwa mzima aliposema "huu ndio mwili wangu", kama alivyosema pia "mimi ni mzabibu wa kweli". Wakati huo huo, Paulo anasema mkate tuumegao ni ushirika wa mwili wa Kristo (1 Wakorintho 10:16), hivyo kuna zaidi ya kumbukumbu tu. Kristo anajitoa kwetu kwa kweli kwa njia ya Roho Mtakatifu, na imani inapokea kile ambacho macho hayaoni. Tunakiri ukweli huu bila kubishana kwa ukali juu ya jinsi.
Ni nini maana ya Yohana 6:53 kuhusu kula mwili na kunywa damu?
Yesu alisema, "Msipoula mwili wake Mwana wa Adamu na kuinywa damu yake, hamna uzima ndani yenu" (Yohana 6:53), na wengi waliondoka wakishangaa. Alikuwa akizungumza juu ya kumtegemea yeye kwa uzima kwa njia ya kina kabisa, kama chakula kinavyoingia mwilini na kuwa sehemu ya mwili. Hotuba hiyo ilitolewa kabla ya kuanzishwa kwa ushirika, kwa hiyo haihusu tendo la kanisani tu, bali imani inayomla Kristo kila siku. Lakini ushirika unaonyesha ukweli huo kwa mikono yetu: hatupokei ushauri, tunampokea Mwokozi.
Mtoto anaweza kushiriki Meza ya Bwana?
Makanisa yanatofautiana hapa, na ni jambo la kuzungumza na wachungaji wa kanisa lako. Msingi wa Kibiblia ni kwamba anayekula anapaswa kuweza kujipima nafsi na kuupambanua mwili wa Bwana (1 Wakorintho 11:28 hadi 29), yaani kuelewa kwa kiwango chake kwamba mkate huu unaelekeza kwa Yesu aliyekufa na kufufuka. Mtoto anayemwamini Yesu na anayeweza kueleza kwa maneno yake mwenyewe kinachotendeka kwa kawaida anaweza kuandaliwa kwa upendo. Kilicho muhimu ni mafundisho, sio umri pekee.
Ni mara ngapi tunapaswa kushiriki Meza ya Bwana?
Biblia haitoa kalenda. Yesu alisema "fanyeni hivi" bila kutaja idadi, na Paulo anasema "kila mwalapo mkate huu", ikimaanisha jambo la kawaida na la kurudia. Kanisa la kwanza liliumega mkate mara nyingi, kama tunavyoona katika Matendo 2:42 na 2:46, ambapo lilikuwa sehemu ya maisha ya kila siku ya jumuiya. Baadhi ya makanisa hushiriki kila Jumapili, mengine mara moja kwa mwezi au robo mwaka. Kanuni nzuri ni hii: mara nyingi kiasi kwamba haisahauliki, na kwa uzito kiasi kwamba haigeuki mazoea matupu.
Je, ni lazima kutumia divai au juisi ya zabibu inatosha?
Yesu alitumia kile kilichokuwa mezani wakati wa Pasaka, akikiita "uzao huu wa mzabibu" (Mathayo 26:29), na hakuweka sheria kali juu ya aina ya kinywaji. Kwa hiyo makanisa mengi hutumia juisi ya zabibu, hasa kwa kuwajali wale wanaopambana na ulevi, na hilo hakiharibu maana ya ishara. Kinachohesabiwa ni kile kikombe kinachoonyesha: damu ya Yesu iliyomwagika kwa agano jipya. Tusiruhusu mabishano juu ya chombo au kinywaji yatuondoe kwenye kile ambacho Kristo alitupa.
Mkristo aliyetenda dhambi kubwa anaweza kushiriki?
Ndiyo, kama amekuja kwa toba. Meza hii ni ya wenye dhambi waliokombolewa, na si ya watu wasio na dhambi, kwa sababu wa aina hiyo hawapo. Hatari inayoelezwa katika 1 Wakorintho 11:27 ni kula "isivyo kwa kustahili", yaani kwa dharau, kwa ukaidi wa kushikilia dhambi bila kutaka kuiacha, au kwa kuwavunjia ndugu heshima. Kama dhambi yako imekuvunja moyo na unamlilia Bwana, meza inakuita. Pale ambapo kuna dhambi ya wazi inayohusisha wengine, ni busara kuiweka sawa pamoja na uongozi wa kanisa lako kwanza.
Meza ya Bwana inaweza kusamehe dhambi zangu?
Mkate na kikombe hazina nguvu za kusamehe zenyewe; msamaha unatoka kwa damu ya Kristo iliyomwagika msalabani mara moja kwa ajili ya wote. Kile ambacho meza hufanya ni kutuhakikishia msamaha huo kwa njia inayoonekana na kuguswa, ili moyo unaotetereka upate uthibitisho. Yesu alisema damu yake ilimwagika "kwa ondoleo la dhambi" (Mathayo 26:28), na tunapokula tunapokea upya ahadi hiyo. Hivyo ushirika si njia mpya ya kupata msamaha, bali muhuri wa msamaha uliopatikana kwa neema kwa njia ya imani.
Nini maana ya "kutokuupambanua ule mwili" katika 1 Wakorintho 11:29?
Maneno hayo yana maana mbili zinazoshikamana. Kwanza, ni kushindwa kutambua kwamba mkate na kikombe vinaelekeza kwa mwili na damu ya Bwana, na hivyo kula kama mtu anayekula chakula cha kawaida. Pili, na hii ilikuwa hasa tatizo la Wakorintho, ni kushindwa kuona kanisa lenyewe kama mwili mmoja, wakiwadharau maskini waliokuwa wamekaa nao. Kwa hiyo kupambanua mwili ni kumheshimu Kristo na kumheshimu ndugu yako kwa wakati mmoja. Meza moja hairuhusu mgawanyiko wa madaraja.
Ni lazima mchungaji atoe ushirika, au yeyote anaweza?
Biblia haitoi sheria ya wazi juu ya nani anayegawa, lakini inatoa kanuni ya utaratibu mzuri: kila kitu kifanyike kwa adabu na kwa utaratibu, na chini ya uangalizi wa wachungaji waliowekwa. Ndiyo sababu makanisa mengi huiacha huduma hii kwa wachungaji au wazee waliothibitishwa, sio kwa sababu wao ni watakatifu zaidi, bali ili mafundisho sahihi yalindwe na jumuiya iongozwe. Katika mazingira ya nyumbani au ya wagonjwa, kanisa linaweza kumtuma mtu anayeaminika. Muhimu ni kwamba isifanywe kwa kubahatisha au kwa mtu mmoja kujiamulia.
Nifanye nini kama ninashikilia kinyongo dhidi ya mtu na wakati wa ushirika umewadia?
Yesu alitoa mwelekeo wazi: kabla ya kutoa sadaka yako madhabahuni, nenda kwanza upatane na ndugu yako. Kwa hiyo hatua ya kwanza si kupitisha sahani kimya kimya, bali kuamua mbele za Mungu kwamba utaachilia na kwamba utachukua hatua ya kusema pole au kutafuta upatanisho. Ikiwa hilo haliwezi kufanyika papo hapo, kula ukiwa umeahidi kwa Bwana kufanya kile unachoweza. Mkate mmoja unaotugawanywa unatangaza kwamba tu mwili mmoja (1 Wakorintho 10:17), na kinyongo kinapingana na tangazo hilo.
Kwa kuhitimisha
Meza ya Bwana haijawahi kuwa jukwaa la wanaostahili. Ilianzia usiku ambao rafiki mmoja alikwenda kumuuza na mwingine alikuwa akijiandaa kukana, na mkate uliumegwa vivi hivi. Ilianzia katika nyumba za watumwa waliokuwa wamevaa viatu, wakila kwa haraka, wakisubiri Mungu awapeleke nje. Ndiyo maana ninakusihi usiiangalie meza hii kama mtihani, bali kama chakula cha safari kilichowekwa mbele yako na Bwana anayejua unakoenda na anajua uwezo wako wa kufika.
Kama umekuwa ukijipitisha kwa miaka, huu ni wakati wa kurudi. Kama umekuwa ukishiriki kwa mazoea, huu ni wakati wa kukaa na Luka 22:19 na 1 Wakorintho 11:23 hadi 29 kwa utulivu, na kumwomba Roho Mtakatifu akufunue macho kama alivyowafunulia wale wa Emau. Soma pia habari ya Pasaka katika Kutoka 12 na uone jinsi damu inayolinda inavyokuwa chakula kinachoimarisha.
Na kila mara unaponyoosha mkono wako mtupu, kumbuka mwisho wa safari: karamu ya arusi ya Mwana-Kondoo, meza ambapo hakuna atakayeondoka mwenye njaa.
JL Group
Philippines
Nigeria
Zimbabwe
India
Zambia
South Africa
Malawi
Indonesia
Kenya
DR Congo
Ghana
Nepal
Cameroon
Mozambique
Benin
Liberia
